maandag week 29

De Rode Duivels zijn veilig en wel geland in Zaventem en hebben hun kroost en wat pakjes ook meegebracht. Nu gaat mijn aandacht volledig naar de Tour. Tim Merlier bezorgde ons al 2 prachtige sprintzeges en misschien komen er nog meer. Als een duiveltje uit een doosje spurtte hij zich naar de overwinning, zoals zijn overleden schoonvader Frank Vandenbroucke (1974-2009) dat ook kon. Dat is niet de vice eerste minister want die leeft nog. Eindelijk houdt de directie van dit wielercircus eens rekening met de protagonisten die er voor zorgen dat er reclame kan gevoerd worden voor alles en nog wat. De rijdende reclameborden moeten vandaag 50km minder rijden in de verzengende hitte op de Franse wegen. Langs de ene kant is het begrijpelijk dat men de ritten niet wil afschaffen, de gemeenten waar de toerkaravaan doortrekt hebben voor die passage enkele duizenden euro's moeten betalen  en die willen dus wel dat circus zien passeren en waar voor hun geld hebben. Langs de andere kant beginnen de supporters ook wel te begrijpen dat die coureurs ook maar mensen zijn zoals u en ik en dat die hitte echt wel bovenmenselijke inspanningen vraagt. 

En nu zit ik te wachten op mijn jongste zoon en co, die weeral pech hebben om naar hier te komen: file vanaf Gent. Hopelijk geen appelflauwte voor een van de inzittenden en komen ze gezonden en wel toe.Tot morgen

De NVA is blij dat de Belgische driekleur net op tijd uit het straatbeeld is verdwenen om op tijd tijdens de Vlaamse feestdag, vervangen te kunnen worden, door de zwart-gele wimpels. Ik hou nochtans meer van zwart-geel- rood, maar die vlag heeft gisteren het sportieve onderspit moeten delven in de voetbaltempel van Los Angeles. Meteen komt er een einde aan de sportieve euforie van ons land want laten we wel wezen, dat net zoals de Rode Duivels er in de Tour de France ook geen Belgische winnaar op het schavotje in Parijs zal staan. De rust is weergekeerd in sportland. Iedereen kan weer met een gerust gemoed genieten van de prachtige zomer. Op het heetste van de dag kan men wel binnen gaan zitten om op tv de exploten van de Sloveen te bewonderen en het tandengeknars van Remco te aanschouwen. Iedereen weet toch dat wanneer er 2 alfamannetjes bijeen zitten in een dierengaarde, dat het tot woordengevecht en onmin zou leiden!!. Maar ook hier is 'geld' een belangrijke speler die het van het nuchtere verstand haalt. 

Wat wordt er weggemoffeld en zal met stille trom ingevoerd worden? Het wegenvignet en de duurdere gasfactuur. Niemand zal er aandacht aan besteden tijdens deze hete zomer en alleen maar vloeken als de afrekeningen er aan komen in de herfst- en winterperiode. Misschien dat de regering op die manier dan de 7,7→ 13 miljard kan vinden om het begrotingstekort van 24,5 miljard enigszins beheersbaar te houden! Niet alleen de federale regering heeft tekorten, ook de Vlaamse en andere regeringen in ons land zijn in hetzelfde bedje ziek: véééééééél gezagdragers die allemaal willen scoren bij de kiezers maar nooit nakijken of dat wel efficiënt werken is en de portemonnee beheren zoals een goede huisvrouw van weleer, schiet daarbij in. Freya zegt dan wel in haar 11 juli toespraak dat er té veel politiekers zijn en dat er afgeslankt moet worden, maar welke polemieken over vergoedingen gaat dat brengen bij de op toekomstige en op rust gestelde volksvertegenwoordigers?. Een op rust gestelde lid van deze kamers doet al een actie omdat zijn maandelijks inkomen (pensioen) van 9.600€ teruggebracht wordt naar 8.500€!!!. Ik heb niks tegen mensen die veel verdienen, de meesten werken er ook hard voor. Maar ik heb er wel bezwaar tegen als dat allemaal uitgegeven wordt door ons belastinggeld aan mensen die uren debatteren en niks positiefs voor de gemeenschap doen. Natuurlijk zijn de nationale en Vlaamse begrotingstekorten niet alleen te wijten aan de personeelskosten, maar ze spelen er wel een belangrijke rol in het uitgavenpatroon omdat elkeen zich wil profileren aan de hand van zgn uitgaven in het algemeen belang en daaarmee willen uitpakken bij de volgende verkiezingen. Markse is nog altijd niet bereid om zijn miljarden aan ons land te geven. Hij is nog geen filantroop en besteed ze liever, aan een concessie om in het bezit te komen van een strandbar in Knokke.Tot morgen

De dag begint met veel hoge wolkensluiers. Die zullen wel rap verdwijnen als de zon weer volop haar warmte aan de aarde afgeeft. Iedereen is blij met dergelijk weerbeeld en dat zie je ook aan de blije gezichten van de mensen en aan hun kledij. Dat laatste heeft niet veel om het lijf. En als je dan op den dijk gaat zien, dan zie je dat de mensen heel graag hun lijf laten bewonderen. Wat me altijd opvalt zijn de vele 'zwangere' mannen en die dan de typische houding aannemen van een vrouw in verwachting, buik vooruit en rug naar achter om het evenwicht te bewaren, zuchten bij het gaan zitten en zuchten om een beetje elegant proberen recht te komen uit zithouding. Vestimentair zie ik dan een kleurenkakofonie en alle soorten coupes van de kledij. Eigenlijk een ongeziene en gratis modeshow die aantoont dat mode niet bestaat bij hete en warme dagen. Dan telt alleen de luchtigheid, comfort en het verplicht bedekken van bepaalde lichaamsdelen als men de openbare plaatsen bezoekt. Ik vind zo'n warme zomer toch wel plezant en ik ben wellicht niet de enige. Veel buiten vertoeven en op het warmste van de dag naar de sportievelingen en hun prestaties kijken op de beeldbuis, zoals gisteren. Een graatmager manneke die een ongeloofelijke sportieve prestatie neerzet en die de andere coureurs het hoofd doet buigen in deemoed over die uitzonderlijke gave die de Sloveen bezit: iedereen op het achterplan rijden. Vandaag weer een ander verhaal in de Tour, een klassieke spurtrit. Dat is voor de namiddaguurtjes. Vanavond komt er dan een andere clasj op teevee: voetbal met Spanje tegen de Belgen, de dappersten aller Galliërs. Is er euforie na de wedstrijd of zal er stilte in de straten heersen? Afwachten maar. Ik ben niet echt een voetbalfan maar de verwachtingen dat die match meebrengt, werkt toch aanstekelijk en dat maakt dat de voetbal een belangrijke nationale sport is geworden waar men bijna verplicht voor moet supporteren. Zo, de revolver van De Wever niet te na gesproken, heb ik in de vorige alinea de belangrijkste feiten van de dag besproken. Tot morgen

Het spijtige aan dit goede en zonnige weer, is dat men binnen in verduisterende toestanden leeft om de warmte wat buiten te houden. Het is oppassen geblazen voor alle mensen om bij deze 'code geel' extra voorzichtig te zijn om activiteiten bij deze temperaturen te doen, vooral dan voor mijn leeftijdsgenoten. Ik voel sowieso de 'hoge druk', al is niet bewezen dat men dàt kan voelen. In ieder geval bevindt de lichtdruk zich momenteel tussen de 1019en 1022 hPa. Vertaald wil dat zeggen: warm en stabiel weer. Ook de hond beweegt zeer weinig. Hij houdt het bij 'in een trekgat' te gaan liggen. Nog een nadeel bij dit warme weer is de dorst van de planten!. Iedere avond is het toch met de tuinslang water aan de bloemen geven en de hond een flinke douche bezorgen. Ondanks dit zomerse weer, dat ook 's nachts weinig of niet afkoeld, heb ik toch een goede nachtrust met dank aan de koude douche die ik neem vóór in bed te stappen. Ik zou zeggen dat het niet slim is om nu naar het zuiden van Europa te reizen, tenzij men van cultuur houdt en de gigantische frisse kerken gaat bewonderen. Hittegolven en brandgevaar zijn er echt wel aanwezig en dat kan een vakantie behoorlijk verpesten.Tenandere, het is hier beter weer dan aan de Mediterrannée. En vandaag is er weer een heksentoer in den Tour, onder die loden hitte: een Pyreneeënrit. Een rit die ik zeker zal bekijken want die staat bol van de jeugdherinneringen met mijn ouders en broer. Het is ook een rit met veel sightseeing in dat mooie berglandschap en de steden met veel geschiedenis zoals Lourdes. Het is niet erg om op het heetste van de dag te moeten binnenzitten. Er valt vanalles te beleven binnenshuis zeker als men dan de teevee aanzet, want 's avonds staat hij meestal uit. Het is ook geen weer voor culinaire hoogstandjes, gewoon een kouw platke in elkaar flanzen en meestal levert dat gezond en licht verteerbaar eten. De ingrediënten zijn dan ook zomers zoals tomaten, witloof, sla, en vragen niet veel poespas als men er een gekookt eitje bij neemt of een blikje tonijn of een haringfiletke met veel ajuin. Tot morgen

Vooraleer enige andere activiteit te doen, moest ik eerst mijn zweet kwijtgeraken, afkoelen en op adem komen van het boodschappen doen. Overal was er veel volk met waarschijnlijk hetzelfde idee al ik: boodschappen doen op de friste dag van de week. Reeds warm genoeg buiten en alleen de versafdeling in de Colruyt bracht wat verkoeling. Ik ben ook nog eens naar de Wibra gereden om hun wonderkuismiddel Dasty aan te schaffen. Gegarandeerd dat het weer alles proper maakt dat een grote schoonmaak moet krijgen. Op deze dag is het hier wel een lawaai van jewelste want de pilootleerlingen zijn hun examen aan het afleggen. Opstijgen, touch down en weer opstijgen om een toertje rond de kerktoren te doen. Het kan niet missen dat het een dure opleiding is, alleen al de huur van een vliegtuig en het gebruik van kerosine kosten handenvol geld.Maar het is een ideale dag om de lucht in te geen, geen wolkje dat hun zicht verstoord. Na de boodschappen, rij ik langs de zeeweg en het Noordzeestrand en zie de mensen met hun witte vellekes richting strand gaan, gepakt en gezakt met allerlei attributen om een dagje buiten door te brengen. Deze avond zie je dan veel Indianen de dijk opklimmen en verfrissing zoeken voor hun gehavende velletje. Want al die withuiden willen maar één ding: bruinen zoals de boter in de pan. Draaien en keren op den handdoek en dan na uren eruitzien in één van de vele tinten van beige over oranje naar chocolatbruin. En ze komen weer met duizenden afgezakt richting de zeebries, want dat garandeert dat men uren kan vertoeven onder de blakende zon. En wonder boven wonder zijn er in de Tour nog geen slachtoffers gevallen door al die inspanningen die ze leveren bij onwezenlijke 40°C. Straffe gasten zijn het op hun ijzeren ros al zijn die nu van aluminium of carbon of titanium gemaakt. Tot morgen

Met de steun van gans de wereld, behalve de USA, heeft het kleine Belgenland gewonnen van de reus. Niemand gunde de ploeg van Trump en de liefde voor die ploeg van FIFA voorzitter Infantino, de zege en de kwalificatie voor de kwartfinales. Maar de 'Rode Duivels' weren zich als 'een duivel in een wijwatervatje',tomeloos en met veel energie zetten ze een 1-4 op het scorebord. Zelfs de koning gaat afreizen naar het land van de Yankees om het vervolg mee te maken. Overal te lande worden er op alle mogelijke plaatsen grote schermen geplaatst, om de volgende match van onze landgenoten te bekijken. 

Overal wordt er hier de aandacht op gevestigd dat we weerom naar een hittegolf evolueren die in Portugal, Spanje en Frankrijk al heerst. Natuurbranden zijn er al het gevolg van en veel overlijdens. Met 35°C en +, moet men niet al te veel inspanningen leveren om slachtoffer te worden van een hitteslag of zonneslag. Niet dus voor al die rouleurs in de Ronde, die ongeziene inspanningen leveren om toch maar de beste te zijn. Maar coureurs zijn een ras apart en dat is al menigmaal bewezen. Een voetballer die op mals gras valt wordt op een berrie weggedragen, een renner rijdt nog tot aan de finish met breuken aan sleutelbeen of met vleeswonden in zijn achterwerk. Tengere ventjes leveren er weer fantastische en bovenzinnige prestaties en verdienen met recht en reden een status van wielergoden. Er is altijd wel iemand die iets meer in zijn mars heeft dan de doorsnee mens, maar al die deelnemers aan deze wedstrijd zijn 'krakken' en verdienen bewondering. 

Vandaag las ik ook over de veranderingen in de 'strandwaterfauna'. Dat is door de klimaatveranderingen, verarmd, verwarmd, vervreemd en verslijmd geworden. Dat heeft als effect: een daling van de grijze garnaal, de strandkrabben, grondels en haring/sprotjes. Maar een stijging van de grijze zwemkrab, kwallen en niet te vergeten de gevaarlijke pietermannen die zich in het zand ingraven en er voor zorgen dat het best is met waterschoenen op het strand te wandelen en in zee te gaan.

Al jaren kan ik  geen juwelen meer dragen, om diverse redenen. Geen ringen, geen armbanden, geen kransen. Ik ben geen gekroonde, blitse en flitsende kerstboom meer, maar ga onopgesmukt door het leven, puur natuur zonder cremekes of whatever. Tot ik bij mijn "O P'Tit Chien" (naam van de opticien, goed gevonden en origineel) mijn bestelde exemplaren ging ophalen. Daar zag ik allerhande kettingen, koordjes hangen voor een bril rond mijn nek en hals te laten bungelen. Ik kon het niet nalaten me een gigantisch exemplaar aan te schaffen dat alle gemis aan juwelen, op slag deed vergeten. Rond mijn nek hangt nu mijn leesbril met magneetsluiting, mijn zonnebril met dikke plastieken kralen en in mijn hand heb ik dan nog mijn zonneleesbril. Ik ben goed voorzien om overal en in elk weertype, een boek of mijn e-reader terhand te nemen en te lezen. Maar niet vandaag, eerst ga ik naar het nieuws kijken en de doelpunten van dé match. Tot morgen

Het is weer volop zomer, maar hier geen buitenissige temperaturen. Het is aangenaam weer en de duif is weer kwistig met twijgejes en takjes uit haar nest te gooien. Ik ben toch nieuwsgierig of ik een klein duifje zal bespeuren volgende week. Op de sportieve fronten is er weer een en ander aan het gebeuren. Het ronduit schandalige in het voetbal is, de inmenging van een miljardair in de beslissing van een scheidsrechter omdat die hem niet zint. Wie durft het nu in godsnaam aan om een sterspeler van de Amerikaanse voetbalploeg een rode kaart te bezorgen? Ah nee hé, de USA moeten winnen van de lilliputerstaat uit Europa en de beste speler, met foutenpercentage of niet, moet er voor zorgen dat het kleine Belgenland uit de competitie gekieperd wordt. Het is een typische houding van Trump: alle regelementen, wetten, straffen, zijn er voor iedereen behalve voor Mr Orange en zijn goestingskes. Hij heeft voor de 250 jaar dat America onafhankelijk is beslist dat ze zowel nationaal, internationaal en op sportieve evenementen moeten winnen. Alle kansen moeten daartoe aangegrepen worden. Tenandere, volgens hem is die 'rode kaart' in het voetbalspel maar een stukje karton en verwaarloosbaar. Ik kan vandaag gerust de CD van Boudewijn De Groot "Jimmy" opzetten. Daarin zingt hij niet alleen over het voetbalspel, die misschien iemand halfdood kan sjotten, maar ook over de 'eenzame fietser'. En over de coureurs mag wel eens gesproken worden. Luidkeels wordt er geroepen geen grote inspanningen te doen en al zeker geen fysieke, bij dergelijke hoge temperaturen!. Maar die mannen volgen hittestages, uithouding bij 40°C en leren met liters vocht in hun maag te leven en rond te rijden. Om nog niet te spreken van de slechte lucht die ze vandaag zullen inademen: de as van verbrand struikgewas en bossen. Maar ja, the show must go on, want er is té veel geld mee gemoeid. En wat zien de kijkers graag een heroïsch gevecht van de mens tegen de natuur. Ik doe wat ze zeggen dat ik moet doen om in leven te blijven bij deze helse temperaturen: proberen veel water te drinken, geen inspanningen doen en in mijn zetel zitten en kijken naar mensen die een sportieve slag leveren op het scherp van de snee. Tot morgen

Het eerste wat in me opkomt bij het woord zondag is: kramiekboterhammen en luilekkerdag. Ik heb het allebei, de bokes zijn al opgegeten en de dag is nog niet ten einde. Gisteren was er dan de start van De Tour, en die heeft zijn reputatie alle eer aangedaan. Mooie rit, mooi schouwspel in een mooie stad en met voldoende sightseeing van de omgeving. Nooit verveling tijdens de urendurende uitzending. Een terechte winnaar en een troost ook voor Wout dat het een teamgenoot is die de gele trui en het gele leeuwtje overhandigd kreeg. Vandaag nog eens een rit in Barcelona en zijn omgeving. Volle vreugde kan er wel niet zijn want het koersfeest wordt overschaduwd door een vuurzee in de omgeving, die moeilijk te blussen valt. Bij manier van spreken staat het zuiden van Europa in brand. Ook hier ten lande is er gevaar voor spontane branden, voornamelijk dan in de Kempen en Limburg. Aan zee blijft men de koelte bewaren en klimmen de temperaturen niet zo hoog als in het binnenland. Geen code geel aan de kust, een aangename temperaturen met een zeebries. 

Er is wel een duif die verder het nest aan het uibouwen is. Die vliegt af en aan met takjes, twijgjes en bladjes in haar bek. Hetgeen onbruikbaar is, wordt gewoon neergegooid in de tuin. Of er nu een andere duif bijgekomen is, weet ik niet. Ik kan geen onderscheid maken tussen aldat duivenvolk. Ik mag dus verder hopen dat ik binnenkort hier jongskes zie rondfladderen en hopelijk niet uit hun nest vallen vooraleer ze kunnen vliegen. Ik kan de hond niet aan de leiband houden als we in de tuin gaan. Tot morgen

Een stevige bries zorgt ervoor dat we niet bakken en braden zoals in Zuid Europa met alle kwalijke gevolgen vandien. Ook de traditionele parade on Independance Day in de USA, zal omwille van de hitte golf die ook in Washington DC aanwezig is, afgelast worden. De enige die zegt dat hem niks kan kan deren, warmte of koude, en dus present tekent op het grote podium, is de fameuze huidige president van die 51 staten. Hij is zinnens een urenlange toespraak te houden op deze speciale viering van 250 jarige vrijheid, en dat zal dan ook gebeuren. Niets kan hem tegenhouden of hem op andere gedachten brengen en het record van Fidel moet nu eenmaal toch eens gebroken worden: langste publieke redevoering. 

De laatste week heb ik me enorm verbaasd dat de duiven aan het nesten waren in een boom op mijn domein. Ik dacht dat alle vogels hun ei in mei legden. Dat  is dus niet waar. Ik zag die duiven af- en aanvliegen met takjes in hun bek. Hetgeen ze niet konden gebruiken zwierden ze dan ook weg, zodat ik overal takken en stokjes vind. Tot ik gisteren uit de garage stapte en een dood exemplaar zag liggen. Nek gebroken door tegen een venster te vliegen. "Tauf ist tot" zei Toon Hermans (1916-2000) ooit in een van zijn cabaretvoorstellingen. Accidenten gebeuren nu eenmaal in het leven als je de snelheid niet matigt of verblindt bent door de zon, ook bij vogels. Enfin, nu ga ik me straks eens goed installeren in mijn 'Rustlaan' om te zien of er nog een duif zit en of ze op vervanging op uit is. Weduwschap is niet aan duiven gespendeerd. 

Gisteren werd er dan ook vernoemd dat Van Gheluwe (1936-2026) overleden is en in alle stilte en anonimiteit begraven is. Een man die enkel zal herinnerd worden als pedofiel en de Belgische katholieke kerk in rep en roer zette. Voorgoed verdwenen van de aardbol, misschien brengt dat wat rust bij zijn vele slachtoffers. 

Bijna gedaan met voetbal en het volgende belangerijke sportevenement start vandaag. Le Grand Boucle. Ik kijk er naar uit wat voor sportieve verrassingen er ons nu weer te wachten staan. Maar ze starten in een regio die in brand staat en met temperaturen rond de 35-40°C. Misschien dat het allemaal avondetappes zullen zijn omwille van de veiligheid van de renners, want iedereen heeft het beeld nog voor ogen van Tom  Simpson (1937-1967) die onder de loden hitte en medicatie, sneuvelde op het veld van eer, de Mont Ventoux. Tot morgen

Bezoek van mijn oudste vriend, zijn vrouw en dochter. Ouder worden is voor iedereen lastig en bijeen komen al evenzeer. Vooral omdat de afstanden relatief groot zijn en iedereen wel een tijdje onderweg is, met al de werken en omleidingen. Er is altijd genoeg gespreksstof als we bijeen zitten, want dat verloopt toch anders dan een telefoongesprek of een sms of een WhatsApp. Nog groot nieuws is er van mijn naamgenote/buurvrouw: een zonnige verjaardag voor haar 76 zomers. Het grootste nieuws is er uiteindelijk voor mij: mijn lees-zonnebrillen zijn eindelijk gearriveerd!!!. Op 23 januari begon mijn kruisweg met allerlei onderzoeken en ingrepen. Nu zijn er eindelijk de velo's voor op mijn neus klaarzodat mijn zicht weer beter zal zijn en mijn vermoeide ogen ook rust krijgen. Een zonnebril op sterkte is hier aan de kust met dat felle licht geen overbodige luxe als men graag lectuur buiten hebt. Voor een gewone stap richting zee volstaat al een gewone zonnebril. Ik ben vanaf vandaag goed geëquipeerd om alle natuurlijk licht aan te kunnen. Na de wandeling zijn mijn gasten toe aan een boke en dat zal ik ze bezorgen. Tot morgen

Dit is de middelste dag van het jaar als het geen schrikkeljaar is, de 182e dag is halfweg, nog 182 dagen te komen. In de annalen van de 2e juli, is er veel gebeurd. Zo ook in mijn familie is het een dag om te gedenken. Mijn vader zou op deze dag, bij leven, 110 jaar zijn geworden en mijn ouders zouden 80jaar getrouwd zijn. In al die tijd is van alles in het dagelijkse leven in de familie, veranderd behalve 1 ding: het abonnement op 'Het Nieuwsblad'. Om het zo te zeggen, ik heb 'het Nieuwsblad' met de paplepel binnengekregen. Zelfs op zijn sterfbed moest mijn vader de verse gazet van maandag 8 oktobeer eens kunnen vasthouden. De voetbaluitslagen wilde hij weten om dat in zijn eeuwige leven nog van het aardse leven mee te dragen. Maar er is nog een derde herinnering die vastplakt aan die dag: mijn eigen burgelijk huwelijk. Om het zo te zeggen, een dag die niet zomaar zonder betekenis is. 

Ik heb niet naar de voetbalmatch van de 'Rode Duivels' gekeken. Ik had er geen zin en ben bij 0-1 in mijn bed gekropen. Ik dacht als ze winnen, zal ik het wel horen, want ik liet mijn venster openstaan. En waarempel, ben ik na het einde van de match wakker gemaakt door  gejoel en ander lawaai. Ze hebben dus gewonnen, dacht ik!. Ik draaide me om en heb verder goed geslapen. Dat zullen de mensen van het woonblok in Antwerpen niet gedaan hebben. 5 doden en enkele tientallen gewonden na een verwoestend vuur in een appartementsgebouw van 10 verdiepingen. Zo'n brand in die blokken vind ik altijd hallucinant en zie ook altijd halsbrekende toeren van die inwoners om toch maar aan het vuur te ontsnappen. In Oostende staatt momenteel het hoogste appartementsblok van West Vlaanderen, 103 meter hoog en 34 verdiepingen. Alleen het gedacht dat er in dat dorp in de hoogte, brand zou uitbreken doet me rillen. Maar al die wooncomplexen vormen voor de brandweer meer en meer uitdagingen om hun job efficiënt te kunnen uitvoeren. Ook hier aan de kust ontsnapt men niet aan de tendens van wolkenkrabbers met als enige argument dat de mensen die aan de kust een 2e verblijf willen, de zee willen zien. Er is geen grond meer beschikbaar voor gewone huizen. Om dat te bekomen, is de hoogte de enige optie. Ik neem de titel van een tv-programma: the sky is the limit. 

Heuglijk nieuws voor onze smaakpapillen; de Belg heeft zijn eigen mosselboerderij even in zee, ter hoogte van Nieuwpoort. Gedaan met de mosselen uit Zeeuws Vlaanderen, gedaan met mosselen te gaan eten in Yrseke. Alleen moeten de zeeboeren nog leren zelf de mosselen te verpakken, dat moeten ze nog uitbesteden. Tot morgen

Den helft van het jaar zit er weeral op. Naar goede gewoonte zorgt de regering ervoor dat er telkens op de eerste van iedere maand wat verandert, meer belastingen gevraagd worden of subsidies afgeschaft. Dat is deze 1e dag van deze maand niet anders. Het grootste offer dat we moeten brengen zijn onze private handelsrelaties met China. Per pakje dat we van dàt land hierheen laten komen, moeten we 3€ extra betalen. Goed nieuws voor de schatkist, slecht nieuws voor de consument. Geen pakjes meer door de koerier laten leveren maar zelf gaan zoeken in de Action, de Lidl, den Aldi.... die ook die producten van ginds verkopen en waar er geen heisa over gemaakt wordt als we ze aanschaffen. Slecht nieuws dus voor de consument die graag veel pakjes heeft voor weinig geld. Gaat deze maatregel onze economie ten goede komen? Geen idee. De handel met China zal in ieder geval wel wat slinken tenzij onze Chinese broeders met een tegenmaatregel afkomen zodat we evenveel zouden bestellen als voorheen. Een fysieke winkel met die spullen is ook een mogelijkheid waar online kopen dan toch de belangrijkste activiteit is. Vandaag is het 'de Dag van de Komkommer'. Ik dacht altijd dat die pas gevierd werd als de regering verlof nam, niet dus. Er is wel wat randnieuws dat geraapt kan worden. De ene miljonair die de andere helpt door zijn aandelen over te kopen om hem uit een financiële penarie te helpen. De baas van Ghelamco die zijn aandelen in 'good old Antwerp' zou verkopen aan de baas van Woestijnvis, die uit Anderlecht gebonjourd werd. Die twee haantjes, allebei selfmade, allebei kenners van voetbal, allebei kenners van koers, allebei kenners van entertainment, bij elkaar zetten is nooit een goed idee geweest en moest op een scheiding uitdraaien. Marc en Wouter konden niet meer door dezelfde deur en één zoekt dan maar een andere deur met aanzien om als seigneur en redder ontvangen te worden. Dat zou, enigszins voorwaardelijk gezegd, dan Den  Antwerp worden. 

Minder mooi nieuws zijn de pijnlijke strapatsen van Autocars Ros Beiaard, die in onderaanneming werken voor de Lijn en dan vooral het schoolvervoer van het Buitengewoon Onderwijs, op zich nemen. De meest kwetsbare kinderen van en naar hun school brengen, vergt veel van de kinderen die soms uren op een aftandse autocar moeten zitten. Een bus, met chauffeur en begeleiding, die 4 kinderen vervoerden, weten zelfs niet hoeveel kinderen ze van de bus gehaald hebben en laten er een jongetje gedurende 12u alleen op een afgesloten bus zitten. Beide volwassen beweren dan dat ze de kinderen aan school afgezet hebben om de schuld van deze zware blunder op een ander te schuiven. Tot morgen

De zon zit een beetje verscholen achter, mogelijks, wat regenwolken. Het is weer even wennen aan de friste, al belooft men vóór het einde van de week, weer 25°C en het begin van een nieuwe hittegolf. Hopelijk volg ik dan niet de duizend die beroep moesten doen op de spoedafdeling om extra vocht en electrolyten te krijgen. Bij warmte komt het er op aan voldoende 'lui' te zijn om zichzelf niet in de penarie te werken. En 'lui' zijn is niet moeilijk aan te leren, één van de simpelste dingen in ons leven: leven en laten leven en pluk de dag. Dat is natuurlijk moeilijk voor mensen die niet stil kunnen blijven zitten of altijd iets om handen te moeten hebben. In normale omstandigheden en dus menselijke temperaturen, ben ik ook een bezige bij, maar mijn lichaam zegt vanzelf 'stop' als het naar de 24-25°C als buiten temperatuur gaat.Het zweet gutst uit mijn poriën en kom precies vanonder den douche vandaan. Om dat ongemak te beperken is het een stil leven dat ik moet leiden/lijden om me comfortabel te voelen. Veel drinken is de boodschap en liefst water nuttigen. Alcohol zal ik niet drinken maar water is nu ook niet mijn lievelingsdrank waar men 1,5-2 liter per dag zou moeten van drinken. Eén glas water krijg ik wel binnen maar de rest van het vocht neem ik op met koffie, melkproducten of fruitsap. Een plas van de vooropgestelde 2 liter krijg ik nooit verteerd, dan krijg ik een golfbad en dat neem ik liever in zee. 

Het krantennieuws is wat men noemt 'randnieuws'. Niet noodzakelijke weetjes en de verheerlijking van allerhande gewone daden. Celien krijgt een ganse bladzij omdat ze na het overlijden van haar mama terug optreed, met de nodige emoties vandien en met uitdrukking van 'hoe moedig terug op een podium te staan'.  Maar bijna iedereen moet bij een overlijden na een week terug aan de slag gaan en zijn/haar  verdriet opzij zetten en het leven weer opnemen. Ook de klassieker van de 'vrouwen verdienen nog altijd minder dan de mannen', komt in tijden van 'geen' nieuws, weer eens aan bod en weer op een verkeerd moment, want de regering zit te wachten op het 'reces' en is dus té moe om nog enige daad van welke aard dan ook, te verrichten. Er is dan ook nog eens Hans Bonte die van minister terug naar een eenvoudige burger moest stappen en nog eens graag een natrap geeft. Ook het feest van 250jaar Amerika krijgt een blad aandacht, al zie ik niet in waarom België dat moet vieren. Tot morgen

Wat vindt ge daar nu van; week 27 van het gebenedijd jaar 2026 gaat beginnen. In ons nieuwe jaar is dat de 180e dag of de dag van Sinte Pieter met als  bijzondere weerpspreuk: als op Sinte Pieter het haantje kraait, komt het regenweer aangewaaid. Ik heb er in ieder geval nog geen horen roepen naar zijn kippetjes, want er zijn geen hoenders in de omgeving. Men kan stellen dat het droge weer blijft aanhouden en de mooie temperaturen ook. Het is nu zomer op zijn best: blauwe lucht, een mooie zon en een verkoelend zeebriesje. Ook veel kindergejoel op deze voorlaatste dag van het schooljaar. De schoolreizen die richting kust komen en de kinderen van gewone pret voorzien: water en zee, strand en zand. En daarna komen dan de toeristen die voor veel lawaai tot diep in de nacht zullen zorgen aangemoedigd door Radio Joe op den dijk. Het begin van het toeristisch seizoen vind ik altijd plezant, de slameur en de eentonigheid van iedere dag wordt doorbroken, er gebeuren wat plezante evenementen, avondmarkten, optredens, fanfares, enfin tout court, een grote levendige kermis tot de overlast begint..... lawaai van dronkenschap, baldadigheden, vuiligheid, respectloosheid enz. Dan verlangt men naar het einde van de vakantie. Maar zover zijn we natuurlijk nog niet, alles oogt nog fris en nieuw en de plantjes en groen zorgen voor een mooie promenade met zicht op zee. 

Ik zag in mijn verjaardagskalender de naam van Katharine Hepburn (1907-2003) staan. De 'grote dame' van het witte doek met de onvergetelijke films "The African Queen", "Guess Who's Coming to Dinner", "On Golden Pond". Ideale films voor op een snikhete dag of een ijskoude, te bekijken en te genieten van deze prachtige actrice. Maar eens dat ik buiten kan is er 's morgens de krant en in de namiddag een boek tenzij natuurlijk den Tour d'r is. Nu is het tijd om te foerageren. Tot morgen 

Mijn familie is er gisteren niet geraakt. Spoorslags richting spoed wegens zware onpasselijkheid van een dochter in de wagen. In plaats van van een verkoeling aan zee te kunnen genieten was het verkoeling krijgen met airco in het ziekenhuis met extra vocht voor het 15 jarige meisje. Zelfs de autorit naar hier in dergelijke weersomstandigheden is bijna niet te doen. Alles is goed gekomen, tot eenieders opluchting. Iedereen is blij met dergelijk zomerweer, maar het weegt soms zwaar op de gezondheid en aanpassing aan dergelijk weerbeeld is niet voor iedereen even simpel. Het is nu draaglijk weer, 22°C, maar je voelt de 'hoge druk' zo bij iedere verplaatsing en als de zon er zo weer is. Er zijn nu wat wolken aan de hemel, die af en toe de hitte wegnemen. Ik zou zeggen, ocharme de coureurs die vandaag hun Belgisch kampioenschap moeten rijden. Konden ze deze week de 'tijdrit' nog inkorten, zal dat toch moeilijker zijn voor de wegrit. Ik zal het straks wel horen. Want de hele week is er al discussie geweest of er een 'hitteplan' moet ingevoerd worden 'ja dan nee'. Misschien is het mogelijk om bij het ochtendkrieken aan de slag te gaan en op het heetste van de dag stoppen met werken. Met temperaturen van boven de 25-30°C is niemand nog fit en productief genoeg denk ik, om degelijk werk uit te voeren. Voor die beslissingen heb ik als gepensioneerde natuurlijk geen inbreng. Dat geluk heb ik dan om mijn 'werkzaamheden' aan te passen zonder iemand last te bezorgen. 

Naast "De Zondag" brengt mijn buurvrouw ook de reclamebladjes van al die grootwarenhuizen zodat ik ook de promo's eens kan bekijken. In een zijstraatje van de grote baan worden er geen papieren verdeeld die enig profijt zouden kunnen opleveren. Ik bekijk die dan eens uitgebreid en bedenk dan, dat om niet in te gaan op al die voordeeltjes van 2+2gratis of zelfs meer, hoeveel ik daarmee uitspaar. Als alleenstaande moet ik bijna alle voordeeltjes aan me laten voorbij gaan. Ik ben niks met 2 of 3 kroppen sla, 2 kg kersen of aardbeien, een veelvoud aan waspoeder, douchecreme of shampoo. Ik ben profijtiger met de aanschaf wanneer het nodig is of in kleine hoeveelheden dan een grote hoeveelheid aan te schaffen die er na jaren nog altijd staat en stof aan het vergaren is. Natuurlijk is dat goed voor gezinnen dat er dergelijke goedkope aanbiedingen zijn. Dat zijn de grootverbruikers die met 2 kg kersen of 2kg aardbeien iedereen eens goed kunnen laten smullen van die lekkernijen. En ja waspoeder, zeep, shampoo.... gaat er ook in gezinnen met de kilo en de liter erdoor. Voor hen zijn al die kortingen goed om de kosten toch wat te kunnen drukken. Tijd voor wat recup. Tot morgen

Hier is het in ieder geval verandering van weer. Onweer en regenvlagen zorgen voor een verfrissing van mens, dier, planten en stenen. Het huis kan ook weer eens afkoelen, de vensters kunnen wagenwijd open en de planten krijgen natuurlijk water. Een bewolkte dag is een goed intermezzo want het goede zomerweer mag terugkomen, misschien in een frissere versie. Vandaag zal er ook niet veel gedaan worden want seffens komt de 6 koppige familie langs. De school is gedaan en de vakantie kan beginnen. In de familie hoor ik alleen maar positieve geluiden over de examenperiode van jan en klein pierke, er zal dus een echte vakantiestemming zijn zonder een negatieve klank van herexamen. Die goede geluiden hoorde ik ook bij de 2 andere families. Iedereen blij en ik ook. De weermannen zullen hun eerste plaats verliezen bij het nieuws  en in andere media en hun plaats zal weer ingenomen worden door de kommer en kwel van politici, regeringen, ongelukken en Mr Orange. Terug naar bussiness as usual en dat zal weer de frontpagina sieren. Maar straks is het eerst genieten van kinderen en kleinkinderen. Tot morgen

Een loden zon, een loden hitte. Uitdrukkingen en weergezegdes waarvan ik niet wist wat ik me daarbij moest voorstellen. Tot nu!!!!! Om 10u was het hier al 30°C met een licht briesje dat nauwelijks verkoeling bracht. Na de middag zou er wat bewolking komen en een deken leggen zodat de zonnestralen niet meer tot aan de mens, dieren en aarde geraakt. Het is een 'weer' van alles 'ondergaan'en 'aanpassen'. En het lichaam doet dat ook wel als men er rekening wil mee houden. Spijtig genoeg is dat 'binnen' zo  veel mogelijk verduisteren en de zonnestralen buiten houden. Langs de noordkant de vensters al eens open zetten en voor de andere windstreken wachten tot vanavond en vannacht. Airco is voor mij uit den boze. Ik gebruik dat ook niet in de wagen. Het is acceptatie van hetgeen er is, wat stiller zitten, weinig bewegen, en naar buiten kijken en zien dat er dit jaar vroege vlinders zijn. De vlinderstruik staat nog niet in bloei en toch heb ik hier al citroentjes en koolwitjes met stippen en zonder, die vrolijk rondfladderen. Eens puffen en zuchten en die mooie zomer zal ook weer rap voorbij zijn, zoals Gerard Cox (1940-2025) zo mooi bezingt. Ik moet zeggen dat mijn lichaamlijke activiteiten wel op een laag pitje staan. Ik ga me niet in het zweet werken, die druppels komen gewoon al te voorschijn bij een verplaatsing van de ene stoel naar de andere. De enige inspanning die nu getolereerd wordt, is genieten van deze uitzonderlijke dagen. Hou het allemaal fris en gezond. Tot morgen

De wereld staat precies stil rondom mij. Van interesse voor gebeurtenissen in de wereld of zelfs in het naast gelegen dorp, is er bij mij nog nauwelijks sprake. De hitte, het is hier 28°C in de schaduw, belet me de wereld een interessante plek te vinden. Ik ben bezig die hittekoepel te overleven en dat is niet gemakkelijk als de omgevingstemperaturen zo hoog zijn. Ik heb wel eens naar het nieuws gekeken en daat is het enige item ook het 'weer' dat interessant genoeg was om over te praten en ook de plaatsing van Zuid Afrika, de ploeg van Hugo Broos, voor een volgende ronde op het WK voetbal. Net zoals de hond beweeg ik me rustig en zit ik af en toe met mijn voeten in een koudwaterbadje om af te koelen. Ik vind het uiteindelijk wel fijn dat het zo'n goede zomer is, maar soms is té veel net iets té veel van het goede. Ik beleef zo'n beetje "De fanfare van honger en dorst" gezongen door Jan De Wilde, maar met de nadruk op 'dorst'. Het is wel nodig om veel te drinken en ik voel ook wel dat het nodig is.Ik hou me wel mbij water drinken, dat is tenslotte de beste dorstlesser en dat vindt de hond ook. Tot morgen 

Het populairste onderwerp voor gesprekken met buren en kennissen, in de kranten en op teevee is natuurlijk de hittegolf die over bijna heel Europa aanwezig is. Temperaturen van + 30°C zijn geen uitzondering meer, zelfs niet aan zee. En ook de hond, heeft net als bazinneke, toch wel wat last van de hitte. Vandaag is het de naamdag van Sint Jan Baptist of Sint Jan de Doper die ons een paar prachtige weerspreuken geeft en waar de meteorologen handig gebruik van maken dezer dagen. "Met Sint Jan, de wind uit het noorden, het goede weer is geboren". En vervolgens; het weer met Sint Jan, houdt 30 dagen an. De heiligen geven hun eigen voorspellingen en dat is meestal gebaseerd op jarenlange ervaring van Jan MetDe Pet. Wat is het nadeel, althans voor mij, dat met dergelijke temperaturen, het zonlicht, waar ik heel de winter naar snakte, nu buiten moet blijven en ik dus min of meer in de donkerte leef. De minste beweging geeft een stroom water uit mijn poriën zodat ik altijd met een handdoek rond mijn nek rondloop. Straks is de zon aan de oostkant van mijn huis verdwenen en kan ik weerom in de schaduw buiten zitten. Ik vind het eigenlijk triest dat ik nu met de start van deze prachtige zomer, veel  binnen blijf zitten. Overdag bedek ik mijn bovenarmen, want de zwabbers die er aanhangen maken me een beetje triest, doen pijn aan mijn ogen en zijn verre van good looking, niet alleen voor de buren maar ook voor mezelf. Maar geen nood, ik heb terug een zomers slaapkleed ontdekt, dat in de duisternis van de nacht alles onbelicht en dus onzichtbaar maakt: het kleed van Eva. Sinds 2 dagen gebruik ik dat en kan ik 'De Vlaamse Leeuw' zingen; van de kluisters bevrijdt. Het doet deugd en ik slaap goed ook omdat ik met natte voeten 'mij te ruste leg'. Ik heb ook terug mijn voorraad zomers eten in huis gehaald. Al breng ik wel een klaargemaakt schoteltje mee als ik boodschappen ga doen, maar een pêche met tonijn  kan ik thuis ook klaarmaken. Groenten zijn dan de klassiekers zoals tomaten en witloof. Voor de rest zijn er de haringfilekes in de ijskast en de eieren. Dat zijn niet veel ingrediënten, maar die kan men op ontzettend veel manieren klaarmaken en er een gezonde hap van maken. Mits natuurlijk gebruikmaking van de alles bindende mayonnaise. Tot morgen