Stekelvarkens

Blijkbaar was het goed toeven in het zonnetje. Zo ook voor deze beide Stekelvarkens die liefelijk, zij aan zij, aan het dromen zijn.
Stekelvarkens
Blijkbaar was het goed toeven in het zonnetje. Zo ook voor deze beide Stekelvarkens die liefelijk, zij aan zij, aan het dromen zijn.
Lyncksendutje
Zo was ook voor deze Lyncksen het zonnetje van harte welkom.
Kangoeroe

Kangoeroe...van die jump,jump...springbeesten.
Zei de Pad tegen de Kangoeroe:
“Jij doet hetzelfde wat ik doe.
We springen. Laten we trouwen en nemen een kind,
ik wed dat hij ieder springwedstrijd wint,
hij springt over bergen en kerken.
Hè toe, laten we trouwen ,
dan noemen we hem Padderoe.”
De Kangoeroe zei: “Lieve schat,
een geweldig idee, weet je dat.
Ik was heel graag met je getrouwd,
maar Padderoe is een naam waarvan ik niet houd.
We noemen hem liever Kangerad,”
zei de Kangoeroe tot de betrekkende Pad.
Ze kregen twist tot half twee
over Rangetoe of Kangepee.
Tot slot zei de Pad: “Dat duurt me te lang,
dat gedoe over Poedera of Paddekang.
Ik wil niet eens trouwen, ik ga terug naar mijn moe.”
“En ik idem dito,” zei Kangoeroe.
De Pad keerde zich om en zei bah noch boe.
En daar sprong hij weg net als de Kangoeroe.
En ze trouwden dus niet, dat is toch wel erg,
want nou springt hun kindje nooit over een berg.
’t Is voor Kangoeroes en Padden beslist geen reclame
dat ze ruziën over kindernamen.
Hangbuikzwijn met jong
Hangbuikzwijn met jong naast zich.
"speklapjes"
Aanval !!!
Toen ik deze foto nam heb ik wel een beetje (veel!!!) geluk gehad.
Nog bozer
Hij bleef mij scherp aankijken met bloeddoorlopen grote ogen en kleine aanvallen uitvoeren.
Aanvallen !!!
Met volle geweld stort hij zich op zijn dichtsbijzijnde buur en daagt hem uit voor een gevecht. Deze weigert echter. Hij blijft aandringen en stoot telkens weer zijn grote horens in de zijflank van het dier. Bekeek mij nog eens scherp en overwoog om nog een aanval uit te voeren, maar bedacht zich en ging dan verder met zijn rivaal uit te dagen en te pesten. Hij wist dat hij aan mij niet aan kon en dat hij er alléén maar hoofdpijn van zou krijgen. Dus...
Woedeaanval

...ging hij terug in de aanval en bleef hij maar het arme dier bestoken met zijn grote horens. Plots heft hij deze gewoon van grond en laat hem met een zware slag terug vallen. De andere koe heeft echter niets voor en om verdere aanvallen te vermijden gaat hij weg. De uitdager briesend achterlatend. Hij bekijkt mij nog steeds met grote ogen en ik zie hem zo denken: "kon ik maar aan jou aan !!!" Hij komt weer wat korter en gaat pal voor mij staan...
Slechte dag gehad misschien ???