Archief

Er lopen beeldige kwieten op deze aardplaneet rond. Neem nu de man die wat verder in de straat woont, neen zijn naam ken ik niet, hij is een mompelaar die meestal onverstaanbare taal uitrochelt. Alleen, wanneer hij half zingend ietsiekwatsiebiemboembam voorbij m'n huis sukkelt versta ik wat hij zegt. Ok ik geef toe (vergeef me) dat ik een lachbui dan telkens amper kan onderdrukken, maar ik, ik er kan er niets aandoen, echt waar, ik kan er niets aan doen.

Dag Esmeralda, dag liefelijke schoonheid, dag onvergankelijke onvergetelijkheid, gedag aan hij die je crieerde.

Het arme hoofd, m'n pijnlijke leden, mijn hele hebben, mijn hele zijn heeft het niet makkelijk op dit moment. Wanneer ik door mijn zolderraam tuur, zie ik wervelende vogels hun restjes  zomercapriolen in de lucht uitvoeren op het ritme van een pianorecitalletje dat uit mijn pc luidsprekers kraakt.Ik heb nog zoveel te doen denk ik tussendoor, ik moet nog een laatste maal verf opschuren van de deur die ik gisteren vierf, nog een laatste schuureschuur, nog een laatste lik wit...

Het  bouwbedrijf vraagt ons wat volgt mede te delen:

Op DONDERDAG 24 september 2009 , VRIJDAG 25 september 2009 en MAANDAG 28 september 2009 zal de montage van een woning plaatshebben op de kavel met lotnummer 3.  Hierdoor zal  voor langere of kortere perioden de bereikbaarheid van het WOONERF hinder ondervinden. Gelieve met dit gebeuren rekening te houden.

Met groet

Bij een mistroostige morgen, schijnt alleen het grijs. Ongevraagd, maar godsmoedig schijnt het grijs,altijd grijzer dan voorheen. Een afstandse morgend morgend dus nooit naar behoren, terwijl een droge ontbijtboterham steeds moeilijker knaagt, terwijl de koffie niet naar behoren slurpt. Dit heb je steeds met mistroostige morgenden.