maandag week 13

Alles status quo in de familie en we proberen weer zo goed als mogelijk de draad van ons leven op te nemen en verder te zetten. De mist komt uit het zeegat en zal nog wel even over land blijven hangen. Dat maakt dat het toch wat frisjes is buiten, al doet de zon moeite om door de grijze laag te komen. Het inpakken van de winterkledij zal nog niet voor direct zijn als ik het weekweerbericht mag geloven. Aangezien we nog maar weinig water gehad hebben in maart, moeten we op deze Wereldwaterdag de voorspelde regen met open armen ontvangen. De omschrijving van onze aarde bij deze waterdag wil ik jullie niet onthouden: onze aardkloot bestaat uit 75% uit water, dat vocht is uitermate belangrijk voor het leven hier. Ja, 1 zwaluw in de lucht maakt de lente nog niet en ik heb er trouwens nog geen gezien ook, niettegenstaande mijn huis 'Rondinella' noemt. Ondertussen zijn de strandwerken volop aan de gang om de bars en cabines op tijd af te krijgen voor het begin van de paasvakantie en de rest van het toeristische jaar. Nog 14 dagen en het is weeral zover. 

Het is ook weeral 10 jaar geleden dat er hier een zware en dodelijke aanslag gebeurde in het station van Maalbeek en op de luchthaven van Zaventem. Het eiste een zware tol: 32 doden, 340 gewonden en ontelbaren die de psychische gevolgen nog altijd dragen. Herdenken is één ding maar vooral de hoop hebben dat het hier nooit meer gaat gebeuren en dat we gespaard blijven van terroristische aanslagen of oorlogen zoals in het Midden Oosten. Wat de mensen elkaar allemaal aandoen is onbegrijpelijk en meestal voor een idee of grond of grondstoffen. Duizenden oorlogen later heeft de mens nog altijd niet  geleerd om vreedzaam met en naast elkaar te leven en ieders leven te respecteren. Er zou werkelijk eens een echte vredesapostel moeten opstaan die werkelijk de 'Nobelprijs voor de Vrede' verdient. 

Vandaag is het de zanger Roger Whittaker (1936-2023) die mijn aandacht trok met zijn liedjes  "If I were a rich man", "Love you because" maar ook "I Don't believe in it anymore". Dat is een zeer mooie song maar fors in tegenspraak is met de gedachten van de familie. Tot morgen

Het is een  emotionele turbulente week en het gaat op Intensieve zorgen in Gent de verkeerde kant uit. Tot morgen

Op deze Internationale Dag van het Geluk heb ik gelukkig niet méér slecht nieuws gekregen uit de Intensieve Zorgen van Gent. Is dat een status quo, een verbetering of licht herstel? Als tante kan je moeilijk constant aan de lijn hangen om de evolutie te kennen, en de dichtsbetrokken familie constant met vragen te overvallen. Mijn gedachten gaan er toch voortdurend naar toe. Laat het me er op houden: geen nieuws is goed nieuws. Zelf heb ik vandaag ook mijn 'pijntje' moeten doorstaan: spuit in mijn oogbol en dit keer deed het verdorie goed pijn en moest er even van bekomen. Goed nieuws was dan wel dat het vocht achter mijn linkeroogbol aan het verdwijnen was door die ingreep en dat de volgende spuit pas binnen 8 weken zal zijn, na de andere ingrepen (cataract). De gezondheid van mijn ogen zal me een tijdje bezig houden. Maar het is dan ook een belanrijk zintuig.

Van ieder conflict, waar ook ter wereld, betalen wij wel het gelag. Nu hogere benzineprijzen, hogere gasprijzen en de voeding zal dan ook nog wel volgen. Misschien zal de friet aan het frietkot wat dalen, gezien het overschot aan aardappelen. Maar dan lees ik dat de grootste aardappelverwerker van ons land, de oorspronkele eigenaars buiten het directiecomité gezet hebben. Er zal niet langer een overschot en een krimping van de aardappelprijs zijn, want de nieuwe Amerikaanse eigenaars zullen wel zorgen dat de chips naar de Trump onderdanen gaan in Amerika. Men kan toch miscchien met een lichte overdrijving zeggen, dat Mr President bezig is de wereld in de vernieling te helpen. Wij kunnen hem niet stoppen. Zeker niet zolang de Amerikaanse bevolking geen tekorten ondervind of té grote prijsstijgingen krijgt voor basale benodigdheden, zal  de wereld zijn strapatsen moeten blijven verdragen. Enkel de Amerikanen zelf kunnen deze man een halt toeroepen.

Het is door omstandigheden al een tijdje geleden dat ik de feestdag van een natie in the picture zette. Vandaag is het de nationale feestdag van Tunesië. Eén van de Maghreblanden die een sterke culturele en taalkundige band hebben met elkaar en het Maghrebijns-Arabisch spreken. Kort gezegd zijn het de landen in noordwest Afrika met als grenzen de Middellandse Zee en de Sahara. Dat zijn dus Marokko, Libië, Algerije,Tunesië en Mauretanië. Zo, dat was mijn babbel voor vandaag. Nu ga ik nog wat koers kijken. Tot morgen

Het zal me niet lukken om een normale blog te schrijven. Droevig familienieuws heeft me deze morgen bereikt en zet momenteel mijn leven een beetje op automatische piloot. Mijn schoonzus belde om mee te delen dat haar oudste zoon (46j) momenteel op de afdeling intensieve zorgen ligt in het UZ Gent. Een ongekende agressieve auto-immuunziekte heeft zich maandag gemanifesteerd in zijn lichaam. Eerst naar spoed in het plaatselijke goede ziekenhuis om de pijn te stillen maar gisteren getransporteerd naar een gespecialiseerde intensieve zorgafdeling waar veel voorhanden is aan materiaal en gespecialiseerde geneesheren. Een intubatie was nodig om hem  zuurstof te geven en een coma om hem van zijn pijn te verlossen. De evolutie is ongekend en afwachten is de boodschap en onder controle krijgen van deze ongekende auto-immuunziekte. Tot morgen

Mooie blauwe lucht, 13°C, met een goed voelbare wind uit zuidoostelijke richting. Daar maken de mensensmokkelaars handig gebruik van want hun bootjes met migranten, drijven zo gemakkelijk weg van de kust van het Europese vasteland richting Groot Britannië. Er mogen geen accidenten gebeuren of niemand mag overboord vallen want het Noordzee-water is amper 4/5°C en dat zou een zekere dood betekenen als men in het water valt. Er worden patrouilles met paarden georganiseerd in de duinen, drones uitgestuurd boven het strand en helikopters om de eerste kilometers in zee af te speuren naar de opblaasbare bootjes, die van over het hele land naar de kuststreek worden gebracht. Migranten blijven overal ter wereld, een gevoelig item en een groot probleem. Dat mensen terreur, beknotting van  hun  rechten, levensomstandigheden in eigen land beu worden, kan ik goed begrijpen zeker als ze een kans zien dat allemaal te ontvluchten dikwijls op illegale wijze. Ik denk dikwijls 'waarom er geen identiteitsbewijzen ingevoerd worden in the United Kingdom' maar de Engelsen bezien dat als een inbreuk op hun privacy, en dus komt er geen 'pas' waarop te lezen staat wie je bent. Maar vele mensen willen in een zekere vrijheid leven en wagen alle gevaarlijke wegen te bewandelen om naar een land te reizen dat hen een gerust gemoed kan bezorgen en een inkomen, al is dat in de zwarte economie, en in anonimiteit kan verdwijnen. Van hier tot in  Calais is het een jacht van de ordehandhavers op hopeloze mensen, die om te overleven op hun vlucht, overlast bezorgen aan de ingezetenen van de steden, dorpen en andere landschappen. De transmigranten zijn een tweesnijdend zwaard te noemen. Begrip en onbegrip overheerst als men aan deze mensen denkt of ze tegenkomt. Iedereen op aarde droomt van een rustig leven met voldoende voedsel en in peis en vree te leven zonder de oorlogsmachine te moeten doorstaan. 

Gisterenavond heb ik ook nog eens gekeken naar "Restaurant misverstand". Relatief jonge mensen, die door ziekte aan 'dementie' lijden. Hetzij door Alzheimer of een ander ziekte die de functie van de hersenen ontregeld of afneemt. Meteen vielen mijn ogen op de leeftijd van de mannen en vrouwen: dezelfde leeftijd als mijn kinderen!!!! Voor de rest van den avond was ik even mijn kluts kwijt en vond hem niet direct terug. Jonge gezinnen die getroffen worden door het verplichte afscheid nemen van mensen die nog naast hun lopen maar die ze niet meer herkennen. Dementie is geen ziekte van alleen oude mensen tegenwoordig, maar ook al van mensen in de fleur van hun leven. Tot morgen

Perplex!!! Zo stond Britt van Marsenille bij onze roodaangelopen burgervader, die zich verplicht zag uitleg te geven over een camera. In haar nieuwe programma "Kunnen we overeenkomen? Om geschillen buiten de rechtbank op te lossen". Ze probeerde toch een degelijk antwoord te krijgen. Maar uitleg geven over het waarom wat hij beslist heeft, is not done voor De Decker. Natuurlijk is het volgens hem weer een tweede verblijver die zeurt over een paal die haar zeezicht stoort!! Wat is er nu  belangrijker, een zeezicht waar men in feite geen recht op heeft, of een camera voor alles in het oog te houden op den dijk?Als je onbelemmerd zeezicht wil hebben moet je dus maar op de negende verdieping gaan wonen, als daar nog een studio of appartement vrij is of wachten tot een van zijn woontorens grealiseerd zijn. Het is zoals bij Trump, mijn woord en daad zijn wet en staan nooit ter discussie en daar moet ik geen verantwoording voor afleggen. 

Vandaag is er wel een zeer belangrijke feestdag te vieren, en bijna wereldwijd gekend: St Patricksday, de nationale feestdag van Ierland. Aangezien de Ieren wereldwijd, vooral in de Engselstalige wereld zijn uitgezworven wordt deze dag bijna overal gevierd. Het klavertje van 'drie' draagt men om de 'Drie-eenheid' van God weer te geven en de nationale kleur is groen die ziet men dan ook overal verschijnen in kledij en versiering. Dat is het officieuze symbool van het land en de minder gekende 'harp' is het officiële symbool  van het Ierland. 

Ik moet er nu mee stoppen want er is bezoek. Tot morgen

Een mooie spreuk om week 12 te beginnen: "Blijf denken! Verkeerd denken is nog altijd beter dan niet denken." Wijze woorden van de filosofe, wiskundige uit Alexandrië, Hypatia (350 of 370- 415). Nog een betere slogan komt van onze VRT: Kom van dat gat af!!!!. Een goede slogan gelanceerd door Maarten, Ward en Kawtar om de Belgen/Vlamingen wat meer te laten bewegen. Ik heb meteen deze woorden in daden omgezet en naar de dijk gegaan. Ik zag daar een begin met de opbouw van de strandcabines en de strandbars wat er op wijst dat het toeristische seizoen weer in aantocht is. Nog de laatste weken genieten van wat peis en vree in de straten vooraleer er allerlei activiteiten op het openbare domein zullen plaatsvinden. Het is niet echt een koude dag maar wel een winderige. Wandelen was met zonnebril en muts om het zand uit mijn ogen en haar te houden. Maar Rob de Nijs (1942-2025) zong zo mooi "En het werd zomer" en dat geloof ik sowieso als ik de mooie blauwe lucht zie en de kleuren van bloemen en struiken.

"'t Kan verkeren" zij Bredero (1585-1618), geen feestdag ergens op de wereldbol te bespeuren en dus wordt dit geen item in mijn blog. Wel een beetje de gelijkenissen tussen 3 personen die altijd om een of andere redenen in het nieuws komen als ze hun goesting niet krijgen en dan een dreigende houding aanemen en dreigende taal in de mond nemen: Trump op wereldvlak, De Wever op ons nationaal vlak en De Decker op ons gemeentelijk vlak. Voor de rest is er alleen het 4e huwelijk van Lotigiers te melden, dat ondertussen al langer duurt dan al de andere en al bijna 4 jaar stand houdt. Tot morgen 

Goede morgen beste luitjes allemaal, op deze zonovergoten zondag. Blauwe luchten en een zon die de ijskristallen van de nacht, doet smelten. Het zal een schitterende dag worden, want ik heb al babbels met de vrienden gehad, 'De Zondag' gekregen en een lekkere tas koffie of 3 gedronken om de  rozijnenboterhammen, ruim met boereboter besmeert, door te spoelen. Straks kan ik weer buiten zitten weliswaar met strohoed en zonnebril op. Mijn ogen moet ik wat beschermen. De zoektocht naar mijn stamboom gaat verder en de onderzoeker (de vader van een vriendin van mijn dochter) bezorgen me heel wat info die ik echt niet wist. Wat me vooral plezier deed was de exacte overlijdensdatum te kennen van de tweelingzus van mijn vader 'Irene'. Meermaals vertelde hij, dat er geen dag voorbij ging zonder aan haar te denken. Ze werd 4 jaar. Mijn grootmoeder langs vaderskant, zou 'tapster' geweest zijn. Kan me iemand helpen om te zeggen welk beroep dat was? Men vertaalt het als herbergierster, maar dat is een beroep dat ik nooit heb horen vernoemen in de familie en tegenwoordig gebruikt men het woord voor 'een digitale plek waar men met elkaar kan chatten over zorg'. Ik zal nog eens contact moeten nemen met mijn oudere nichten. 

Getrouw aan mijn belofte om wat meer van onze landen op te noemen en hun speciale feestdag, is het vandaag de beurt aan Hongarije, een land dat veel interesse krijgt van vakantiegangers. Een mooie natuur, goed klimaat, lekkere keuken, en niet té ver weg. Vandaag is het een nationale feestdag voor de herdenking van de opstand van 1848 tegen de Oostenrijkse bezetter, een vrijheidsstrijd die niet al te best afliep voor de Hongaren. Als je naar de Sisi-films kijkt, is het laatste deel van deze trilogie bestemd voor de weergave van de liefde von de keizerin/koningin voor dit land en laat zien dat er een zekere autonomie voor de bevolking komt. De Magyaren hebben van elke opstand of die lukte of niet een feestdag gemaakt, de laatste die aan het lijstje werd toegevoegd is 23 oktober, toen de opstand tegen de Russen in 1956 en werd neergeslagen door het USSR leger. En Rusland en zijn heerser wekt de interesse van onze premier. Die wil zoete broodjes bakken met Poetin. Dat lijkt me toch geen al te best idee te zijn. Misschien wil hij vragen hoe hij dat doet om iedereen naar zijn pijpen en woorden te laten dansen. Onze eerste minister is het beu dat iedereen kritiek op zijn beleid heeft en wil dus weten hoe ze dat bij die autoritaire regimes voor elkaar krijgen dat iedereen zomaar in het gelid springt bij het woord van de leider, zonder protest of stakingen. Tot morgen

Inderdaad, 3.14, de Amerikaanse aanduiding van een datum, 3/14. De Europese aanduiding van dit cijfer:  14e dag van de 3e maand. Al sinds mensengeheugenis wordt dit getal 'π' gebruikt voor berekeningen  maar sinds Archimedes (287vC- 212vC) heeft er door zijn toedoen, een benaderbare en nauwkeurige omschrijving van een breuk aan gegeven, met een oneindig aantal decimalen achter de komma zonder repetitieve gedeelten. Een chance dat ik dat niet luidop moet zeggen want ik zou over mijn tong struikelen. Het is een weekend dat meteen begint met wiskunde, maar hier het ermee. Want er zijn andere dingen te schrijven, zoals de christelijke feestdag van Sinte Mathilde en hoe kan het ook anders, patrones van de grote gezinnen. Maar deze oeroude Germaanse naam van onze koningin valt te splitsen in 2 delen 1) mat- maht of macht en 2) hild of strijd. Machtige strijdster of machtig in strijd. Deze vrome vrouw, ook gekend omwille van haar liefdadigheid, stierf in 968 in Duitsland. Ze heeft zelfs haar eigen weerspreuk: Sinte Mathilde komt uit 3 hoeken, met hagelstenen bakt ze koeken. 

Onze wereld is klein geworden. Door het internet, de reizen, documentaires, talkshows en wat diets meer zij. Ik kan perfect nagaan hoeveel landen er zijn: volgens V.N. 193 onafhankelijke erkende landen en twee waarnemerstaten, Vaticaanstad en Palestina. Ik moet ze niet van buiten leren maar van de meesten gebieden weet ik niks af. Nochtans lees ik iedere dag welk land zijn onafhankelijkheidsdag heeft. Ik besloot voor mezelf eens wat kennis op te doen over de naties die ik iedere dag tegenkom en waar ik buiten de naam en soms alleen maar de ligging of soms nog niet ken. Vandaag is  er zo'n piepklein landje dat zijn onafhankelijkheidsdag viert. De nationale feestdag is op 8 september. Een gebied zo groot als een zakdoek dat verscholen ligt in een vallei van de Pyreneeën: Prinsdom Andorra. Een prinsdom met 2 prinsen aan het hoofd die niet wonen in de bergen en ook niks in de pap te brokken hebben. De president van Frankrijk en de bisschop van Urgell (Spanje) De officiële talen zijn het Catalaans en Frans. De 82.000 inwoners worden bestuurd door verkozen ministers en parlement. Waarvan ken ik dit landje? Belastingvrij paradijs voor toeristen en wie het geluk heeft Andorrees te worden. Natuurlijk ken ik ook dit prachtig berglandschap van de doortocht van de renners van de Tour de France. 

Mijn kleinzoon is vertrokken naar Genua voor meer dan een paar maanden. Wat leren, wat genieten en veilig weer thuis om zijn studie weer te hervatten. Ik zal een Italiaanssprekende man terug zien komen.

De spreuk van de dag is een waarheid als een koe, van de hand van J Woodman, en er zijn er verschillende op  Wikipedia. Gelijk wie het schreef, het is een goede quote: "Verloren tijd vind je nooit meer terug". Tot morgen 

En Sammy Mahdi heeft moeten afscheid nemen van zijn viervoeter, een chowchow, die heel Vlaanderen wel  af en toe eens kon bewonderen als hij meekwam naar de studio voor een gesprek met de journalisten. Dat zijn momenten van verdriet die niet rap voorbij gaan. Ik hoop dat dergelijk voorval nog heel lang kan uitblijven bij mijn hond. 

Wel heb ik de vastelling gedaan, trouwens ik niet alleen, dat Trump hoegenaamd geen idee had waarmee hij begon toen hij de oorlog aanzegde aan Iran. De onoverwinnelijkheid van de Yankees is niet meer zo vanzelfsprekend meer als Mr President dacht. In hoeverre heeft deze bejaarde man nog besef van hetgeen er gebeurt in de wereld en inzonderheid in zijn eigen regering?. Waar houdt men zich mee bezig? Een minister van defensie en ook Trump, verbieden fotografen in The White House, wegens het nemen van weinig flatterende foto's van de excelenties!!! Een controle op het defensiebudget van 2025:  dat was niet opgesoupeerd en daar gaf men dan maar feestjes mee met alle luxe producten die de wereld te bieden heeft. Parties met oesters en kaviaar zijn geen uitzondering bij de minister van defentie in de USA, zelf een ex-militair die dus weet waaraan een leger en in het byzonder 'de soldaat' behoefte heeft: niet aan gevechten maar aan lekker eten. Ondertussen is er geen zicht meer op de oorlog en gevechten in het Midden Oosten, die ontketend werd door een persoon die de Nobelprijs voor Vrede wilde claimen. Ik denk dat er een paar wereldleiders zich in de handen zullen wrijven over dit misbaksel van een leider van een deel van de westerse wereld. Ik zou willen zwijgen over Mister Bles, maar iedere dag haalt hij wel een of andere frats uit met de rest van de wereldbevolking. Alleen zijn de Amerikanen blind voor zijn exploten want die raken hun  kouwe kleren niet. Nochtans zijn zij de enigen die de man uit het Oval Office kunnen krijgen.

Dichter bij huis zijn het vooral de verhalen van de mensensmokkelaars die grof geld willen vedienen aan de migranten door hen met taxibootjes naar hun beloofde land te brengen, te weten The United Kingdom. Ook de Noordzeekust en onze duinen worden overspoeld door mensen die in dat Europese Eldorado een nieuw leven willen beginnen en daar veel voor veil hebben. Een land door vele vluchtelingen gezien wordt als een veilig welvarend en een stabiele democratie. Waar men een taal spreekt die men veelal  kent of gemakkelijk aan te leren is, een land zonder identiteitsbewijzen, een land met een parallelle of zwarte bloeiende markt. Meestal zijn er al familieleden of gemeenschappen aanwezig waar men zich in eerste instantie naar kan begeven. Natuurlijk kan Engeland ook niet eindeloos mensen uit oorlogsgebieden en transmigranten blijven opvangen en daarom moeten die overzettochten stoppen. Gisteren was er dan de bijeenkomst de Engelse, Belgische minister, de gouverneur van WestVlanderen en de korpschef Westkust voor een demonstratie van de controleacties om tentenkampen te vermijden. Tot morgen

Een zeer zonnige maar winderige lentedag. Ideaal om de hersenspinsels uit mijn hoofd te laten waaien. Zoveel webdraden zitten er niet in mijn hoofd maar toch kan ik zitten dubben over practische aangelegenheden zoals vervoer van en naar het oogcentrum. Wanneer moet ik de mobiele vrijwilligers aanvragen, quanta costa, enz. Maar de voorjaarsbloeiers zijn er om me op te monteren. Deze namiddag nog wat onkruid wieden want dat groeit en bloeit bij dit weertype als kool en ik moet zorgen dat het in mijn bloemperken niet overheerst. Straks ga ik wat lekkernijen halen voor bij de koffie, beleg voor op de boterham en drank zoals chocomelk. Voor de ijsjes is het nog wat vroeg op het jaar en dan kan ik zonder problemen voorbij de diepvrieskisten met ijsjes gaan. 

De betoging tegen de besparingsmaatregelen van de regering is begonnen in Brussel en met tienduizenden zijn ze op het appèl om hun ongenoegen te uiten. Zowel de Vlaamse als de federale regeringen zijn de kop van jut. De grootste ergernis is dat het toch altijd de kleine man is die  het gelag moeten betalen bij de overheidstekorten en de vrouwen die zogezegd onrechtstreeks de kas van de pensioenen plunderen zonder ze voldoende te vullen. Gelukkig voor de demonstranten is het zonnig weer om hun protestmars te houden. Spijtig dat de koning minder te zeggen heeft in zijn eigen land dan in het buitenland. Daar luisteren de sjeiks naar de vragen van onze Filip om zijn onderdanen een veilige tocht naar hun vaderland te bezorgen. 

De poetsdienst heeft het weer laten afweten met als gevolg dat ik vlug klaar was met ontbijten, de krant te lezen, met de hond buiten te gaan en mijn blog te schrijven. Dan kan ik me nu al naar de grote winkel begeven en eens rondneuzen wat voor lekkers er op me ligt te wachten. Tot morgen

Het is gestopt met regenen. En gisteren is de tuinman geweest om mijn grote wilg/populier te snoeien. Dat is een werkje dat om de 3 jaar wel eens moet gebeuren. Meteen gebeurt er ook een inspectie van de boom zelf of er geen dode en dus gevaarlijke stukken aan de stam zitten. Er is wel een grote zijtak die in het oog moet gehouden worden. Zo'n boom snoeien is toch geen simpele karwei en vereist veel kennis en kunde. Meteen heb ik ook mijn bestelling geplaatst voor de planten die de lege plaatsen van de rodondendrons moeten innemen. De droge zomer van 2025 heeft heel wat schade aangericht. We opteren nu, de tuinman en ik, om op die kale oppervlakten 'helleborus' te zetten. Dan heb ik in de winter ook een struikje met bloemen. Verder nog eens de schommel besproken, want dat wil ik  toch wel graag in de tuin hebben om weer mijn 'BBB'oftewel buik/benen/borsten, wat strakker te maken en mijn spieren wat soepeler. Naar een fitness gaan is niet aan mij besteed maar zo wat stillekes beizen terwijl de hond zijn gang gaat in de tuin, dat spreekt me enorm aan. Maar mijn gedachten staan nog niet direct op schommelen, eerst moeten mijn ogen zoveel als mogelijk in orde gemaakt worden. Dat vereist nog een paar consultaties, operaties en controles. En dan kan ik beginnen naar een schommel uit te kijken. Nu dat alles gesnoeid en gekortwiekt is bij de planten, is het enkel nog wachten op het warme en rustige lenteweer. Ondertussen kan ik in de namiddag genieten van de exploten van de renners in het zuiden van Frankrijk of in midden Italië. 

Dat een man als Trump zomaar president kan blijven? Hij is een democratisch verkozen leider, in een democratisch land. Hebben de Yankees last van de strapatsen van hun leider? Nee, en dus zal er ook geen protest komen, zal er ook geen procedure opgestart worden voor impeachment van de leider van hun land. Dat hij bij anderen in de wereld kwaad bloed zet kan hen niet schelen zolang die oude man blijft roepen "we make America great again" en over invoerrechten spreekt die de eigen producten goedkoper zou maken. Er kan gerust wel eens een of ander tekort op de Amerikaanse markt komen want de wereld is mondialer geworden, vele onderdelen van de maatschappij worden ingevoerd vanuit Azië en hogere invoerrechten betekenen ook dat de Amerikanen dieper in hun buidel zullen moeten tasten zoals bv voor de auto's. Dus zolang de eigen bevolking niet té veel mort, zal hij in zijn Oval Office blijven zitten. En aangezien Donald enorm veel egards heeft voor de koningshuizen van Europa en opkijkt naar hun prachtige optrekjes en hun savoir vivre, wil hij misschien wel zoontje Barron koppelen (tijdens zijn ambtsperiode) aan een van de vele kroonprinsessen. Tenslotte heeft de jongeman van +2m de huwbare leeftijd bereikt van 20 jaar. Tot morgen

"Het kwaad ontstaat door het onvermogen om na te denken" Hannah Arendt (1906-1975). Een citaat van deze belangrijke dame uit haar boek "Eichmann in Jerusalem: a report on the banality of Evil". Adolf Eichmann (1906-1962), een beruchte nazi-baas, gevlucht naar Argentinië en daar door de geheime dienst van Israël ontvoerd (1960) en naar Jeruzalem gebracht om zijn straf van oorlogsmisdadiger te krijgen en geen 2e maal zijn straf te ontlopen. Zou de uitspraak van de Duits-Amerikaanse Joodse filosofe van toepassing kunnen zijn op de hedendaagse verfoeide leiders? En volgens een van die verfoeide leiders, is de oorlog tussen de VS en Iran afgelopen. Hij laat de brokken en moeilijkheden in het Midden-Oosten verder opruimen door Israël, en de burgers van Libanon in grootste vertwijfeling achter. Een nieuwe Ayatollah zal zich installeren in Iran met een nog grotere repressie voor de vrouwen en de opstandelingen. Dat is dus acties ondernemen zonder na te denken: mensen in de miserie duwen die niks te maken hebben met het beleid van een land, geen rijkdom hebben, geen toekomst. Dat is de realiteit in de verre gebieden. Maar hier moeten, vooral de vrouwen ook op hun qui vive blijven. Niettegenstaande onze minister van pensioenen het Vlaams hoog in zijn vaandel voert, wil hij niet dat we hem 'hesp' noemen maar aanspreken met het Franse Minister Jambon. Die durft het aan de vrouwen weer in een keurslijf te steken van profiteurs en wil hen aanmanen meer 'te werken' om een normaal pensioen te krijgen. Geen dienstbaarheid tonen, geen vrijwilligerswerk meer doen zodat de deeltijdse banen afgeschaft kunnen worden. De indirecte discriminatie van de vrouwen sluimert weer. Dat bewijst dat de Internationale Vrouwendagen nog altijd nodig zijn en dat we alert moeten blijven voor elk voorstel dat gedaan wordt in verband met pensioenen en werkgelegenheid. Vrouw zijn blijft een moeilijk gegeven in alle culturen.

Ik krijg terug de reclamefolders in de brievenbus. Dat is al jaren geleden. Daarmee dacht ik eens na over het aantal voedingsgrootwarenhuizen er binnen de 6km van mijn voordeur gelegen zijn: Colruyt, Lidl, Aldi, Jumbo, Aronde (diepvries), Wawel (Poolse voedingswinkel), Sligro (voedingsgroothandel). Een km of 3 verder is er dan Albert Hein, Delhaize, Carrefour, Spegelaere. Zoals jullie kunnen opmerken, met een kleine afstand te doen heb ik geen tekort aan eten. En het mooie is, dat de meesten nu ook al op zondag een halve dag open zijn, vooral in de vakanties. Op voetafstand heb ik hier bakkers, beenhouwers en een klein warenhuis. boodschappen doen is voor later op de week. 

Het zal een grijze en kille dag blijven. Met 10°C en zonder zon, is er geen plezier aan om buiten te lezen op mijn bankje in mijn hoekje. Maar er is koers, en misschien is Wout terug op zijn niveau aan het komen om deze gravelrit in Italië te winnen. Tot morgen

Mist in maart, water en vorst in mei. Dat is een weerspreuk. Of het nu in mei gaat regenen of vriezen, dat weet ik niet, maar in ieder geval is er al 2 dagen felle mist. Het is zelfs zo dat alles nat geworden is, door het neervallen van de mist, want de zon doet pogingen die grijze wolken op te lossen. En ja, ik ben weer een gelukkige oma want ik heb bezoek gehad van mijn kleinzoon en klein moet men hier echt wel met een grove korrel zout nemen. Ik ben zodanig gekrompen ofwel is hij zodanig gegroeid, dat ik tot onder zijn oksels kom. Door de aangekondigde spoorstaking kon hij het niet riskeren vandaag huiswaarts te keren en is gisterenavond terug naar Mechelen gespoord. De tea-room van de garnalenkroketten was al gesloten om 18u en dus hebben we onze maag gevuld met een lekkere bicky burger. Die smaakte zoals gewoonlijk zeer goed, maar deze keer hebben we hem niet op een bank op de dijk genuttigd, wel binnen in de frituur. De zee hebben we niet gezien, want ze was volledig verscholen in de mist, al hoorde je wel haar golfslag. Het was een korte babbel dus, maar genoeg tijd om alles wat belangrijk was mede te delen. En op het einde van de week vertrekt hij richting Genua, om een heleboel herinneringen voor later, te verzamelen.

Ik zal vandaag al van mijn 'jardin fleuri' kunnen genieten, want de zon komt tevoorschijn. Alle vroegbloeiers zijn in de blomme gegaan en tonen een pracht zoals alleen maar de forsythsia en de ribes, de paasbloemen en de hyacinten dat kunnen geven. Bij de buren zijn ook al de pruimenbomen in bloei, mijn kersenbomen zijn nog niet zover gekomen. Van kleuren gesproken spant de lentemaand toch de kroon. Na de doodse periode, ziet men terug het leven verschijnen en dat doe méér dan deugd. Het is eigenlijk intriest dat ik zo euforisch kan zijn over de lentepracht terwijl er enkele duizenden kilometers verderop naar het oosten, een  oorlog woedt die zorgt dat mensen wanhopig en verdrietig zijn omdat een 'gevaarlijke gek' de wereld wil overheersen. In ieder geval die plekken wil hij hebben waar ruwe olie en andere rijkdommen in de grond zitten. Blijven de Amerikanen blind voor de ellende waarmee hij hele volken mee opzadelt? Het is wel gevaarlijk voor de wereld dat ze hun leider blijven geloven, want zij zijn de enigen die deze man tot de orde kunnen roepen en die kunnen weigeren om hem te steunen. 

Het is goed weer, ik kan terug in mijn hoekske met mijn boekske zitten. Tot morgen

Vrouwendag!!!! Niet vergeten om voor onze rechten op te komen. Hier hebben we het redelijk goed als vrouw, maar in grote delen van de wereld zijn we quantité négligable enkel goed en geduld om voor een kroost te zorgen, het zware werk te doen en voor inkomsten voor het gezin (man) te zorgen en voor de rest in het verborgene te leven zonder onderwijs te genieten. Een vrouw die kan rekenen, lezen en schrijven is in vele gemeenschappen 'des duivels' en te mijden. Want lezen betekent dat je de woorden kan nagaan in de boeken die zogezegd niet voor vrouwen geschikt zijn. In die gebieden wil de man zijn suprematie behouden en dat kan enkel als de vrouw ongeletterd blijft. Er is zo veel onrecht aan de vrouw aangedaan sinds die in een appel gebeten heeft!. De man zal waarschijnlijk ook wel goesting in een hap gehad hebben, maar daar wordt wijselijk over gezwegen in alle talen en schrifttekens. Om kort te gaan, als vrouw is het belangrijk, niet alleen hier maar overal ter wereld, voor gelijke behandeling en respect te zorgen en te krijgen en daar nauwlettend op toe te kijken.

Het leven is hier wel met een waas van geheimzinnigheid en nevelen omringt. De mist is goed voelbaar in de druppeltjes die naar beneden vallen en alles wat vochtig maken. Maar ik heb wel een prachtige dag in het vooruitzicht want mijn petekind komt een nachtje logeren vooraleer hij een half jaar naar het zuiden van Europa trekt, naar Genua in Italië. Dat is  de geboorteplaats van Christoffel Columbus (1451-1506) die ons de Nieuwe Wereld schonk. Mijn oudste kleinkind (24j) gaat net als die grote ontdekkingsreiziger, zijn wereld ontdekken, zichzelf leren kennen en het Italiaans leren. Vooral ook herinneringen maken voor de rest van zijn leven om er, hopelijk met heel veel plezier, er een leven lang van te kunnen nagenieten. Zelf denk ik ook nog met veel genoegen terug aan mijn wekenlange verblijf in Nice om mijn Franse taal wat bij te spijkeren aan de Université des Vacances. Met als voornaamste herinneringen, het keienstrand, Promenade des Anglais, de haute corniche voor de wandelingen en de autoritjes met de leraar, de boeken "Le Rouge et le Noir" en "La Chartreuse de Parme" van Stendhal (1783-1842) en als surplus de film "Un Homme et une Femme" van Claude Lelouche. 

Vandaag terug koers, Parijs -Nice of op een andere zender de Tirreno- Adriatico. Het zou me verbazen als er weer zo'n escapade à la Tadej zou plaatsvinden. Die man is echt een sportief buitenbeentje. Maar Van de Poel is ook niet te onderschatten. Tot morgen

De vroege lente brengt hier geen recordtemperaturen maar mist, nevel en laaghangende bewolking die vooral voor friste zorgt. Tot hiertoe heb ik ook nog geen saharazand opgemerkt, dat zal overgewaaid zijn in een andere richting. En terwijl ik zaag over die weersverschijnselen woedt er in het Midden Oosten een oorlog. Voor wie en voor wat is daar een zege van belang? Voor wie en voor wat is daar überhaupt een oorlog nodig? Of is het na-aperij van Poetin en zijn Oekraïne? Is die oorlog nodig voor de Amerikanen, Israël of de Islamitische wereld? In ieder geval is de Islam aan een opmars bezig buiten die strenge islamitische landen. De moslims zijn sommige strenge verplichtingen in hun eigen land wel beu en verhuizen de gematigde Iraniers, Irakezen, Afghanen, Pakistanen, naar de rest van de wereld, waar ze 'soms' wel willen leven volgens de gematigde interpretatie van de Koran. Maar tegelijkertijd ook willen dat het land waarin ze zich nestelen hun speciale eisen van leven accepteren zoals toestaan dat er bv vrouwen en meisjesdiscriminatie blijft bestaan, het spreekwoord 'oog om oog, tand om tand' blijven toepassen en met messen allerhande blijven rondlopen zelfs op scholen, voedingsvoorschriften zoals onverdoofd slachten en geen varkensvlees, en nog zovele andere leefregels die hier ingevoerd worden. Ook wat de USA president beoogt en wil bekomen met zijn oorlogsvoering, blijft onduidelijk. Er is ook geen plan te horen of te zien, geen strategie of de noodzaak van zijn inmenging in een buitenlandse mogendheid. Wel voelen we weer de dreiging in onze portemonnee, nu geen duurdere granen maar gasprijzen en olieproducten die de hoogte ingaan. Weer zovele onschuldige slachtoffers, zoals een meisjesschool die per ongeluk door de yankees werd gebambardeerd. Ik wil niet buiten de realiteit en actualiteit van ons land en de wereld leven maar al dat negatieve nieuws laat een wansmaak achter. Ik kijk dus enkel nog naar het korte journaal van 18u en als ik over een item wat meer wil weten zijn er nog genoeg informatieve programma's. Om mijn zinnen te verzetten is er koers en ditmaal langs de 'witte straat' of de 'Strade Bianche' in de omgeving van Siena, in Italië. Veel succes voor onze Wout gewenst. Tot morgen

Vandaag schrijf ik blog 2.252. Al een hele hoop woorden die ik al heb getypt op mijn pc. Het is bijna een obsessie geworden om te schrijven, maar het is dan ook heel plezant om te doen. Contacten leggen met mensen met dezelfde hobby 'schrijven' en contacten leggen met de lezers van al mijn woorden. Ik heb dan ook een uitermate boeiend leven om dat in teksten te verwerken zoals: dat ik vandaag niet in mijn ogen mag wrijven en de slapertjes moet laten zitten, met geen water of andere vochtigheid aan mijn ogen komen, geen schmink gebruiken. Ik heb de verdere instructies meegekregen om mijn operaties van eind april nu al te betalen. Leep zijn die dokters wel, alle delicate mededelingen zoals de financiële kant van de zaak, laten  uitleggen door de assistente evenals alle op voorhand te nemen maatregelen en de gevolgen van de ingreep. Er zullen er al té veel  van ondergemuisd zijn zonder hun schulden te voldoen na de ingreep, vandaar dat nu het ereloon van de dokter en de gebruikte doekskes en verdoving op voorhand moet afgerekend worden. Alle negatieve feiten moeten door de secretaresse afgehandeld worden zodat de arts niet met de negatieve klank zit die haar handelingen zal teweeg brengen bij de patient en haar kroontje van goede mevrouw dokteur niet verliest. Niet getreurd, want ik voel aan alles dat 'the good times are coming'. Niet alleen voor mijn ogen. Ik word terug vroeger wakker, al zal dat eens het zomeruur er is, nog altijd 8u of wat later zijn. Ik slaap tegenwoordig wel de slaap der onschuldigen en heb er deugd van. Het is nu nog een omfloerste zon, een beetje frisjes om al buiten wat te wieden of wat rond te kijken, want buiten lezen zit er nog niet in. En het zal net zoals gisterennamiddag voornamelijk nog binnen genieten van het lenteweer zijn. Af en toe Raziel vergezellen in de tuin, zal het enige genot van de vroege lente zijn. Tot morgen

Er zal waarschijnlijk hier of daar in ons land wel weer een dagrekord van de temperatuur gebroken worden. Het is hier wel 17°C maar een straf windje verstoord een beetje het warme lentegevoel. Als ik van de zon wil profiteren is het op een beschutte plaats of binnen achter de ramen. Dat is hetgeen ik moet doen vandaag. Niet alleen een zonnebril opzetten maar ook een beetje de zon mijden. Ik heb al een behoorlijke vermoeiende voormiddag gehad. Vandaag moest ik naar het oogcentrum. Ik moest daar om 9u zijn en niet met de auto komen omdat er verdovende druppels in beide ogen werden gedaan. Dat is natuurlijk een paar andere mouwen, want de afstand is niet echt reuzegroot van bij mij thuis, maar met de tram is dat toch wat anders en 1u15' sporen. Natuurlijk is dat een hele organisatie als men een hond heeft. Ik ben om 6u opgestaan om Raziel alles te laten doen wat zijn maag-darmkanaal vereist, gezorgd dat hij voldoende eten en drinken gekregen had en veel aandacht van mij dwz een balspelleke doen. Daarna mezelf nog fatsoeneren en op weg naar de tramhalte om met de tram aan de 'Oosteroever' te geraken. Ik merkte ook  dat er tramhaltes weggevallen zijn en dat er verschillende een andere naam hadden gekregen. Ik ben heelhuids terug thuisgekomen met echt wel heel erg vermoeide ogen, die me amper in staat stellen om mijn blog te schrijven. Maar een blogger, wil ondanks alles geen dag missen om op zijn klavier te tokken. Binnen 14 dagen terug voor weer  een spuit in mijn oogbol te krijgen. Daarmee stabiliseert toch de macula gravidata. Voilà, mijn verslag vandaag, nu mijn ogen laten rusten. Tot morgen

Een mistige dag, die nat en kil aanvoelt. Gisteren is mijn dagindeling voor vandaag omver gegooid, doordat de poetshulp vergeten was te komen en pas na 15u besefte dat ze hier moest zijn en niet thuis. Telefonisch was ze niet bereikbaar, wegens een platte batterij van haar gsm en een electriciteitspanne en die belette haar de batterij op te laden. Dus komt ze deze namiddag om me een handje toe te steken. Normaal wordt er gepoetst op donderdag, maar morgen moet ik naar het oogcentrum voor testen. Mijn week ligt dus een beetje aan gruzzelementen. Ik stel niet graag mijn hulp op non-actief omdat ik niet wil dat ze door mijn schuld geen inkomen heeft. Bon, deze voormiddag is vrij rustig verlopen en deze namiddag, tenminste als de zon door de nevel kan priemen, zal er buiten wat onkruid gewied worden terwijl mijn hulp het binnenshuis allemaal een beetje opfrist. En om het eens over wat anders te hebben dan oorlog, kwam er goed nieuws van een golden retriever, die een record van 14 pups op de wereld zette en het overleefde. Minister Annick de Ridder gebruikt geen drugs, met name 'geen cocaïne'. Een test op verdovende middelen werd gedaan door beschuldigen van een mede kamerlid van gebruik ervan. Dus dat is ook weer goed nieuws. Ook de gezondheid van 'de Kannibaal Eddy' kan men oké noemen evenals die van Sergio Quiqsuater. De herstelt langzaam maar zeker van zijn zware hartoperatie. En 's avonds kijk ik dan naar de kwis "De vraag van vandaag" op VRT 1, goed ontspannend met het geluid op 'stil'. Maar voor een hartelijke lach 's avonds moet ik wel kijken naar "Expeditie Gooris, citytrips". Op een originele manier  ontdekken vader, moeder, dochter en zoon, de steden en landschappen die in aanmerking komen voor een korte leerrijke vakantie, want zo mogen citytrips ook wel genoemd worden. Kelly die alles goed uitpluisd wat de moeite van het doen is in dat gebied, zoon en dochter die slaafs volgen maar hun kijk op de stad ook met jongere ogen zien en dat ventileren en Sam, ja, onnavolgbaar in zijn replieken, woorden en daden. Laat me zeggen, een vrolijke afsluiter van de dag, want ik bekijk dat meestal in uitgesteld relais. Dat zijn de programma' die ik meestal bekijk na "Ter Zake " en/of "De Afspraak". Maar gisteren begon dan ook weer "Restaurant Misverstand", die me confronteerde met een mentaal aftakelende ziekte, waar ik toch een beetje angstig voor ben om dat zelf mee te maken en voor welke pijnlijke keuzes de zieken en familieleden soms gezet  worden (rusthuisplaatsing, euthanasie). Tot morgen