Archief

jouw voetstappen
zijn de weg
verder niets.
Zwerver,
er is geen weg,
De weg ontstaat
door lopen.
Door te lopen
baant men de weg,
en achterom kijkend
ziet men het pad…

Ik geef dit gedicht op mijn blog een plaats als dank voor de rituele zeggingskracht van de Klaprozen 

Wij wensen je twee stevige voeten
om door het leven te gaan.
Twee gulle handen om anderen bij te staan.
Wij wensen je een mond
om te lachen met vrienden die vrolijk zijn.
Maar ook om mensen te troosten
bij tegenspoed en pijn.
Wij wensen je twee heldere ogen
om te zien wat slecht is en wat goed.
Dan zul je altijd de weg weten
de weg die je volgen moet.
Wij wensen je een liefdevol hart toe,
een hart dat mensen bemint.
Maar bovenal Gods zegen,
wordt een heel gelukkig kind!

Je wilt vieren

          · dat je het kind dankbaar welkom heet en dat je het een naam geeft.

          · dat je het kind opneemt in een kring van mensen die vanaf nu een belangrijke

           rol zullen spelen in zijn leven : de ouders , andere gezinsleden, de familie en de vrienden.

          · dat het kind eventueel een meter en een peter krijgt

          · dat je de nieuwkomer waardevolle geschenken wil meegeven:

                              o de wensen die opborrelen in je hart

                              o de waarden die je belangrijk acht

                              o de beloften waartoe jij je wilt verbinden in de opvoeding.

Samen zoeken we, na een eerste kennismakingsgesprek, naar een vorm die helemaal tegemoet komt aan wat jij belangrijk vindt bij zo een ingrijpend gebeuren.

Volkomen onverwachts heeft hij me in een een

magische cirkel gebracht,

een cirkel van liefde

die niemand kan doorbreken.

Want alleen hij kent het toverwoord.

Hij alleen weet het teken.

En in ruil voor mijn bizarre heksenspel

tekent hij cirkel,

na cirkel,

na cirkel om ons heen, tot een onmetelijke kring van leven en beweging.

Die veranderingen –die de groei ten goede komen- kunnen klein of geleidelijk zijn, maar voor de zevenjarige zijn ze ingrijpend.

En als er gewichtige veranderingen plaatshebben in het leven, dan worden die vaak gemarkeerd met een feest. Niet zomaar een feest, maar een feest dat laat zien dat de zevenjarige vanaf nu niet echt een kind meer is. Een feest dat enerzijds laat zien dat de zevenjarige een stap zet in de richting van de gemeenschap van de groteren én anderzijds zichtbaar maakt dat die gemeenschap de zevenjarige opneemt. Een overgangsfeest of een overgangsrite.

Sommigen doen dan hun eerste communie, anderen kiezen voor een lentefeest, een bosfeest, een indianenfeest enz... Een feest dat dient om het kind in die overgang en al die veranderingen te ruggesteunen, om het aan te moedigen op zijn ontdekkingstocht naar die wijdere wereld. Maar bovenal om het zichtbaar een plaats te geven binnen de nieuwe gemeenschap. En gemeenschap, dat wil zeggen: verbonden zijn met anderen en delen met elkaar. Dat vooral wil een zinvol feest het kind leren.

Wat willen jullie als ouders duidelijk maken in de overgangsrite van jullie zevenjarige? Samen zoeken we naar een feestritueel!

Een overgangsrite is een ceremonie die een belangrijke verandering in het leven markeert.

Op onze weg van wieg naar dood gaan we doorheen verschillende natuurlijke fases van ontwikkeling. De meest gekende zijn geboorte, puberteit, huwelijk, ouder worden, dood. Maar in feite is elke grote verandering in je leven een overgangsmoment. Een moment waarop je “van hier naar daar gaat”.

De overgangen doen zich, of we er nu met een viering bij stilstaan of niet, sowieso voor. In onze hedendaagse samenleving zijn we echter de verbinding met onze overgangsrites verloren of hebben we de viering ervan herleid tot cadeaufestijnen.

Bij een overgangrite wordt niet enkel diegene die de overgang maakt gevierd en diens groei eer gegeven door middel van een feestviering, maar bovendien wordt die overgang in een juiste context geplaatst, waardoor de energie die je meeneemt van de ene levensfase naar de volgende een flinke duw in de rug krijgt. Ook al dien je elke overgang in essentie alleen te gaan, met een zinvolle viering erbij ondersteun je de natuurlijke transitie en zorg je voor een ondersteunende omgeving waardoor het uitrijpen kan plaats hebben in een gezonde sfeer van blijdschap, hoop, harmonie en humor.

Een overgangsrite brengt eer aan wat voorbij is, geeft erkenning aan de verandering die gaande is en verwelkomt de integratie van wat vanaf nu omarmd dient te worden. Doel ervan is om mensen de kracht te schenken om van de ene ontwikkelingsfase naar een volgende over te gaan. Ze kent 3 stadia: het oude loslaten, een tijd in niemandsland verwijlen, opgenomen worden in de nieuwe gemeenschap.