kerstfeest

Gedichten van Guido Gezelle

DIEN AVOND EN DIE ROOZE

‘k Heb menig uur bij u
gesleten en genoten,
en nooit en heeft een uur met u
me een enklen stond verdroten.
‘k Heb menig menig blom voor u
gelezen en geschonken,
en, lijk een bie, met u, met u,
er honing uit gedronken;
maar nooit een uur zo lief met u,
zoo lang zij duren koste,
maar nooit een uur zoo droef om u,
wanneer ik scheiden moste,
als de uur wanneer ik dicht bij u,
dien avond, neêrgezeten,
u spreken hoorde en sprak tot u
wat onze zielen weten.
Noch nooit een blom zo schoon, van u
gezocht, geplukt, gelezen,
als die dien avond blonk op u,
en mocht de mijne wezen!
Ofschoon, zoo wel voor mij als u,
- wie zal dit kwaad genezen? -
een uur bij mij, een uur bij u
niet lang een uur mag wezen;
ofschoon voor mij, oschoon voor u,
zoo lief en uitgelezen,
die rooze, al was ‘t een roos van u,
niet lang een roos mocht wezen,
toch lang bewaart, dit zeg ik u,
‘t en ware ik ‘t al verloze,
mijn hert drie dierbre beelden: u
dien avond - en - die rooze!

Guido Gezelle

De magie, de magie
zweefde voorbij
Zacht fluistert ze
luister naar mij

Ik heb een wens
een klein gebaar
Een mooie gedachte
voor elke luisteraar

En als het mag
zal het zo zijn
Dan glimt mijn wens
in maneschijn

Bij de volle maan
worden dromen waar
Dan weet de Wiccan
magie is bijna tastbaar

Dus hier mijn wens
vol met kracht
Ik hoop dat het nieuwe jaar
vrolijk naar je lacht

..

Nu zal het wel gauw gaan sneeuwen,
dan worden de wegen wit.
Dan rijden de drie kamelen,
waarop elk een koning zit.
Door een woestijn van eeuwen,
vol boosheid en gevit.
De herders liggen bij nachte,
te waken op het veld.
Bij hun schaapjes met witte vachten,
een engel heeft het hun verteld.
Dat Jezus niet langer kon wachten,
want de wereld moet hersteld.
Wat herders en koningen hopen,
het maakt geen verschil:
'Men kan het geluk niet kopen,
maar voor goede mensen een goede wil'.
Gaat de hemel eenvoudig open,
en dan wordt alles stil.
Alleen wie het kwade begeren,
die mogen niet binnen gaan.
De hemel is daar voor wie leren,
de goedheid te verstaan.
Die de mensen door ons ontberen,
als wij hebben kwaad gedaan.
Door een woestijn van eeuwen,
vol boosheid en gevit.
Rijden de drie kamelen,
waarop elk een koning zit.
Nu zal het wel gauw gaan sneeuwen,
en dan wordt de wereld wit.

 Anton van Duinkerken

..

..

..

BEHANDEL

JE VRIENDEN ALS FAMILIE

EN JE FAMILIE ALS VRIENDEN

De wind en het grauwe weer gaan over mijn hart,
en ergens over een dak waar ik heb bemind;
de winter wordt koud, en de struiken zijn al zwart -
over een plek waar mijn graf zal zijn gaat de wind.

Ik zou vuur maken als zij hier weer bij mij kwam
als eens in dat oud verhaal van haar en van mij;
maar nu sta ik, stil en denkende, bij het raam -
de winter wordt koud; de jaren gingen voorbij.

Adriaan Roland Holst

winter wensdroom

de rosse avondlucht verraadt
een eerste koude nacht –
een boer die langs zijn dieren gaat
terwijl de winter wacht.
de deuren dicht,
ontsteek het licht,
het houtvuur trekt al aan
de dag voorbij
kom jij bij mij
laat ik je nooit meer gaan.

WIE JE BENT,
IS BELANGRIJKER
DAN WAT JE HEBT

EEN VRIEND WEET ALLES
EN HOUDT TOCH VAN JE !

S C H I T T E R E N D . . . ! ! !

Vier studenten aan de T.U. Delft arriveerden maar liefst
twintig minuten te laat op een belangrijk schriftelijk examen.

De betrokken hoogleraar,die zelf surveilleerde,

deelde de studenten mee dat ze te laat waren en om
die reden niet meer aan het examen konden deelnemen.

De studenten probeerden de hoogleraar te vermurwen

en voerden als excuus aan, dat ze gevieren met de auto

waren gekomen en dat deze een lekke band had gehad.

In dat geval, zo vond de hooggeleerde, verdienden de vier
heren een extra kans; een schriftelijk examen bij hem thuis,

de week daarop, op hetzelfde tijdstip.


Vanzelfsprekend was het viertal die dag stipt op tijd.

Elke student kreeg een aparte kamer toegewezen

met een stoel en tafel, waarop een gesloten couvert

lag met de examenvragen. Het gevreesde examen bestond
uit slechts één vraag:


"Welke band was lek"?