Naar de inhoud

een meisje van 1948

bedenkingen

Archief

straf

Het is 'straf' dat het gokpaleis van Middelkerke geopend wordt. Het kreeg en krijgt de naam "Het Silt" en dat is een soort zand dat te vinden is in de ondergrond van het strand en van de kustgemeente. Of het mooi is? De burgervader die het bestelde en de gemeente en dus ook de inwoners met een financiële kater opzadelde, vindt het een prachtig casino, uniek in de wereld. Volgens Jean Marie zal dat gigantische bouwwerk gedurende 30 jaar een concessie van 90 miljoen euro in de gemeentekas steken want hij  moest ook Caesar nog eens uit de kast halen met de volgende onjuiste boutade: Belgen zijn goede drinkers maar ook goede gokkers!!!. Ik vind het eruit zien als een 'gigantische fondantpatat' midden op het strand. Ik moet het erkennen, je ziet het van ver staan. En dit weekend wordt het in grandeur en feestelijk geopend door de man die de inwoners met veel schulden opzadelde. Hij zal dat zeker doen met de buik vooruit, broek opgehouden door zijn bretellen en zo fier als een pauw. Ik ga dit weekend niet kijken omdat het nog niet afgewerkt is, ik niet weet of ik met de hond binnen mag komen, er zal té veel volk zijn dat de tram neemt om er te geraken en ik wil eerst zien waar de 'nieuwe' tramhalte zal zijn. Het is natuurlijk ook 'straf' dat er uiteindelijk een 'straf' voor Roger uitgesproken is vanuit het Vaticaan. Dat stoot van verschillende zijde op hoongelach en op een 'onvoldoende'. Maar ik heb gisterenavond wel geluisterd naar Prof Emeritus Rik Torfs, kerkjurist, die toch een ander licht werpte op de uitspraak en de 'straf' voor de ex-priester, ex-bisschop van de Brugse kerkprovincie of het bisdom Brugge. Waarom deze uitspraak van de Paus er nu komt? Waarschijnlijk heeft het te maken met het nakend pausbezoek en/of er zijn nieuwe elementen opgedoken in het dossier Van Gheluwe. Voor de slachtoffers zal de straf nooit té vroeg komen en té weinig zijn. Ik lees soms een mooi gezegde dat hier waarschijnlijk niet ter zake doet, maar ik kan niet nalaten om het gezegde van Herman Brusselmans te noteren: het lot is een neefje van God.

Het is vandaag 'Wereld Waterdag' om ons er aan te herinneren dat niet iedereen op de wereld toegang heeft tot drinkbaar water. Voorlopig hebben we op onze 'breedtegraad' nog geen tekort aan dat godendrankje, want dat is het zelfs meer dan champagne. Vandaag staat er terug regen op het programma. Twee dagen droog weer en veel zon, daar zijn we weeral gelukkig mee geweest. Tot morgen

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door pijltje om 11:04 2 reacties Reageer op dit bericht

tweede lentedag

Na alles op orde te hebben gelegd deze morgen, ben ik boodschappen gaan doen. Zoals verwacht was er heel weinig volk. Het is mooi weer en dan gaan de mensen niet binnen tussen de schappen wandelen met een karretje en daarenboven was het voor velen aantrekkelijker naar de martkt te gaan in Middelkerke of Oostende. Ik vind dat fijn in een rustige omgeving op zoek te gaan naar wat eten, alle nieuwigheden eens te bekijken en eens ziens wat ik deze namiddag kan nuttigen samen met mijn koffietje. Na mijn schrijfsel zal ik me tevreden stellen met nog eens een 'coupe' klaar te maken want ik heb ook crème fouettée of chantilly crème of crème fraîche, kort gezegd klaargemaakte slagroom in een spuitbus, mee. Dat is natuurlijk heel gezond voor de 'lijn', daarom doe ik af en toe eens van die zoete uitspattingen. Omdat ik in het openbaar op wandel was, heb ik de vraag van de 'Deelnemers aan Down the Road' op hun speciale dag, niet gevolgd. Ik heb geen opvallende gekleurde kousen verwisseld en heb er ook geen aangeschaft. Mijn kousen zijn allemaal blauw. Opzienbarend nieuws was dat er wel weer meer kinderen geboren worden met het Downsyndroom. Een verklaring is er niet direct voor te vinden maar men vermoed dat religie, oudere moeders, geen NIPTtest (onderzoek van het DNA van de baby,dat circuleert in het bloed van de moeder) willen doen, aan de oorsprong liggen van de stijging.  Opvallend was ook dat de VRT het driedelige programma "Het proces dat niemand wou" van de programmatie haalde. Bart zou beloofd hebben 'mea culpa' te slaan en men wilde er alles aan doen, omdat hij echt zijn excuses aan de betreffende vrouwen, zou verwoorden en aanbieden. Andere koek was er dan weer op de commerciële zender, waarbij men geen graten zag in de reportagereeks over misdadigers die voor 'levenslang' veroordeeld werden en een 'woord' kregen zonder dat de slachtoffers of nabestaanden erin werden erkend of ingelicht. Ondanks de vraag van Justitie, wil men de uitzendingen niet stopzetten. Het slachtoffer blijft nogal dikwijls eens in de kou staan en de daders worden met alle égards behandeld. Het is drie uur gepasseerd, dus méér dan tijd voor mijn koffie emt versnaperingen. Tot morgen

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door pijltje om 15:08 1 reactie Reageer op dit bericht

lentekriebels

Als het ochtendgrijs is verdwenen, zou Frank gezegd hebben, gaan we een zonnige dag tegemoet. We vieren niet de astrologische lente (dat is pseudowetenschap of kwakzalverij met de vele horoscopen), ook niet de gastronomische lente (die schandalig duur is geworden), maar de 'astronomische lente'. Tot 2047 zal dat jaarlijks weerkerend fenomeen op 20 maart voorvallen. Samen met de lente is er vandaag ook de  'Internationale Dag van de Francofonie' en vandaag had ik mijn slechtse Franse oefening van de laatste dagen: 0%. Er is ook nog de 'Internationale Dag van de Wereldverteldag' waar ik nu al schtijvend mee bezig ben. De 'Internationale Dag van de Mondverzorging' dat we tegenwoordig zelf moeten doen omdat de prijzen van de tandartsen de pan uitswingen. De 'Internationale Dag van de Mus'. Die zal ik vandaag eens van een extra dikke pier voorzien door wat in de tuin te graven, zodat ze uit hun schuilplaatsen komen. Maar bovenal is het vandaag de 'Internationale Dag van het Geluk'. Wereldwijd staat België op de 16e plek van de gelukkigste mensen. In he Noordelijk Deel van Europa, wonen sinds jaar en dag de gelukkigste mensen. Ware het niet dat het er in de winter zo koud was en geen daglicht aan te pas kwam, ik zou naar Finland verhuizen. Maar ik  ben content hier en ik hou ook van de wisseling van de seizoenen, van droog en nat weer, van iedere dag licht op mijn velleke en in mijn ogen en van mijn familie niet té ver af want zoals Kenny Rogers (countryzanger 1938-2020) zei: friendships come and go, families are forever. Maar nu nog wat vertellen op deze verteldag. Sinds vorige week zit ik met een echte oorworm:  "Zwarte Lola". In het programma van Niels, "vraag het aan" vroeg Maaike deze gigantische hit uit 1967 van Annie Heuts (1929-2019) aan. Niet alleen Maaike heeft er leuke herinneringen aan, maar ook ik en samen met mij de KAV-leden van de jaren '80 enz. Die 'koffietafels' hadden een groot succes in mijn parochie en soms kwamen op die feesten wel 150 vrouwen eten, keuvelen, lachen en naar de sketches van eigen bodem kijken.Toendertijd werd alles zelf gedaan: parochiezaal versieren, eten klaarmaken, dessert meestal een zelfgemaakt Astridje (merveilleuxke), toneeltjes, zangstonden, en achteraf de afwas en de kuis. Met de winst van dergelijk evenement werden de wijkmeesteressen beloond voor hun vrijwillige inzet voor de boekskes rond te dragen, de inschrijvingen voor de feesten te doen en andere practische zaken van een vereniging te verzorgen. Dat was soms een busuitstapje of een barbecue in de tuin van een of ander wijkmeesteres. Om voor het amusement te zorgen waren we van alle markten thuis en hoe ludieker hoe beter, 'The Andrew Sisters' verkleed in de battle dresses van the wrens, maar ook het liedje van "Zwarte Lola" dat we met zwarte pruiken, netkousen en hoge hakken, kartonnen carnaval beha's,  extra kort gerokt, vol overtuiging playbackten. En sinds vorige week woensdag zit deze 'hook' in mijn hoofd vol met herinneringen aan de vrouwen van mijn vroegere parochie. Tot morgen

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door pijltje om 12:24 1 reactie Reageer op dit bericht

Saint Joseph

Met Sint Jozef warme zon, de zomer straks is heel gauw om!. Zo zijn er vele spreuken voor de voedstervader van Jezus. Een feestdag voor alle vaders, plusvaders en alle mannen die zich papa mogen noemen. Het was tevens de verjaardag van mijn schoonzuster zaliger. En oef, de krant is er terug, het is al 15°C, wat kan een mens nog meer verlangen op een doordeweekse dinsdag? Maar het nieuws in de gazet is er weer een van treurnis: gevechten, moorden, opstanden enz. Ook weer, spijtig genoeg van weggeweest, de vreselijke kinderziektes, mazelen en kinkhoest. Corona dwaalt ook nog altijd rond. Wie verzet zich nu nog altijd tegen vaccinatie? Vooral de kinderziektes waren zo goed als verdwenen in ons land en steken nu weer de kop op. Mensen zijn vergeten dat 'polio' ook is kunnen verdwijnen door massale inentingen. Dat niemand dergelijke ziekten, met ook van die griepverschijnselen nog mag krijgen en soms met dodelijke afloop, is alleen door massale inentingen te voorkomen. Hopelijk begrijpen alle jongeren dat een prikje niet opweegt tegen leven met miserie en handicaps. Voor de rest viel er niet veel nieuws onder de zon te rapen. Maar met Sint Jozef is er ook nog een andere spreuk: de grote was te drogen hangen met Sint Jozef, 't is dan toch altijd schoon weer!!. Dat ga  ik nu doen vooraleer wat bezigheden in de tuin te zoeken, zoals daar zijn 'onkruid wieden' en naar mijn prachtige bloemen kijken. Hopelijk moet ik niet te veel niezen van de berkenpollen, die extra vroeg zijn dit jaar. Er staan verschillende berken bij de buren!. Zakdoeken of grote rode met witte bollen, neusdoeken bij de hand houden. Tot morgen

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door pijltje om 11:57 1 reactie Reageer op dit bericht

krantenloos

Geen krant op maandag is één van de ergste zaken die me kan voorvallen. Geen relaas te lezen van activiteiten van het weekend op sportief- of ontspanningsvlak. Ik kan dus niet lezen of ik met mijn kritiek op sport en cultuur juist zit, want ik lees ook graag de opmerkingen van anderen. Dat is voor mij een toetssteen. Ik kan natuurlijk de krant lezen op pc, maar dat is niet hetzelfde als het bijhorend geritsel van papier. En daarbij, ik heb geen spelletjes om te doen, geen kruiswoord, geen sudoku's, geen woordzoekers. Mijn ontbijttafel was rap opgeruimd, want geen nieuws, is goed nieuws. Ik heb de krant laten weten dat er geen "Het Nieuwsblad" in de brievenbus zat vandaag en mijn abonnement is met een dag verlengd. Niks is verloren op die manier alleen dat ik verstoken blijf van mijn regionaal nieuws, roddel uit showbizz-wereld en mijn tv-gids. Maar er is wel feest in de familie, nummer 6 in de reeks van 9 kleinkinderen wordt 15 jaar vandaag. Baby, peuter, kleuter zijn al een tijdje verdwenen bij hem, hij is nu een heuse tiener geworden en dat zal ook op die manier gevierd worden. Thuis zullen er al de feestattributen aanwezig zijn om met mama, papa, de zussen en de broer een leuke homeparty te hebben. Ik zeg dan maar, geniet ervan Noah, tot binnenkort. En zo worden die kleinkinderen ongemerkt ouder en ik ook. 

Er schijnt een waterzonnetje wat toch nog altijd beter is dan geen zon. Het is ook droog, wat toch ook eens een verademing is. Met 10°C is het nog altijd niet té warm te noemen, maar voor de paasbloemen en andere vroegbloeiers is dat geen ramp, dan blijven de bloemkleuren langer mooi en fris. Nu staat ook de forsytia en de ribes in bloei en binnenkort de Japanse kerselaars. Bij de buren staat de mirabellenboom zwaar van de witte bloesem  alsook de pruimenlaar die ze in hun tuin hebben staan. Daarom hou ik zo van de lente. Na die kale, koude en dode periode is er weer het ontluiken van nieuw leven en die lentekleuren vind ik echt prachtig. In de lucht is er ook veel activiteit te bespeuren, ik zie de kauwen, merels, eksters vechten om een plekje in de bomen en somtijds moeien er de duiven zich ook mee en de meeuwen. De natuur is vol leven. Ik ben een toeschouwer geworden van dat nieuwe leven, want mijn tijd van nieuw leven te schenken is al lang voorbij. Voilà, ik heb gezegd en geschreven. Tot morgen

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door pijltje om 10:58 1 reactie Reageer op dit bericht

ontspanning

Het is tijd om op zondag te beginnen werken. Dit keer begin ik met de beschouwingen van gisterenavond op de beeldbuis. Nadat ik nog wat nagenoten had van de bloemenpracht in de tuin en de nieuwe plantjes, was het tijd om even te kijken naar het avondprogramma op teevee. Het stemde me tevreden met wat ik zou te zien krijgen: een nieuwe comedy-reeks, een feel-good programma en Vlaamse sketches. Ik kon me niet beter wensen om de laatste uren van de dag door te brengen. Was het vroeger Canvas waar ik naar  keek op zaterdagavond, is dat nu verschoven naar andere zenders omwille van de geweldadige Noord-Europese thrillers. De gezapige Morse, Lewis, Barnaby, Miss Marple en de Poirots, zijn nu verhaaltjes die een namiddag beeldbuispubliek kan bekijken. Deze detectieves van de BBC zijn te braaf geworden: geen seks, geen drugs, geen geweld of zware vechtpartijen. Dus ja, ik zette me klaar  voor het eerste avondprogramma. Dat werd met veel toeters, bellen en bombarie aangekondigd als serie die de eindeloze herhalingen zouden onnodig maken en meteen ook 'De Kampioenen' zouden doen vergeten: Groeien en Bloeien. Ik kan geen vinger leggen op hetgeen me stoorde bij deze comedy van eigen bodem, maar na 10 min. hield ik het voor bekeken. Groeien en bloeien is een mooiere serie die ik in mijn tuin zal volgen en niet meer op de buis. Ik zapte dan maar dat het een lieve lust was tot Bart, Gloria en Maaike me een gezelige familieavond zouden bezorgen. Dat deed de 'Droomfabriek' ook en dat week na week. Dromen doen uitkomen van jong en oud, groot of klein, met een kwinkslag erbij. Dan kwamen de quickies, die ik ook rap van het scherm deed verdwijnen wegens de zoveelste herhaling van moppen en filmpkes van jeugdvriendinnen, koppels en andere reeds uitgezonden verhaaltjes. Al bij al een teleurstellende teevee-avond. Gelukkig had ik in de namiddag al een televisiemomentje gehad met de wedstrijd Milaan- San Remo. Deze 'Primavera' werd dan nog gewonnen door een Belg ook. Wat deze zondag gaat brengen weet ik nog niet, God schiep deze dag en ik peddel er wel doorheen, regen of geen regen. Tot morgen

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door pijltje om 11:41 Reageer op dit bericht

dag van de thuiswerker

Het is  een mooie lentedag en de tuinman heeft woord gehouden en de tuin verder in orde gebracht. De lege plekken van de verplaatste rododendrons zijn opgevult met viburnum. Een plant die al op een andere plaats in de tuin ook staat ter vervanging van de buxussen. Die kleine groen haajes zijn na al die  jaren geen succes meer en zijn de laatste drie jaren telkens afgevreten door de buxusmot. Een paar keer per jaar moesten ze verdelgd worden en die insecticiden zijn niet goed voor mens noch dier. Vandaar. Die viburnum is blijkbaar bestand tegen ongedierte, geeft tweemaal per jaar bloemekes en daarna paarse niet eetbare bessen. Er zijn meer van die struiken in mijn hofke gekomen, die een losse haag zullen vormen vóór mijn huis. De spandraden van de afsluiting zijn hersteld, de ketting van de parking is vernieuwd, het gazon is afgereden, en samen met de ontelbare narcissen en hyacinten ziet mijn tuin er lentefris uit. Een lust voor het oog. De wilde geraniums staan ook al in bloei en de pelargoniums zijn besteld voor mei. Ik heb graag veel bloemen, maar zal ze nooit afknippen of plukken om binnenshuis te zetten. Ik vind dat een bloem, evenals mens en dier, zijn levenstijd in zijn natuurlijk habitat moet kunnen slijten. Een bloem moet niet zomaar verwelken in een klein vaasje. Ik kom graag buiten om die kleurenpracht te zien en ieder jaar komen er meer en meer ondat de zaadjes in de grond kunnen vallen en kiemen als hun tijd rijp is. Enfin, ik heb een goede tuinman, die me al meer dan vijftien helpt bij alles wat mijn tuin nodig heeft en zeker nu mijn handen en vingers niet meer tot de jongsten behoren. Hulp blijft verzekerd want zijn twee zonen werken ook al mee in het bedrijf. Het is wel de 'dag van de thuiswerker' en werken doe ik nog wel met allerlei hulp die we tegenwoordig kunnen krijgen. In de tuin amuseer ik me rot om met de hond te spelen, onkruid te wieden en vooral met mijn e-reader op een bank zitten om één van de vele boeken die erop staan, te lezen. Binnenshuis zijn het ook de kleine werkjes geworden, want met dweil en zeem rondgaan, is ook voor de poetshulp. Maar mijn echte werk is 'schrijven' en dat doe ik iedere dag met plezier. Daar heb ik niemand bij nodig, tenzij wat inspiratie en lezers die plezier hebben aan mijn geschrijf en woorden. Voila, tijd om een boke te eten met paardenfilet, dan wat buiten lezen en als het wat fris geworden is, naar binnen om den arrivee van Milaan-San  Remo te zien. Tot morgen

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door pijltje om 12:32 Reageer op dit bericht

toerisme

Het regende nog niet als ik bij de kapper binnenging en het was gestopt met regenen toen ik buiten kwam. Van een goede timing gesproken!. Daarmee kwam ik weer met wervelende lokken terug thuis, waar ik altijd even enthousiast verwelkomt word door mijn hond. Op vrijdag doe ik meestal eens een inspectie-ronde op de dijk. Het is 15 maart en het begin van het toeristisch seizoen. De opbouw van de strandbars is begonnen en de cabines van de badgasten zullen binnenkort wel volgen. De stille periode aan de kust loopt ten einde. Nog veertien dagen en het is paasvakantie en dan komen de vakantiegangers weer afgezakt naar de kust. Hopelijk is de start van het 'seizoen' wat beter dan vorig jaar. Waar de uitbaters van bars, terrassen, zetelverhuringen en alle andere activiteiten dat met vakantie en ontspannen verlof te maken heeft, wat meer kunnen doen dat met 'hun duimen draaien'. Zo'n strandconcessie kost bakken vol geld alsook de terrasjes die aan de cafees en andere eet-en drinkgelegenheden vasthangt. Ik zeg zoiets omdat niet alleen de dagtoeristen zouden komen, maar als ze komen omwille van het mooie weer kan ik ook van zonnestralen genieten. Dat doe ik in mijn tuin en niet tussen een massa. Het is wel zo dat ik echt niet meer gewend ben om tussen veel volk te lopen of te zitten. Dat zal weer even wennen worden van gewriemel van de badgasten op het strand tot het lawaai van de mensen die even ontspanning zoeken in het zand of het zoute water. Het ziet er naar uit dat ik vandaag niet veel buiten zal genieten, het is nochtans niet koud, 13°C, maar grijs en bewolkt met af en toe wat miezeren. Ik wil mijn krullen van 25€ nog eventjes behouden en ze niet laten vernietigen door in de motregen te lopen of te zitten. Het zal kijken zijn naar de Bredene-Koksijde Classic. Die wordt ook op tv uitgezonden en daarom moet ik niet langs de route gaan staan om mijn keel schor te roepen en mijn handen pijn te doen van handgeklap. Er zal wel een en ander gezegd worden over Jempi Monseré (1948-1971) die toch ook weeral 53j op training overleden is. Het is misschien daarom wel goed dat men er voor pleit om de portières van de auto met een andere hand te openen als degene die naast de deur zit: ben je de chauffeur dan moet men er een gewoonte van maken om die deur met de rechterhand te openen. Men krijgt dan een beter zicht op die  baan omdat zonder moeite het gezicht die kant uitkijkt. Daar zullen nog wel enige woordjes aan besteed worden vooraleer dat het in voege zou treden. Tot morgen

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door pijltje om 14:37 2 reacties Reageer op dit bericht

pi-dag

14 maart is π-dag. Niet voor onze schrijfwijze van data maar volgens de Amerikaanse aanduiding waar de maand voor de dag geschreven wordt, 3/14. En 'pi' is het getal 3,14, zo bekend uit de wiskundelessen die ik vroeger kreeg en waar ik met groot plezier het merendeel van kon en kan vergeten om plaats te hebben in mijn brein om, voor mij interessantere onderwerpen, in op te slaan. Van rekenen onthou ik alleen nog optellen, aftrekken, vermenigvuldigen en delen. Dat zijn de practische zaken van de wiskunde, zeker als ik de euro nog eens wil omrekenen naar een frankske om de kostprijs van eten en andere zaken eens goed te laten doordringen. Practisch gezien, vermenigvuldig ik de euro alleen maar met de 2 cijfers vóór de komma (x40) voor de omzetting naar de hedendaagse prijzen in ouwerwetse prijzen. Ik verschiet telkens als ik dan de uitkomst heb en zeg dan dikwijls in mezelf, dat had ik me nooit aangeschaft als het nog in Bef aangeduid was. Nu is het 3€ voor een brood of 120 fr en dat zou ik misschien toch wel gekocht hebben al had ik misschien overwogen om een broodmachine aan te schaffen. Ik heb vanmiddag geen brood gegeten maar een gezond alternatief: coupe brésilienne. Ongezond is dat niet voornamelijk omdat het toch klaargemaakt wordt met met koude melk en veel noten. Met deze lentetemperaturen smaakte dat al heel goed. Er is wel geen overvloed aan lentezon te zien maar 16°C is toch al aangenaam.

Leger en gevangenissen, stonden vandaag op de frontpagina wegens ongeoorloofd gedrag en vechtpartijen met mishandelingen, vernederingen. In alle geledingen van de maatschappij komt er veel onmenslijkheid naar boven. Men zou denken dat naarmate de mensen meer en meer geëmancipeerd zijn het geweld ook zou verdwijnen maar niets is minder waar. Soms denk ik dat het is omdat het allemaal aan de oppervlakte kan komen dat men dergelijke dingen meer hoort, maar ik twijfel daar wel aan. Er zijn ook al die geweldadige games en series en films waarin geweld als een natuurlijke zaak voorgesteld wordt en dan is het na-aperij van de mensen die denken dat het maar een spel is van oorlogvoeren, lichaamlijke kwellingen, pijn doen van lichaam en geest. Voor mij mogen al die spelletjes, geweldseries en films verdwijnen of gecensureerd worden. Dat zal natuurlijk niet gebeuren want daar is té veel geld mee gemoeid. Tot morgen

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door pijltje om 13:47 1 reactie Reageer op dit bericht

straalstroom

Ik mis Armand Pien (1920-2003) die ons perfect kon uitleggen waarom we in zo'n triestig weer zitten. De schuld van de straalstroom natuurlijk, een windbaan die 10 km boven onze hoofden zweeft waar de wind aan een snelheid van ± 100km per uur zich beweegt. Afhankelijk hoe die windbaan ligt hebben we goed of slecht weer. De zuidelijke ligging van die windautoweg bepaalt nu, dat we wisselvallig en koel weer hebben. De voorgaande jaren lag de windglijbaan meer naar het noorden waardoor er meer sprake was van warm en droog weer. Zolang die straalstroom die meer noordelijke route volgt, kan er geen warm en standvastig goed en aangenaam weer komen. Dat is een zekerheid. Spijtig kunnen we als mensheid niets veranderen aan die situatie en alleen maar accepteren dat de zon maar af en toe door de wolken kan priemen. Dat heeft ze daarjuist al een paar keren gedaan. Vandaag zou het niet regenen, dat maakt me toch ook al blij. Ik heb 'droog' mijn resterende boodschappen kunnen doen. Maar vooraleer naar de hondenwinkel te gaan om een nieuwe leiband, reed ik toch maar eens langs de parking waar Raziel en ik ingestapt zijn. En waarempel, zijn riem lag er nog!!. Er zal niemand met een hond gepasseerd zijn want anders had die wel riebedebie geweest. Snuffel, snuffel, snuffel als ik thuiskwam, niet alleen omwille van de leiband, maar vooral de snoepjes die er aan komen als ik alleen weg ben geweest. Hij tevreden, maar ik ook. Vandaag is onze Jeroen van het 'dagelijks eten' jarig. Hij is ook al geen broekventje meer maar misschien nog net niet in de 'midlifecrisis' met zijn 48 jaren. Ik wens hem oprecht een gelukkige verjaardag, een goede gezondheid en een harmonieus huiselijk leven met vrouw en kind. Ik kijk iets minder naar zijn kookprogramma's want van buitenlands eten ben ik geen favoriet. Ik hou meer van onze simpele Belgische en Vlaamse kost. Ik keek bij de krantenkoppen een beetje vreemd op toen ik las dat er terug een 'golfoorlog' zou uitbreken. Ik herinner me nog de beelden die CNN beroemd en  berucht maakten toen viersterrengeneraal, loodzwaar behangen met medailles, Norman Schwarzkopf(1934-2012) toekwam. "Stormin'Norman" kwam, in naam van de president van de USA, tussen bij de eerste Golfoorlog , Desert Storm (1990-1991), toen Saddam Hoessin (1937-2006) Koeweit binnenviel. Maar nee het was een ander type oorlog dat beschreven werd, namelijk over de golfsport in Knokke. Een furieuze Paul ziet zijn droom weer uiteenspatten nu een andere rijke immobiliënmakelaar, Peter, weigert aan eerstgenoemde een stukske poldergrond te verkopen. En onze Peter en zijn andere buren krijgen telkens gelijk in het gerechtshof, tot grote boosheid en ergernis van de Ghelamco CEO. Deze Knokse- oorlog duurt al een tijdje en er zal niet rap een vredesduif rondvliegen, want zoals we weten, geen van de twee wil wijken en het is 'kop tegen' kei. Ze zouden beter naar wat mooie muziek luisteren, dat verzacht de zeden. Neil Sedaka bevoorbeeld met "Breaking up is hard to do". Tot morgen

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door pijltje om 14:14 Reageer op dit bericht

Meer van een meisje van 1948

↑ Terug naar de berichten