Ardeense jager met bloemknop
Dat het niet gemakkelijk is, geloof ik graag. Laatst kregen
we voor de lokale fotoclub een opdracht om drie foto’s te gaan maken bij de
zoutpannen. Iedereen hevig teleurgesteld, want als er ergens niets te zien is,
dan zijn het wel zoutpannen. Een grote vlakte zonder enige boom of struik. En
toch komen er na veel zwoegen en zweten veel mooie foto’s uit. Dat is
fotografie: zwoegen en zweten om er iets moois van te maken. Dat vraagt heel
veel kijken, heel veel geduld en een buitenproportionele prullenbak. Straf geef
ik niet en de enige punten die ik geef, zijn leerpunten.
Ik merk hier vaak een grote onzekerheid
over de ingezonden foto. Dit is ook weer niet nodig, want er zitten heel veel
grijsgradaties tussen een briljante foto en een foto die nergens op lijkt.
En nu de bloemknop. Precies omdat je zelf aangeeft dat het ritme met name zit
in de knop en daarnaast struktuur in de bladeren, heb ik geprobeerd dát wat
meer accent te geven. Meer accent door de foto te croppen en meer accent door
de toon een tikje minder flets te maken, want de foto was een beetje
onderbelicht. Ik doe het overdreven, want dan is het verschil duidelijker. Wat
ik niet kon veranderen is het blaadje net achter de bloemknop. Ik zou liever
het camerastandpunt ietsje meer naar links hebben gezien. Dan was de knop
losgekomen van het blad erachter. Het is
dus een foto met veel goede elementen, maar eenmaal meer ervaring opgedaan
hebbend, ga je vanzelf nog meer letten op de details.
Dushi

























