Berichten van 23 februari 2026 tot 1 maart 2026

Het is hier nog  rustig in de straat. Sommigen slapen nog, anderen blijven liever nog wat dromen in bed en anderen, zoals ik, zijn maar opgestaan. Dat is altijd beter voor de bloedsomloop. Op deze eerste lentedag is de lente nog niet aanwezig, veel wind, frisjes (9°C) en deze namiddag regen. Zo'n beetje het weer van gisteren, dat in de koers de ene tuimelperte na de andere veroorzaakte. Natuurlijk is het ook zo dat de renners weer moeten leren in een peloton te rijden na een lange winterbreak. Gisteren heeft de beste inderdaad gewonnen. Mathieu is al maanden in goede vorm en dat demonstreerde hij gisteren ook weer. Onze flandriens doen hun best, maar er is geen kruid gewassen tegenover het meesterschap van den Hollander. Natuurlijk moeten alle goede renners nog aan de start komen, maar de halve Belg zal zich zomaar niet gewonnen geven. Ik ben blij dat het fietsseizoen van start is gegaan en dat ik weer de vertrouwde stemmen hoor van José, Renaat, Karl en soms ook Ruben, om mijn kennis van de koers  en de renners bij te spijkeren. 

En ja, Trump is op oorlogspad, iets waar hij al jaar en dag op zit te wachten. Alleen de gelegenheid moest zich voordoen en het land dat voor zijn oorlog geschikt was. Er zijn zovele landen een doorn in zijn oog en waar hij zijn portemonnee en die van zijn vrienden zou mee kunnen vullen omwille van hun grondstoffen. Maar zijn oog viel op Iran. Temeer omdat hij daar in de nabijheid een trouwe bondgenoot vond: Israël. Dan binnen de kortste keren, als dat lukt, de witte vlag laten wapperen, de westerse economie met name de Amerikaanse, terug invoeren in dat gebied en dan wachten op de Nobelprijs voor de Vrede, want in zijn ogen heeft hij dan ruimschoots dat miljoen dollar verdiend. Hopelijk bevrijd hij het land en vooral de vrouwen van de vreselijke 'sharia',  het Islamitisch recht en verplichtingen. Dat is Trump's missie. Maar hopelijk escaleert dat geweld niet en zijn de trouwe aanhangers en geallieerden van ayatolla Khamenei, niet geneigd of in staat, wraak te nemen uit schrik voor de repressailles van Amerika. Maar de aanslagen van 2001 en volgende jaren, die enkelingen uitvoerden,  blijven nog nazinderen in vele landen o.a. ook hier in België. Ik hou toch met schrik mijn hart vast en hopelijk komt er geen uitbarsting van geweld van het islamitische front, wereldwijd. 

Gisteren vertelde weerman Bart dat er een specialeke aan het firmament te zien zou zijn: de zichtbaarheid, tesamen, van de volgende planeten, Saturnus, Venus, Mars, Jupiter en Mercurius. Ik heb ze niet allemaal gezien want het heeft een hele tijd bewolkt geweest. Had ik wat langer wakker gebleven had ik misschien ook het ISS zien passeren want daar wonen mijn grote vrienden, de astronauten, en zitten op eenzame hoogte naar onze wereld te turen. Beleefd als ik ben, zwaai ik dan ook altijd eens naar hen. Tot morgen

Ik zal maar beginnen met het slechte nieuws, want dat moet van mijnen lever. Trump heeft eindelijk gekregen wat hij wou: oorlog voeren en de media die hij met zijn groepje miljardairs kan beheren en beheersen. Israël als voorbode sturen naar Iran met een klein bombardementje op de hoofdstad en dan de grote broer die hem bijstaat om het dictatoriaal regime, (dat over kernwapens zou beschikken, een gevaar betekent voor de bevolking van het land en de wereld), vooral met daad bijstaat om de ayatollah's, de religieuze leiders, op de knieën te krijgen. Men moet de bevolking vanonder het juk halen van de zware terreur van de geestelijkheid die ook een grote vijand is van de USA. "Leg jullie wapens neer, anders wacht jullie een zekere dood" kondigt Mr Trump aan. Van dreigende taal gesproken!!. Objectieve info zal niet tot bij de Amerikaanse bevolking of bij ons geraken want heel het medialandschap, vooral CNN, is in handen gekomen van een groepje aanhangers van Mister president die op die manier de waarheid kunnen manipuleren naar hun wensen. Het is echt wel van belang dat de Europese nieuwsgaring neutraal blijft en dat de nationale zenders onafhankelijk kunnen blijven werken en niet afhankelijk worden van de commercie die bepalen wat de gewone burger moet weten en hoe de evolutie in de wereld is. De coca cola maatschappij blijft best beperkt tot de kerstcamions en de kerstman in de decembermaand.

Het heugelijke nieuws is: de laatste winterdag en begin van een nieuw wielerseizoen. En het zal er stuiven in het fietspeloton. Hopelijk zijn alle renners goed uitgerust om dit flandrienweer te kunnen trotseren. Felle regenbuien, wind aan 70 km/u en kasseien zullen weer hun deel zijn. Voor de sportievelingen in de zetel, een koers om van te smullen. Maar ik zit niet van bij de start aan mijn tv gekluisterd. Eerst wat orde brengen in de keuken, dan wat telefoontjes plegen, wat schrijven en dan pas krijgen de renners voor de rest van de dag, mijn volledige aandacht. Dat de beste coureur mag winnen vandaag!. Tot morgen

Zoals iedereen wel weet die in ons landje van 'melk en honing' woont, is er één ding dat je altijd moet doen: als de zon schijnt er van profiteren en er van genieten!. Binnen de kortste keren verdwijnt dat gezellige en gezonde weer en is regenkledij weer een stuk belangrijker geworden dan de korte broeken en de bain de soleil jurken. De voorspelling was: zwaarbewolkt, regen en wat frisser. Dat is allemaal uitgekomen, het is hier al aan het regenen, en het is wat frisser geworden. Natuurlijk is het nog een dagje winter en mag ik niet klagen. De winter heeft zich van zijn mildste kant laten zien, met als gevolg dat de muggen al massaal aanwezig zijn, vooral 's avonds en dat is natuurlijk een minder leuk aspect van een zachte winter. En vanavond begint er een nieuwe BBC detectieve serie op Canvas "Lynley". Het hoofdpersonage van de thrillerreeks met Thomas Lynley in de hoofdrol samen met Barbara Havers, personages die uit het brein van schrijfster Elisabeth George komen en die per toeval gisteren haar 77e verjaardag vierde. Een favoriete schrijfster van mij, die turven van boeken geschreven heeft waarvan een 22-tal waarin Lynley en Havers de speurders van dienst zijn. Ik verheug me op deze thrillerreeks die niet zo lawaaierig maar minstens even goed zal zijn als de "Ideale Wereld" met Ella Leyers en op VRT 1, "De dag van vandaag" met Bart en Fien. Ik kijk graag naar deze programma's, ze zijn echt goed en ontspannend vóór het slapengaan, alleen maken ze ontzettend veel lawaai. De drie presentatoren hebben een ongeloofelijk luid klinkende en scherpe stem. Ik zie me genoodzaakt om teletekst in te schakelen om de geluidsknop op een stiller volume te zetten en ik toch kan volgen wat er gezegd wordt. Ik ben niet meer gewoon luide en scherpe stemmen te horen en mijn oren zijn bijgevolg heel erg gevoelig geworden voor lawaai dat niet van de natuur komt zoals het zingen van de vogels, de golven van de zee of het ruisen van het riet (van Toon Hermans). En dat is een zin die aantoont dat de quote van Frederich Nietzsche (1844-1900) wel waarheid bevat: "een gedachte komt, wanneer zij wil en niet wanneer ik wil". Dat gezegd zijnde, ga ik toch, ondanks de regen, even buiten met woeffie. Het is hier altijd, 'wie laat wie nu uit'. Soms ben ik de dwingende factor om van mijn stoel te komen, soms is het Raziel. Feit is dat we beiden graag regelmatig eens buiten gaan. Tot morgen

Ik heb gisteren tenvolle genoten van die prachtige eerste lentedag met een zalige temperatuur. Die dag heb ik waardig afgesloten met een portie pannenkoeken, die me  goed gesmaakt hebben. Gaat het vandaag een even zalige dag als gisteren worden? Het ziet er naar uit dat de beginnende lente er nog wat dagen zal aan toevoegen. Vanavond zal er ter afsluiting van deze mooie dag, geen crêpes meer volgen, het zal gewone kost zijn. En de poetshulp is er niet vandaag. Dat gebeurt zelden en ik hoop dan ook dat alles in orde is voor haar. Ik beschouw dat voor mezelf ook als een dag vrijaf, en dat komt goed uit bij dergelijk lenteweer. Er kan weer wat opruimwerk in de tuin gedaan worden, de bloempotten eens nakijken en klaarzetten voor de lentebloeiers. Kort gezegd, buitenwerk doen en dat doet deugd. Is er wat nieuws op het internationaal platform? Zoals gewoonlijk spant onze Amerikaan de kroon, want die wil persé in de geschiedenisboekskes verschijnen met een of ander memorabel feit, zoals de langste State of the Union voor de verkozenen van zijn land. Buiten zichzelf bewieroken en als grootste president ooit, zichzelf voor te stellen, horen onze verslaggevers in Washington vooral leugens over de economie, handelstarieven en investeringen. Hij zal nooit eenvoudig kunnen spreken en zijn wishfull thinking moet gehoord worden zodat hij ook eens een Nobelprijs kan krijgen. We zijn nog veroordeeld om 2 jaar naar hem te luisteren en zijn grillen te ondergaan. Ondertussen maar hopend dat hij op geen verkeerd knopke duwt. In ons land zijn we ook sinds de NVA wat meer te zeggen heeft in ons land, gewoon geworden dat het 'Antwerpen boven' is. Naast de grootste kranen voor de containerschepen te laden en te lossen is er ook het nieuws dat de premier wil, dat de haven een grotere beveiling krijgt tegen aanvallen van vreemde mogendheden. Volgend jaar moet er afweergeschut komen om 't Stad te beveiligen. Ik heb het eigenlijk ook een beetje gehad met de ministers die van niemand tegenspraak dulden en zich duidelijk als baas profileren met de enige juiste zienswijze. Het kan goed uitvallen voor sommige aspecten van versobering, vooral voor de mensen die van het openbaar vervoer afhankelijk zijn voor verplaatsingen van en naar het werk, is er geen verbetering zichtbaar en weten niet hoe ze zich nu moeten verplaatsen. En voor de verandering staakt dan ook nog eens het personeel van de treinen, 3 lange dagen. Als al die deelregeringen al eens afgeschaft werden, dat zou pas een besparing van jewelste zijn! Maar ja, die willen zelf niet tekenen voor afscheid te nemen van hun goed betaalde job. De zon schijnt, ik mag niet sakkeren, ik moet gewoon van dit lenteweertje profiteren en dat ga ik nu doen. Tot morgen

Vooraleer mijn blogje te beginnen heb ik een mini-zonnebad genomen. Ik kon het niet laten al even op een stoeltje buiten te genieten van de zon samen met een heerlijk zuidenwindje. Dan weet je pas wat je mist in de winter, luilekker genieten van de milde zonnestralen. Het zal vandaag natuurlijk niet het enige moment zijn dat ik de weldaden van de zon over mij zal laten schijnen. Het is absoluut geen weer om binnen te blijven plakken nu er al 14° C op de termometer staan. Dus mensen, aangezien het altijd maar Trump en co op het nieuws is, kies ik voor een weldadig verblijf in mijn tuin. Zo'n winterse lentedag mag je niet zomaar negeren, maar daar moet je volop van genieten. Mijn keel moet toch nog een beetje rusten van de goede babbel die ik gisteren had. Voilà, wat rusten in de tuin en wat onkruid wieden, dat zijn mijn bezigheden voor deze zomerse woensdag. Tot morgen

Het is al 12°C buiten, weliswaar nog wat bewolkt, maar de zon begint met de dag sterker te worden en zal deze namiddag wel tevoorschijn komen. Deze namiddag is het ook het afsluiten van het winterseizoen. Samen met de buurvrouw doen we dat zoals het hoort en op onze gewone goede manier. Beginnen doen we met ons alcoholvrije aperitiefje, crodino, aangelengt met een mini-blikje schweppes. Bij dit drankje is er de algemene info uitwisseling over ons eigen welzijn en van onze dierbaren en hoe goed we deze winter weeral doorgekomen zijn. Klaar voor de lente en zomer. Daarna hebben we wat energie nodig door een aanvulling van de suikerspiegel in ons bloed, niet door suikerklontjes maar door koekjes van allerlei slag. De drank erbij zijn de onvermijdelijke sjattekes kaffe. Dan doorlopen we de laatste nieuwtjes van ons dorp en de straat. Er gebeurt altijd wel wat, zoals de sluiting van de bistro 'Marie Joseph' waar we onze garnalenkroketten gingen eten. Maar de bazin gaat op een andere plaats in onze gemeente de brasserie 'Het Pleintje', openen met verkoop en klaarmaken van dezelfde lekkernijen. Dat ligt op 10 stappen van de dijk, strand en zee. Er zal ook eens gesproken worden over het document 'zorgvolmacht'. Het is tijd dat ik me er ook eens voor ga inspannen en in ga verdiepen, wat ik wil als ik wilsonbekwaam word of uit mijn huis moet gaan door ziekte of invaliditeit. Dat hoort ook bij het ouder worden, wensen uitspreken voor als je er niet echt meer bekwaam voor bent om ze uit te spreken. Ik heb absoluut geen zin om naar een serviceflat te gaan. Een sortering en verwijdering van mijn bezit zie ik echt niet meer zitten, dan wil ik liever in het minimalistische van een rusthuiskamer leven. Want uit alle hebbedingskes die mijn huis vullen, zal het moeilijkste zijn een selectie te maken. Dan duw ik liever alles weg van onder mijn ogen dan te zeggen 'dat wel, dat niet'. Het moeilijkste is natuurlijk afscheid nemen van mijn trouwe metgezel. Daarom  hoop ik zolang te leven met Raziel in mijn huis en net zoals voor mezelf, een fijne oude dag te hebben en te bezorgen. Ik denk er nu aan omdat er voor 'mijn ogen' een en ander op het programma staat, omdat er ingrepen nodig zijn voor macula en cataract. Dat zullen deze namiddag de voornaamste gespreksonderwerpen zijn. Het moeten niet altijd moppen zijn en plezante voorvallen zijn die we vertellen, ernstige onderwerpen moeten ook aan bod kunnen komen.

De zon peuzelt stilletjes aan de grijze wolken op. Ik zal maar hopen dat er vandaag een aangename dag met blauwe luchten en zachte temperaturen op komst is. De tuin komt stilaan tot leven en het is zoals de  Engelse dichter John Keats (1795-1821) het ooit schreef: "A thing of beauty is a joy for ever" en dat mag wel gezegd worden van al die mooie gele bloemekes die nu tevoorschijn komen. 

De Olympische Winterspelen zijn voer voor de buitenlandse geschiedenisboeken geworden, niet voor in de annalen van de Belgische sportencyclopedie te verschijnen. Eén triestige bronzen medaille, gewonnen door veel pech van de tegenstand en dus niet door eigen overgewicht in de discipline estafette shorttrack. De beste omschrijving van de redenen die de atleten opgaven voor het collectief falen vind ik in de titel van de sportjournalist van Het Nieuwsblad, Maarten Delvaux, "de sneeuw was té nat, het ijs was té glad en zo was het altijd wat". Tot over 4 jaar met betere sporters, betere sneeuw en beter ijs. 

Voor de rest is er veel gepalaver en verwijten over en weer tussen de kopstukken van Vooruit en de Amerikaanse afgezant van de president van Amerika in ons land. Natuurlijk moet dat botsen, democratie is tegenwoordig een uitgeholt begrip in de USA en al de vertegenwoordigers van de Blonde President met de bles, moeten dezelfde woorden en daden behartigen zoals hun baas: democratie en vrije uiting van gedachten, woorden en daden is uit den boze geworden. Trumps woorden zijn de enige ware en al de rest is dissidententaal en moet bestrafd worden, zoals bv met een inreisverbod invoeren. Deze bijna 80 jarige president is een egoïstische oude pee, met oogkleppen, die geen voeling meer heeft met de wereld en zijn bevolking en zijn woorden en ideeën als de enige ware ziet om een land en een wereld te leiden, omdat zijn hersenen verstard zijn en geen souplesse meer hebben om een omslag te maken naar de realiteit van iedere dag. Dat is een man die in een gouden kooi leeft en alleen de problemen van de rijken der aarde te horen krijgt. Het is geen president voor jan-met-de pet die hij spiegels voorhoudt die kant nog wal raken maar het volk paait met oneliners. Nog 2 jaar, moet de wereld deze man met de eeuwig blauwe pardessus  dulden, samen met zijn rode klakske op zijn blonde manen met naast hem the high heels van Louboutin gaande Lady Melania. Waaraan heeft de wereld dit koppel verdiend?

Bon, ik heb mijn gal eens gespuwd en ben weer wat kalmer geworden en hoop voor 'the best' in onze wereld. Tot morgen