zonnig weer

MEI

Kaarswitte toortsen steken af
tegen inktzwarte wolken
in de warme kastanjedreef.

Hun scherpe bloesemgeuren
bedwelmen mijn ogen,
verfluwelen mijn zicht
en doen mijn stappen dronken lijken,
of stom van verwondering
over dat hemels licht.

Overheerst zijn mijn zinnen
verleid tot honingbij.
Overvloed heb ik geroken
en ik sterf nu aan die zoete brij.

Waanzinnige dood,
geweldig sterven in mei.

KRISTEL D'HUYSSER

We zijn weer een nieuwe week gestart..
Wat gaat den tijd toch vlug..
Maak er een fijne dag van .
Liefs van roosje

De traan glijdt over haar wang,
en valt op de grond.
Er is niemand die iets om haar geeft,
niemand die met haar meeleeft.
Niemand die haar liefde schenkt,
en niemand die haar geluk brengt.

Ze verbergt zichzelf,
achter haar masker.
Zeggend dat ze niemand mag,
zeggend dat ze alleen wil worden gelaten.
Wetend dat ze aandacht wil,
blijft ze stil.

Ze zet geen stappen,
denkt dat niemand haar wil snappen.
Ze wil contact,
maar denkt niet dat ze dat kan maken.
Zichzelf nog steeds verbergend,
weet ze dat niemand haar kent.

Nog een traan glijdt over haar wang,
maar wordt bij haar mond weggeveegd.
Iemand die eeuwig van haar houden zal,
breekt de val.
De val van de traan,
maar ook de val van haar bestaan.

En dan weet ze weer,
dat het belangrijkste in haar leven,
vrienden zijn,
die om haar geven.

-Moeder,zei een jongeman, ik ga me verloven.
-Maar,jongen,zei zijn moeder
dat meisje is veel te jong voor jou!
-Is ze niet ziekelijk? vroeg zijn grootmoeder.
-Ze heeft helemaal geen smaak, merkte zijn zus op.
-Ik heb gehoord dat ze helemaal geen vermogen heeft,
merkte de tante op.
-Maar één voordeel heeft ze toch, zei de jongeman,
die dat gezanik beu was,ze heeft geen familie.

Roosje wenst iedereen een fijn begin van de week toe!