gedichtje


Onhoorbaar is de dood gekomen
en heeft uw laatste pijnen weggewist.
Gij zag reeds, in uw diepste dromen
het huis van Vader in de morgenmist.
Wij staan er als geslagen bij
en onze handen sluiten uw ogen
en willen niet verstaan dat gij
een nieuwe weg gaat
naar de hemelbogen.
Onhoorbaar is de dood gekomen
och, was het wel de dood?
Was het niet Jezus die uw vrome
hart voor eeuwig in het Zijne sloot?
M.V.
















Gij blijft ons blank geluk










is weggenomen,





...De tuin lag er ook wat verwatert bij ...en onkruid dat er groeit ,jongens toch ,niet te doen .....'t Gras moest ook een scheerbeurt hebben, 



en nu zit ik hier met een schapekop he! ,

spring ik nog eens binnen bij de kapper.......












geboren te Brede (nl) op 31 october 1896