Berichten van 1 november 2005 tot 30 november 2005

Een man komt thuis van het werk en vindt een briefje van zijn vrouw:

Lieve man,

Ik schrijf je deze brief om je te vertellen dat ik je voor altijd

verlaat. Ruim zeven jaar ben ik een goede vrouw voor jouw geweest en ik heb niets dat dit bewijst.

De laatste twee weken zijn een hel geweest.

Je baas belde vanmiddag om me te vertellen dat jij vandaag ontslag

genomen hebt en dat was voor mij de druppel die de emmer doet overlopen.

Vorige week kwam je thuis en je merkte niet eens dat ik mijn nagels had laten doen en dat ik naar de kapper was geweest. Ik kookte je favoriete eten, varkenskotelletjes met wortelen, en had voor de gelegenheid een splinternieuw négligeetje aangetrokken.

Je kwam thuis, slokte je eten binnen op amper twee minuten tijd en ging toen voor de tv zitten om direct na de match in slaap te vallen.

Je vertelt me nooit meer dat je van me houdt, je knuffelt of kust me

ook niet meer. Ofwel ben je mij aan het bedriegen ofwel hou je niet

meer van mij.

Wat ook de reden is, ik ben weg !

PS: Als je me wil zoeken, vergeet het.

Jouw BROER en ik gaan samen in Spanje wonen!  Nog een leuk leven gewenst! Getekend :  Je EX-vrouw...

Terwijl ze in Zaventem op het vliegtuig zaten te wachten, werd haar naam afgeroepen. Bij de balie van de luchtvaartmaatschappij werd haar een brief overhandigd, die speciaal door een koerier gebracht was. In de brief stond het volgende :

Beste ex-vrouw,

Niets heeft mij vandaag meer plezier gedaan dan jouw brief te

vinden. Het is waar dat jij en ik al zeven jaar getrouwd zijn

maar een "goede vrouw" is toch iets anders dan wat jij bent geweest.

Ik kijk constant naar het Sportkanaal om je eeuwig gezeur niet te

horen. Helaas werkt het niet. Ik had wel degelijk gezien dat je haar

er af was vorige week, en het eerste wat in mij opkwam was te zeggen dat je"er als een man" uitzag !

Mijn moeder heeft mij echter geleerd niets te zeggen als je niets

positiefs te vertellen hebt.

Toen je mijn favoriete eten klaarmaakte, heb je mij waarschijnlijk

verward met MIJN BROER, omdat ik al zeven jaar geleden gestopt ben met varkensvlees te eten. Ik ging vroeg naar bed omdat ik gezien had dat het prijskaartje nog aan je negligé hing. Ik hoopte ook maar dat het puur toeval was dat mijn broer deze morgen vijftig euro van mij geleend had en dat jouw negligeetje 49,95 euro kostte. Nochtans, ondanks dit alles hield ik nog van je en hoopte ik dat we het terug goed konden maken.

Toen ik vanmorgen echter vernam dat ik de Euromiljonair-lotto van

twaalf miljoen euro gewonnen had, heb ik mijn ontslag gegeven en ben twee tickets voor de Bahamas  gaan kopen.  Toen ik thuis kwam was je echter weg en vond ik je brief. Alles heeft zijn oorzaak, denk ik.Ik hoop dat je het leven zal kunnen leiden dat je altijd wilde. Mijn

advocaat zegt me, nadat hij  jouw brief gelezen had, dat ik geen cent

met je zal moeten delen. Dus het ga je verder goed.

PS: Ik weet niet of ik het je ooit verteld heb, maar mijn broer Karel werd oorspronkelijk als "Carla" geboren.

Dat zal wel geen probleem zijn zekers?

Had ik hier een heel epistel geschreven over dat kerstbestand..in de Eerste Wereldoorlog.....
Foto van G.V.Antwerpen bijvoegen ......foto te groot...foto verwijdert...en ..al mijn tekst ook verdwenen ....
Om orendol te worden ......Dan maar opnieuw beginnen...en foto's bij Google gaan zoeken!
Het ging over het overlijden van de 109 jarige Alfred Anderson...
Die had het 'kerstbestand'  meegemaakt...
Kunt ge dat begrijpen ....kerst en het word muisstil ...griezelig stil in de loopgraven..
zo'n 800 kilometer lang westelijk front ...Stil!!!!!!!!!
De mannen kunnen zelfs voetballen  zonder dat er  geschoten word!
En wat doen ze met Nieuwjaar? Jawel terug oorlogje spelen !!!!
En weet ge hoeveel doden er vielen in die oorlog? Tien miljoen !!!!

Foto's van de G.V.Antwerpen


En daar hebben ze nu een film over gemaakt......JOYEUX  NOËL....
Eind deze maand komt die uit in onze zalen .....


Dit is een scene uit die film.

Dag traan,

ik laat je even gaan,
het maakt dat ik straks weer
door kan gaan.
Het voelt goed,als je merkt
wat die traan verschuilt
als je even bent uitgehuild.
je voelt je opeens een beetje
verlicht,van de zwaarte en de
kracht van die ook zo
grote vracht.
ik sleur het met me mee,
het zit in mijn kamertje
waaop staat privé.
tot die wordt geopend en er
niet meer wordt gerend,
word je even rustig voor
de volle 100 procent.  

Bestaat er iets mooiers dan
een vriend die me begrijpt,
die me niet uitlacht
die weet waarom ik huil
die begrijpt waarom ik anders ben dan anderen?
Iemand voor wie ik nooit wartaal spreek
die veel geduld heeft met mij,
iemand die tegen me zegt:
kom, hier is het warm
en dan zijn arm om me heen slaat?
Daar gaat niets boven,
helemaal 
NIETS!

Vriendschap...

Vriendschap
Het lijkt zo heel normaal
maar eigenlijk is het heel speciaal.
Het is iets zeldzaam,
iets speciaals.
Het is dat
wat ik in jou
gevonden heb!

..

Dit is speciaal voor mijn Nederlandse vriendin

MOGE DE VREUGDE JE STEEDS VERGEZELLEN

VUL JE HART MET MORGENZON
JE DAG ZAL ER VAN LEVEN