zaterdag

Ik sta op wacht, maar niet met mijn voeten in het water van de gracht..... want het is hier kurkdroog. En ja, ik wacht op Fluvius die vandaag de 'digitale meter' komen placeren. Dat tussen '08u00 en 17u00'en dus rekenen ze een ruime marge om me aan huis gekluisterd te houden. Maar die eerste woorden van mijn blog komen uit het gelijknamige liedje van Joop De Knegt (1931-1998) maar bij de Vlamingen vooral gekend door de interpretatie van Bobbejaan Schoepen (1925-2010). Overal te lande is er gisteren wel wat nattigheid vanuit de hemel gekomen, behalve hier aan zee. Elders in Europa kreunen ze ook onder de droogte met veel branden tot gevolg, waar men hier toch van gespaard is gebleven. En over die branden las ik gisteren iets speciaals : als 96% van de branden door mensen is aangestoken, welke rol speelt dan de klimaatverandering in gans dat gegeven? Ik ga hier geen polemiek over ontketenen want ik ben in dat opzicht een complete leek en heb me nog nooit tot de groep van believers of non-believers gewend om daar meer van te weten te komen. De overheid zal me wel dicteren wat ik moet doen en laten om het klimaat dat we hier hebben op zijn plaats te houden en ik volg, als een gedweeë burger, slaafs hun aanbevelingen. Of er vandaag een buitje zal vallen? Ik twijfel daar toch weer een beetje aan. Er is wat westenwind en die jaagt de wolken, die eventueel wat vocht zouden kunnen bevatten, richting binnenland. Maar heel die droogte zorgt voor een gemengd gevoel. Ik ben blij om zonder paraplu of regenjas buiten te kunnen lopen, staan en zitten,maar aan de andere kant zie ik al mijn planten, struiken, bomen, verschrompelen en daar doet mijn hart pijn van. Ik denk dat we misschien zullen evolueren naar de vegetatie van de Afrikaanse landen: geen grasperk en alleen in de tuinen bloempotten met wat bloemen om wat kleur te hebben. Die zijn dan tevrden met af en toe een geut kostbaar kraantjeswater. Zo, nu ga ik nog wat babbelen met mijn gasten en mijn krant lezen. Tot morgen

De branden woeden nog volop in Zuid Europa, met ongelofelijke hete temperaturen en wisselende windvlagen erbij, die het blussen van de branden bijna onmogelijk maken. Velen zijn de wanhoop nabij: de pompiers zijn doodop en de inwoners die hun have en goed verloren zijn zitten er machteloos bij in de opvangcentra. Hier zijn de temperaturen weer draaglijk geworden na de verzengende hitte van gisteren. Na het bezoek aan de notaris ben ik wat rustiger geworden en hebben we de dag met een mosselsouper afgesloten. Vandaag moet ik alleen maar wat boterhammen en een light middagmaal voorzien want mijn gasten gaan een paar toneelvoorstellingen in Oostende bekijken en blijven ter plaatse om het avondmaal te gebruiken tussen de voorstellingen in. Mijn babbel heb ik bij het ontbijt en op de noen al gehad.

En deze namiddag zal ik weer rustig met woeffie doorbrengen. Eens zien welke programma's ik allemaal opgenomen heb en beginnen wissen of bekijken wat er zoal op mijn lijst staat. Tot morgen

Het is hier niet echt stil te noemen. De F16's of de F35's doen hier oefenvluchten boven mijn leefwereld. De F16's zijn de oudste en zijn reeds in dienst sedert 1978. Het zijn wendbare eenmotorige vliegtuigjes, met een lengte van 15m, een hoogte van 5m en een snelheid van 2400km/u. Als je ze dan ziet verschijnen zijn het juist witte meeuwen die evenveel lawaai maken. De vliegtuigen hoor ik een minuutje, de meeuwen een godganse dag. Dat is dan ook weer gezegd. Vandaag op deze bloedhete dag, vergezelt mijn dochter me naar de notaris voor de ondertekening van de 'zorgvolmacht'. Ik voel me door dat document aan de laatste levensfase gekomen. Wat natuurlijk ook effectief zo is, maar je wensen op papier zetten voor die moeilijke periode die er misschien komt, vind ik intriest. "Dat is goed dat je dat doet, zeggen er velen, ik heb dat ook gedaan en je wensen op papier zetten, zorgt dat je gerust bent". Al degenen die me dat zeggen, hebben een partner die sowieso weet wat zijn of haar compagnon nodig heeft als er echte zorg vandoen is. Als alleenstaande zal een groot deel, als ik zorg nodig heb, door onbekenden moeten gebeuren. Hoe kun je in godsnaam je kleinste willetje aan een papier toevertrouwen? Een manier van slapen om maar iets te noemen, de slaapkledij, een venster of een open deur.... Door de vele schandalen en berichten rond de verzorging in de woon-zorgcentra slaat de schrik daarvoor toch een beetje om mijn hart als ik ooit daar beland. Een partner komt wel een paar keer per week kijken hoe het met zijn gezel gaat, van kinderen kun je moeilijk verwachten dat ze iedere dag controleren of alles goed met je gaat en dat je optimale verzorging krijgt. Zo, dat geschreven te hebben lucht me een beetje op. Mijn dochter en schone zoon komen direct en blijven enkele dagen want er is natuurlijk ook 'theater aan zee' in Oostende om te gaan bekijken, het prachtige weer en de garnaalkroketten. Tot morgen

"Wordt juli heet en droog, dan houdt de winter een kwaad betoog". Ik hoop niet dat dát bewaarheid wordt, want de gasprijzen zijn aan het stijgen. Het enige wat men dan nú kan doen, is voldoende warmte, vit A en D, in zijn lichaam op te slagen, om de winter gezond en wel door te komen. De extra hitte dagen komen er weer aan, die ik grotendeels in de schaduw zal beleven. Ik heb echt wel moeite gekregen die warmte te verdragen. Bij de minste activiteit krijg ik wel geen okselvijvers, maar mijn hoofd krijgt het zwaar te verduren: zweetparels en eruit zien als een rijpe tomaat. Dus ja, rustige dagen in het verschiet en zal ik maar naar mijn dochter haar optreden op het middagnieuws kijken en luisteren wat ze te zeggen heeft. Geen nieuws, goed nieuws hier te lande, want alle excellenties nemen hun congé payé, hier of in het buitenland. Maar in vele verloflanden zijn er werkelijk catastrofes aan de gang: bosbranden. En die zijn door het warme weer moeilijk te bestrijden of in te dammen. De natuur ziet af, maar het menselijke leed dat daarmee gepaard gaat is niet te onderschatten. De vakantiegangers kunnen terug naar hun huizen, maar de inwoners moeten in opvangcentra verblijven omdat hun have en goed, door de vlammen is verteerd. En de regen zit er nog niet aan te komen. Ik hoop dat we hier van dergelijke ramp toch gespaard blijven en dat de mensen voorzichtig genoeg zijn met hun barbecues, kampvuren en sigaretten. Tot morgen

Er keert weer rust in mijn huishouden nu de Tour 2026 gedaan is. Geen teevee meer in de namiddag om alles te volgen. Het zal enkel naar het nieuws kijken zijn en dan weer het beeld en de klank uitzetten. Maar de laatste rit was bijna een copy van die van vorig jaar met een andere maar even flamboyante begeesterende winnaar als die van vorig jaar. Wout en Mathieu, vanaf dag één van hun carrière elkaars echte concurenten in het veld en op de weg en toch elkaar iedere zege gunnen van de wedstrijden die ze betwistten. Ik denk dat Wout zat te gniffelen in zijn zetel toen Mathieu de veldslag op Montmartre won, in bijna identieke omstandigheden als hijzelf vorig jaar deed. Het was een pracht Tour, met een verdiende winnaar. En ik heb me vergist bij het aantal zeges van Lance Armstrong. Het waren er inderdaad 7 in plaats van 6 dat ik vermeldde, hierbij de rechtzetting.

De begankenis van honden is weer uitzonderlijk. Ieder baasje zoekt met zijn hondje een streepje gras om aan de behoefte van de hond te voldoen. En als ik buiten de krant zit te lezen omdat het 's morgens me goed doet dat te doen, is mijn rakker ook buiten. Mijn hond is een braaf beest en niet echt een keffer, maar is zeer lawaaierig als een andere hond de straat inloopt en de berm als een openbaar toilet beschouwd. Blaffen, over en weer lopen, tot het baasje en zijn ondergeschikte de straat uit zijn. Ik krijg altijd boze blikken en soms onbeschofte woorden van de hondeneigenaars, maar ik reageer er niet op. Mijn hond is baas op zijn erf en elke passant mag hij luidkeels wegjagen. In het toeristisch hoogseizoen, dat het nu wel is, zie ik 's morgens, 's middags en 's avonds wel een tiental honden passeren die hun plasje en wat meer, hier deponeren. Het is niet te verwonderen dat ik met al die afvalstoffen een vliegenplaag heb. Dat zal nog wel een 14 tal dagen duren dat er veel wandelaars met beestjes passeren. En het heeft nog niet geregend om dat allermaal weg te spoelen. Tenminste, ik kan de éne druppel op een bladje van een struik niet tot 'regen' bombarderen. Alles is en blijft hier kurkdroog. Vanavond weer met de tuinslang de plantjes water geven, niet de gazon, de struiken of het gras maar de bloemen die in potten staan. 

Bon, er is wel wat wind, daarmee is het hier ook maar een 18°C buiten. Maar uit de wind zal het toch zalig vertoeven zijn. Tot morgen

Er is regen voorspeld, maar het ziet er hier niet naar uit dat er veel druppels zullen vallen. Geen nood want de zon zal hier deze namiddag toch wel schijnen in mijn huis. Familiebezoek! De jongste van vier gaat op kamp naar Bredene en dan wordt er van de gelegenheid gebruik gemaakt om even mama en oma te bezoeken. Wel met de nodige wensen voor het avondmaal: wortelpuree en saucissen. Dat is een familie die erop staan om 1X per dag een warme maaltijd te hebben, wat ook het weerbeeld mag zijn. Ik heb me deze morgen dus al op pad begeven om alles in huis te halen wat hun maagjes lusten. Maar zoals altijd vergeet ik dan toch wel iets speciaals mee te brengen dat ze lusten: blikskes cola. Ze zullen dus met water in hun glas tevreden moeten zijn. Hun geliefde melocakes als dessert, heb ik wel meegebracht. 

De branden blijven maar laaien in Zuid Europa. Ook met veel gekwetsten en enorme materiële schade. En het is nog niet gedaan want de hittegolf is niet zinnens op te krassen en het minste vonkje zorgt voor een gigantisch kampvuur dat niet te doven is. 

De laatste dag van de Tour, en de winnaar is al gekend. Hij heeft een paar mooie etappes gewonnen in deze tour en kan nu de 5e zege achter zijn naam zetten. Dat is evenveel als Merckx en Hinault maar nog één minder dan de gediskwalificeerde Lance Armstrong, die dus in feite niks gewonnen heeft. Tot morgen 

Een zomerse zaterdag is begonnen. Nu zijn de temperaturen nog heel aangenaam en geschikt om een deel van mijn weekendkrant buiten te lezen. Een heel klein briesje zorgt voor voldoende natuurlijke airco. In ons leven moeten we altijd met twee woorden spreken want hetgeen vandaag niet nodig is kan morgen onmisbaar genoemd worden. Zeker in tijden van hittegolven. Maar airco is zo'n electriciteitstoestel dat té veel aan electriciteit nodig heeft om te functioneren. En al zeker hier te lande, vind ik zo'n toestel, waar maar voor enkele dagen temperaturen boven de 30°C genoteerd worden en aan zee hoogst uitzonderlijk voorvalt, zo'n aanschaf overbodig. Overdag is het best aangenaam weer als men in de schaduw gaat lopen of zitten en 's nachts heb ik altijd al een goede nachtrust gehad door het koude voetbadje of koude douche (zonder af te drogen) te nemen vooraleer in bed te kruipen. Energie kost al zoveel geld dat ik ze liever besteed aan kunnen eten bereiden, aan het werken van mijn contacten met de buitenwereld: PC, GSM,.....  en zeker en vast het internet voor mijn TV. Vandaag blijf ik binnen zitten want het is dé koninginnenrit in de Tour: van La Bourg-d'Oisan naar Alpe d'Huez. Een ferme bergetappe van 170 km, in een magisch decor van de Alpen. Het wordt weer uitkijken geblazen naar de krachtpatsers van dienst. Wie mag zich met recht en reden op het einde van de dag 'alpenkoning' noemen? 

Voor de rest staat er niet veel nieuws in de krant, tenzij men nieuwsgierig is naar de vakantie-oorden van onze excellenties. Ik kan me best voorstellen dat ze het buitenlnd verkiezen in plaats van onze kust of de Ardennen. De kans dat ze in eigen land ongestoord een pintje kunnen drinken, een wandelingske maken of een museum ongestoord kunnen bezoeken, is quasi nihil. En verlof moet een beetje ongegeneerd kunnen doorgebracht worden zonder storingen of bezoekers die men niet wenst. Mijn verlof vind plaats op 'Place Rondinella' dichtbij de Noordzee, waar het altijd goed vertoeven is. Tot morgen

Gisteren was het een aangename, zonnige dag met 3 kleinkinderen. Oud genoeg om met de auto naar zee te komen en in de file te staan vooraleer aan de kust te geraken. Idem dito 's avonds bij het naar huis rijden door een paar accidenten onderweg. Het was zowel voor hen als voor mij plezant een paar herinneringen op te halen, vooral de legendarische kajaktocht kwam ter sprake. Voor al degenen die ooit een trip naar Middelkerke overwegen is een kajaktochtje naar Leffinge echt een aanrader om tussen de West Vlaamse velden en akkers eens te roeien en onder de brugjes te varen. Garnaalkroketten, ijsjes, bickyburgers hebben tot het nostalgische gevoel voor iedereen, bijgedragen. Meteen ondervond ik ook weer waarom ik overdag de dijk mijd: veel volk. Ik was 'avonds wel pompaf door het rondbanjeren in volle zon en dat mijd ik anders als de pest. Maar ja, mijn gasten waren nu eens de baas en niet ik. Het deed me wel plezier dat ik hen de interesse voor de Tour in vervlogen jaren heb bijgebracht. In deze tijd van het jaar is dat een ideaal onderwerp om over te palaveren met 20 jarigen. Overigens zijn het ook sportievelingen: 2 basketters en 1 voetballer. 

De krant. Deze morgen vroeg ik me werkelijk af of ik oud werd, niet meer bij de tijd ben of de nieuwe woorden niet meer kan volgen. Het optreden van Straat zorgt weer voor controverse en dat al een week lang. Ik kan het niet negeren vooral als de titel in de krant voor mij bijna onverstaanbaar is en de aandacht erop vestigd. Het begon op p11; "Na de manosfeer, de mannenhaat". De laatste dagen is weer heel die problematiek ontstaan door het gezegde/lied van Sophie Straat, die op de Gentse Feesten riep: Alle witte mannen naar achteren. Het regende klachten op sociale media. Volgens Unia geen discriminatie en volgens Bieke Purnelle, van RoSa vzw (rol en samenleving), geen mannenhaat. Dan volgt er een zin waar ik echt eerst een studie van woord voor woord moest doen om te begrijpen waar Bieke het over heeft: We leven in een tijdperk van hypermasculiniteit, met machistisch leiderschap en de manosfeer als symtomen. Genderhistoricus van UGent, Jonas Roelens, gebruikt een beetje meer verstaanbare taal met de volgende zin: ook al hebben we op het vlak van gelijkheid veel gerealiseerd, het mannelijke blijft de norm in onze maatschappij. Kort gezegd, veel papier en woorden verbruikt voor hetgeen we al lang wisten: vrouwen en mannen zijn niet gelijk op geen enkel vlak. Als vrouw zijn we fysiek anders dan de man maar dat zou  ons niet mogen discrimineren op finacieel, maatschappelijk, sociaal, intellectueel vlak. Emancipatie is nog lang geen feit. en gezien mijn leeftijd, ga ik daar niet meer voor op de barricades staan. Dát is nu eens de plicht van de jongere generatie. Tot morgen

Ik ben een 'nieuwsgierig aagje' vandaag. Voor de eerste maal komen kleinkinderen, zonder ouders, eens een dag spenderen met de oma!!. Of het er nu 1, 2 of 3 zijn die langskomen zal ik wel merken als ze rond de middag arriveren. En dat het geen kleintjes meer zijn, wordt bewezen doordat ze met de auto komen. Dat zal wel een belevenis worden voor iedereen. Ook voor de hond, want mijn kleindochter had het meterschap voor Raziel opgenomen en dat is toen met een feestje gepaard gegaan: suikerbonen, een kaartje en veel knuffels. In ieder geval zal het buitenshuis gaan eten zijn. Zo op restaurant komen de gesprekken vlot op gang en moet ik niet koken. Nadien dan een wandelingske op de dijk en proeven van de heerlijke ijsjes onderweg. Al is het wel wat frisjes en schakelen we misschien over op een warme Brusselse wafel. Misschien gaan we ook rondneuzen bij JOE fm.

Het begint nu toch stilaan druk te worden hier aan de kust. Het wildparkeren en de overlast hoort daar ook bij. Maar hier rijden sinds een aantal jaren de contoleurs met een radarwagen rond, om de overtreders een flinke gasboete te bezorgen. Ondertussen rijden er al 2 rond, zodat er voor overtreders geen ontkomen meer aan is om een serieuze boete te krijgen. Tot morgen

Zo, de Nationale Feestdag is voor iedereen goed verlopen, zowel voor gezagsdragers, de belangrijkste familie van het land, de sportievelingen en de gewone Belg die mee kon feestvieren en het ook gedaan heeft. Waarom Delphine op een podium moet zitten begrijp ik langs geen kanten. De 'zonde'of beter gezegd de 'misstap' van Albert, vind ik nu niet echt een positieve aanwinst voor de familie Coburg. Ik denk dat ze zelf ook al spijt heeft van haar wil een prinses te willen zijn en daarvoor een proces gevoerd heeft om erkend te worden als lid van die belangrijke familie. Het heeft haar niet gebracht wat ze hoopte: geld, belangrijke uitnodigingen en artistieke erkenning. Waarom zou een instelling of een politicus haar ook een invitatie sturen? Ze vertikt het om ook maar één woord Nederlands of Frans te spreken. Ze is ook niet echt een meerwaarde als prinses al beziet ze zichzelf wel als topontwerpster. Zoals gisteren met haar poederroze asymmetrische jurk. Een statement tegenover de elegantie van de andere dames op de tribune; ik maak zelf wel mijn jurk, ik heb inspiratie genoeg om iets frivools te maken, alleen had ik stof té kort. Ja, ze krijgt dan ook geen werkingstoelage waarop ze gehoopt had, want ik denk niet dat haren Jim veel euro's in het laadje brengt. Zo, en nu heeft elkeen zijn werkzaamheden van dit eerste halve jaar achter de rug en kan de vakantie voor iedereen beginnen, in binnen of in buitenland. 

Al heb ik het soms moeilijk om de namen te onthouden van onze ministers (ze veranderen ook zo rap van functie) soms is er een meevaller van buitenlandse ministers die ik omwille van een associatie wel kan onthouden. De naam van de Hongaarse Eerste Minister die gewoon weergeeft vanwaar hij komt: Péter Magyar want de Hongaren zijn Magyaren. Ook de nieuwe Engelse premier zal ik wel kunnen onthouden: Andy Burnham. Gekookte of gerookte ham, in het Vlaams. Zo gebruik ik voor alles en nog wat van die ezelbrugskes om te onthouden of me terug te herinneren. Ik vind dat zelfs plezant om zo bijvoorbeeld vergeten namen terug te brengen zoals van een meubelmaker uit Sint Niklaas. Al lang overleden en allang geen meubelwinkel meer, maar ik wilde zijn naam terug weten. Wat ik me herinnerde was de straat en dat zijn naam in steen gebeiteld op de gevel stond. Dankzij goochelmaps vond ik de straat en ondanks een andere invulling van het huis, had men waarschijnlijk uit nostalgie die mooi gekapte naam laten staan en wist ik meteen weer wie de vriend van mijn vader was. Mijn dag was goed gemaakt. Tot morgen

Geen drache nationale voorzien op onze Nationale Feestdag. Goed voor alles en iedereen die meedoet aan een van de vele optochten doorheen ons land en dan zeker voor het Nationale Defilé op het Paleizenplein in Brussel. Alle Belgische hoogwaardigheidsbekleders zullen in hun beste outfit aanwezig zijn om het spektakel te bekijken. Ook voor de deelnemers aan de show, is het goed dat het een droge dag blijft omwille van de mooie kledij die dan aangetrokken wordt. Het zou spijtig zijn dat het allemaal doornat zou worden en zijn glans op deze dag verliezen. De natuur zoueigenlijk best wel een 'drache' kunnen gebruiken want de bladeren vallen al van de bomen, allemaal krullend van de dorst. Voordeel is wel dat ik nu, door de droge grond, het 'onkruid' met wortel en al uit de gazon kan verwijderen, zonder moeite. Ik heb nog nooit insecticiden in de tuin gebruikt omwille van de hond en de vele vogels die mijn tuin bezoeken. Dat wil wel zeggen dat er genoeg groen tussen mijn gras staat dat ik er liever niet heb, zoals klavers. Ik heb spijtig genoeg geen grote tuin zodat ik er geen koe, ezel of geit kan laten grazen en kippen zouden geen lang leven beschoren zijn door de aanwezigheid van een fret, marter of ander knaagdier in de omgeving. Dus is het zelf bukken om dat soort groen te verwijderen. Ik bezie dat dan als een gymnastiek oefening; buigen, door de knieën gaan en rechtkomen. Nen mens moet toch soepel blijven, nietwaar? Voor de rest zal het hier een kalme dag blijven. Deze namiddag kijk ik wel naar het Defilé en hopelijk is er een goede commentator aanwezig, die nog wat nationale geschiedenis vertelt dat ik nog niet weet. Tot morgen

Hier een straatje verderop werd er gisteren in het café de voetbalmatch van het jaar uitgezonden. Met alle oh's en ah's vandien in de lucht gesmeten en tot in mijn slaapkamer te horen. Ik bleef wakker liggen in bed, dat is comfortabeler dan in een zetel het einde van de wedstrijd te bekijken. Met de venster open kan ik via de aanwezige fans van het café horen hoe de match evolueert. Ik ben geen voetbalfan en blijf niet op voor het einde van de wedstrijd terwijl ik dacht, ik zal wel horen wie de winnaar is, aan het lied dat in de herberg, aan het einde wordt gezongen. Is het "Eviva España" van Samantha (1948-2023), die geen frank overhield van haar succesnummer of zal ik "Don't Cry for Argentina" horen kwelen?. Het waren de Spanjaarden en Koning Felipe die met de mondiale beker naar Europa keerden. En Messi en de Argentijnen moeten niet huilen voor een verloren wedstrijd. Nieuwe kans binnen 4 jaar en dan met 68 landen. Ik keek niet naar de voetbal, maar ik keek ook niet naar 'Vive Le Velo'. Ik wilde de lofzang op Remco niet horen en al zeker niet zijn eigen oordeel over zoveel kunnen: twee toppers verslaan is niet zo moeilijk als er één uitvalt door een valpartij, en één die geen goesting had om nr zoveel aan zijn naam toe te voegen nadat hij voortijdig uit bed was gelicht om een plasje te maken. Gelukkig is het vandaag rustdag en vallen de euforische beschrijvingen in de krant nogal mee. Morgen is er dan geen krant en blijf ik gespeend van verdere uitlatingen over Remco's kunnen. Het spijt me vreselijk voor al zijn fans, maar ik heb een zekere aversie tegenover deze sportman. 

De mooiste vraag en het speciaalste onderzoek dat ecologen ooit deden, stond vandaag in de krant: vliegen de vogels met plezier?. Via allerlei observaties, die natuurlijk jarenlang duurden is het uiteindelijke antwoord: Ja. Het zou toch maar triestig zijn moesten die altijd maar tegen hun zin in, de wereld verkennen vanuit de hoogte. Nochtans zijn er ook vogels die het beu zijn om te vliegen. De bekendste niet vliegers met andere ontwikkelde vaardigheden is bv de pinguïn, die dankzij hun vleugels razendsnelle zwemmers zijn. De struisvogel is dan weer een hardloper geworden. Maar onder de nietvliegende vogels is er ook de 'domste' vogel te vinden, de kakapo. Door zijn zwaarlijvigheid is hij in de onmogelijkheid nog van de grond te komen, laat staan te vliegen. Regelmatig vergeet hij dat, vooral als hij op een hoogte staat en valt in de ravijnen met alle dodelijke gevolgen vandien. 

Gisteren, noch vandaag is er hemelwater in het verschiet. Gisteren heb ik dan de meest kwetsbare planten in de tuin van kostbaar drinkwater voorzien. Zoals gewoontegetrouw op zondag, mijn planten in de cachepots ook van het nodige vocht voorzien. Alles heeft op tijd en stond mijn speciale aandacht nodig ofwel voor eens op te blinken, eens te kuisen of van plaats te veranderen. Tot morgen

Het is zondag, week 29 is ook weeral gepasseerd. Voor mijzelf was er niks speciaals deze week, wel voor de buren die een bom uit WO II zagen liggen bij graafwerken voor een zwembad. Spijtig genoeg voor de buren en ook voor mij, dat sinds er water in de put is gegoten de warmte verdwenen is. Bij 16°C kan men nog moeilijk spreken over aangenaam plonsweer in openlucht. Enfin, de piscine is klaar om te gebruiken bij een volgende hittegolf. Ik denk niet dat er al warm  water voorzien is om het aangenaam te maken om in te plonzen bij fris weer. Tenzij mijn buren een beetje ijsberen zijn, zullen ze mooi aan de zijkant van het bad van hun investering genieten met pootje baden. De wind komt voornamelijk uit het noordwesten en dat is niet echt een aangenaam tochtgat. Daardoor is het wel weer mogelijk om op mijn bank te gaan zitten en de parasol open te doen. In ieder geval moet ik vandaag geen schaduw op te zoeken, het is normaal Belgisch droog zomerweer. Deze morgen zijn er wonder boven wonder, 10 heerlijke waterdruppels uit de lucht gevallen, maar dat brengt geen soelaas aan de grote dorst van bloemen, planten, struiken en bovenal van de bomen. Het was zelfs niet voldoende om het stof te verwijderen. Blussen durf ik in die context niet gebruiken want dat moet gebeuren bij onze zuiderburen die niet weten waar eerst met hun waterslangen en blusvliegtuigen naar toe moeten. 

Net op tijd, vóór het zomerreces, zijn de regeringen het eens geworden over de laatste wetsvoorstellen, waar het belangrijkste is dat de vaders ook een extra 5 dagen geboorteverlof krijgen. Net op tijd ook zijn de onderhandelaars van good old Antwerpse voetbalploeg, klaar met alle punten, komma's en bedragen in te vullen om van eigenaar te veranderen en er voor te zorgen dat Wouter toch zijn voetbalploeg in handen heeft. Hetgeen niet lukte bij paars-wit kan nu wel bij rood-wit, grote baas zijn. Vandaag is er ook nog het sluitstuk van de wereldbeker voetbal in New York. Dat zal een Spaans onderonsje worden. Tot slot is er deze namiddag nog een prachtige bergetappe. In de Vogezen/Elzas, waar de Tour niet zo vaak passeert. En eerst nog wat buiten met hondje-lief, vooraleer aan de buis gekluisteerd te worden. Tot morgen

Heel wat frisser vandaag, 18°C, en een fleeceke met lange mouwen, komt weer van pas. Het is goed voor alles en iedereen dat de hitte wat achterwege blijft, want dat is toch wel een aanslag op de volksgezondheid. Natuurlijk hou ik meer van de blauwe lucht dan van die grijze die er momenteel is, maar de warmte en de hoge temperaturen doen me blij zijn met het typsiche Belgische weer zonder 'drache nationale'. Een adempauze voor ons velleke zal ik het maar noemen. Ook de bomen en struiken kunnen die koelte goed verdragen, want de bladeren hangen er al triestig bij. De vrienden zijn gearriveerd om hun verlofperiode te starten en ik heb mijn ochtendklapke al gemaakt. Dat zijn dan de beschouwingen van de komende dag, de activiteiten en de laatste nieuwtjes die uitgewisseld worden. Gisteren was ik dan boodschappen gaan doen en de mosselen en de bijbehorende benodigdheden, liggen weer in grote getal te lonken naar de fijnproevers. Met enige nostalgie kijk ik er naar want dat brengt herinneringen naar boven die al enkele decennia geleden gebeurden: voetrally's. Tot aan het overlijden van mijn vriendin, waren we in de zomer fervente stappers en deden graag de voetrally's mee die in de kranten en tijdschriften verschenen. Vol goede moed begonnen we telkens de tocht, beantwoordden de vragen meestal correct tot we ons middagmaal nodig hadden. Steevast een portie mosselen en friet, met een fles witte wijn. Mijn vriendin telde de lege schelpen in haar zwarte kom en als er al té veel in lagen riep ze de ober op het matje om die te wijzen op het bedrog. Want dat gebeurde wel eens, bij grote drukte en tekort aan aanvoer dat er een portie gebruikte en lege schelpen werden geserveerd. Het is zelfs eens zo erg geweest dat we enkel onze drank moesten betalen. Maar dat terzijde gelaten, na de middag waren we allebei een beetje teut om nog correct op de vragen te antwoorden en hebben nooit een prijs gewonnen. Veel gelachen en plezier gemaakt, veel dingen ontdekt in de verschillende steden die we gingen onderzoeken. Leuke dagen die nooit meer terugkomen maar die ik wel gehad heb en koester. Dat zzingt Boudewijn De Groot ook: "Hetgeen geweest is, is geweest". Met dien verstande dat 'ik niet vergeet wat is geweest'. Zo, nu weer wat tijd om met de hond bezig te zijn, met mijn huishouden en dan klaar zitten voor de bergetappe in de Tour. Tot morgen

De hitte is verdwenen maar we hebben er geen druppeltje water voor in de plaats gekregen. Maar de friste doet toch deugd. Het zal weer lukken om onder een parasol plaats te nemen in de namiddag. Dat was zelfs niet mogelijk bij die tropische temperaturen. Nu is het een zomerse warmte die we gewend zijn. Geen felle zonnestralen, wat grijs en wat wolkjes. Ook vallen alle afrekeningen in de brievenbus van mijn luxe leventje: water, gas, electriciteit, KI, dienstencheques, krant,... Een geluk dat ik mijn vakantie en vertier op mijn thuisadres vind. Onze regeringsleiders en andere mandatarissen beloofden wel vermindering van de lasten, ik stel alleen maar vast dat alles opgeslagen is of zoals ze dat vernoemen 'verhogingen die samenhangen met de duurte van het leven en de index'. En als ik dan naar de foto kijk, gepubliceerd vandaag in de krant, van onze Vlaamse Ministers, dan is mijn spontane bedenking: wat een troep triestige mensen regeren ons Vlaanderen Vakantieland. Ik kan niet anders zeggen dan dat het 'zuurpruimen' zijn. Het kunnen natuurlijk best aangename mensen zijn in de gewone omgang, maar ik heb nog niet het geluk gehad één van de excellenties te kunnen ontmoeten of te spreken. Het is louter op 'zicht' dat ik zeg dat het onaangename Vlamingen zijn. Ondertussen loopt de kust aardig vol met vakantiegangers want het bouwverlof zal beginnen. En het is hier toch nog altijd beter dan aan de Azurenkust waar geen plaats meer is voor het gewone volk omwille van het verblijftoerisme dat financieel de spuigaten uitloopt. Allerlei attracties zijn er hier te vinden zoals de verschillende radiozenders die gratis shows op den dijk verzorgen. Bij mij zullen het sporadische verblijven en bezoeken zijn. Ik heb dat eigenlijk het liefst. De kleinkinderen zijn niet 'klein' meer en zoeken elders hun pleziertjes zoals op de vele festivals en feesten. De ouders maken van de gelegenheid gebruik om terug eens met z'n tweetjes een verlof op een idyllisch plekje door te brengen en de 'oma' is blij dat er geen invasie van dagen is van al dat (toen) klein grut. En eerlijk gezegd, ik hou van de rust. Babbels heb ik wel graag als mijn kinderen komen, dat is niet eens alleen een maaltijd gebruiken maar met een gezelschap wat faits divers vertellen en de belevenissen van 'op reis gaan' horen vertellen. Mijn reizen reiken niet verder meer dan de grootwarenhuizen en daar ben ik dik tevreden mee. En binnenkort zijn de 'vrienden' op verlof en heb ik genoeg gespreksstof. Tot morgen

Geen wolkje aan de hemel te bespeuren. De 'droogtecommissie'komt in ieder geval al eens bijeen om te bekijken of er al waterbesparende aanbevelingen moeten uitgezonden worden. Het gaat in ieder geval al code 'oranje' uit. De drinkwatervoorziening zou nog niet in het gedrang komen. Laat ons hopen.De natuur vraagt om water en de boeren zijn bij de eersten die het tekort aankaarten. Voorspelling: tarwe, maïs, groenten, fruit, aardappelen enz. zullen weer fors duurder worden en alle aanverwanten volgen dan zoals frituren en bakkers. De zomerse zomer zal ons in de herfst en winter wel de rekening presenteren.

Bij het voetbal zal het 'eviva españa' afin, t'is te zeggen, er zal Spaans gesproken, geroepen en getierd worden op de finale van het wereldkampioenschap voetbal. Ik heb toch liever de koers en al zeker de Tour die tijdens de uren van uitzending tenminste mooie landschapsbeelden toont. Bij het voetbal is het meestal kijken naar vallende mannen, gefluit en als het meezit, voetballers die achter een bal hollen en die sjotten in het doel van de tegenstanders.  

Meer heb ik vandaag echt niet te melden. Het is al dagenlang over de slachtoffers van verschrikkelijke branden overal ter wereld, en van zwemmers die zich niet aan de richtlijnen houden van de gemeentelijke verordeningen en het met hun dood bekopen. Tot morgen

Met bijna 25°C op de thermometer zal dit weer een warme en droge dag worden. Bredene werd dan wel bestempeld als droogste gemeente van het land, maar ik denk niet dat er hier een druppel meer gevallen is. Alle levende wezens roepen in stilte om wat hemelwater want alles is kurkdroog. Dat uit zich vooral in de vele branden die overal in Europa opduiken. Ofwel door een pyromaan aangestoken ofwel spontaan door de hitte in gang gezet. Zo kan een stukje glas zelfs als aansteker dienen als het in de zon op een droog stuk hout of gras ligt. Voorzichtigheid is door eenieder in acht te nemen. En mijn buren zullen tevreden zijn want hun zwembad is bijna gebruiksklaar. Na hun middag en avondservice kunnen de restauranthouders zich eens goed verfrissen en ontspannen vooraleer in bed te duiken. Iedereen in de buurt kan gerust zijn nachtelijke rust nemen want de slapende bom is weggehaald. Maar het is echt wel plakkerig weer dat niet uitnodigd tot enige activiteit. Dat is trouwens slecht voor mijn ouder gestel. Het is hier het weer waar trouwens Zuid Europa voor gekend staat: wat werken tot 10 u en de activiteiten hervatten rond 17u en tussenin een welverdiende siësta houden. Natuurlijk is dat ideaal weer voor alle zonnekloppers die op het strand weer in overvloed zullen aanwezig zijn. Ik ben nog niet gaan zien, want zelfs stappen door die kleverige hitte is een zware inspanning. Ik zal vandaag de lommerte van mijn tuin opzoeken en misschien mijn e-reader mee naar buiten te nemen. Ik heb nu immers ook een zonnebril met aangepaste glazen die het mijn ogen zeer comfortabel maken om in een zeteltje te lezen. Tot morgen

Rustig grijs weer. Omdat het windstil is blijft ook de sombere kleur wat hangen. Maar de zon is deze tijd van het jaar nog straf genoeg om dat seffens allemaal op te lossen en er weer een stralende en minder warme dag van te maken. Door de graafwerken in de tuin van mijn buur is de Tweede Wereldoorlog weer eventjes dichtbij geweest. Het uitgraven van een 1meter lange Engelse bom, die bedoeld was om de Duitsers af te schrikken maar niet ontplofte, en hier een rustige omgeving vond. De werken werden eventjes stilgelegd, DOVO ontmijningsdienst kwam ter plaatse en samen met de lokale politie werd er een veiligheidscordon ingesteld. De bom  verdween in stilte op de vrachtwagen en de rust kon weerkeren en de graafwerken werden hervat. Eind goed al goed en binnenkort hebben mijn buren dus een mensdiep zwembad. En  vandaag is het 'Le Quatorze Juillet'. Herdenking van de Franse Revolutie uit 1789 met de Bestorming van de Bastille. Vandaag is het de 10e verjaardag van de terroristische aanslag van IS (islamitische staat) in Nice, 86 doden en meer dan 400 gewonden. Een camion die inreed op de feestvierders op de Promenade des Anglais. Zomaar,...  Vandaag hervat de Tour ook, na de rustdag van gisteren met een 'heuvelrit' dwz, berg op en berg af. 

En in de krant verschijnen de bladzijden met verhalen gereserveerd voor de komkommertijd, waarin we duidelijk beland zijn. Sinds gisteren volgen we 'het spoor van de privé-detectieves'. Er wordt een speurneus bij zijn werk gevolgd, dat er niet zo romantisch uitziet als in boeken beschreven of in films weergegeven is. Als je zo'n man/vrouw wil inschakelen om wat te weten te komen over het verborgen leven van bv een partner, moet men toch een dikgevulde portemonnee hebben. Met een uurloon van 94€ per uur en de andere onkosten is het vlug een rekening van enkele duizenden euro's die gepresenteerd wordt aan de nieuwsgierige partner, zakenrelatie of tegenstander. Meer heb ik niet te vertellen, dus mijn schrijfsels voor vandaag stoppen hier. Tot morgen

Ik heb hier niet de grote hitte van het binnenland maar wel een plakkerig en laf gevoel met buiten een serieuze noordoosten wind. Daarbij nog eens veel lawaai van de plaatsing van een zwembad bij de buren. Het gevoel van 'rust' overheerst niet vandaag, zal ik zo maar eens zeggen. En toch voel ik me goed, want gisteren zijn er 5 familieleden over de vloer gekomen, die eens kwamen genieten van de buurt waarin mama/oma woont, met name de zee. Maar ze kwamen ook om eens te luisteren naar de spitante gesprekken van de oudste van de familie en bekijken of ze zich al zorgen moesten maken over de fysieke en geestelijke gezondheid van de ouderdomsdeken van de familie. Niet dus, ze zijn zeer gelukkig huiswaarts gekeerd en ik ben met de overschot van het eten blijven zitten zodat ik vandaag niet moet kokkerellen en het me gemakkelijk kan maken op culinair vlak. Alleen een afwas doen!. Voor de rest is er alleen maar rampnieuws in Europa door de hittegolf en de vele branden door de droogte in bosrijke gebieden. Daarbij zijn spijtig genoeg ook weer dodelijke slachtoffers gevallen die niet aan het vuur konden ontkomen. Ook hier aan de Koninklijke Baan zijn er brandjes opgemerkt, die gelukkig alleen maar wat duinengras vernielden. Door de grote droogte, de hevige temperaturen en de wind is het overal oppassen geblazen om geen rampen met vuur te veroorzaken. Dat is eigenlijk wel het voornaamste nieuws van de dag. Geen tourperikelen vandaag, de renners nemen een verlofdag en ook de ploeg van Vive Le Vélo. Het zal een dag van huishoudelijke taken worden. Dat is ook af en toe eens nodig. Tot morgen