Naar de inhoud

't Leven blijft niet stille staan

seniorennet.beseniorennet.be

Archief

Zaterdag 16 januari 1993

16-01-1993 - Eenzaamheid

Elke dag en iedere nacht
wordt ik langzaam weer versmacht
Waar blijven de mensen om me heen
waar blijven de tranen die ik ween
Alle liefde is mij ontnomen
de eenzaamheid tracht ik te ontkomen
Waarom bleef ik toch alleen
Ik voel niets dan eenzaamheid om me heen
.
Eigen gedicht

Klik hier voor meer gratis...

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Reageer op dit bericht
Vrijdag 11 juni 1993

Ach !

's Avonds bij het slapen gaan doe ik zonder geluid
mijn kousen en sloffers weer uit
Ik wrijf mijn zere rug maar weer eens in
en denk, heeft dit nog eigelijk nog zin
In mijn bed denk ik aan de voorbije dag
waar ik het weer helemal niet meer zitten zag
En na lang dubben gaan mijn ogen heen en weer
en denk ik aan al de mooie dingen van weleer
En nadat ze 's morgens weer open zijn gegaan
doe ik mijn kousen en die sloffers weer moeizaam aan
Ik slik mijn tranen maar weer naar binnen
en denk wat moet ik vandaag toch weer beginnen
En na een eenzaam ontbijt begint de dag
weer met diezelfde pijnlijke lach
Maar met een plots gebaar trek ik mijn rug heel recht
en denk, gedaan met dat pessimistisch gevecht
Zoveel dagen heb ik misschien nog wel te goed
denk maar eens na wat je er mee doet
Dus houd ik die buie nu maar voor mij
en betrek ik er zo weinig mogelijk nog andere bij
Ik probeer te lachen en het leven weer te beminnen
want God, wat moet ik anders toch beginnen
En 's avonds doe ik mijn kousen en slofjes weer uit
vergeet mijn rug terwijl ik mijn ogen sluit
En in mijn bed hoop ik dat ik morgen de dag
rustiger en gezond weer beleven mag
.
Eigen gedicht
Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Reageer op dit bericht
Dinsdag 15 juni 1993

Eén van die beroerde dagen

 

Verbaast
 
Verbaast kijk ik om me heen
Waar zag ik al die schoonheid weer
Waar zijn al mijn dromen toch gebleven
Die mij tot baren dreven
Die mijn hart bleven beroeren
En mij naar hoge verwachtingen voerde
Verwachten dat kan ik nu niet meer
Maar acht wat doet dat toch zeer
.
Eigen gedicht
 

   

Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht
Zondag 10 oktober 1993

Gegijzeld !

Klik hier voor meer gratis...

Altijd doet het goed,
een simpel gebaar
Want ons mechanisme
zit toch raar in elkaar
Onafscheidelijk verbonden
met je grijze cellen
Wordt je onverbiddelijk herinnerd
dat je emoties ook nog tellen
En die rotdingen hebben
zo’n verschrikkelijke kuren
En je lichaam moet dat
allemaal maar verduren
Je verstand zegt, nu is het uit
maar je zit gegijzeld met haar en huid
De indoctrinatie die men ondergaat
houdt echt geen rekening
met om het even welke maat
En dan denkt men verdorie
daar gaan we dan maar weer
Want het tumult in je lijf
gaat onverbiddelijk te keer
Dan wordt men stil en vlucht weg
om zijn medemens niet te storen
Want die revolutie kan
men toch altijd niet tonen
Maar stilaan begint alles te tanen
en zichzelf in hogere sferen te wanen
Men heeft zich zelf weer in een  greep
En men zegt bewust
ik zat echt wel aan de meet
.
Eigen gedicht

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Reageer op dit bericht
Donderdag 20 oktober 1994

Kabbelend beekje !

Klik hier voor meer gratis...

En zo kabbelt mijn leven als een beekje maar weer traagjes verder, al mijn energie gaat naar mijn passie: dansen !
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Reageer op dit bericht
Vrijdag 21 oktober 1994

Mijn vrouwelijke hormonen geraakte volledig in de war !

Ik heb nooit gedacht dat dit nog zou kunnen gebeuren…..maar het gebeurde toch !
Na vier jaar samen gedanst te hebben kon mijn danspartner om privé redenen niet meer dansen, dus ging ik op zoek naar een andere danspartner
Maar die werd op slag smoor verliefd op mij, ik voelde mij er nog niet klaar voor, en zegde hem dat eerlijk, maar tijdens het dansen sloeg er op de duur bij mij toch ook een vonkje over, hij was echt een super lieve man waar ik de rest van mijn leven zeker mee wou doorbrengen
De grond waar ik over liep was nooit warm genoeg voor hem, we hebben samen ook heel Amerika doorgereisd !
Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht
Zondag 23 oktober 1994

Dit had ik niet meer verwacht

 Dit had ik nooit meer verwacht
*
.Door halfgesloten oogleden lig ik te turen.
Mijn hersenen dwingende, mijn gedachten te besturen
Maar waarom tollen die steeds weer over en weer
En keren weer terug bij dezelfde iemand neer
Mijn handen liggen op mijn hart gevouwen
God…hoe kan je toch zó van iemand houwen
Zijn dit wonderen die gebeuren op deze aarde
En hecht ik eraan wel de nodige waarde
Ik voel het ritme van mijn hart snel slaan
Omdat ik zó innig met die iemand ben begaan
Al de stromingen die mijn lichaam doen begeren
Moet ik die dan altijd maar blijven weren
Ik wil de liefde terug bezingen
En mijn gevoelens niet meer bedwingen
Ik wil die iemand omhelzen en liefkozen
Ik wil op mijn gelaat weer een blos zien blozen
.
Eigen gedicht

 

Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht
Dinsdag 1 november 1994

Amaai ik heb het terug te pakken

 

Klik hier voor meer gratis...
Terug verliefd
* 
Mijn hartslag ging pompend door mijn aderen
Mijn bloed klopte fel door me heen
Mijn mond droog van de emoties
Mijn gedachten tolde wild heen en weer
Bestaan er dan toch bovennatuurlijke krachten
Die mij dwongen terug aan het beminnen te gaan
Die de vlindertjes in mijn buik deden zweven
En mij romantisch deden staren naar de maan
Neen…dit kon mij echt niet meer overkomen
Maar zijn adem ging dwars door mij heen
En zwevend van geluk lag ik plots in zijn armen
En telde mijn leeftijd geen grenzen mee
.
Eigen gedicht

 

Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht

Meer van 't Leven blijft niet stille staan

↑ Terug naar de berichten