Een man loopt vanaf de biljarttafel naar de bar in een café en zegt tegen de barkeeper: "Ik wil graag wedden dat ik in dat glas daar 5 meter verderop kan pissen zonder dat er iets naastkomt!" De barkeeper lacht en zegt: "Oké, voor hoeveel wedden we?" "300 euro!", zegt de man. "Afgesproken!", zegt de barkeeper. De man ristst zijn broek open en begint te pissen. Hij pist op de bar, op de barkeeper, op de grond, op de krukken, behalve in het glas! De barkeeper en de man liggen helemaal dubbel van het lachen. Dan vraagt de barkeeper: "Waarom lach jij? Je bent net 300 euro armer geworden!" "Nou", zegt de man "Ik heb zojuist met mijn vrienden bij de bar voor 600 euro gewed dat ik hier alles onder zou pissen en dat jij er gewoon om zou gaan lachen!"

Vier studenten aan de T.U. Delft arriveerden maar liefst twintig minuten te laat op een belangrijk schriftelijke examen. De betrokken hoogleraar, die zelf surveilleerde, deelde de studenten mee dat ze te laat waren en om die reden niet meer aan het examen konden deelnemen. De studenten probeerden de hoogleraar te vermurwen en voerden als excuus aan, dat ze gevieren met de auto waren gekomen en dat deze een lekke band had gehad. In dat geval, zo vond de hooggeleerde, verdienden de vier heren een extra kans; een schriftelijk examen bij hem thuis, de week daarop, op hetzelfde tijdstip. Vanzelfsprekend was het viertal die dag stipt op tijd. Elke student kreeg een aparte kamer toegewezen met een stoel en tafel, waarop een gesloten couvert lag met de examenvragen. Het gevreesde examen bestond uit slecht één vraag: "Welke band was lek?"

Een jongen en een meisje liggen naast elkaar langs de dijk, klimt er opeens een stier op een koe. Zegt de jongen: 'Zal ik dat ook doen?' Waarop het meisje zegt: 'Dat moet je zelf weten, het zijn mijn koeien niet.'

Moos gaat een wereldreis maken met de boot, en Saar brengt hem naar IJmuiden. Moos loopt de loopplank over, gaat de boot op, kijkt door een patrijspoort en gaat naar Saar staan zwaaien. Roept Saar: "Moos, doe niet zo gek, doe dat schip van je nek.

De Ajax supporters zijn in opstand gekomen omdat de kaarten voor de Champions League zo schandalig duur zijn. De laatste keer dat Ajax Champions League speelde kostte de kaartjes nog maar 11 gulden.

Een jongen komt een cafe binnen en bestelt zes Jagermeisters. De kastelein (nieuwsgierig als altijd) vraagt aan de jongen: “Mag ik weten waarom jij zes Jagermeisters bestelt?” De jongen antwoordt: “vandaag mijn eerste pijpbeurt gehad.” Waarop de kastelein: “Dan krijg jij van mij de zevende gratis.” Zegt de jongen: “Met alle respect, maar als die zes de smaak niet wegspoelen dan zal dat de zevende ook niet doen.”

Een handelsvertegenwoordiger, doodmoe, komt aan in een kleine gemeente waar er maar één hotelletje is. Tot overmaat van ramp: alle kamers zijn bezet. Hij smeekt de baas: Leg me te slapen, eender waar, maar ik moet absoluut kunnen uitrusten. Wel, zegt de hotelier, ik heb hier een twee-persoonskamer waar er maar één bed beslapen is. Als je met die man op een akkoord komt om de kamer en de prijs ervan te delen is dat voor mij goed. Maar, ik verwittig je, hij snurkt geweldig. Het is zelfs zo erg dat alle gasten ‘s morgens hun beklag erover maken. Maakt niks uit, antwoordt de vertegenwoordiger. Ik ben veel te moe. De twee mannen komen tot een accoord en nemen het avondmaal aan dezelfde tafel. ‘s Morgens komt de handelsvertegenwoordiger als eerste de trap af om naar het ontbijtzaaltje te gaan. Vrolijk fluitend en welgemutst de hotelbaas groetend. Amaai zegt deze. Zo welgezind ? Heb je goed geslapen ? Heeft hij niet gesnurkt ? Bijlange niet, zegt de vertegenwoordiger. Geen enkel moment. Hoe is dat in Godsnaam mogelijk, zegt de hotelbaas. Heel eenvoudig, zegt de vertegenwoordiger. Ik kwam een beetje later dan hem de kamer binnen. Hij lag al op zijn bed. Ik heb hem een kus gegeven op zijn achterwerk en gezegd: Goedenacht, schoonheid. En die kerel heeft de hele nacht recht gezeten in zijn bed om me in de gaten te houden.

Een gedetineerde wist heel goed dat in de gevangenis alle post wordt gelezen en gecensureerd. Toen hij een brief kreeg van zijn vrouw met een vraag over de tuin: 'Schat, wanneer moet ik de aardappelen poten?,' schreef hij terug: 'Spit in elk geval niet de plek om waar ze stonden. Daar heb ik namelijk almijn wapens begraven.'
Een paar dagen later schreef zijn vrouw terug: 'Er zijn zes rechercheursgeweest en die hebben elke vierkante centimeter van de tuin omgespit.'
Per kerende post kwam het antwoord: 'Nu is het tijd om de aardappelen te poten.'