Berichten van 24 juli 2006 tot 30 juli 2006

Ik zag Cecilia komen
op een zomernacht
twee oren om te horen
twee ogen om te zien
twee handen om te grijpen
en verre vingers tien

Ik zag Cecilia komen
op een zomernacht

aan haar rechterhand is Hansje
aan haar linkerhand is Grietje

Hansje heeft een rozekransje
Grietje een vergeet-mij-nietje

de menseëter heeft ze niet gegeten
ik heb ze niet vergeten

ei ei ik en gij
de ezel speelt een schalmei

Voor Hansje en voor Grietje
Hansje met zijn rozekransje
Grietje met haar lange vergeet-mij-nietje
zijn langs de sterrem gegaan

Venus is van koper
de andere zijn goedkoper
de andere zijn van blik
en van safraan
is Janneke-maan

Twee oren om te horen
twee ogen om te zien

(paul van ostaijen)

John dos Passos (am.schrijver 1896-1970)

‘Ik zou nu wel de krant willen lezen’

Pablo Casals (Spaans cellist 1876-1973)

• op weg naar het ziekenhuis – ‘Die chauffeur is een

maniak, hij jaagt ons nog de dood in.’

Thomas Dooley (zendeling,arts 1927-1961)

‘Over twee uurtjes neem ik een stuk van die taart’

Lucius, Domitius Nero (romeins keizer 37-68)

‘Wat een artiest gaat er met mij verloren !’

Auguste Comte (Frans filosoof 1798-1857)

‘Wat een onherstelbaar verlies’

Winston Churchill (Brits staatsman – 1874-1965)

‘ik heb genoeg van alles’

Paulus van Tarsus (apostel)

‘Jezus !’

Karel V (keizer van het Heilig R.Rijk 1500-1558)

‘Jezus !’

Francisco Pizarro (conquistador 1471-1540)

‘Jezus !’

Henry Luce Robinson (uitgever Time, Life 1898-1967)

‘Oh Jezus !’

Mustafa Kemal Atatürk (Turks staatsman 1881-1938)

‘Tot ziens !’

Johannes Brahms (Duits componist 1833-1897)

‘Bedankt, bedankt !’

Pierre-Auguste Renoir (Frans schilder, 1841-1919)

‘Vandaag heb ik iets geleerd’

Julie Eléonorede Lespinasse (schrijver, 1732-1770)

‘Leef ik nog ?’

Thomas Edison (uitvinder, 1847-1931)

Het is ontzettend mooi daar

Johan Wolfgang von Goethe (Duits schrijver, 1749-1832)

"Meer licht !"

Het is gelukkig in de zon te loopen,
 Met in de vingers al het warme leven
Zich in het gele heete licht te doopen
 En met het helder lijf als witte steven
En met de ziel en hare zeilen open
 Zich aan de wijde warmte prijs te geven.

De schaduwbeelden spele' om onze schreden
 En wuive' om onze wandling te verzachten,
Zij glijde' als stille waaiers met ons mede,
 Als spiegelingen onzer vreugd-gedachten -
Wij gaan door hen en zijn geheel tevreden
 En zijn gereed een wonder te verwachten.

Wij voelen geen berouw en geen verlangen
 En zien glimlachend onze medemenschen -
Die gaan voorbij als andere gezangen,
 Wij weten niet wat zij of wij nog wenschen
En zijn in eene blinde vreugd gevangen
 En toeven, gaande binnen lichte grenzen

(c.s. Adama van Scheltema)