Winter

van de vrieskoorts
terwijl grijze wolken huizen
in tengere bomen en in mijn hoofd
geen vogel die zin heeft om te fluiten
mistroostig verdwijnt een dag
omdat iedereen gebukt gaat
net als mijn kater op zoek
naar warme stralen
al was het maar een streepje
lig ik overhoop
met de zon
die de winter
gijzelt
omdat zij
die mooie sneeuwman
wel zitten zag.
Hopelijk smelt hij voor haar
Rita Jouck

