Amaai ik heb het terug te pakken

Zondag 23 oktober 1994

Dit had ik niet meer verwacht

Dit had ik nooit meer verwacht

*

.Door halfgesloten oogleden lig ik te turen.

Mijn hersenen dwingende, mijn gedachten te besturen

Maar waarom tollen die steeds weer over en weer

En keren weer terug bij dezelfde iemand neer

Mijn handen liggen op mijn hart gevouwen

God…hoe kan je toch zó van iemand houwen

Zijn dit wonderen die gebeuren op deze aarde

En hecht ik eraan wel de nodige waarde

Ik voel het ritme van mijn hart snel slaan

Omdat ik zó innig met die iemand ben begaan

Al de stromingen die mijn lichaam doen begeren

Moet ik die dan altijd maar blijven weren

Ik wil de liefde terug bezingen

En mijn gevoelens niet meer bedwingen

Ik wil die iemand omhelzen en liefkozen

Ik wil op mijn gelaat weer een blos zien blozen

.

Eigen gedicht

Reageer op dit bericht

Vrijdag 21 oktober 1994

Mijn vrouwelijke hormonen geraakte volledig in de war !

Ik heb nooit gedacht dat dit nog zou kunnen gebeuren…..maar het gebeurde toch !

Na vier jaar samen gedanst te hebben kon mijn danspartner om privé redenen niet meer dansen, dus ging ik op zoek naar een andere danspartner

Maar die werd op slag smoor verliefd op mij, ik voelde mij er nog niet klaar voor, en zegde hem dat eerlijk, maar tijdens het dansen sloeg er op de duur bij mij toch ook een vonkje over, hij was echt een super lieve man waar ik de rest van mijn leven zeker mee wou doorbrengen

De grond waar ik over liep was nooit warm genoeg voor hem, we hebben samen ook heel Amerika doorgereisd !

Reageer op dit bericht

Donderdag 20 oktober 1994

Kabbelend beekje !

Klik hier voor meer gratis...

En zo kabbelt mijn leven als een beekje maar weer traagjes verder, al mijn energie gaat naar mijn passie: dansen !

Reageer op dit bericht

Zondag 10 oktober 1993

Gegijzeld !

Klik hier voor meer gratis...

Altijd doet het goed,

een simpel gebaar

Want ons mechanisme

zit toch raar in elkaar

Onafscheidelijk verbonden

met je grijze cellen

Wordt je onverbiddelijk herinnerd

dat je emoties ook nog tellen

En die rotdingen hebben

zo’n verschrikkelijke kuren

En je lichaam moet dat

allemaal maar verduren

Je verstand zegt, nu is het uit

maar je zit gegijzeld met haar en huid

De indoctrinatie die men ondergaat

houdt echt geen rekening

met om het even welke maat

En dan denkt men verdorie

daar gaan we dan maar weer

Want het tumult in je lijf

gaat onverbiddelijk te keer

Dan wordt men stil en vlucht weg

om zijn medemens niet te storen

Want die revolutie kan

men toch altijd niet tonen

Maar stilaan begint alles te tanen

en zichzelf in hogere sferen te wanen

Men heeft zich zelf weer in een greep

En men zegt bewust

ik zat echt wel aan de meet

.

Eigen gedicht

Reageer op dit bericht

Dinsdag 15 juni 1993

Eén van die beroerde dagen

Verbaast

Verbaast kijk ik om me heen

Waar zag ik al die schoonheid weer

Waar zijn al mijn dromen toch gebleven

Die mij tot baren dreven

Die mijn hart bleven beroeren

En mij naar hoge verwachtingen voerde

Verwachten dat kan ik nu niet meer

Maar acht wat doet dat toch zeer

.

Eigen gedicht

Reageer op dit bericht

Zondag 13 juni 1993

Ach ik mis hem !

Klik hier voor meer gratis...

Reageer op dit bericht

Vrijdag 11 juni 1993

Ach !

's Avonds bij het slapen gaan doe ik zonder geluid

mijn kousen en sloffers weer uit

Ik wrijf mijn zere rug maar weer eens in

en denk, heeft dit nog eigelijk nog zin

In mijn bed denk ik aan de voorbije dag

waar ik het weer helemal niet meer zitten zag

En na lang dubben gaan mijn ogen heen en weer

en denk ik aan al de mooie dingen van weleer

En nadat ze 's morgens weer open zijn gegaan

doe ik mijn kousen en die sloffers weer moeizaam aan

Ik slik mijn tranen maar weer naar binnen

en denk wat moet ik vandaag toch weer beginnen

En na een eenzaam ontbijt begint de dag

weer met diezelfde pijnlijke lach

Maar met een plots gebaar trek ik mijn rug heel recht

en denk, gedaan met dat pessimistisch gevecht

Zoveel dagen heb ik misschien nog wel te goed

denk maar eens na wat je er mee doet

Dus houd ik die buie nu maar voor mij

en betrek ik er zo weinig mogelijk nog andere bij

Ik probeer te lachen en het leven weer te beminnen

want God, wat moet ik anders toch beginnen

En 's avonds doe ik mijn kousen en slofjes weer uit

vergeet mijn rug terwijl ik mijn ogen sluit

En in mijn bed hoop ik dat ik morgen de dag

rustiger en gezond weer beleven mag

.

Eigen gedicht

Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 januari 1993

16-01-1993 - Eenzaamheid

Elke dag en iedere nacht

wordt ik langzaam weer versmacht

Waar blijven de mensen om me heen

waar blijven de tranen die ik ween

Alle liefde is mij ontnomen

de eenzaamheid tracht ik te ontkomen

Waarom bleef ik toch alleen

Ik voel niets dan eenzaamheid om me heen

.

Eigen gedicht

Klik hier voor meer gratis...

Reageer op dit bericht

Woensdag 13 januari 1993

13-01-1993 - Waarom moest dit gebeuren ?

Noodlot slaat toe !

Deze nacht is mijn man overleden !

.

Je blauwe ogen waren

dicht gegaan

Je handen leken wel

bevroren

Net was het leven

uit je heengegaan

Of de eenzaamheid

werd reeds in mij geboren

.

Eigen gedichtje

voor het doodsprentje

Reageer op dit bericht

Vrijdag 4 december 1992

1992 - Bezeten van reizen !

Wij waren bezeten van grote reizen, iedere keer een ander land ontdekken.

De meeste reizen heb ik gedaan samen met mijn man, sommige ook met vrienden

.

Landen waar ik zoal terecht gekomen ben:

Buiten Frankrijk - Spanje - Duitsland - Engeland - Italië - Luxeburg

.

Thailand - Sri Lanka - 2 x Egypte - Jordanië - 5 x Sovjet Unie - Finland - Singapore - Noorwegen - Denenmarken - Amerika - Canada - 2 x Oostenrijk - Maleisië - Griekenland en Turkije

.

Het land door reizende ( iedere dag een ander hotel ) trokken we buiten het toeristische gedeelte steeds op zoek naar het leven zo als het daar echt was, avontuutlijk maar soms ook wel wat gevaarlijk !

Reageer op dit bericht

Donderdag 15 augustus 1991

1991 - Jean op pensioen

Een nieuwe periode in je leven

Begint er voor je op deze dag

Dat het je nog véle vreugde mogen geven

Dat je nog jaren genieten mag

*

Toch een goed moment om even stil te staan

En eens kalm en rustig te mediteren

Hoe we ons leven nog verder zullen gaan

En alle moeilijkheden trachten te weren

*

Dus laat ons samen drinken van de wijn

En toasten op een verder goed bestaan

Met water vermengd smaakt hij ook nog fijn

En is het leven waard om verder te gaan

*

Want ondanks alle strijd in ieders leven

Wil ik toch dat je dit weet

Het is de geschikte dag om het te vernemen

Er is er nog altijd maar éne waar ik om geef

*

Eigen gedicht

Reageer op dit bericht

Donderdag 27 juli 1989

Er gebeuren maar een paar dingen in je leven die je nooit vergeet !

.

Klik hier voor meer gratis...

*Ilyushin Il-62 is het eerste Russische straalverkeersvliegtuig voor lange afstanden toen in die tijd !

.

We vlogen met een Iljouchin II 62,van Siberië terug naar Moskou, het is een vlucht van 7.45u

Maar om drie uur 's nacht worden we gewekt door de stem van de piloot "als je iets wilt zien dat je nooit meer zult zien moet je nu uit het raampje kijken" !

We kwamen voor een paar seconden in een vuurrode gloed terecht, een gloed die zich uitstrekte over het ganse wolkendek, dadelijk daarop werd het voor een fractie van een paar seconde klaarlichte dag om dadelijk terug te gaan naar het midden van de nacht !

We kwamen in Moskou aan, een datum vroeger dan dat we vertrokken waren in Siberië !

Inderdaad iets om nooit te vergeten of te begrijpen !

*

Reageer op dit bericht

Maandag 1 mei 1989

Na twee medailles mocht ik mee voor dansen- ( Ballroom en Latin dansen )

.

Twaalf

uren privé in de week ging ik leren

de danskunst te beheren

.

Mijn partner of the dance

leidden mij door allerlei figuren

En met een eindeloos geduld

wist hij al mijn fouten te verduren

Maar bij een verkeerde pas

keek hij mij verwonderd aan

Zijn ogen leken dan te zeggen

daarnet heb je het nog zo goed gedaan

Maar waren mijn passen weer op maat

glunderde hij over het resultaat

Dan was ik zïjn creatie van de schepping

God De Vader had het niet beter gedaan

.

Eigen gedicht

Reageer op dit bericht

Vrijdag 3 februari 1989

Die knuffelbeertjes toch !

.

Mannen zijn toch lieve schatjes

Leggen al de vrouwen in de watjes

Verdragen al onze grillen en kuren

Hoe kunnen ze het toch verduren

Heel de dag mogen we zeuren

dat er ons iets staat te gebeuren

Hun liefde voor ons is zo sterk

Het is gewoon echt gekkenwerk

Zijn we ’s avonds al eens moe

Dekken ze ons met liefde toe

En eenmaal lekker onder de wol

God…..hoe houden ze het toch vol

Het enige dat ze er voor vragen

Is een klein knuffeltje alle dagen

Een mini zoentje daar nog bij

Zijn ze al ontzettend blij

.

Eigen gedicht

Reageer op dit bericht

Maandag 1 augustus 1988

Mijn twee schatjes toen !

.

Mijn twee hondjes toen Bieke en Pluchske waar ik enorm veel vrienschap van kreeg maar helaas naar de hondenhemel .

Reageer op dit bericht

Zaterdag 22 augustus 1987

22-08-1987 - Derde kleinkind is geboren !

Klik hier voor meer gratis...

Ondertussen zijn er bij Sonja en Ronny ook drie kindjes geboren

Hun namen zijn Cristophe, Tierry en Joël

Reageer op dit bericht

Dinsdag 14 juli 1987

Dawn, mijn lieverlings achter-nichtje

Dearest, dearest little girl

Embracing me all the time

Talking about toys and books

A girl who is ever so fine

She is ever so nice to me

She is telling me tales

Such a nice little girl

In life will never fail

I wish I was nearer to her

So I could hold her hand

But there is too much water between

And to much fields and land

So I made her this poetry

To pin up at her wall

So she can keep thinking about me

Because I like her the best of all

And when there are clouds height up in the sky

I want her to count them for me

Because each little cloud high up above

That means a big kiss from me

.

Eigen gedicht

Reageer op dit bericht

Woensdag 3 juni 1987

Alle hens aan dek mannen, de emancipatie !

Oei, oei, mannen niet panikeren t is maar een parodie hoor !

.

Geef toe tege nwoordig ben je

gewoon wie je bent

en doe je minder alsof

Je kiest wat je belangrijk vindt

ook al vinden andere dat niet tof

De liefde is een liefhebberij

beter dan al dat geweld

Ook al zijn we met ons kusjes

zuiniger dan met ons geld

We wachten niet meer om te dansen

tot men ons vraagt

En eisen van de grote liefde

dat hij ook nog altijd is een maagd

Onze eigen naam verloochenen

dat doen we voortaan niet meer

We zijn daar mee geboren

en gebruiken hem daarom weer

Kindertjes verwekken we

alléén als het ons ook zint

Gelukkig niet meer als vroeger

zo eens even tussen pot en pint

Het stemrecht voor vrouwen

dat is een goede zaak

We kiezen zelf en bewust

voor een vrouwelijke kandidaat

We zijn ook veel royaler

met het geen ons ook eens pleziert

En hebben minder tijd voor de grote kuis

zalig als je het zo beziet

Ook komen en gaan we

wanneer het maar even kan

En stofzuigen doen we dan

als ons eten even opwarmt in de pan

Het ouderwetse grootmoederschap

daar laten we ons niet meer toe dwingen

Er zijn crèches, babysiters

en nog meer van die dingen

Natuurlijk zijn we dol op die schatten

en missen willen we ze niet meer

Maar er is nog een andere schat

die gaat straks op pensioen

en daar gaat onze vrijheid weer

Maar we blijven bijten op onze tanden

ook over onze oude dag willen we beslissen

wat is het leven toch mooi geweest

en wat hebben onze voorzusters

allemaal niet moeten missen

Eigen gedicht

Reageer op dit bericht

Zondag 13 juli 1986

Teleurstelling voor Vera en Slim

De ooievaar blijft hun deurtje voorbij gaan !

Na spuiten hormonen

en eindeloos trachten

Weet ik dat jullie iedere maand

weer hoopvol zit te wachten

*

Men zegt wel eens de natuur

heeft altijd het laatste woord

Maar soms wordt die wet al eens

door de wetenschap doorboord

*

En mocht er eens bij jullie

door de ooievaar worden aangebeld

Wens ik jullie maar ëën ding

een gezond kindje, dat is alles dat telt

*

Maar als hij jullie deurtje

maar steeds voorbij zou blijven gaan

Dat is dat een bladzijde in jullie leven

dat je over zult moeten slaan

.

Eigen gedicht

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van 't Leven blijft niet stille staan