
Soms heb je zo\'n dag, die gaat maar niet voorbij.
Nergens om lachen, niets maakt je nog blij.
Je gedachten gaan een jaar terug, stoppen kan je dat niet.
Gedachten van geluk, maar ook heel vaak van verdriet.
Herinneringen, de mooie wil je houden, de slechte verdringen,
maar dat lukt niet altijd, dat laat zich niet dwingen.
Zo\'n dag waarop je denkt, waar moet ik heen,
zo\'n dag die je door moet en heel vaak alleen.
Vaak treur je dan om iemand die er niet meer is,
pas als je zo iemand echt kwijt bent voel je het gemis.
Verdriet en pijn verwerken dat kost nu eenmaal tijd,
het is iets wat nooit weggaat, maar wel heel langzaam slijt.
Zo\'n dag gaat ook weer voorbij, alleen duurt het een tijd
en je weet nu al, volgend jaar komt er weer die strijd.
Een datum in het jaar die je nooit meer vergeet,
maar het gaat ieder jaar iets beter, dat is iets wat je weet.