Nancy en Serge David

Annemieke Huting werd geboren op 4 juli 1967.
Op 17 april 1968 onverwacht overleden.

Zij leefde wat een bloem kan geven:
wat lente met wat zon daarbij;
toen ging God haar het leven geven,
Hij riep haar:"Kindje, kom bij Mij!"

Het bloempje viel, och, pas ontloken,
als was 't geknakt, in 't koude zand;
neen,door een engel afgebroken,
en naar het Paradijs verplant.

Duurbare gedachtenis
aan ons teergeliefd kindje

Martine Heyde

geboren te Gent de 21 Januari 1953 en aldaar
aan onze liefde ontrukt de 6 December 1953

God gaf het ons,
God nam het ons,
Gods name zij geprezen!  

't Was wel bij ons,
't ging weg van ons,
't was beter in de Hemel!

 Daar blijft het ons,
daar wacht het ons,
daar zien we  't éénmaal weder!
                          G.G.

TER ZALIGE GEDACHTENIS

VAN MEJUFVROUW

EMILIA ROMANIA SCHERPEREEL

ECHTGENOOTE VAN MIJNHEER
JOANNES BAPTISA VAN POLLAERT




GEBOREN TE ISEGHEM OP 15 FEBRUARI 1875
OVERLEDEN TE ANTWERPEN DEN 13 MEI 1908

***

Sterven doe je niet ineens
maar af en toe 'n beetje
en alle beetjes die je stierf
't is vreemd, maar die vergeet je
het is je dikwijls zelfs ontgaan
je zegt ik ben wat moe
maar op 'n keer dan ben je aan
je laatste beetje toe.

                          Toon Hermans

Al het levende is zinnig
hoe onbegrepen 't ook mag zijn
of het blij is droef of innig
of het onrust is of pijn.

Zinnig is ons hopen, vrezen
de kleinste bloem in 't lage gras
daarom zou het onzin wezen
als de dood onzinnig was.

Heer,
wij geloven dat U de Heer bent,
van leven en dood.
Die gedachte geeft ons hoop.
Maar als we iemand,
die ons dierbaar is,
verliezen
hebben we geen antwoord.

Laat ons ,Heer;
ons levenin uw handen leggen

en leer ons telkens weer
"Uw Wil geschiede" zeggen.
                   (Toon Hermans)

Gestorven zijn is leven
bij de genade van God.

Gelovig sterven
is afscheid nemen van de tijd
niet van het leven

is zichzelf blijven
zoals men geworden is

is het ene Mysterie verlaten

om het andere in te gaan

is op het woord van Jezus
de hoop verwisselen
voor de zekerheid
dat God liefde is.

Bid voor de ziel
van Mevrouw

PAULINE DELEURERE

echtgenoote van Mijnheer
JULIEN  MAES

geboren te Amougies den 21 October 1888
en godvruchtig overleden te Ronse,
den 6 Juli 1918



Rust nu maar uit,.je hebt je strijd gestreden.
Je hebt het meer
dan moedig gedaan,
Wie kan begrijpen,
wat je hebt geleden,
Wie kan voelen
wat je hebt doorstaan.
---------N.Benschop

Zalige gedachtenis
van mevrouw

MARIA-CLEMANTINA ANNÉ

weduwe van mijnheer

FRANS KOSLOWSKI

geboren te Verrebroeck, den 25 Maart....1843
godvruchtig in den Heer ontslapen, te
Sint- Niklaas, den 21 April .....................1918


Afscheid nemen doet zo pijn
afscheid nemen doet zo zeer
om je blikken zonder woorden
om je warmte van weleer
om je ogen
om je handen
om je glimlach keer op keer  
om de dagen
om de uren
om eergisteren nog zeer teer
om dat alles en nog meer
is vandaag nog slechts teer zeer.

----------------------Mireille Hugaert

Al het levende is zinnig;
Hoe onbegrepen 't ook mag zijn
of het blij is, droef of innig
of het onrust is of pijn

Zinnig is ons hopen,vrezen,
de kleinste bloem in 't lage gras
dààrom zou het onzin wezen,
als de dood onzinnig was.

     Toon Hermans

     

Bid voor de ziel
van Mevrouw

Rosalie Van Beveren

weduwe van Jan Barts
geboren te Ertvelde den 11 Februari 1848
en overleden te Gent den 11Augustus 1930



Mijn liefste wens
opnieuw geloven in de mens
niet altijd wijzen op zijn falen
maar duizend malen weer herhalen
dat hij een deel is van Gods plan
daar word de wereld mooier van.

(Toon Hermans)

De bomen komen uit de grond
en uit hun stam en twijgen
en ied'reen vindt dat heel gewoon
dat zij weer bladeren krijgen.

We zien ze vallen op de grond
en dan opnieuw weer groeien.

Zo heeft de aarde ons geleerd,
dat al wat sterft zal bloeien.
           Toon Hermans

GELUKSMOMENTEN
* * * * * * * * * * * * *

Ze vertelden me, Heer,
dat de weg naar jou
geplaveid is met geluksmomenten,
maar soms vind ik van niet.
Ik ga en ga,
en vind slechts dorre aarde,
raketten aan de hemel,
vergiffen in de grond,
en crisis waar ik ga of sta.
En mensen die nooit lachen
en mensen die-dat weet je toch?-
zo maar keuvelen over oorlog,
als wij over koetjes en kalfjes.
En achter mij één schreeuw
van honger,
naast mij één schreeuw om bloed,
vòòr mij één schreeuw om macht,
en boven mij de schaduw van een bom.
En 't gekke is: als ik je vraag
'Wààr ben jij met je handenvol geluk?',
dat ik een echo hoor, heel diep in mij. . .

Julien van Remoortere