Zaterdag 22 september 2012
baby
Korte beentjes – miniteentjes
Lachend mondje – pamperkontje
Welkom lieve ukkepuk
Jij ben een meesterstuk.
Archief
Donderdag 6 september 2012
ouder worden
OUD WORDEN
Waar ik bang voor ben
is niet
de tijd dat ik kwijlen ga
mijn benen al bij bewegen
breken, dat ik gezichten even
snel verwissel als de dagen
en mijn stoel een schuilplaats
is tegen de boze wereld buiten.
Het is niet voor de tijd
dat mijn vrienden alleen
op oude foto’s lachen
de telefoon steeds rinkelt
voor rouw en berichten
over gladde natte straten
en afbrokkelende botten
het is voor de tijd
dat niemand meer
mijn voornaam weet
waar ik bang voor ben.
©Leo Stilma uit: ‘Steenslag’ Callenbach 1998.
Zondag 5 augustus 2012
eenzaamheid
Een zondag zomaar in augustus.
De zon doet zijn best, door de wolken te komen.
Je hoort eindelijk de vogels, zo stil is het op straat.
Maar was het niet de hele week stil?
Geen visite geen telefoon.
Waar zijn al die mensen uit je verleden gebleven?
De stilte verstikt je.
Eenzaamheid onder de ouderen?
Welnee!
Zomaar gedachten spinsels van mij.
Rika
Dinsdag 12 juni 2012
vaderdag
Vaderdag
Het is feest vandaag
voor alle vaders in het land.
Je kunt het zien aan alle winkels,
je kunt het lezen in de krant.
En al ben je heus niet jarig,
ik ben vandaag toch net zo blij.
je krijgt dit mooie versje
van mij erbij.
Vrijdag 1 juni 2012
vriendschap-2
Vriendschap
Vriendschap is een wonder,
en vriendschap geeft je geen gedonder.
Vriendschap is alles behalve woede,
en dat moet je dus goed behoeden.
het is meer dan een gevoel,
het is een wonder.
©:onbekend
Donderdag 10 mei 2012
achter-kleinkinderen
Kleinkinderen en achter kleinkinderen
Dat is iets waarover iedere oma zal dromen
Wanneer de achter kleinkinderen komen
ze jou met hun dolle streken
soms van schrik laten verbleken
ze jou met hun schaterende lach
verkwikken, iedere dag
ze zijn nu nog heerlijk klein
maar eens zullen het ook pubers zijn
en ik kan er alleen maar op hopen
dat ze dan eindelijk na jaren bij je binnen lopen
en dat zij mij dan ook iedere dag
verblijden met hun schaterlach
maar dat is mij niet gegeven,
ze zijn mij gewoon vergeten.
Rika
Woensdag 2 mei 2012
Moeder
Moeder.
Moeder, hoe kan ik je danken
voor alles wat je deed
Geen ander dan jij was zo goed voor mij,
in vreugde en in leed
Moeder, je blijft heel mijn leven
de vrouw waar ik 't meest van hou
Want, al wat ik nu ben en al wat ik nu ken,
moeder, dat dank ik aan jou
Je hebt me in ’t leven
steeds liefde gegeven
Je dacht slechts aan mij
Je hebt zonder klagen
je zorgen gedragen
Niet een was er zo goed als jij
Moeder, hoe kan ik je danken,
voor alles wat je deed
Geen ander als jij was zo goed voor mij,
in vreugde, maar ook in leed
Moeder, je blijft heel mijn leven
de vrouw waar ik 't meest van hou
Want, al wat ik nu ben en al wat ik nu ken,
moeder, dat dank ik aan jou
©:onbekend
Zondag 29 april 2012
Roodborstje
Het roodborstje.
Het roodborstje tikt aan het venster: tin ! tin !
En zegt: "Ach, doe open en laat mij er in.
Doe open, lief meisjen, 'k weet anders geen raad,
Zoo sneeuwt en zoo waait het hier buiten op straat;
Ik sterf van de koude, toe, laat mij er binnen,
k Zal zoet zijn en allerlei grapjes beginnen."
Het meisje deed open en gaf, op haar schoot,
Aan 't roodborstje suiker en kruimeltjes brood;
Wat was het vogeltje toen vrolijk !
Het sprong en danste op haar' schouder,
Het piepte en zong,
Het vloog van de tafel de kamer in 't ronde,
En dankte 't lief meisje, zoo goed het maar konde.
Maar toen het daar buiten zoo koud niet meer was,
En 't zonnetje scheen, zat roodborstje voor 't glas,
Het speelde niet langer, maar keek door de ruit,
En piepte zoo droevig. Als wou het er uit.
Het meisje deed open; wip ! Vloog het daarhenen,
En was één, twee, drie in de boomen verdwenen.
Zondag 22 april 2012
wolken
Achter de wolken
Leef gelukkig en tevreden,
Wees verheugd en blij van zin,
Ga na minder goede dagen
Moedig weer het leven in.
Laat je geen angst aanjagen,
Door wolken zwaar en grauw,
Zoek liever zonder klagen,
Naar kleine stukjes blauw
Zaterdag 14 april 2012
paradox
Geld maakt niet altijd gelukkig.
Het is een wonderlijke paradox,
dat de welvaart ons geen ontspanning
heeft gebracht, maar stress.