Berichten van 20 april 2026 tot 26 april 2026

Goed geslapen en vroeg uit de veren!. Het is nog wat frisjes maar het zal opnieuw een zonnige zonovergoten dag worden. Daar kan men er nooit genoeg van hebben. Het nadeel is dat ik weer met mijn gieter, gevuld met water, de bloemekes water moet geven. Het is hier kurkendroog en dat zal, naar het zich laat aanzien, niet rap veranderen. Ik heb een beetje schrik van die droogte want er zijn veel planten die met moeite de droge zomer en de droge winter van '25 hebben doorstaan en die kijken weeral tegen een watertekort aan. De ribesstruik was de helft met dode takken gevulde en in de japanse kerselaar staan er ook veel kale takken. Gisteren heeft de tuinman al een deel verwijderd zodat die weer gezond ogen, al is natuurlijk de vraag, is dat wel juist? De tijd zal het uitwijzen. En gisteren heb ik dan mijn nieuwe tv-box geïnstalleerd. Perfect heb ik het niet gedaan want ik heb mijn oude kaske nog nodig om het scherm te doen starten. Het zal weer uitzoeken zijn om 'hoe' correct die nieuwe box te installeren en gebruiken. Het is nog wat uitzoeken en dat zal overdag moeten gebeuren, zodat ik 's avonds toch wat beeld en klank heb. Volgens Proximus was mijn box té oud en aan vervanging toe, niettegenstaande ik nooit enige veroudering heb vastgessteld bij het kijken naar een programma. Het pakske werd gratis geleverd geleverd door Bpost. In  Vlaanderen is er vooralsnog geen staking van deze firma. De oude box moet ik naar het containerpark brengen, want die nemen ze niet terug. 

Was of werd er een aanslag beraamd op Trump? In ieder geval is er wel iemand aangehouden die daarvoor in aanmerking kwam. Hij zal er wel weer een heel  gedoe rond maken en zeggen dat de goddelijke voorzienigheid nog niet overtuigd was dat zijn tijd hier op aarde voorbij was. Maar de snoodaard zijn leven zal hier niet glamoureus en gemakkelijk meer zijn. 

De 'ten miles' worden gelopen in Antwerpen met ± 40.000 lopers, joggers en snelwandelaars. Daarvoor wordt de stad weer afgesloten voor alle verkeer al zal niemand merken dat ze afgesloten is omdat er toch al geen binnenkomen meer aan is, door al de geplande werken. Voor de mensen is er geen geld, voor de nieuwe straatstenen wel, want bestaande mankementen worden ook niet gerepareerd. Dit evenement zegt me eigenlijk niet zoveel omdat ik nooit van lopen en lopers gehouden heb. Wat me meer aanspreekt is 'La Doyenne', de oudste wielerkoers van de wereld: Luik-Bastenaken-Luik. Deze koers is al georganiseerd sinds 1892 en er moet wat meer afstand te overbrugd worden dan de 'ten miles', 275 km  in een glooiend en bergachtig landschap. Moge de beste winnen, maar liefst geen Remco. Tot morgen

Eerste dag van een zomers lenteweekend. Hoelang gaan we nog van weekends kunnen spreken?Als we luisteren naar de eigenaars van grootwarenhuizen en andere privé-ondernemingen mag er geen vrije zaterdag of zondag bestaan. Een week zal omschreven worden als 7 werkdagen en moesten al die bazen van de grote concerns het voor het zeggen hebben, zouden er nog 7 nachten bij komen om het te spenderen bedrag van de gewone werkmens uit hun zakken te kloppen. Rust is niemand nog gegund in deze hypernerveuze en zenuwslopende tijden. Het is precies van; nu het nog geen oorlog is spendeer jullie spaarcenten maar bij ons in plaats van aan al die overlevingsplaketten die jullie toch niet nodig gaan hebben. Trump probeert de code van de nucleaire installaties te ontfutselen van degene die ze kennen om af en toe eens een bom te kunnen gooien op de landen met hun leiders die het oneens zijn met zijn politiek. Het is een onbetrouwbare oude man geworden, zeker nu zijn populariteit naar de dieperik gaat omwille van de hoge benzineprijzen in de USA. Hoe kan hij dat terug omdraaien om hem 'the greatest president of all' te maken? De  landen die weigeren olie aan hem te bezorgen eens te bombarderen met een atoombommeke. Maar de vrije verlofweekends afschaffen is wel godgeklaagd. Binnnenkort kan er nooit geen gezellig samenzijn met de familie of gemeenschap meer bestaan. Alle dagen zullen werkdagen worden en zullen gezinnen in twee kunnen splitsen. Eeuwen geleden werd er gestaakt en gevochten voor een 8u werkdag, een vrije dag om met het gezin door te brengen en rust te krijgen. Maar de mannen en vrouwen met de privé eilanden, luxe jachts en privé jets, vinden dat er nog meer geld hun richting moet komen en daar moet de 'man van de straat' voor zorgen door te werken en te zweten. Priester Daens (1839-1907) zal terug uit de dood moeten verrijzen om ons uit de nood te helpen en Rerum Novarum, de encycliek van Leo XIII (1810-1903) zou terug in voege moeten treden en geen dode letter meer zijn. 

Ander nieuws komt er van de banksector. Ze hebben opgemerkt dat de mensen iets omzichtiger met hun geld omgaan omdat ze aan hun eigen geld niet meer geraken: geen bankkantoren, té weinig cashpunten, té weinig verrichtingen waar ze ook geld mee verdienen. Er moeten dus wat geldautomaten bijkomen en dus op plaatsen die al beveiligd zijn en waar er daarbij nog voldoende gespendeerd wordt: grootwarenhuizen. Die gaan de functie van bankier overnemen. Hoe moeilijk kan de functie van bankier zijn als er aan de kassa, tussen de soep en de patatten over geld kan gesproken worden? Tot morgen

Geen poetshulp gezien vandaag. Dat kan gebeuren als je 4 jonge kinderen hebt en geen mens die het eens wil overnemen. Zieke kinderen is een stadiul dat ik niet meer moe meemaken, gelukkig. Dat is een van de minst plezante tijden van het jonge moederschap. Ik had dus tijd voor wat anders te doen en dat was niet poetsen, al zou ik daat wel hebben moeten doen. Maar zo eens op de radee gaan en tijd te spenderen aan onnozele kleine boodschappen, is eens een goede afwisseling. Met dergelijk prachtig weer, is het een plezier om te gaan winkelen want iedereen wil op luchtige manier van de zon genieten en niet in een winkel. Maar de Euroshop is zo'n grootwarenhuis waar men alles kan vinden behalve etenswaren. Ik had zo van alles wat nodig van kleinigheden en daar hebben ze van alles een redelijke keuze in hun schappen liggen. Volgende maand zijn er 4 kleinkinderen jarig en die krijgen altijd een kaartje dat de postbode levert. Daar vind ik in hun collectie altijd wel iets dat dienstig is voor tieners en jong volwassenen. Mijn haarspellen waren ook aan de sletige kant en dus had ik wat nieuwe exemplaren nodig om mijn lange lokken wat in toom te houden. De oogarts zegde me ook, dat aangepaste glazen pas voor na de laatste controle zal zijn en dat ik met een goedkoop leesbrilleke van 2,5 toekom. Een zonnebril kon ik ook gebruiken want ik loop al 30 jaar met hetzelfde beschermingsglas rond, en daar was een nieuw beschermingsglas ook van gerechtvaardigd. Natuurlijk ook de nodige lintjes voorzien om mijn extra ogen aan mijn hals te laten bengelen als ik ze niet gebruik. Ze hebben er ook 2 rayons dierenvoeding en speeltjes. Ik heb weer mijn lentevoorraad voor de hond ingeslagen en wat snoepjes voor mijn kameraad. Ik heb ook wel eens een nieuwe tuinstoel/ligzetel nodig, maar dat is voor een volgende keer. Daarna nog voor wat voeding zorgen dat te vinden is bij de Colruyt. Ze hebben in de beenhouwerij weer hun koude schotels bereid en ik bracht dan maar de lekkere frisse tonijn met perzik mee. Gisteren moest ik dan wachten op de nieuwe tv-box, gratis aangeboden door Proximus, vandaag stond ik op wacht voor een leverancier van apotheek producten die zonder voorschrift te verkrijgen zijn, zowel voor mens als dier. Zo, alles is weer aangevuld en dan ga ik seffens eens zien of ik die nieuwe tv-box kan aansluiten. En nu als de bliksemschicht met mijn nieuwe attributen, van de zon genieten. Tot morgen

Vandaag geen poetsdag, dat is voor morgen. Maar het waren heel vermoeiende uurtjes, zelfs door niks te doen. Met de tram naar de oogarts omdat ik niet 'zeker' van mijn oog was of ik alles zou zien wat er op de baan gebeurde. Vooral omdat ik om de paar uur moet indruppelen en dat is niet plezant. Vandaag was het marktdag in Middelkerke en Oostende en al meer volk dan anders dat zich wil verplaatsen met het openbaar vervoer, om geen problemen te hebben bij het zoeken van een parking maar ook omdat de tram heel wat goedkoper is dan een stalling voor de auto. Volwassen mensen die op stap gaan en al zeker in het vooruitzicht om wat te kopen  en een koffie met pannekoek te kunnen nuttigen, geven in de tram normaliter een aangenaam geroezemoes. Dit keer was dat een misrekening van mijn kant, want de wagons zaten vol uitgelaten jongeren die op zeeklassen waren in Nieuwpoort en een uitje deden naar Oostende. Een groep Franstaligen van 30 en een troep Nederlandstaligen van 25, die lawaai en plezier maakten voor een heel peloton. Ik had eigenlijk een beetje compassie met de begeleiders, die iedereen in het oog moesten houden, de uitgelaten bende wat kalmeren en zorgen dat iedereen op tijd uitstapte zonder iemand te vergeten of een jas of rugzak te laten liggen. Hezelfde scenario op mijn terugweg. Mijn oren tuiten nog van het geschreeuw, geroep en gejoel. De kinderen konden het eigenlijk niet beter treffen om een weekje aan zee te hebben met de school. Het weer is prima, vol zonneschijn en uitleven op het strand is voor jong en oud, aangenaam. En mijn oog? Wel dat is goed geëvolueerd en de lens ter bescherming van de echte is verwijderd. Ik zie weer helder tenminste door het oog dat al gerepareerd is. Maar ik zie ook dat ik mijn vensters moet kuisen, want die zijn niet meer zo proper en geven gen helder en klaar beeld meer. Dat is ook voor morgen. Nu wacht ik nog op de nieuwe proximus decoder, die ze me gaan toesturen. Er was niets mis mee, maar blijkbaar is hij te oud geworden en aan vervanging toe. Tot morgen

Met de schelp op mijn oog heb ik toch heel goed geslapen. Voor de rest van de dag, het is een pyjamadag, zal ik wel met een zonnebril op mijn neus doorbrengen. Het is mooi blauw weer, maar voorzichtigheid is geboden om geen vuiltje in mijn oog te krijgen. En als ik dan seffens buiten ga zitten, zal het met mijn strohoedje op mijn hoofdje zijn. Mijn parasol heb ik nog niet buiten gehaald, dat is voor een van de volgende weken. Nu zou het toch geen zin hebben, want door de wind (4 à 5 Bft) zou hij wel omver kunnen waaien. Tenandere, deze namiddag is er koers en daar zal ik toch een stukske willen van zien. En over koers gesproken: men gaat ervoor ijveren bij de UNESCO om de kermiskoersen met hun coureurs, pensen, friet en bier, als immatrieel erfgoed, te doen erkennen. Een zéér goed idee, want die koersen rond de kerktoren brengen alle mensen van het dorp bijeen en ook de mensen van nabijgelegen gemeentes en gewoonweg alle liefhebbers van koersen. Tegenwoordig zal men er nog een andere wedstrijd aan koppelen: rollatorkoers !!!. Een speciaal parcours zal er uitgetekend worden om de mensen die een ijzeren steun nodig hebben om vooruit te komen, ook eens terug met vuur over de straatstenen en kasseien te doen bewegen, hotsen en botsen. Natuurlijk met de nodige EHBO-werkers aan de zijkant.

Voor de rest is er niks veranderd. Altijd dezelfde mensen die het goede, middelmatige en slechte nieuws brengen of veroorzaken. Ook bij onze regering is het armoe troef. Bij gebrek aan liquiditeiten, proberen ze ons weer contant geld uit onze portemonnee te slaan, om zonder ons te doen 'panikeren' weliswaar, een noodpakket in huis te laten halen. Zelf samenstellen is niet voldoende, het moet weer aangekocht worden bij officiële verdelers zoals het Rode Kruis. Daarin heeft men dan de keuze voor een 'basic' of een 'uitgebreid' voor een gezin. De prijzen variëren enorm, afhankelijk van waar men de aanschaf doet en wat men erbij wil hebben en de kwaliteit (50-1000€). Ik bedank in ieder geval voor een 'conserve in bokaal van witte bonen in tomatensaus', want dat krijg ik onder geen enkele omstandigheid doorgeslikt. Het enige dat ik niet in huis heb is een noodradio en een dynamo voor de gsm op te laden ( ik heb geen fiets meer). De rest kan ik hier allemaal in mijn huis vinden en dat zal ik eens allemaal bijeensprokkelen en in een rugzak steken. Vooral ook voor de hond is een noodvoorziening belangrijk, die heeft niks aan de Be-Alert roep van de overheid of aan een doos sperziebonen. Daar moet ik ten allen tijde zelf voor zorgen. Tot morgen

De eerste ingreep aan mijn ogen is gedaan. Al bij al viel dat mee. Dat deed geen pijn maar was enorm vermoeiend. Gefixeerd op een zetel werd er duchtig aan mijn oog gewerkt tot er een nieuwe lens gestoken was. De techniek staat tegenwoordig voor niks nog stil. Eenmaal thuis waar mijn trouwe viervoeter op me wachtte, ben ik stanta pede in de zetel in slaap gevallen. Dat onder het toezind oog van de hond want die vond mijn gezicht toch wat veranderd met die plastieken schelp erop. Ik had een goede chauffeuse die me ophaalde en voor mijn poort gezond en wel afzette. Gelukkig dat die dienst van Mobiele Vrijwilligers van de CM bestaat want het zou niet plezant geweest zijn om met de tram terug te keren naar mijn dorp. Zo, dat zit er weeral op voor mijn rechteroog.  Maar vandaag is er nog een uitje: met de hond naar de kapper !!!. Ik zal mijn vertier maar zoeken door in de omgeving te blijven vertoeven. Ik ga niet over en weer gaan, ook geen boodschappen doen (mag niet heffen en bukken vermijden), ik zal ergens een rustig plekje opzoeken ofwel een croqueske gaan eten in een van de vele brasseries op den dijk. En bij mijn neef is een gewone ziekenkamer nog niet aan de orde, maar alles gaat de goede kant uit zowel qua ademhaling als beweging.Tot morgen

Nog vlug een berichtje schrijven vooraleer ik met een schelp over mijn oog zal zitten vandaag. Straks naar de oogkliniek om van één oog het catarct te verwijderen, binnen 14 dagen het andere. Met de tram tot aan de deur van de oogarts, met de mobiele vrijwilligers terug naar mijn eigen stek en hond, na de ingreep. Dat is de bezigheid vandaag en dat zal al meer dan genoeg zijn. Over he koersweekend kan ik kort zijn. Zoals verwacht won Remco de Nederlandse klassieker en het enig goede, in mijn ogen van deze overwinning, is dat de renner met zijn 'Oumi' paradeerd. Haar gemeenschap heeft op deze manier, deze Vlaamse sport ook leren kennen en kijken nu niet alleen meer naar voetbal of boksen. Maar of deze gemeenschap ook effectief zal overgaan om een fietswedstrijd aan te gaan, valt natuurlijk afte wachten. In ieder geval, ze komen toch supporteren voor de atleten op hun ijzeren rossen. Tot morgen