Poëzie "Alsof."

DE BOOMZAAG.

De boomzaag die brult

wenend vallen de takken

zo onherstelbaar.


                          Sami.

WOLKEN.

Moet je nu toch eens even kijken
hoe kunnen ze elkaar zo ontwijken
ze nemen andere vormen aan
om ieder hun eigen weg te gaan.

Wolken zijn er in alle maten
donkere en die een kleur doorlaten
donder en bliksem die word gemaakt
waar warmte en kou elkander raakt

Blauwe lucht die trilt van het warmen
zuurstof in de lucht zo verarmen
stralenbundels zijn gefilterd voor
't licht van de zon, 't schijnt er zo door.

Soms zijn er enkele op de vlucht
verdwaald in die hemelsblauwe lucht
azuurblauw, niet om door te kijken
grenzeloos, je kan 't einde niet grijpen.


                                                  Sami.

Mijn Leven.

Er zijn dingen in mijn leven
die ik niet meer weet
er zijn dingen in mijn leven
die ik nooit meer vergeet.

Er zijn zaken in mijn leven
die ik niet zag
er zijn zaken in mijn leven
die ik niet meer mag.

Er zijn mensen in mijn leven
die ik niet meer ken
er zijn mensen in mijn leven
die niet meer weten wie ik ben.

Die dingen, zaken en mensen
zijn van heel grote waarde
de dingen, zaken en mensen
zijn 't belangrijkste op aarde.


                                  Sami.

Trefpunt in je hart.

Ken je nog die kleine dingen
die je vroeger deden zingen
waar je zo vrolijk om was
maar misschien,
en dat besef ik nu pas
zijn die kleine dingen
die je vroeger deden zingen
nog aanwezig, in je hart.


                               Sami.

HET LITTEKEN.

Lichtgewicht, als een donzig veertje
gedragen door het woelen van de wind
het pennetje, bezeerd bij het neerkomen
stilletjes, wenen als een gekwetst kind.

Een koos kusje dat dan wonderen doet
tijdens het spel, op regenboog jacht
eerst ontroostbaar, zolang duurt de pijn
wondteken, met waarde van een smaragd.

Vlug vergeten, hoe jong de wond ook is
als een beeldschrift van smart
wanneer het als een striemende teken
ongewenst, in iemands hart is aangebracht.

Ieders hart, edel, net een bergkristal
onherstelbaar, als een versleten deken
onzichtbaar, zonder dat je het wilde
voor eeuwig getekend, met het litteken.

                                                                                                Sami.

 
"Fluiten."

Vogeltjes
die moe zijn
van het vele fluiten
gaan rusten
maar zij doen dat
op een takje, buiten.


                       Sami.

ZIJDE BLOEMEN.

‘k Zag mooie bloemen

bloemen gemaakt van zijde

wat een illusie.


                     Sami.

Onze Zon.

De koperen ploert, net een kameleon
nu wou ze haast niet ondergaan
ze bleef hangen, boven de horizon
haar dagtaak was nog niet gedaan

Drijvend boven de grote oceaan
brandend doet ze het water koken
schroomde of ze in het sop zou gaan
naakt, ze was nog onbesproken

Twijfelend, even moest ze nog kiezen
welk badpak ze aan zou trekken
plotseling, ze had niets te verliezen
het werd dat met die zonnevlekken

Uitrusten doet ze even op haar treeft
de schreeuw van de meeuw weerklinkt
als ze laag boven het water zweeft
net doet alsof ze een slokje drinkt

Dit spektakel waar je ook verblijft
dagelijks een gratis vertoning geeft
elke tobberij uit je hoofd verdrijft
als je dit schouwspel mee beleeft.


                                              Sami.

"EVENTUALITEIT."

Wat zou ik graag
bij het kraaien van de haan
mij eens goed uitrekken
en voor één keer
eens onvermoeid kunnen opstaan.

Wat zou ik graag
na het eten en het maken van toilet
gewoon kunnen doorgaan
niet eerst moeten rusten
en een plaatje ophangen met “Belet.“

Wat zou ik graag
zonder te trillen en te beven
als een vrije vogel kunnen vliegen
zonder het voelen van de pijn
nog eens een gewone dag mogen beleven.

Wat zou ik graag
verlost zijn, als zo een patiënt
die vreugden des levens, niet meer kent
en als het op een dag eens wat beter gaat
zeldzaam moment,
evenwel,
er steeds het beste van maak.


                                                        Sami.

KORENAREN.

Een landbouwer dacht

mooi land met korenaren

moeilijk te kammen.


                              Sami.

Bergen verzetten.

Ik zou zo graag bergen verzetten
bergen van stenen en zand
de stenen laat ik achter
het zand sijpelt door mijn hand
het voelt al vele zachter
op de stenen moet je niet letten.

De stenen die kan je pletten
tot er alleen gruis overblijft
gruis dat met de wind opstijgt
zo fijn dat het op 't water drijft
niet meer weet waar het verblijft
Ik zou zo graag bergen verzetten.

Mijn handen moet ik ervan betten
liggen open van het vele werk
voel mij daardoor wel wat loom
gek, dat ik het nu pas merk
maar morgen, na deze droom
dan zal ik die bergen wel verzetten.


                                                Sami.

Mijn Kinesiste.


Ik heb een goede kinesiste 

wat zij ook voor mij besliste

Ingrid is haar naam

heeft een heel goede faam

met d' oefeningen die zij opviste.


                                             Sami.

DE KIP.

Twaalf kippen in een hok
twee zaten niet op stok
tien zaten op een lijn
samen is dat een dozijn

Over wat ze spraken
gaat niet over zaken
ging het over fouten
niet om bij te houden

Kakelen dat ze doen
het was al over noen
ze riepen door elkaar
er was ook geen bezwaar

Plotseling een stilte
Mijnheer Haan die ’t wilde
hij vond het nu genoeg
zij hen " tot morgenvroeg”

Toen sprong hij mee op stok
er kwam herrie in ’t hok
er viel een van de kippen
omdat haan mee kwam zitten

Hoe kon dat gebeuren
één kip moest betreuren
op een plaats niet voorzien
er was maar plaats voor tien.

                                    Sami.

DE LEEUW.

De leeuw met zijn jong

spelend geeft hij hen kennis

leert hen zo doden.


                                      Sami.

Rijkdom.

Als je niets geeft
kan je niets krijgen
maar als je schenkt
zonder te moeten krijgen
ben je veel rijker
dan menigeen denkt.

                    Sami.

 "Bezit je niet wat je op prijs stelt,

stel dan op prijs wat je bezit."