Archief

waar hij van stenen is gemaakt

bloeit als een gaaf, ontkleurd fossiel

de stenen bloem van uw gelaat-

Ik kan mij niet van u bevrijden,

er bloeit niets in mijn steen dan gij.

De oude weelden zijn voorbij,

maar niets kan mij meer van u scheiden.

                                                         Maria Vasalis

De meerwaarde van RITEN bij een overlijden.

met rituelen kan je  rouwenden laten ervaren

· Dat we allemaal verbonden zijn.

· Dat we vanuit die verbondenheid contact maken met het wezenlijke krachtveld diep in onszelf.

· Dat daardoor onderlinge steun en vertrouwen gevoeld wordt.

· Dat een gedeelde ervaring meer kwaliteit aan het gebeuren geeft.

· Dat een gedeelde beleving een grote meerwaarde heeft.

Met een begrafenisritueel :

· Plaats je  ook de mens in al zijn facetten centraal: zowel de overledene als de nabestaanden.

· Creëren we samen een mooie, intieme en serene ceremonie.

. Betrek je de rouwenden actief in eenvoudige symbolische handelingen en gebaren, waardoor het samen dragen voelbaar wordt .

· Neem je afscheid in schoonheid, waardigheid, waarheid.

· Geef je een vorm aan de intentie van de familie : de reden waarvoor deze voor een ritueel kiest.

Je kan ervoor kiezen om -naast of tijdens een kerkelijke dienst of in de plaats van een officieel afscheid- met een ritueel stil te staan bij het overlijden van een geliefd persoon omdat je op een persoonlijke en betrokken wijze eer wilt brengen aan de overledene, omdat je op een eigen wijze - met woorden, vormen, gebaren, symbolen- wilt stilstaan bij het verdriet en het verlies. Want rituelen kanaliseren emoties.

Rituelen dragen bij tot het verwerken van het rouwproces, tot het goed afscheid nemen van een geliefd iemand. In openheid en eerlijkheid en betrokkenheid.

Als ritueelbegeleidster zorg ik voor de nodige ondersteuning.

Weggaan

is iets anders

dan het huis uitsluipen

zacht de deur dichttrekken

achter je bestaan

en niet terugkeren

Je blijft iemand

Op wie wordt gewacht.

                                           Rutger Kopland

Zoveel soorten verdriet.

Ik noem ze niet.

Maar één

het afstand doen

en scheiden

en niet

het snijden

doet zo’n pijn.

Maar het afgesneden zijn.

Maria Vasalis

We zijn maar als blaren in de wind

ritselend langs de zoom van oude wouden

en alles is onzeker

en hoe zouden wij weten

Wat alleen de wind weet.

Misschien vind jij hierbij je eigen rituele vormen, misschien heb je hierbij graag een steuntje in de rug.

En ééns komt er hopelijk een tijd dat jij kan voortgaan met je leven terwijl je die dierbare andere liefdevol meedraagt in je hart.

'Rouw is als een steen die -net gevonden- ruw en weerbarstig is. Hij doet pijn aan je handen, trekt er kloofjes in.

Pas als die ruwe pijnlijke steen door  vele handen is gegaan wordt hij gladder en mooier.

Uiteindelijk kan die steen een prachtig kleinood zijn, een schat die je leven verrijkt.'

Auteur onbekend

Kom geef me je hand

Dan neem ik je mee

Over de stalen bergen

Over de stenen zee.

Naar het land waar alles is begonnen.

Waar liefde is ontstaan.

Waar vogels ooit eens zongen

Maar de mens is weggegaan.

Kom, laten we samen zoeken

De hele wereld rond.

In alle harten, alle hoeken

Naar wat ergens ooit bestond.

We zullen er misschien nooit komen.

Maar ik weet dat het bestaat.

Ik zag het in mijn dromen.

Het land waar vrede door de straten gaat.

                                             Barbara Goethals. 13 jaar