Libramont.

Na daar gegeten te hebben vatten we onze terugweg aan.
Terug naar ons hotel in Bouillon gewandeld en daar onze rugzak gaan ophalen.
We begeven ons naar de bushalte waar ik deze foto heb genomen.

Op de foto achter mij staat Philippe Albert, inwoner van Bouillon en gewezen speler van KV Mechelen, mijn voetbalploeg.

Fien in Beertjes-dromenland.

Wat metéén opvalt als je binnen komt is het café restaurant zijn de vele opgezette dieren. Overal staan en hangen ze omhoog. Al de opgezette dieren zijn hier in het park gestorven.
Knap gedaan zelle.

Zo kan  ik er vrede mee nemen dat men dieren opzet om deze dan tentoon te stellen voor ieder die daar binnen komt. Gestorven in het park aan een natuurlijke dood.
Wat ik ronduit schandelijk vind, is dat men er op jaagt (jagers...voor hun plezier, begrijpen wie kan !!!) en deze dan opzet om dan te koop te stellen in winkels.
De jacht op zich is al stom. Men moet al 30 man bij zich hebben om een Fazant de lucht in te jagen. Als je er bijna naast staat vliegt hij nog niet omhoog. Als hij dan de lucht in is, dan schieten ze er met zijn allen duchtig op los...sport noemt men dat dan !!! Ze moesten de jagers eens opjagen en eens ze lopen, op hun schieten...gaan we wel eens zien hoe leuk ze dat gaan vinden.

Doet mij denken aan een voorval in mijn woonplaats Houtem.
Na mijn operatie, toen ik terug mocht gaan wandelen, ging ik steeds Fien afhalen op Schoonwever (straat alléén voor voetgangers, fietsers en bromfietsers). Op zeker moment zie ik voor mij jagers die allemaal rechts van mij rond een bos en velden gaan staan. Ik sta op het voetpad, waar ik mag staan. Twee jagers doen boos teken dat ik daar weg moet gaan. Ik besef dat ik in hun weg sta, want nu kunnen zij over de gehele lengte van Schoonwever niet naar Fazanten, Patrijzen, Hazen of Konijnen schieten die in mijn richting komen gelopen. Plots vind er een klein vergaderingetje plaats onder de jagers en allemaal kijken ze boos in mijn richting. Als zij op dieren voor hun plezier mogen schieten dan mag ik hun onnozel gedoe gade slaan. Vele dieren die naar mijn richting komen gelopen en gevlogen...Fazanten, Patrijzen, Hazen en Konijnen, zijn toen gered van een gewisse dood omdat ik in de weg sta. Telkens opnieuw richten ze hun geweer wel naar mijn richting maar ze konden niet schieten omdat ik in de weg stond. Ondertussen was Fien er ook komen bij staan. Een prachtig gevoel geeft dat, ik voelde mij nadien echt goed...en boos dat die waren...niet te geloven jongens!!!
We zijn er pas weg gegaan toen ook zij aanstalte gaven om te vertrekken. Hun buit was mager en onze vreugde des te groter.
Als ik de kans krijg dan doe ik het zo opnieuw.

Nog een foto van opgezette dieren in het restaurant.

Aan de in/uitgang staat er deze prachtige gesculpteerde indiaan.

En zo komen we weer naar ons beginpunt, de uitgang.
Het was weer tof zelle tussen de diertjes. Spijtig dat het voorbij is.
Dan gaan we nu nog iets drinken en eten in het plaatselijk restaurant.

Wie bekijkt er nu wie ???
Lange tijd bekeken ze ons, ze moeten wel gedacht hebben: "wat voor rare schepsels staan er hier voor ons."

En nog een mooie foto van een Hertenmannetje.

Wat is een dierenpark zonder Berggeitjes? Niets!!!
Is steeds leuk voor de allerkleinsten.
Deze waren wel heel speels...hormonenperikelen denk ik.
Wel leuk om naar te kijken.

Verder springt hij in zijn buitenhok plots tegen de draad, op momenten dat niemand het verwacht. Hetzelfde doet hij allemaal in zijn binnenhok.
In het groot staat er geschreven dat het een gevaarlijke aap is en dat het verboden is om hem aan te raken. Als hij je kan bang maken dan zal hij het zeker niet nalaten om dat te doen.
Heeft hij geen zin meer om de aap uit te hangen dan zet hij zich met zijn rug naar zijn toeschouwers.
Heel verschietelijk allemaal !!!

Als het niemand verwacht smijt hij deze stok met volle kracht tegen de draad. Iederéén schrikt zich een aap en gaat achteruit. Dit doet hij soms twee, drie maal na mekaar.

Als er mensen aan komen dan gaat hij een beetje achteruit en wacht tot de deze voor de draad staan. Heel stilletjes heeft hij dan al een stok genomen en houd deze verborgen achter zijn rug.

Dit is geen gewone aap. Hij is GEVAARLIJK !!!
Hij staat steeds op de uitkijk aan de draad van zijn kooi.

Komen we bij de struize vogels.
Begint mevrouw aan een modechowtje...
Ben ik niet mooi !!!!!

Het enige dat ze al eens doen is hun kop omhoog steken.
Nou ja, verder dan maar !!!