Miara met hoogspanningsmast

Dat het binnen vrij donker was, is te zien aan je instellingen. Als je de foto vanaf statief genomen had, was een ISO-waarde van 1600 niet nodig geweest. Het is een heel statische foto, dus het had best gekund. Door de grote lensopening, eveneens een gevolg om zonder statief voldoende belichting te krijgen, is de zitting van de stoel  wat onscherp. En rechts iets meer dan aan de linkerkant, hetgeen ook geldt voor de rugleuning. De keuze voor het randje muur is bewust gebeurd, al weet ik niet of ik hetzelfde gedaan zou hebben. Door de grote lensopening ontbreekt ook daar de scherpte, terwijl er helemaal rechgts nog enkele kleine vreemde plekjes te zien zijn.
De rugeuning zelf vormt het hoofdmotief en vertoont zeker struktuur, maar door de fijnheid en veelheid van de gaatjes is het beeld niet sterk in zijn uitdrukking. Graag bij de volgende inzending alle aandacht voor opmerkelijke lijnen en vlakken, liefst in een harmonieuze samenhang.
Dushi

Een foto vol ritme en struktuur. Je hebt duidelijk gekozen voor een zo symmetrisch mogelijke compositie. Ook vertoont de foto een grote eenheid van toon en kleur. Het miniscule stukje lucht dat nog net te zien is, doet daar niets aan af.  Alles bij elkaar een heel geslaagde opname, waarin hoogstens een “spannend” element aan toegevoegd zou kunnen worden. Opnieuw de vraag of je voor de volgende keer met iets anders wilt komen dan een “bouwsel”.
Dushi

Het is niet alleen de vraag of ik het goed vind, maar vooral ook of je het zelf goed vindt. Daarom vraag ik of mensen aan willen geven waarom ze voor deze foto en instellingen gekozen hebben. Fotografie is bewust omgaan met een beeld dat je tegenkomt of schept.
Ik vind de foto buitengewoon verrassend na je eerdere inzendingen.  Als ik van deze ajuin tranen in mijn ogen krijg, zijn het tranen van vreugde. Simpel kan ook, of misschien wel juist, heel goed zijn. Mooie ritmische cirkels waarbij de donkere randen een goed contrast geven. Ik heb slechts twee kleine opmerkingen bij deze goede inzending. Allereerst is een compositie met inachtneming van de regel van derden vaak wat boeiender dan iets dat je heel centraal in het vlak plaatst. En als tweede zou ik met een opname als deze beslist stoeien met diverse belichtingen: strijklicht, van de ene kant, van onderaf, gewoon proberen en kijken wat het oplevert.  Ik ben buitengewoon benieuwd naar je volgende inzending  en zorg dat het ritme eruit knalt!
Dushi

Dit keer zal ik maar wat strenger zijn, want als je echt hogerop wil, worden de eisen ook wat pittiger. Bij deze foto is het ja en nee. Nee, omdat je opnieuw met een gevel komt; ik zie liever een grote variatie. Ja, omdat het wel een totaal ander soort gevel is.
Ik zie twee mooie ritmes: de ballonnen en de buizenconstructie daarboven. Maar lekker bij elkaar passen doen ze niet. Niet in vorm en niet in kleur.  Als in meer naar de randen toe ga, zie ik boven een wit uitgebeten driehoek, terwijl ook in de ballonnen wat kale plekken zitten. Aan de onderkant komt de weerspiegeling niet niet aardig door, maar misschien was dat wel onmogelijk, want ik weet natuurlijk niet wat er nog meer beneden was. Alles bij elkaar zeker een heleboel ritmische elementen, maar probeer het totaalplaatje met de onderlinge samenhang ook  in het oog te houden.
Dushi

Je komt met een heel opmerkelijke inzending, Miara. Ritme en struktuur is in de vrije natuurlijk vaak lastiger te vinden. Er zijn al heel wat opmerkingen gemaakt over blauwzweem en ik ben blij dat je dat zo goed gelezen hebt, dat je het ook kon wegwerken. Goed werk!
Het ritme in deze foto is wat grillig, de natuur eigen. Maar een zekere struktuur is zeker te zien. Feitelijk twee strukturen door elkaar heen:  die van de takjes en die van de schaduwen. Jammer genoeg ondersteunen ze elkaar niet  voor de volle honderd procent.
Het is zeker geen slechte inzending, ook bij de exifs heb ik geen suggestie ter verbetering, maar ik heb toch een tweetal kleine tips. Alhoewel de compo redelijk  goed is, zou ik aan de bovenkant iets meer wegsnijden, want nu komen er wat donkere plekjes in beeld. En als tweede: bij een laagstaande zon is het altijd de moeite waard om met het licht te gaan spelen. Zelf neem ik graag foto’s met tegenlicht, want dat geeft een bijzonder effect. Probeer het maar eens uit. En nu op pad naar de volgende foto.
Dushi

Het is zonder meer prijzenswaardig dat je me op de proef wil stellen. Ik apprecieer mensen die de uitdaging aangaan. Maar zoals altijd probeer ik wel een eerlijk commentaar te geven. 
Het probleem zit zozeer niet in de grote opening van het diafragma (f/3.5), al had ik de voorkeur gegeven aan een dichter diafragma voor meer scherptediepte. Met de opname is overduidelijk wat mis gegaan, want de foto is nergens echt scherp, zo lijkt het. Dat kan gebeuren, maar dan is het toch handiger om een foto als deze niet in te zenden. Het is prettig dat je bewust gehandeld hebt, maar  de opzet is niet geheel uit de verf gekomen. Vind je het vervelend als ik om een andere opname vraag?
Dushi

Zonder meer een goede keuze om deze scheplepel te fotografeen, Drumtje. Zowel ritme als struktuur is volop aanwezig. Wat ik ook goed vind, is dat er nog enige diepte in de foto zit; de schep ligt niet plat op de tafel.
Naast dit moois zou ik je nog wat aanwijzingen willen meegeven. De serie lessen over Compositie is met goed gevolg afgesloten. Waarom zo snel de regel van derden vergeten? Ook de belichting vertoont nog wat behoorlijk kale plekken, al is het een heel goed idee geweest om het licht onder de lepel door te laten schijnen. Maar de contrasten zijn wat erg groot geworden. Als laatste vraagt een opname als deze om een grotere scherptediepte, dus een diafragma dat liever in de buurt vaqn de f/16 ligt dan het gebruikte f/5.4. De sluitertijd wordt dan natuurlijk onaanvaardbaar langzaam voor een opname uit de hand, maar een foto als deze zou ik altijd met statief nemen, al weet ik niet zeker of dit ook gebeurd is. Probeer voor de volgende inzending eens een combinatie te maken van meerdere voorwerpen die echt los van elkaar staan. Dat mag zowel binnens- als buitenshuis.
Dushi

Het is altijd interessant om de verschillen in taalgebruik te zien, want zelfs na een verblijf van bijna dertig jaar buiten Europa, kan ik me nog herinneren dat “het oog van de meester het paard vet maakt”.  Maar als je liever bij koeien en kalveren wenst te blijven, dan valt goed te leven met de uitdrukking “de koe van de pastoor eet iedere dag mals gras”. Ik ben echter noch pastoor, noch meester, al is lesgeven mijn hele leven mijn stiel geweest.
En nu naar de foto. het ritme van de spijlen is overduidelijk. Zonder meer een goede keuze. Ook de al even groene achtergrond van de haag geeft een mooie eenheid van kleur met de afsluiting. Ik twijfel over een ietwat andere uitsnede, maar ben daar niet helemaal zeker van (dat krijg je als je geen meester of pastoor bent, want die hebben altijd gelijk) en dus laat ik het zo. Je bent goed bezig met variatie aan te brengen in de foto’s. Daarom laat ik je geheel vrij in de keuze voor een volgende inzending.
Dushi

Naar deze opname heb ik tijdje zitten kijken. En hoe langer ik keek, hoe meer elementen me konden bekoren. Zo zie ik fraaie lijnen op uitgewogen door het beeld lopen. Dat de foto boordevol zit met ritmsiche herhalingen en een even bekoorlijke struktuur, was al direkt duidelijk. Zo schuin tegen het licht om krijgen de raampartijen een goed extra schaduwaccent. En een van de klaslokalen van deze vakschool draagt zelfs de naam van een bekend fotograaf. Aanvankelijk wist ik de gebogen lijn van de lantaarn niet zo goed een plaats te geven. Toch doorbreekt deze al even doordacht de daardoor net niet saai wordende strakblauwe lucht in de linkerbovenhoek. Opnieuw geef ik geen opdracht mee, omdat ik me graag laat verrassen door een volgende foto met evenveel creativiteit en kundigheid.
Dushi

Een foto met een ongebruikelijk standpunt en alleen daarom al positief verrassend. Een kantelschermpje heeft zeker zo zijn voordelen en je hebt er goed gebruik van gemaakt. De diverse lijnen zijn mooi uitgewogen en wat recht moet staan, staat ook netjes recht. Wat er weg had gemogen, zijn natuurlijk de bomen met hun grillige struktuur, maar dat kan nu eenmaal niet, zelfs niet met een standpunt als dit. Soms neem ik de kettingzaag ter hand, maar hier is dat niet meer te doen. Het leerpunt is dus dat je niet altijd kunt krijgen wat je hebben wil. En dan zijn er twee mogelijkheden: tevreden zijn met de (on)mogelijkheden van deze plek of op zoek gaan naar een plaats waar de kansen gunstiger zijn. Als je serieus op zoek bent naar hogere sporten op de fotografische ladder, zou het best kunnen zijn dat je over een jaar minder tevreden bent over deze beslist niet slechte opname.
Dushi

Na zo een vorige uitstekende foto is het niet verwonderlijk dat je niet opnieuw met een dergelijke positieve uitschieter komt. Dat lukt maar weinigen en die hebben deze lessen ook niet nodig. Probeer wat variatie aan te brengen, want je komt wederom met een gevel van een gebouw. De reden waarom niet alleen jij twijfelt, maar ik ook, is niet omdat er geen ritme in de foto zou zitten. Het is meer omdat de verschillende ritmes, bijvoorbeeld de ramen en het hek, allerlei kanten opgaan en niet een goed samenhangende struktuur vertonen. Als je had gezocht naar meer detail, was het resultaat mogelijk beter geweest. Less is more blijft van toepassing.
Zoek voor de volgende keer eens naar een mooi ritmische herhaling, maar zonder iets van een gebouw een beeld te brengen.
Dushi

Omdat je een lang hek schuin in beeld wilde brengen, moest je inderdaad kiezen voor een meer dichtgeknepen diafragma. Dat is een goede keuze geweest. Maar je ziet direct ook het nadeel: de achtergrond komt nu heel nadrukkelijk scherp in beeld en werk storend op het ritme van het hek. Links op de voorgrond zie ik ook nog een ritmische herhaling van sneeuwplekken. Het is jammer dat je deze niet nadrukkelijker hebt meegenomen in de foto.
Voor de volgende keer graag iets waarbij er niet ergens een (deel van een) gebouw in beeld komt.
Dushi