dagdenkertjes

- ...iemand vroeg me \'wat houdt je tegen om gelukkig te zijn\' ? Ik heb geantwoord dat ik vergeten ben wat \'gelukkig zijn\' is... -(... hoe dikwijls zei de ene niet tegen de ander : \' niet te geloven dat we hier zijn \' . Dat \'hier\' was dan de geplande reis waarvan we maar zeker waren dat die doorging op het moment van aankomst.
Toen ik je ontmoette, droomde je van Egypte. We konden niet vermoeden dat we er, na die eerste keer, steeds zouden terugkeren...
Ik zat naast je bed en je weende. \'Boys don\'t cry\', maar jij had een grondige reden om te huilen. En je huilde ook omdat je graag nog eens teruggegaan was, afscheid nemen.
In je dagboek schreef je: \'ik kan het niet geloven dat ik toch nog hier ben\'. En je nam afscheid, van Egypte, van je vrienden, van mij en van het leven...)
















