Woensdag 17 juli 2013

We begonnen onze reis met een tussenstop in Bad Rotenfels waar we hartelijk ontvangen werden door onze vrienden Helmut en Claudia waar we een gezellige avond doorbrachten

Na een uitgebreid ontbijt beginnen we aan onze opdracht voor Facile en Route die ons dwars doorheen het Zwarte Woud voert met schitterende landschappen. De meeste plaatsen liggen in de bergen waar het een paradijs is voor wandelaars. Donaueschingen is één van de plaatsen die we aandoen en het is er mooi om te fietsen. In de stad kunnen we op een terras genieten van wat lekkers. Jammer dat ze aan de bron van de Donau aan het werken zijn en we kunnen er niet bij om een foto te nemen.

In Bad Säckingen ligt de camperplaats aan de oever van de Rijn. Het weer is prachtig en het is er weer zalig om te fietsen. De stad bezit de langste houten overdekte brug van Europa en verbindt Duitsland met Zwitserland voor voetgangers en fietsers. We werken de laatste plaatsen af en zetten koers naar Frankrijk. In de late namiddag van dinsdag komen we aan in Chavannes sur l’Etang, de toegangspoort naar de Elzas. De volgende dag rijden we naar Baume-lesDames in de vallei van de rivier Doubs.

 Maandag 24 september 2012

De reis zit er bijna op en vandaag rijden we naar Brasov, de tweede grootste stad van Roemenië. De wegen zijn van goede kwaliteit en het is er goed rijden. De camping is gelegen aan de stadsrand en we kunnen het zonder problemen vinden. ’s Avonds hebben we een gezellige maaltijd in het restaurant van de camping.

Dinsdag 25 september 2012

Om 8u30 worden we opgehaald door een bus om een rondrit door Brasov en omgeving te maken . Onderweg stoppen we even om foto’s te nemen van de stad die beneden in de vallei ligt. Nabij de kerk toegewijd aan St. Nikolaus bevindt zich een schoolgebouw waar voor het eerst onderwezen werd in het Roemeens. Het gebouw is nu ingericht als museum en herbergt vele waardevolle documenten. In het klaslokaaltje geeft de plaatselijke gids een interessante uitleg doorspekt met de nodige humor.
Via een mooie stadspoort komen we in de stad Brasov. Het marktplein met het mooie stadhuis is zeer mooi aangelegd en het ziet er zeer gezellig uit. In de winkelstraten bevinden zich vele restaurants met openlucht terrassen in het midden van de straat, waar we dan ook lekker kunnen eten en drinken.
Na de middag rijden we met de bus als afsluiter naar Bran waar zich het kasteel bevindt dat toegeschreven wordt aan de fictieve figuur Dracula. Het kasteel zou ooit toebehoord hebben aan ene Vlad de Spieser waarop het verhaal van Dracula zou gebaseerd zijn. Het kasteel is nu nog steeds in het bezit van de Roemeense Koninklijke familie. Het gebouw is mooi onderhouden en vertoont vele mooie hoekjes.
Terug op de camping schuiven we aan tafel voor ons afscheidsdiner opgeluisterd met folkloristische dans en muziek. Na de lekkere maaltijd was er  nog een verassing voor een echtpaar dat die dag hun 50-jarige huwelijksverjaardag vierden. Hun buren hadden een fles champagne doen toekomen om dat te vieren. Nadien namen we uitgebreid afscheid van onze reisgezellen, morgen rijden we allemaal naar huis.  

Zaterdag 22 september 2012

Vandaag verlaten we Bulgarije om naar Boekarest de hoofdstad van Roemenië te rijden. We steken de Donau over, die de grens vormt tussen de twee landen, over een lange brug. De camping ligt buiten de stad na enig zoeken bereiken we onze bestemming.

Zondag 23 september 2012

’s Morgens gaan we met de bus naar de stad Boekarest. Het is wel de mooiste stad die we bezochten. Ceauscescu wilde de stad mooier maken dan Parijs, om dit te bereiken heeft hij wel zijn volk gedurende jaren uitgehongerd. De Arc de Triomphe werd dan ook iets hoger gemaakt dan zijn Parijse broertje. De stad doet inderdaad denken aan Parijs en Londen, met mooie en statige gebouwen. Op het plein waar de opstand losbarstte staat en monument ter herdenking van de slachtoffers die hierbij vielen. Het monument staat tegenover het gebouw waar Ceauscescu zijn laatste toespraak hield van op het balkon. De bus brengt ons naar de plaats waar de Belgische journalist Danny Huwe werd neergeschoten, een gedenkplaat herinnert aan die tragische gebeurtenis. Na de lunch moeten we ons reppen naar het megalomane paleis dat Ceascescu liet neerpoten, om dit te verwezenlijken werd een volledig stadsgedeelte afgebroken om het paleis en de laan erheen te bouwen. Het gebouw is na het Pentagon het grootste gebouw ter wereld. Nu zetelt er het parlement en worden de verschillende prachtige zalen verhuurd voor conferenties en feesten want het onderhoud van dit gebouw kost handenvol geld. Van op het balkon hebben we een mooi uitzicht over de brede laan die de Champs Elysées de loef moet afsteken

Woensdag 19 september 2012

Vandaag rijden we naar Veliko Turnovo zo een 250km verder. We rijden dwars door de stad Varna zo naar de snelweg die na een tijdje een slecht wegdek heeft. Op de kleinere wegen is de kwaliteit zeer bedenkelijk en is het opletten voor de putten. Met slechts één gemiste afslag komen we kort na de middag op de camping aan. De camping wordt uitgebaat door een Brits echtpaar en is goed verzorgd.

Donderdag 20 september 2012

Iets na 9 rijden we met de bus naar de stad Veliko Tarnovo de voormalige hoofdstad van de staat Bulgarije. Hoog boven de stad bevindt zich de vesting waar de koning woonde. Deze vesting werd door de Turken verwoest en in de vorige eeuw gedeeltelijk gereconstrueerd. Het huidige bouwwerk geeft een goede indruk van de belangrijkheid van deze vesting. Op het hoogste punt staat de kerk, gebouwd  onder het communistische regime. Dit was een grote uitzondering en het interieur werd opgesierd met fresco’s door een schilder die reeds vele opdrachten voor het regime uitgevoerd had. Hij slaagde er niettemin in toch verschillende religieuze motieven in zijn schilderijen te verbergen. Nadien maken we een wandeling door de oude stad waarbij we tijd hebben om een terrasje mee te pikken. Voor het middagmaal rijden we naar het dorpje Arbanasi waar we te gast zijn bij een Bulgaarse familie. Het lekkere eten kunnen we genieten in de mooie en ruime woonkamer. Om 14u worden we verwacht bij het kerkje toegewijd aan de Geboorte van Christus. Het is een opmerkelijk bouwwerk dat tijdens de Turkse bezetting werd gebouwd. Het werd echter beperkt in hoogte en er mocht ook geen klokkentoren of kruis op geplaatst worden. Het interieur is fraai versierd met fresco’s van Bijbelse taferelen en allerhande heiligen. Een dorp verder staat er het enige nonnenklooster van het land dat bezocht kan worden,  toegewijd aan de apostelen Petrus en Paulus. Het originele gebouw werd vernield door een aardbeving en werd in het begin van de vorige eeuw heropgebouwd. Er leven nog vier nonnen en een nonnetje van 85jaar houd de boel in de gaten. Net buiten de muren hebben we een weids uitzicht op de vallei. Rond 4 uur keren we terug op de camping onder een dreigende onweerslucht.

Dinsdag 18 september 2012

Om 9 uur staat onze bus te wachten voor een rondrit langs de Gouden Kust van Bulgarije. Onderweg zien we vele onafgewerkte projecten hoogbouw, de crisis heeft ook hier toegeslagen. Vele van de vroeger schilderachtige plaatsjes zijn nu volgebouwd met hotels zodat er van de oorspronkelijk charme niets overblijft. Het stadje Sozopol staat op de Unescolijst en is dus beschermd tegen de bouwwoede. Het is een aantrekkelijk plaatsje met nog vele van de originele bebouwing. De huizen werden toen gebouwd met een stenen gelijkvloers, dat in de zomer fris blijft en een houten eerste verdiep dat in de winter goed kon verwarmd worden en als woonruimte dient. In de smalle straatjes zijn er talloze winkeltjes die allen dezelfde waren aan de man trachten te brengen. We ontdekken ook nog een klein kerkje met een stemmige binnentuin. Het kerkje heeft ook weer een zeer mooie iconostase met schitterend houtsnijwerk. No foto’s please!  In een gezellig restaurant aan de waterkant gaan we samen eten. Na de lekkere maaltijd terug op de bus en naar het schiereiland Nesebar, dat ook onder Unesco bescherming staat. Sozopol en Nesebar waren in de tijd van de Grieken belangrijke havensteden. Op het schiereiland hebben kloosterlingen verschillende kerken gebouwd. De grootste was de kerk van de heilige Sofia, waarvan slechts een ruïne overblijft die toch aantoont hoe groot zij ooit was. Ook hier ontelbare winkeltjes met souvenirs en vele eethuisjes en terrassen. Heel gezellig. Na onze wandeling wacht de bus om de terugrit aan te vatten en keren we terug op de camping.

Zondag 16 september 2012

We worden gewekt door een donderslag en een regenbui. Vandaag gaat het naar Obzor een badstad aan de Zwarte Zee. De rit gaat door een brede vallei afgezoomd door bergen. Het schijnt vruchtbare grond te zijn want er wordt van alles geteeld. Het valt ons op dat de herfst zijn intrede doet want op korte tijd beginnen de herfstkleuren de bomen te tooien. Nabij de stad Karnobat rijden we kilometers langs een wijngoed dat dichtbegroeid is met goed verzorgde wijnstokken. Wat verder begint het te regenen, we wilden bij de havenstad Burgas even de stad in maar in de regen leek het ons geen goede keuze. Even verder moet we langs de kust van de Zwarte Zee nog een bergpas over met een smalle kronkelende weg. Zonder al te veel zoeken bereiken we onze camping rond 13u. In de namiddag maken we een wandeling door het plaatsje. De straten staan vol met winkeltjes die souvenirs en ander artikelen proberen aan de man te brengen. Het is goed te zien dat het seizoen op zijn einde loopt want vele winkeltjes zijn reeds gesloten en in het warenhuis zijn de rekken half leeg. Het regent niet meer maar er waait een stevige frisse wind vanuit de zee.

Maandag 17 september 2012

Vandaag hebben we een vrije dag die we gebruiken om de camper wat op orde te brengen en boodschappen te doen. Het is donker weer en af en toe krijgen we een bui over ons heen. Het echtpaar waar we reeds de hele reis samen op de weg zijn gegaan stellen ons voor om samen naar de stad Varna te rijden. Zij rijden met een caravan en hebben dus een auto die makkelijk te parkeren is in de stad. Varna is een havenstad aan de Zwarte Zee en de tweede grootste stad van Bulgarije. Het is enorm druk in het centrum en na enig zoeken vinden we een parkeerplaats. Het centrum van de stad wordt gedomineerd door een enorme kathedraal. Mits betaling van een kleine som mogen we er toch foto’s nemen. Het interieur met de mooi versierde iconostase is stemmig en ingetogen. Nadien maken we  een wandeling door de voetgangerszone tot aan het strand. De mensen hebben vandaag een vrije dag en het is er erg druk. De promenade is mooi aangelegd en het is er goed wandelen. Na een kop koffie met gebak keren we terug naar de camping.

Zaterdag 15 september 2012

Vooraleer we op weg gaan doen we nog even boodschappen en rijden dan richting Kazanlak. Bulgarije is een zeer bergachtig land en we moeten regelmatig over een bergrug om in een andere hoogvlakte verder te kunnen rijden. In de verte zien we steeds bergruggen en gaat de weg op en neer. In de vlakten wordt er aan kleinschalige landbouw gedaan.  Het ziet er niet altijd welvarend uit en de wegen laten vaak te wensen over. Onze GPS is voor dit land ontoereikend en we moeten zoals vanouds op kaart rijden. Onze kaart is niet van de recentste en de bewegwijzering niet altijd optimaal en we raken dan soms de weg kwijt. Toch komen we tijdig op de camping. Om 3 uur worden we opgehaald door een bus en gaan we op verkenning in de Rozenvallei want hier is het centrum van de rozenkweek waar er rozenolie gemaakt wordt. De rozenolie is het meest waardevolle exportproduct van Bulgarije. Tegen de bergwand aan staat er nog een Russische kathedraal die gebouwd werd in 1898 met geld dat in Rusland werd ingezameld door de moeder van de Russische generaal die de beslissende veldslag leidde tegen de Turken nabij deze plaats. Het is een schitterend gebouw met vergulde koepels en zeer kleurrijk beschilderd. Het interieur is ook weer rijkelijk versierd en beschilderd. In deze vallei leefden lang voor Christus de Traciërs, er bevinden zich hier vele tumuli waar vooraanstaande Traciërs begraven zijn. In 2004 hebben de archeologen er een graf ontdekt van één van de koningen met een waardevolle schat aan gouden en andere voorwerpen. Dit graf brengen we een bezoek en is erg interessant om te zien. In Kazanlak stoppen we om even door de stad te kuieren maar veel is er niet te zien. Terug op de camping hebben we een gezamenlijk maal opgefrist door folkloristische dansers en we hebben weer een erg gezellige avond.

Vrijdag 14 september 2012

Met de bus rijden we richting Sofia, nabij de stad komen we in erg druk verkeer. Op alle kruispunten is het eindeloos aanschuiven om door de lichten te komen. Uiteindelijk geraken we op onze bestemming we beginnen met een bezoek aan de Boyana kerk, een oud kerkje dat op de lijst van werelderfgoed staat. Binnen kunnen we de originele fresco’s zien die nog zeer goed bewaard zijn, het kerkje is toegewijd aan St. Nikolas. In de stad worden we naar een goed restaurant geloodst waar we in de achtertuin een heerlijk maal krijgen. Nadien doen we een rondwandeling doorheen het centrum van de stad. De voornaamste kerk in Sofia is de Russische kathedraal Alexander  Nevski. Het is een zeer imposant bouwwerk dat  werd opgericht door Bulgarije om Rusland te bedanken dat ze het land hebben  bevrijd van de Turkse overheersing. Het is een Russisch Orthodoxe kerk en één van de weinige Orthodoxe kathedralen.  Verder zien we in de stad nog grote gebouwen uit de Sovjet tijd. In het centrum staat op een hoge kolom het beeld van Sofia, vroeger stond er op diezelfde kolom een grote Sovjetster. Het is leuk wandelen in Sofia maar onze tijd is beperkt want we moeten nog terug doorheen het drukke verkeer om terug te keren naar de camping. Onderweg naar de camping heb ik mijn uitlaat stuk gereden en de camper maakt een geluid als een raceauto. Onze gids heeft met de uitbater van de autobusfirma geregeld dat die een herstelling zullen doen. Dus laat op de avond in het halfduister volgen we de bus over een rotweg met vele diepe gaten naar Samokov. Daar hebben de mensen nog tot half tien gewerkt om de stukken aan elkaar te lassen. We blijven dan maar slapen in Samokov om morgen verder te rijden.

Donderdag 13 september 2012

Het gaat nu richting Sofia naar een camping aan het meer van Iskar. Onderweg maken we een zijsprong naar het Rila klooster ook weer hoog in de bergen. Het is een prachtig geheel en de omweg van bijna 100km meer dan waard. Her geheel is ook opgenomen op de lijst van werelderfgoed en terecht. Het is dan ook druk bezocht door toeristen uit alle landen. De prachtig versierde kerk staat te midden van een vierkante bouw met drie verdiepingen. Alles is mooi geschilderd met schitterende motieven. De beschildering van de kerk is na al die eeuwen nog steeds fris van kleur. Binnen in de kerk is alles mooi beschilderd en rijkelijk versierd, een indrukwekkende luster hangt er boven de hoofden en zoals steeds mogen we geen foto’s nemen, jammer. Dit is werkelijk het mooiste klooster dat we ooit bezochten.

Dan verder naar de camping. In de stad Samokov raken we de weg kwijt en blijven rondjes rijden. Gelukkig zien we nog de leider van de groep voorbij rijden en blijven hem volgen. Uiteindelijk bereiken we de camping over een verschrikkelijk slechte weg.

Dinsdag 11 september 2012

Om 8u30 vertrekken we naar Bulgarije. Het landschap waar we door rijden in Macedonië is bergachtig, mooi en afwisselend. Vanaf de stad Strumica is het vlakker en er wordt veel aan tuinbouw gedaan waarbij de tabaksteelt de overhand heeft. Aan de grens moeten we weer geduld oefenen vooraleer alles gecontroleerd is. Veel verschil met Macedonië is er nog niet te merken. De camping waar we naar toe moeten ligt nabij de stad Sandanski en na enig zoeken vinden we hem. Blijkt dat ze aan de ingang een mooie poort hebben gezet maar helaas kunnen de meeste campers er niet onderdoor. Onze gids heeft na enig rondbellen een hotel gevonden waar we met zijn allen op de parkeerplaats kunnen. De weg er naartoe gaat langs bergformaties uit zandsteen die ons erg aan Cappadocië herinneren. We vinden allen plaats bij het hotel en genieten ’s avonds nog van een gezellige drink.

Woensdag 12 september 2012

In de voormiddag haalt een busje ons op om naar het Roshzenklooster te rijden. Het klooster ligt hoog op de berg met een mooi uitzicht op de zandbergen. Het gebouw is erg charmant met een mooi plein overdekt door wijnranken waaraan mooie trossen witte druiven hangen. Het kerkje is mooi beschilderd en ook weer een prachtige iconostase. Nadien rijden we naar het plaatsje Melnik dat een centrum van de wijnbouw is en erg bekend is in Bulgarije en als dorp erkend is als werelderfgoed. In het plaatsje zijn er vele mooie huizen gebouwd in Ottomaanse stijl en doet erg gezellig aan. Bij de grootste wijnhandelaar, waarvoor we een stevige klim moeten doen. Kunnen we zo een Ottomaans herenhuis aan de binnenkant zien en een kijkje nemen in de wijnkelders die diep in de berg zijn uitgehold. Nadien mogen we nog een glaasje van hun wijn proeven. De namiddag hebben we vrijaf en gaan we zwemmen in een nabij gelegen hotel, erg verfrissend. ’s Avonds hebben we een gezamenlijk diner waar het heel gezellig wordt met het proeven van verschillende wijnen.

Zondag 9 september 2012

Vandaag houden we een rustdag op de camping. Op het strand spelen we een partijtje petanque terwijl we kunnen genieten van het mooie uitzicht op het meer en de bergen.

Maandag 10 september 2012

Om 8u30 staat het busje weer klaar voor een rondrit doorheen het schitterende landschap van Macedonië. We rijden door de bergen waarvan de hellingen bedekt zijn met dichte bossen van loofbomen. Op de hoger gelegen vlakte zien we overal aanplantingen van appelbomen die vol vruchten hangen met hier en daar wat wijnstokken. Onze eerste halte is in Bitola  één der grotere steden van dit landsgedeelte. We wandelen doorheen de voetgangerszone met talloze terrassen. Op het einde van de voetgangerszone staat weer een standbeeld van Philip de vader van Alexander de Grote die hier de volksheld bij uitstek is. We kunnen er wat brood en dergelijke kopen en rijden dan verder doorheen het Galicicia natuurpark. Onze gids heeft voor onze lunch een restaurant uitgezocht dat uitgebaat wordt door een plaatselijke familie. Het ligt in een klein dorpje hoog in de bergen. We worden er hartelijk ontvangen en er staan vrolijke tafels gedekt onder de wijnranken. De waard trakteert ons op een stevige borrel en het eten smaakt opperbest.

Na het maal keren we terug richting Ohrid maar rijden eerst nog langs het hoger gelegen Prespa meer, waarvan het water doorsijpelt door de bergen naar het meer van Ohrid. We stoppen ook nog bij een privaat museum van folkloristische klederdracht. Het is voor de heer des huizes eigenlijk een uit de hand gelopen hobby. In verschillende kamers zijn de prachtige klederdrachten te bewonderen die hij in de loop van de jaren heeft verzameld. Ondertussen heeft hij al heel wat bekendheid verworven want de ene toerbus na de andere brengt andere gezelschappen aan. Wanneer we een mooi zicht krijgen op het meer staat de zon jammer genoeg slecht om mooie foto’s te kunnen nemen. Rond 6 uur belanden we terug op de camping en na een briefing voor de rit van morgen keren we terug naar de camper.

Zaterdag 8 september 2012

Vandaag staat er een rit met een busje rond het Ohrid meer dus tijdig uit de veren. Het Ohrid meer is een bergmeer dat op 700m boven de zeespiegel ligt en gevoed wordt door een nog hoger gelegen meer. Het meer is omringd door bergen en heeft een omtrek van een honderdtal kilometer. Het water is zeer helder en er leeft een speciale soort forel in die nergens anders voorkomt. Aan de Macedonische kant is die beschermd maar aan de Albanese kant wordt er fel op gevist. Na korte tijd komen we bij de Albanese grens waar we ongeveer een uur moeten wachten om alle formaliteiten te vervullen. In het landschap zien we verschillende bunkers die overgebleven zijn uit het dictatoriale tijdperk, iedereen moest over een schuilkelder kunnen beschikken want Albanië voelde zich bedreigd door iedereen. Na enkele kilometers zeer goede weg wordt die smaller met vele gaten in het wegdek. We stoppen bij het dorpje Lin aan de oever van het meer om een wandeling door het dorp te maken. De huizen zeer eerder armmoedig, maar de kinderen spelen er nog op straat. Langs de oever worden er hotels en andere voorzieningen gebouwd om het toerisme op gang te brengen. Het is mooi aan het meer en het klimaat is zuiders. In de stad Pogradec stoppen we om er wat rond te wandelen en wat inkopen te doen op de markt. Terug aan de Macedonische grens is het weer wachten om de formaliteiten te vervullen. We rijden nu verder langs het meer naar het Sveti Nuam klooster waar het water uit de bronnen borrelt om naar het meer te vloeien. In een nabij gelegen restaurant staan de tafels gedekt. De vele tafels zijn allen goed bezet en er speelt een orkest zeer mooie muziek. Het restaurant is gelegen op een eilandje te midden van een helder water waar ook weer bronnen zijn. Na het eten maken we met een bootje een tochtje op het water. De omgeving is schitterend mooi en we varen te midden van een idyllisch kader. Het water is zo helder dat we goed kunnen zien waar het water uit de bodem opborrelt. Vandaar loopt het water dan het meer in om aan de andere kant in Struga er uit te stromen in de rivier Drim. Moe en voldaan  keren we met de bus terug naar de camping.

Vrijdag 7 september 2012

Een busje brengt ons naar Ohrid in het oude stadsgedeelte. Van ver hadden we reeds de burcht gezien die hoog boven de stad uitkijkt. Het is warm en het is weer flink klimmen om boven te komen.  De ommuring van de vesting is nagenoeg intact en geeft een goede indruk van zijn grootsheid. Van op de muren kijkt men ver over het meer en op de stad uit  aan de voet van de berg. Bij het afdalen passeren we nog een mooie kerk. Bij die kerk worden er opgravingen gedaan en enkele restanten van de Romeinse tijd zijn reeds zichtbaar. Op een terrasje met uitzicht over het meer genieten we van een frisdrankje. Beneden stappen we in bootjes die ons naar het hart van de stad varen. Van op het water toont de stad zich van haar mooiste kant met een zuiders karakter. Het is druk en de mensen genieten er aan de waterkant. Het is tot nog toe de mooiste stad die we bezochten. In een restaurant eten we een lekkere kebab met een nog lekkerdere pint bier. Nadien gaan we op de markt groenten en brood kopen. Die markt herinnert ons sterk aan Turkije, waar we dezelfde taferelen hebben gezien. We sluiten de dag af met een gezellig eten in een mooi restaurant. Tijdens de maaltijd speelt er een uit orkest dat de dansgroep in folkloristische klederdracht begeleidt. Een mooie afsluiter van een mooie dag.

Donderdag 6 september 2012

We staan vroeg op want we moeten nu naar Ohrid rijden en we willen de route nemen die door het natuurpark Mavrovo voert. Het landschap is mooi met bergen op de achtergrond maar door de heiige lucht niet scherp te zien. De route door het natuurpark gaat door de bergen en het is continu draaien, stijgen en dalen. Het uitzicht is erg mooi. Bij het klooster van de heilige Johannes de Doper stoppen we op de parking. Het klooster is hoog tegen de helling gebouwd en het is een hele klim om er te komen. Het loont echter de moeite want het gebouwencomplex is ruim en aantrekkelijk. In de kerk kunnen we ook weer mooie wandschilderingen zien. De iconostase is eveneens versierd met het prachtige houtsnijwerk dat we in Skopje zagen en van de hand van dezelfde kunstenaars. We hebben er ook een mooi uitzicht over de vallei. Na weer wat zoeken bereiken we tenslotte de camping nabij Ohrid aan de rand van het gelijknamige meer.

Dinsdag 4 september 2012

Het is vandaag vroeg opstaan want we moeten zo een 450km rijden naar Skopje. Vooraleer we voorbij de stad Beograd zijn verloopt er al heel wat tijd. Eens op de snelweg schiet het lekker op, het is gloeiend heet en overal zien we rook opstijgen van aangestoken vuur om grasland of ander te verbranden. Aan het laatste stuk van de snelweg wordt er nog stevig gewerkt en is de snelheid begrensd, saaie en trage boel. Aan de grens met Macedonië is het weer aanschuiven voor de controle.  Kort nadien bereiken we onze camping nabij Skopje. Die is gelegen op terreinen van een Best Western hotel en is mooi en geriefelijk ingericht. Morgen bezoeken we Skopje en omgeving  met een busje.

Woensdag 5 september 2012

Het busje zet ons af in het oude gedeelte van Skopje. We bezoeken eerst een orthodox kerkje, waar we zoals in al deze kerken geen foto’s mogen nemen. Het kerkje is mooi versierd met wandschilderingen en vooral de iconostase valt op door haar prachtig en kunstig uitgevoerd houtsnijwerk. Nadien lopen we door de oude Turkse wijk waar we enkele hamans  bezoeken die nu als kunstgalerij gebruikt worden. Vervolgens lopen we naar de nieuwe stad, want in 1963 werd Skopje grotendeels vernield door een aardbeving. Over een mooie brug bereiken we het hart van dit stadsgedeelte. Er wordt nog overal gewerkt en gebouwd en het laat zich aanzien dat het erg mooi zal worden. In het midden van het plein staat er een reusachtig standbeeld van Alexander de Grote. Deze figuur is een twistappel tussen Griekenland en Macedonië want beiden eisen hem op als nationale held.

Na het middagmaal rijden we met de bus naar het natuurgebied om in de Matkakloof te gaan wandelen. Het is flink bergop maar de temperatuur is nog dragelijk. Uiteindelijk belanden we bij de dam. Met bootjes varen we diep in de kloof en genieten van het natuurschoon. We stoppen ook nog bij een grot waar we kunnen afdalen tot bij een meertje.

Bij de aanlegplaats van de bootjes kunnen we genieten van frisse dranken.

Zondag 2 september 2012

Na het ontbijt slaan we de weg in naar Beograd. Met niet al te veel oponthoud aan de grens rijden we Servië binnen. De rit op de snelweg is vrij saai en onze GPS brengt ons tot dicht bij ons doel. Na enig zoeken vinden we toch de camping aan de rand van de Donau. Het is een redelijk goed uitgeruste camping en we hebben een goede plaats in de schaduw. Wanneer we goed en wel geïnstalleerd zijn spelen we n og een partijtje petanque.  ’s Avonds krijgen we uitleg over het bezoek aan de stad.

Maandag 3 september 2012

Om 9u30 staat de bus klaar om ons naar Beograd te brengen. Buiten onze Nederlandstalige gids moet er ook nog een officiële gids mee van de stad en die spreekt Duits, hij heeft heel wat informatie over het huidige Servië en uit zijn verhaal blijkt dat hij zich meer Joegoslaaf voelt dan Serviër. Beograd is een enorme stad aan de samenvloeiing van de Sava en de Donau. We passeren verschillende monumentale gebouwen en bezoeken de reusachtige kerk van Sveti Sava. Het is een zeer groot bouwwerk maar aan de binnenzijde moet het nog worden afgewerkt en volgens de gids kan dat nog tientallen jaren duren.  Na een wandeling door de restanten van de vesting vanwaar we een mooi uitzicht hebben over de stad en de samenvloeiing van de Sava en de Donau, wandelen we de binnenstad in waar we een lunch krijgen. Nadien kunnen we nog een wandeling doorheen de gezellige voetgangerszone maken.  

Vrijdag 31 augustus  en zaterdag 1 september 2012

We hebben een fijne schaduwrijke plaats op de camping en het is heerlijk om buiten te kunnen ontbijten. Nadien doen we onze boodschappen in de plaatselijke Lidl. Na de siësta wat luieren en internetten. Zaterdagmorgen gaan we het stadje bezoeken dat verschillende gebouwen bezit die ontworpen zijn door een befaamde Hongaarse architect Imre Makovec. In al zijn ontwerpen gebruikt hij graag boommotieven die het dak moeten ondersteunen. We bewonderen dan het zwembad, het busstation en het uienpaviljoen allen van zijn hand. Het zijn erg mooie gebouwen met een bijzondere uitstraling. In de late namiddag worden alle deelnemers vergast op een drink met hapje waarbij we de briefing krijgen voor de volgende dag. Om 19uur worden we opgehaald met een bus om te gaan eten in het stadje. We komen in een sfeervol restaurant met live muziek. Het eten is lekker en we hebben een gezellige avond met zijn allen.

Woensdag 29 en donderdag 30 augustus 2012

We willen eigenlijk wat luieren bij een zwembad en dus rijden we van Pécs de bergen in naar Orfü. Deze plaats is gelegen in een natuurpark en we moeten heel wat haarspeldbochten nemen om er te geraken de omgeving is zeer mooi en geliefd bij de inwoners. De camping nabij het zwempark is zeer mooi gelegen maar het sanitair laat heel veel te wensen over. Het is heerlijk zwemmen en relaxen en we hebben een rustige dag. Donderdagmorgen gaan we op pad naar de stad Szeged, onderweg vinden we bij een kerkje wat schaduw om te lunchen. De stad werd in 1879 grotendeels verwoest door een overstroming en telt dan ook geen oude gebouwen meer. Het is er erg druk en een parkeerplaats niet te vinden. We besluiten dan maar om door te rijden naar Mako waar we allen samen zullen komen voor de groepsreis. Mako is het centrum van uienteelt en dat merken we want langs de weg staan talloze stalletjes die de uien te koop aan bieden. Op de camping ontmoeten we reeds enkele van onze reisgezellen.