Gedicht

We staan niet
altijd stil bij het
woord "samen"
Maar het is een
groot gemis,
als "samen"
uit je leven is.

Een man zoekt al dagen naar z'n hoed. Uiteindelijk is die niet te vinden.

Hij beslist dan maar om zondags naar de kerk te gaan en achteraan plaats te nemen.  

Tijdens de dienst zou hij dan er vanonder muizen en een van de hoeden nemen die achteraan worden geplaatst.

Die zondag gaat hij naar de kerk en zet zich achteraan.  De dienst ging over de 10 geboden. De man bleef de gehele dienst zitten i.p.v. vroeger door te gaan en na de dienst gaat hij nog even bij mijnheer pastoor.

"Vader," zegt hij, "ik moet wat bekennen. Ik kwam hier vandaag om een hoed te stelen, maar na jouw preek heb ik beslist dit niet meer te doen, waarvoor dank."

De priester zei hem: "God zegent u mijn zoon! Was het tijdens m'n uiteenzetting over: "gij zult niet stelen", dat je het besef kreeg dat je verkeerd zat?"

"Neen," zegt de man, "het was tijdens je preek over overspel. Toen je daarover begon wist ik weer waar ik m'n hoed had gelaten."

Twee Olenaars, Jef en Louis, staan te liften.
Er stopt een chique Mercedes
met daarin een blonde schoonheid.
Zij wil echter slechts één passagier meenemen.
De Jef gaat mee en de Louis loopt te voet verder.

Na een half uur stopt dezelfde Mercedes bij de Louis, met achter het stuur de Jef.
De Jef vertelt zijn verhaal:
"We waren een tijdje aan 't rijden toen die blonde zei:
"Ziede daar da boske?
Daar rijden we naartoe."
Ze stopte daar, deed haar bloes uit en gooide die op de grond. Toen deed ze haar BH
uit en gooide die op haar bloes.
Ze deed haar rok uit, gooide die bij op den hoop,
en toen deed ze hare string uit en zei:
"Nu moogt ge nemen wat ge maar wilt."  
En ik, ik heb de Mercedes genomen."
"Da's goe gekozen", zei de Louis,
"wat had ge anders met die vrouwe kleren kunnen doen?"    

..Je kleur gebogen in de lijn.




Ik zag je
in die tuin vol bloemen.
Een ranke steel,
je kleur gebogen in de lijn
die ik moest volgen
naar je geurend hart.

Je stond heel expressief te dromen.
Opende in lichten van de zon.
Je bloesemde verleidelijk
in trage zomertinten.
Tijd verschoot zijn uren
in langdurend avondrood.

Ik heb je niet geplukt.
Je oogde teveel schoonheid.
De zachte avondwind
verdroomde onze loomheid
in het wiegen van elkaar.

Ik heb je voor het rusten,
heel teder mogen kussen.

..