Kerstfeest


Kerstfeest

Joe CockerJoe Cocker (Sheffield, 20 mei 1944) is een Engels blueszanger. Zijn eigenlijke naam luidt John Robert Cocker.
Hij is zijn leven lang al bezig met muziek, en zat al in kleine bands in zijn geboortestad Sheffield toen hij 15 jaar oud was. Hij was voor het eerst op de Amerikaanse televisie in 1969, in de Ed Sullivan Show.
Zijn eerste grote hit was het lied With a little help from my friends, een cover van de Beatles song. In hetzelfde jaar verscheen hij op het Woodstock Music and Art Festival. Andere vroege hits zijn Cry me a river en Feelin' alright.
Aan het begin van de jaren zeventig had hij problemen met drugs en alcohol, maar hij maakte een comeback in de jaren tachtig. Hij had grote hits met You are so beautiful, Up where we belong en Unchain my heart, waardoor hij een nieuw publiek aan zich bond.
Cocker is bekend om zijn opvallende, rauwe stemgeluid en een typische mimiek die enigszins doet denken aan luchtgitaar spelen.
oei!!!!!!
Een Belg staat 's morgens op en gaat eieren rapen in zijn tuin. Hij raapt ze op en ziet dan dat er een ei bij de buurman is terechtgekomen (De buurman is een Nederlander), de Belg doet aanstalten om het ei uit de tuin van de Nederlander te halen, maar deze ziet dat en is daar helemaal niet tevreden over, want alles wat op zijn grondgebied ligt is zijn eigendom (Dat denkt hij althans).
|
Vaya Con Dios
Vaya Con Dios (een Spaanse groet, letterlijk Ga met God) is een Belgische popgroep opgericht in 1986. Begin jaren negentig scoorde de groep enkele grote internationale hits.
Na een succesvolle samenwerking van Dani Klein en Willy Lambregt in de band Arbeid Adelt! wordt in 1986 samen met contrabassist Dirk Schoufs Vaya Con Dios opgericht omdat hun hart bij de jazz, opera en zigeunermuziek ligt en het een genre is dat in Brussel nauwelijks bekendheid geniet. In hun eerste single Just a friend of mine zijn al Spaanse invloeden te horen. De single wordt een grote hit in Frankrijk waar meer dan 300.000 exemplaren worden verkocht. Willy Lambregt heeft inmiddels de groep al verlaten om zijn carrière bij The Scabs de volle aandacht te geven. Hij wordt vervangen door Jean-Michel Gielen. Het tweede album bevat de grote hitsingles What's a Woman en Nah neh nah. What's a woman staat in de zomer van 1990 drie weken op nummer 1 in Nederland.
In 1991 gaat het duo Dani Klein en Dirk Schoufs uit elkaar. Dirk Schoufs verlaat de groep en Vaya Con Dios gaat verder als eenvrouwsband. Op 24 mei 1991 overlijdt Schoufs aan de gevolgen van AIDS die hij door zijn heroïneverslaving heeft opgelopen. In 1992 verschijnt het derde album Time Flies. De muziek is veel triester dan op de eerste twee albums, met invloeden uit de soul en Latijns-Amerika. De bekendste single van dit album is Heading for a fall. Ondanks de personele en muzikale wijzigingen blijft Vaya Con Dios populair in grote delen van Europa, vooral in Duitsland, Frankrijk en Scandinavië en Zuid-Amerika. Alleen in Nederland en België blijft het succes beperkt. In 1993 wordt een grote wereldtournee georganiseerd vanwege het grote internationale succes.
In 1995 komt het vierde album uit. In 1996 maakt Dani Klein bekend geen plezier meer te beleven aan de muziekwereld, en besluit ze de band te stoppen, die op dat moment nog maar uit één persoon bestaat. In 1997 verschijnt nog een verzamelalbum. Dani Klein begon in 1999 weer met zingen en wordt zangeres bij Purple Prose.
Zeven jaar later, in 2004, wordt Vaya Con Dios opnieuw opgericht. De groep, die nog steeds uit zangeres Dani Klein, enkele nieuwe muzikanten en muzikanten van de beginjaren van Vaya Con Dios bestaat, brengt een nieuw album uit in oktober 2004 onder de naam 'The Promise'.
Op 31 augustus 2006 werd in Theatre Vaudeville te Brussel de eerste van een nieuwe reeks akoestische optredens gegeven. Op 3 november verscheen hiervan de CD/DVD The Ultimate Collection. Op 3 september 2006 bracht Vaya Con Dios hun nieuwe single 'Pauvre Diable' uit.
Vaya Con Dios verkocht in totaal meer dan 7 miljoen albums en meer dan 3 miljoen singles.


Simon & Garfunkel
Tijdens hun middelbare-schoolperiode begonnen Simon en Garfunkel met het zingen van liedjes van onder andere de Everly Brothers. In 1956 namen ze de artiestennamen Tom and Jerry aan (Paul Simon als Jerry Landis en Art Garfunkel als Tom Graph), startten daarmee officieel een carrière en kregen een eerste opnamecontract. In 1957 schreven ze voor het eerst eigen teksten en scoorden een eerste hit: Hey schoolgirl. Volgende pogingen tot hits te komen bleken niet succesvol en na de middelbare school ging een ieder zijn eigen weg.
In de daarop volgende periode zagen ze elkaar weinig. In 1962 ontmoetten ze elkaar weer en eind 1963 traden ze op onder de naam Simon & Garfunkel.
Doordat hun muziek werd gebruikt als soundtrack voor de film The Graduate (met Dustin Hoffman in de hoofdrol) kwam hun carrière in een stroomversnelling. Met hun rustige, goed in het gehoor liggende en mild maatschappijkritische nummers stegen ze in de hitparades. Nummers als The Sound of Silence, Homeward Bound, I am A Rock, Kathy's Song, April Come She Will, A Hazy Shade of Winter, America, Scarborough Fair, Mrs. Robinson, The Boxer, Bridge Over Troubled Water, Cecilia, El Condor Pasa en My Little Town zijn nog steeds bij veel mensen bekend. Zij hebben ook een song gewijd aan de beroemde architect Frank Lloyd Wright.
Sommige van hun songs hebben de status van evergreen bereikt. Simon & Garfunkel wonnen samen vijf Grammy Awards voor hun albums. Het duo ging in 1970 uit elkaar.
Na een pauze van elf jaar kwamen Paul Simon en Art Garfunkel op 19 september 1981 voor één keer samen voor een optreden in Central Park in New York. Bijna een half miljoen mensen waren aanwezig bij dit memorabele optreden. In 2003 ontving het duo een Grammy Lifetime Achievement Award.
In 2004 hielden zij de Old Friends Tour en in februari 2009 kondigde Garfunkel aan dat ze mogelijk weer aan een nieuwe tournee zullen beginnen Dit hebben ze ook gedaan, in juni en juli 2009 was er een tour door Australië, Nieuw-Zeeland en Japan.




lol
Will Tura
Will Tura, pseudoniem van ridder Arthur Achiel Albert Blanckaert (Veurne, 2 augustus 1940), is een Belgisch zanger, muzikant, liedjesschrijver en ridder. Door zijn permanente populariteit noemt men hem de Keizer van het Vlaamse Lied.
Tura werd in Veurne als Arthur Blanckaert geboren op 2 augustus 1940. Heel jong leerde hij al mondharmonica, accordeon, piano en drums spelen. ‘Tuurke Blanckaert, de jodelende cowboy‘ was pas negen wanneer hij de eerste keer werd geboekt. De jonge zanger ontpopte zich als een getalenteerd imitator van Gilbert Bécaud en Nat King Cole. Hij was 15 toen hij een job als gitarist kreeg aangeboden bij Freddy’s Dansorkest.
In 1957 tekende Tura een platencontract met de grootste Belgische uitgever van het ogenblik, Jacques Kluger. Tura's eerste singles zijn vertalingen van Amerikaanse successen zoals "Bye bye love", maar Kluger stimuleerde hem om eigen liedjes te componeren. Op 2 augustus 1958, Tura's 18e verjaardag, trad hij voor de eerste keer solo op, onder de naam Will Tura. In juni 1959 deed hij zijn eerste televisieoptreden in het Amerikaans Theater. Begin van de jaren 1960 nam Jean Kluger, zoon van Jacques, de taak van producer over. 40 jaar later is deze nog steeds de producer en uitgever van Tura.
Tura scoorde zijn eerste hit in 1962 met "Eenzaam Zonder Jou". De single ging 60.000 keer over de toonbank. 30 jaar later verkoos een opiniepeiling in een Vlaamse krant dit lied als grootste Vlaamse hit aller tijden. Het is nog steeds het lied waarmee hij het meest geïdentificeerd wordt.
Vele hits volgden, van kleinkunst en chanson tot vrolijke Nederlandse pop van "Sinatra-achtige dingen" tot gospel, rock-'n-roll, country en zelfs een streepje rap.
Tura componeert zelf het gros van zijn liedjes, die van tekst worden voorzien door Nelly Byl. Enkele composities van hem werden opgenomen door andere artiesten, waarvan er één de top van de hitparade haalde in Duitsland en één de nummer 1-notitie in Frankrijk. Ook Marva zong zijn Niemand wil je als je ongelukkig bent de hitparade in.
In 1974 liet Tura, als eerste Belgische en Vlaamse artiest, de rocktempel Vorst Nationaal vollopen.
Met "Hopeloos" [uit 1980] scoorde hij in 1981 een eerste hit in Nederland.
Hij maakte in 1984 een tribuutalbum aan Elvis Presley, opgenomen in Nashville samen met Elvis' legendarische begeleidingsgroep.
In 1992 maakte hij het West-Vlaamse rapnummer "Moa ven toh". Hetzelfde jaar bracht hij zijn eerste "Tura in Symfonie", waar hij zong met een symfonieorkest, in Vorst Nationaal.
In 1990 brachten verschillende Vlaamse rockartiesten het album "Turalura" uit, met allemaal covers van Turasongs. Het album kwam er op initiatief van het weekblad Humo, nadat de groep Noordkaap op Humo's Rock Rally het nummer 'Arme Joe' gecoverd had. 15.000 mensen vierden zijn vijftigste verjaardag tijdens een uniek openluchtconcert in Veurne.
In 1993 zong Tura het lied "Hoop doet leven" op de begrafenis van koning Boudewijn.
In 1999 kwam de Gospel-concerttoer in 12 Vlaamse kerken in de kerstperiode.
Op de Nekka-Nacht in 2000 was hij de centrale gast.
Tura bleef componeren en albums uitbrengen. Zijn concerten trokken na al die jaren nog steeds volle zalen. In 2002 nam Tura in Londen een album op met de London Philharmonic Orchestra. Alle nummers waren door Tura zelf gecomponeerd.
In 2005 vierden de Vlaamse media uitgebreid de 65e verjaardag van Tura, onder andere met de cd "Viva Tura".
In 2007 vierde Tura zijn vijftigjarige carrière. Hij deed dat met twee symfonische concerten met het Vlaams Radio Orkest in Vorst Nationaal. In 2006 was het album "Dank u, Vlaanderen" al verschenen, waarop hij een aantal van zijn bekende nummers en andere Vlaamse klassiekers opnieuw opnam met het VRO.
In 2008 verscheen de cd-box "Will Tura - 100 hits".
In 2009 had Will Tura ongeveer 135 albums uitgebracht.
In 2010 werden allerlei initiatieven genomen naar aanleiding van de 70e verjaardag van de zanger. Zijn dochter Sandy Blanckaert publiceerde een biografie ("Will Tura") en de zanger werd gelauwerd op radio en televisie, onder andere met een aan hem gewijde aflevering van de Canvas-reeks Belpop (uitgezonden op 8 november 2010). Er kwam, opnieuw in samenwerking met het weekblad Humo, ook een cd "Turalura 2" uit. Net als in 1990, toen de eerste cd verscheen, werd een reeks nummers van Tura gecoverd door hedendaagse artiesten. Ook deze compilatie bevat een versie van 'Arme Joe', maar dit keer door "Meuris", de naam waaronder ex-Noordkaap zanger Stijn Meuris tegenwoordig optreedt. De meeste van deze groepen traden ook aan tijdens een Turalura-concert in de Brusselse Ancienne Belgique, waarin Tura als eregast ook meezong.
In 1973 huwde Tura met Jenny Swinnen. Het jaar daarop werd een zoon, David, geboren, en nog eens een jaar later zag hun dochter Sandy het levenslicht.




Lenig
lol
Chris Rea
Christopher Anton (Chris) Rea (Middlesbrough (Engeland), 4 maart 1951) is een Britse zanger.
Chris Rea is met zijn krasse zangstem vooral bekend geworden met nummers als Fool (If you think it's over), Josephine en Driving home for Christmas, die nog altijd veel gedraaid worden op de radio.
Verder schreef hij een aantal nummers voor films, en een aantal van zijn bekendere nummers werden gebruikt als themamuziek. Hij speelde zelf in twee films, in 1985 in Willie and the Poor Boys en in 1999 in Parting Shots, waar hij tevens de muziek van deed. Hij schreef en produceerde de film La Passione, die in 1996 verscheen.
In 2005 heeft hij nog 11 nieuwe cd's uitgebracht (130 nummers), een dvd en een boek met schilderingen die hij gemaakt heeft tijdens zijn herstel van een ernstige ziekte rond het jaar 2000. Chris Rea heeft omstreeks 2005 bekend gemaakt dat hij stopt met touren. In 2006 deed hij zijn The Farewell Tour. Tijdens deze tour speelde hij oude klassiekers en nieuwe nummers.
Hoewel zijn gezondheid hem nog steeds parten speelt, maakt Rea in het najaar van 2007 zijn terugkeer naar het podium bekend. In het voorjaar van 2008 heeft hij met een nieuwe band, the Fabulous Hofner Blue Notes, een korte Europese tournee gedaan: "The Return of the Fabulous Hofner Blue Notes". De band speelt een mix van blues en instrumentale nummers, nieuwe songs en klassiekers. De muzikale invloeden gaan van de instrumentele platen uit de jaren 50 tot en met Miles Davis.
Een album van het quintet is verschenen in februari 2008.
In april 2011 is het volgende project van Chris Rea aangekondigd. Dit is het 'Santo Spirito Project' wat zal bestaan uit 2 speelfilms met bijbehorende soundtracks en een apart album op 3 cd's. De datum voor de release is 5 september 2011.
Vanaf april 2012 wordt op de officiële website van Chris Rea een aankondiging gedaan voor een 'nieuw' project: mogelijk een heruitgave of re-make van La Passione (1996). Er wordt helaas nog geen releasedatum gegeven.


Goedemorgen en groetjes van de kinderen

Laagvlieger,

lol
lol
lol
lol
Triggerfinger
Fijne week
lol
De kabouter