
Elodia Maria Van Puijmbroeck
Echtgenoote van Mijnheer
Gustaaf Tassijns
geboren te St. Niklaas den 5 Juni 1866
overleden te Zwijndrecht den 24 April 1891
* * * * *
God riep m'in beter vaderland;
Zijn wil gebood, ik moest vertrekken;
"Wie zal, dacht ik ,mijn dochter en zoon
Na mijn dood tot moeder strekken"
Dit denkbeeld was de wrangste smart
Die ik op 't sterfbed had te lijden;
't Is toch zoo droef van d'echtgenoot,
En van de kinders gaan te scheiden.
Om hen alléén vreesde ik de dood,
Ofschoon'k zoo bitter had geleden,
Mits ik gedurende drij maanden lang
Met lichaamssmarten had gestreden.
O!Toen mijn mijn kinders aan mijne zij'
Naast man en zusters stonden te snikken,
Zie dan trof mij wonde op wond'
In mijne uiterste oogenblikken,
Maar hij de vader van mijn kroost
Beloofde mij bij't plechtig scheiden,
Dat ik voor'theil der dierbaar kinders
Geen enk'le stond te meer moest lijden.
Toen was mij 't sterven minder bang,
Dan vaarde ik meer getroost ten hoogen
Waar ik hen allen, zoo ik hoop,
Eens nog aan ' t hart zal drukken mogen.
Tot Wederziens!