Naar de inhoud

een meisje van 1948

bedenkingen

Archief

bezinning

Eerst even rechtzetten dat ik gisteren de 'p' vergeten was bij 'opslorpte' en 'opslorpt'. Dat voor de goede gang van zaken en om niet té veel fouten aangewreven te krijgen.

Na een heel drukke week van op bezoek gaan, bezoek krijgen, telefoons en andere babbels, was deze morgen een tijd voor bezinning ingelast. Niet zomaar, maar een uitnodiging om een kerkdienst bij te wonen om afscheid te nemen van de bijna 100 jarige moeder van mijn vriendin. De tram zette me mooi af aan de Bernarduskerk in Nieuwpoort-Bad waar de rouwmis zou plaatsvinden. Het kerkje werd 3/4 gevuld door de nazaten van Denise. Zij had 4 kinderen, allen gehuwd en op hun beurt allemaal ouders geworden van 4 kinderen. De meeste van die kleinkinderen hadden ook al gezorgd voor een nageslacht, zodat er in dat kleine mooie, gezelige kerkje al bijna 70 leden van haar nageslacht zaten. Dan kwamen natuurlijk nog de aanverwanten van haar en haar man dus nog een hoop broers en schoonbroers, zussen en schoonzusters. De kerk was amper groot genoeg voor de familie alleen. Het was een viering van het overlijden van deze moeder die in het teken van 'de zee' stond. De laatste paar jaren woonde ze afwisselend dan bij de ene en dan bij een ander kind omdat alleen wonen in Nieuwpoort-Bad niet meer mogelijk was. Maar iedere avond wees ze met haar vinger het westen aan waar de zee lag, die ze ontzettend miste. Haar kinderen waren uitgezwermd naar Genk, Antwerpen, Leuven en Mechelen, maar haar afscheid, naar haar wens, moest plaatsvinden in het kerkje waar ze tientallen jaren naar de eucharistieviering op zondag ging en dat uitkijkt op de Noordzee. Heel toepasselijk was het intredelied: "Terug naar de kust" van Mama's Jasje. Alle liedjes hadden de woorden en de toon van de Noordzee, ook Marva kwam aan bod en nog een paar anderen. Niettegenstaande het een katholieke eredienst was, werden alle liederen een hymne aan zon, zee, strand en zand. Iedereen wist van haar heimwee en verlangen en hebben dat duidelijk gemaakt met kustliederen in de kerk te laten horen. De kinderen hebben haar liefde voor de zee, in de rouwmis gestopt en dat was zeer aangrijpend en ontroerend. Haar laatste reis was naar haar roots en hier zal ook haar laatste rustplaats zijn. Dan was het een beetje gelouterd en rustig, de tram opstappen richting mijn hondje. Tot morgen

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door pijltje om 15:52 1 reactie Reageer op dit bericht

eerste lentedag

Even meegeven dat ik niet ziek ben, maar dat bezoek mijn ganse dag opslorte en nog opslort. Tot zover mijn blog vandaag. Voor de goede orde, jullie hebben nog recht op het antwoord van de doordenker: de stilte. En daar zal ik dan straks ook van profiteren.Tot morgen

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door pijltje om 19:20 Reageer op dit bericht

schrikkeldag

Schrikkeldag, niet om van te schrikken maar om het 24u stelsel van de dagen te kunnen handhaven. Een extra dag die niks extra te geven heeft. Zelfs geen extra zonnestraaltje geeft deze dag. Maar de vogeltjes die denken dat de lente er is en proberen elkaar de loef af te steken voor het beste plaatsje te zoeken om hun nestje te bouwen. Eksters, merels, kauwen, duiven, mussen en zelfs meeuwen, vliegen hier af en aan. Roepen en fladderen om vooral de kauwen weg te krijgen uit de bomen en de hagen. De vogels houden geen rekening met de data of hetgeen de meteorologen te zeggen hebben over het begin van de lente, die weten dat zo. De dagen lengen en dat is van belang, zowel voor de planten om hun bloei te hebben als begin van hun vruchten, als voor de vogels om hun ei te leggen. Verder zal er wel duchtig gefeest en gevierd worden vandaag, bij de 7200 Belgen die om de vier jaar eens een dagje verouderen. Misschien worden ze ook goed getracteerd op wat lekkers door allerhande vakmensen zoals bakkers en patissiers, die misschien toch wel gevolg geven aan de oproep van de 'droomfabriek' om deze mensen eens een extraatje  te bezorgen en met zoetigheid wat te verwennen. Veel ander nieuws heb ik niet vandaag. Alleen nog de oplossing van het denkertje van gisteren: in een woordenboek. Nadenken vandaag over de volgende kwestie: wanneer je mijn naam luidop zegt ben ik verdwenen, wat ben ik? Tot morgen

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door pijltje om 13:13 Reageer op dit bericht

bijna lente

Een schrikkeldag is in aantocht. Dus rijst de vraag bij mij: is het vandaag de laatste dag van de winter of is dat toch 29 februari? Of is het dit jaar morgen de 1e dag van de meteorologische lente en niet op 1 maart? Ik vind dat in ieder geval een vraag waard. Wat het ook is, de hond is vandaag een beetje ziekjes, landerig en hangerig. Zijn ochtendsnoepjes blijven liggen en hij wil op mijn schoot zitten of echt in mijn nabijheid zijn. Zelfs voor zijn balspelletje had hij geen interesse. Een beestje kan juist zoals zijn baasje al eens een mindere dag hebben. Hopelijk is de onpasselijkheid rap voorbij en moet ik me verder geen zorgen maken. Als single zijnde, heb ik graag 's avonds wat beeld en gesproken taal rondom mij. Ik was fan van de nieuwsprogramma's op VRT 1 en Canvas, maar sinds een jaar of 2, kijk ik eerst welke gasten er komen of uitgenodigd worden, vooraleer gewoontegetrouw zo maar naar die uitzendingen te kijken. Geweld, ziektes, oorlogen, verkiezingen in de USA, dictators enz, zijn iedere dag het recept van de uitzendingen met af en toe ertussenin gesmeten info over een boek of muziek of filmopname. Dus wat doe ik? 's Avonds kijken naar de opgenomen oude detectieves van in de namiddag, want tegenwoordig zijn de thriller-en misdaadreeksen uit Zweden, Noorwegen en Denemarken ook al onderhevig aan geweldadig geweld. En zo begin ik dan maar naar alle zenders te switchen, eventjes te bekijken en kom dan uit bij programma's die ik vroeger verafschuwde zoals blind getrouwd, my kitchen rules, masterchef hier, masterchef daar, big brother, ik vertrek, escape to the country... allemaal programma's met veel  reklameblokken. En vaststellen dat elke showbizz-familie een soap maakt om hun goede en dure leven te bekostigen: Gooris, Pfaff's, Planckaerts, Verhulstjes en nu laatst ene Reggie die zijn huwelijk in Zuid-Afrika laat sponseren door een commerciële televisiezender. Ik kijk er niet naar maar zie het allemaal passeren tijdens het zappen. Echte info-programma's zonder geweld of miserie of ziektes zijn met een vergrootglas te zoeken. Soms lees ik 's avonds, maar ik ondervind dat ik het moeilijker heb om mijn concentratie te behouden na een vermoeiende dag. Er zijn ook wel heruitzendingen maar die zijn dan op een ontiegelijk uur voor mij en twee keer naar een droomfabriek kijken is nu ook weer niet zo plezant. Ik heb de keuze uit 100 televisiezenders en dan zit ik nog te reklameren dat er niks op tv is!!! Als men wil 'geamuseerd' worden zonder zelf een inspanning te doen, is men niet rap tevreden en is er veel gesteggel voor niks. Dermee heb ik alles gezegd veur vandaag. Nog een antwoord op het denkertje van gisteren: grote handen. Nu het denkertje: morgen komt na vandaag, waar is dat niet zo? Tot morgen

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door pijltje om 11:50 1 reactie Reageer op dit bericht

dinsdag week 9

Met een zon die volop schijnt begin ik aan mijn dagelijkse dosis peptalk. Dat is een ander woord voor 'gezonde klap'. Veel 'pep' zal ik niet op mijn machine moeten typen om jullie goed, wel en blij te doen voelen. Daar zorgt vandaag een droge zonnige dag wel voor. Er is wel een zwak noordoosten windje dat de temperatuur niet zo hoog doet oplopen, maar beschut en beschermd zal het aangenaam buiten zitten zijn. Omdat waarschijnlijk de meeste lezers daarom pas in de namiddag vitamine D zullen opdoen, heb ik tijd zat om een klapke te doen in stilte. Ik heb gisteren genoeg luidop gesproken, mijn keel is genoeg gesmeerd om vandaag content te zijn met spreken met geschreven woorden. 'Kookkloof' is het nieuwe woord van de dag. Gisteren zijn de Michelinsterren uitgereikt aan de vele restaurants die ons land rijk is. Het zijn er bijna 150!! En toch zal ik in geen van die etablissementen zó goed eten hebben gekregen als bij mijn schoonzus: echte verse kippenragout (een vol-au-vent is als de kip in een bladerdeegmandje wordt geserveerd) met echte puree en echte winterworteltjes. Dat was om duimen en vingers af te likken. Ik geniet er nog van, want dergelijke maaltijden maak je als single nooit vers klaar. Het was genieten en nagenieten. Eigenlijk is de betekenis van het nieuwe woord: creatief zijn hoeft geen dure producten te hebben en geen ingewikkelde bereidingen. En daar is die 'vlucht-in-de-wind een goed voorbeeld van. Wat staat er nog wat het vermelden waard is in de krant? De zoveelste 'woke' farce. Deze keer is het over de Disneyfilm, "Mary Poppins". Een film voor kinderen, die ieder ouder aan zijn kinderen laat zien in de cinema of DVD of op tv, en dàt zonder er bij nadenken. Zet je kinderen voor het scherm en doe ondertussen je 'eigen' ding is verkeerd bij deze film. Ouders moeten erbij gaan zitten om uitleg te geven bij het woord 'hottentot'. Dat zou een rascistische verwijzing zijn naar de 'Khoikoi' de naam van de eerste bewoners uit Zuid-Afrika. Zeg nu eens!!!! hoelang blijft die onzin nog duren van de woke people, die ieder woord en gezegd uitspitten en naar dingen en betekenissen te zoeken die de makers nooit zo bedoelden. Ik ben het gaan opzoeken op wikipedia en het is inderdaad de oorspronkelijke bevolking van dat gebied die zo genoemd werden omwille van hun manier van spreken en het geluid van hun dansen. Waarom heb ik dat nooit zo ervaren? Ik denk bij 'hottentot' alleen aan het plezante liedje van Urbanus. Maar die was slim genoeg om er "Hittentit hier, hittentit daar" van te maken. Zo, dat was mijn 'talk of the day'. Nu het antwoord op mijn denkertje van gisteren: schildersezel. Doordenkertje vandaag: als je 3 appels en 4 appelsienen in de ene hand hebt en 4 appels en 3 appelsienen in de andere hand, wat heb je dan? Tot morgen

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door pijltje om 12:25 1 reactie Reageer op dit bericht

verhuis

Het is al laat op de dag en toch wil 'pijltje' jullie niet langer laten wachten op wat nieuws van mijnentwege. Mijn kleine broertje lief (4jaar jonger) en zijn vrouwtje-lief (5jaar jonger) zijn verhuisd van 'echt op den buiten' naar een appartement net buiten een stadscentum. De tuin is nu een groot terras geworden, gemakkelijk  in onderhoud: geen gras meer afrijen, geen onkruid meer wieden, haag niet meer snoeien en geen gras meer afrijden. Al heel lang over gepalaverd of ze haar geboortedorp zou verlaten maar de gezondheid gaf de doorslag. Mijn schoonzus is 2 jaar geleden van de ladder gevallen terwijl ze peren wilde trekken en zit met een ijzeren plaat in haar bil. Mijn broer zit met een hernia en een cyste op de ruggengraat en wordt volgende week onder het mes gelegd. Goede redenen om trappen te vermijden en 'plat' te gaan wonen. Dat moest ik toch wel even gaan controleren, nietwaar? Het was bijna 3jaar geleden dat ik nog een uitstap met de auto heb gedaan van méér dan 100 km. Daarbij, op de slechts mogelijke dag van de afgelopen dagen. Maar ja, afspraken zijn afspraken en meteen een controle of ik geen schrik had om de baan op te gaan in regenweer met al die camions onderweg. Het is goed gegaan en de hond was ook mee. Dan voel ik me rustiger en beter, en hij kent de familie goed. Enfin, nu maar duimen dat zijn ingreep goed lukt en dat hij dan weer kan springen en huppelen als de 'oude'. Zo is dat toch als er wat jaren op de teller staan, het hoofd zegt 'ik ben 18' de carrosserie laat de werkelijke leeftijd af en toe eens voelen. Zolang alles gerepareerd kan worden met een operatie of een pilleke hoeven we niet in paniek te schieten. Bon, ik ga mijn teevee eens aanzetten maar eerst hebben jullie nog de oplossing tegoed van het doordenkertje van gisteren: vangrails. Nieuw werk voor de hersens: welke ezel heeft 3 poten? Oplossing tomorrow, à demain. Tot morgen

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door pijltje om 18:44 Reageer op dit bericht

revanche

De Belgen stonden gisteren wel op het podium maar moesten de eer, de pluimen en de lauwerkrans overlaten aan een Sloveen en bij de dames aan een onverwoestbare Nederlandse renster. Niet getreurd, vandaag kunnen onze coureurs revanche nemen in de wedstrijd Kuurne-Brussel-Kuurne (197 km), tenminste als ze nog de panache in hulder benen hebben. Het is gelukkig een grijze zondag dan moet ik me niet schuldig voelen als ik voor een tweede dag op rij, in de namiddag voor de beeldbuis zit. Er is wat koude wind te voelen en 6°C is echt niet te warm. Dan heb ik toch minder goesting om een wandeling te doen. In de tuin ga ik wel dikwijls met mijn hondje, maar die staat momenteel ook niet te kwispelen om spelletjes te doen en deze morgen heeft hij alles al gedaan wat een hond zoal buiten moet doen. Ik heb bij manier van spreken, de dag aan mezelf. Aangezien ik al de spelletjes die de krant publiceert al gemaakt heb, doe ik maar de woordles  5 en 6, die me elke dag van nieuwe uitdagingen voorzien. Ik heb ze beide gevonden. Straks doe ik nog een legpuzzel op mijn p.c.. Een puzzelke van ± 210 stukjes, waarvan er geeneen op de grond kan vallen of verloren gaat. Straks, bij de lunch, een 'sjiekee' woord voor een boterham met kaas, moet ik nog  wat lezen over kunstenaar 'Da Vinci'(1452-1519). Volgens de schrijver van het artikel, André Grosemans, was hij behalve uitvinder, ook anatoom, ingenieur, architect, schilder en zelfs gastronoom. Vandaar dat men Leonardo als een 'genie' kan bestempelen. Maar over dat woord 'sjiekee' gesproken en geschreven, dat is 'geen' correct Nederlands, zoals jullie wel kunnen vermoeden. Het is 'chic' of 'chique' en bedoelt als toppunt van verfijning en elegantie, wat dus een leugen zou zijn als ik spreek over een boterham met kaas. Nu gebruikt men het woord 'sjiek', en dan is het juist, als men het over  kauwgom heeft. Een snoepje dat bedoelt is om op te kauwen en niet om in te slikken. Eigenlijk komt 'sjiek' van het gebruik van 'pruimtabak'. Men stak wat 'tabak' in de mond, en begon erop te kauwen, uren en uren aan een stuk. Dan werd het uitgespuwd net zoals men nu met kauwgommen doet en waar dan de wandelaar in trapt en dat het aan zijn schoenen blijft kleven of dat een snoodaard het onderaan een bank, kast of stoel plakt en het aan de kledij blijft kleven bij een onschuldige passant. De afgeleide en vergrotende trappen zoals sjieker, sjiekere, sjiekste, chiquest en chiqueste zijn woorden die mijn dialect me ingeven en taalkundig fout zijn, waar ik me dus geen lap van aantrek omdat ik geen literaire tekst schrijf of in het onderwijs les geef. Veel plezier met de koers vandaag. En oh ja, het antwoord op de denkoefening van gisteren: slaap je? Een nieuw denkertje: op welke rail rijden geen treinen?. Tot morgen

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door pijltje om 11:47 3 reacties Reageer op dit bericht

koers

't Is zover! De koers is in het land!. Sinds 2008 heeft die wedstrijd de naam van mijn gazet gekregen "Omloop Het Nieuwsblad", al bestaat die 'Omloop' al sinds 1945. Vandaag valt er veel te lezen in de sportkatern van mijn dagblad. Het parcours, de start en finish worden beschreven, de deelnemers en hun ploeg zowel van vrouwen als van mannen, nog wat bedenkingen links en rechts erbij en ik kan seffens weer luisteren naar de commentaren van José en andere leden van Sporza. Gedaan met naar voetbal te kijken, naar darts, snooker of basketbal. Ik heb liever de sporten van grote fysieke inzet en van man/vrouw tegen man/vrouw. De reportages van het wielrennen laten méér dan alleen de atleten op hun dure fietsen zien. Het landschap van ons platte land met zijn heuveltjes wordt ook getoond. Daar zing ik geen Franstalig lied bij van "le plat pays qui est le mien" van Jacques. Wel kweel ik al eens "Vlaanderen Boven" van Raymond of nog plezanter is "Mijne Velo" van Willem. Ondanks we dikwijls zeggen 'het trekt hier op niks meer' zijn er toch mooie natuurgebieden te bekijken als de reporters op den brommer het landschap doorklieven en met hakkelende en bibberende stem verslaggeving doen van onderweg op de kasseistenen. De VRT brengt de coureurs in volle  actie dan eens goed in beeld. Het is ook moeilijk te voorspellen wie deze editie zal winnen, al hoop ik altijd op Wout of Lotte, maar uiteindelijk is het altijd degene die eerst over de meet komt. Gelijk wie dat wordt, zeg ik al 'proficiat' het is tenslotte altijd een hele prestatie om 202 km in een paar uur af te leggen met een snelheid van 40 per uur. Ik bekijk met plezier die inspanningen van die mannen of vrouwen terwijl ik me rustig in de zetel vlij en bekijk hun huzarenstukjes en soms mijn oogjes eens dichtknijp. Ik zet het geluid van de tv bijna op nul en dan rust mijn kopke ondertussen bij het geroezemoes van de presentatoren. En zoals Willem zingt, ik ben weer op tijd wakker voor "den arrivee op tv".

Ik heb iets gehoord deze week bij het avondprogramma "de dag van vandaag": doordenkertjes. Vandaag krijg je het eerste en morgen het antwoord: op welke vraag kun je nooit 'ja' antwoorden? Tot morgen

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door pijltje om 12:18 1 reactie Reageer op dit bericht

nawee

Tussen twee windstoten en regenvlagen door, heb ik mijn boodschappenlijst afgewerkt en ik was niet de enige in het magazijn. Louis geeft zich zo maar niet gewonnen. Hij is vertrekkensklaar maar zijn aftocht gaat met dikke regendruppels en felle windstoten gepaard. Met zijn laatste stuiptrekkingen kan hij ons nog behoorlijk plagen. Al bij al hebben mijn paasbloemen zijn passage redelijk goed overleefd en is er maar 1 bloempot omver geblazen. Ik zag wel iets moois langs de velden en weiden die ik passeerde op weg naar de supermarkt: een reiger. Is dat een uitgeput en verdwaald exemplaar of is het de voorbode van de lente? Het was in ieder geval een slank beest op hoge poten, een wit vederdek en een lange snavel. Die eet natuurlijk geen 'boekskes' met crème patissière ertussen, die ik niet kon weerstaan toen ik ze in de bakkerij-afdeling zag liggen. Waarschijnlijk was hij in de beek op zoek naar wat puiten die stilaan ook tevoorschijn komen en aan de paddentrek beginnen. Ieder zijne meug als het op lekkernijen aankomt. Kikkerbilletjes zal je mij wel niet zien eten op een 'melbatoast' eerder 'de pêche melba' crème glace. Deze beide gerechten die op een menukaart te vinden zijn, hebben hun naam te danken aan Nellie Melba (1861-1931) een Australische sopraan voor wie sterrenkok Auguste Escoffier (1846-1935) deze bereidingen haar naam gaf. Dat  was een regelrechte 'diva' zoals de twee dames die deze week ook dat predikaat meekregen. Het koppel vrouwen is zodanig gewoon van in luxe te leven en op hun wenken bediend te worden, dat alles en iedereen naar hun pijpen moeten dansen zonder pardon. De kranten staan er al een paar dagen vol van dat ze mensen met hun zogenaamd 'sociaal programma' méér dan goed is, te schofferen. Enfin, het is afgevoerd van de programmatie na amper één uitzending: exit Astrid en Nathalia. Voor het programma "The Voice" mag ze nog even  meewerken. Anders was het met Paul Ricour alias Policarpus Tack die dit personage vertolkte in verschillende tv-reeksen zoals Merlina, Postbus X...., jeugdreeksen. Mijn generatiegenoten zullen hem wel kennen want onze kinderen keken naar die fantastische series van eigen bodem. Hoe kom ik daar nu weer bij? Dat is niet moeilijk als ge iedere dag naar de heiligen van de dag kijkt. Vandaag gingen mijn gedachten en fantasie die kant op, toen ik zag wiens feest er allemaal in de 'kerk' gevierd worden: Erotes, Piala, Thea, Dositheus, Boisel en Polycarpus. Bij die namen slaagt mijn hoofd op hol en ik heb er dus maar de minst shokerende uitgenomen om er eens een paar zinnen aan te wijden. Hetgeen ik daarover vertel en vermeld staat natuurlijk niet in het heiligenboek vermeld. Dat is het voor vandaag, ik ga mijn pateeke opeten. Tot morgen

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door pijltje om 15:05 Reageer op dit bericht

louis

"Er was geen vuiltje aan de lucht. Geen tegenwind, geen bries, geen zucht. Een hele poos al rimpelloos en zonder elk verdacht gerucht./ En dan ineens. Een bliksemschicht. Van alles open, naar potdicht. Benard. Verward. En alles zwart. Hou vol. Hou stand. Het wordt weer licht". Stijn De Paepe (1979-2022) Dit gedichtje dient als inleiding voor Louis, geen prince of roi met een nummer, maar een storm die zich aankondigt met deze naam. Nog enige uren te gaan vooraleer hij met een snelheid van meer dan 100 km/u over onze gewesten zal vliegen. En wel te verstaan met de nodige nattigheid. Dat het geen licht windje zal zijn maak ik op uit de 2 mails die ik al kreeg van BE.Alert en een verwittiging van de Gouverneur van  West-Vlaanderen. Ik moet op mijn hoede zijn en hopelijk duurt het niet lang want 'de nacht van Sint Pieters'stoel, duidt aan hoe veertig dagen 't weer zal staan'. Als ik dan dit moet geloven als gelovig mens kan ik maar beter zorgen dat mijn jas wind en waterdicht zijn want een paraplu heeft met dergelijk weer geen enkele zin. Ik hoop maar een ding: dat mijn paasbloemen stand houden want hun frêle stengels zijn, vrees ik, niet bestand tegen  bruut natuurgeweld. Maar er was in de droomfabriek ook een klein Louiske aanwezig dat droomde om de job van zijn overleden vader eens te mogen uitvoeren. Bouwen, maar het liefst nog afbreken met een sloopkogel en zo geschiedde. Een hartewens van een kind vervuld, dat stralende en blinkende oogje kreeg en een fijne glimlach. Dan de mevrouw die wilde gewekt worden met de doedelzakspelers en zich een dag voelen als Queen Elisabeth II. Her Majesty werd iedere dag gewekt met deze muziek, onder haar raam gespeeld door muzikanten van The Scots Gard, in plaats van het geluid van een saaie wekker of het kloppen op de deur van het kamermeisje en m'am tehoren roepen zoals in 'ham'. Het mooiste aan die wens was, dat als spektakelstuk Aaron Blommaert samen met de doedelzakspelers het lied van de band Queen "I want to break free" zongen en speelden. Het was prachtig!. Enfin gisteren was er de heruitzending en daar heb ik dan nog maar eens naar gekeken. Ook naar de 'ganzenwens' maar ik heb dat spektakelstuk vroeger al eens gezien met Dieter Coppens. Enfin, een rustige avond. Nu ga ik nog eens met een arendsoog rond mijn huis stappen om te zien of alles vast zit wat moet vast zitten en dat er geen bloempotten staan die weg kunnen waaien. In afwachting van Louis, wens ik jullie toch allemaal een rustig avond. Tot morgen

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door pijltje om 14:38 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van een meisje van 1948

↑ Terug naar de berichten