"Kindermishandeling."

  Onze computer.

Wat zouden wij nog kunnen zonder pc
hij vervangt, is onze moderne geluksfee
hij is onze beste dagelijkse spreekbuis
en we moeten er niet voor uit ons huis.

We kunnen eens bijpraten met onze buren
en daar zo terug wat levenslust uit puren
maar die buren zijn in de dag niet thuis
en ’s avonds zitten ze achter hun kijkbuis.

Wat kunnen we dan zonder pc nog doen
lang uitslapen tot even na de noen
opgesloten binnen onze vier muren
en steeds maar aftellen, die lange uren.

Het is de vooruitgang die het hem doet
ook al is dat voor iedereen niet zo goed
zo ons leven misschien anders runnen
wat zouden we zonder pc nog kunnen.



                                        Sami.

DE NACHTEGAAL.

De nachtegaal zingt
zijn mooiste lied
of je luistert
deert hem niet
hij zingt
“Vergeet mij niet"


                     Sami.

Gelukkig Zijn.

Al doet het soms pijn

ik weet dit sinds enkele weken.

om gelukkig te zijn

moet je soms harten breken.

  Tranen.

Zijn de letters van ons wezen

zijn ze van vreugd

dan doen ze deugd

zijn ze van pijn

moeten ze er zijn

zo kan een ander

het in je tere hart ook lezen.

                                                                        Sami.

Vergeten.

Wie nooit iets vergeet
komt waarschijnlijk
van een andere planeet
al is het niet pijnlijk
schrijf dit hier vlug neer
voor ik het weer vergeet.



                                           Sami.

Van Binnen.

Leven in een tijd als deze eeuw
zwevend op de wind als een zilvermeeuw
geen enkele vleugelslag is haar teveel.

Is aan ieder ook niet gegeven
sommige willen alles voorbijstreven
zij hebben verleerd om te balanceren.

Op de koord van de levensdraad
vinden vele dat hen niets nog schaadt
zij vinden zichzelf de beste kandidaat.

Alle mensen willen graag winnen
liefst door heel veel centen te innen
maar door te geven, komt het van binnen.

                                                                                 Sami.

DE KIPPEN.

Er waren eens kuikens geboren

hun schalen die waren verloren

de haan die kwam kijken

hij wilde niet wijken

maar de kippen die lieten zich horen.

                                                                             Sami.

Alsof.

Ogen die je ontwijken
die zo afwezig kijken
alsof ze niet aanwezig zijn.

Of zwevende gedachten
die mij ijl toelachten
alsof ze toch niet bestaan.

Een vertrokken grimas
de ogen diep in hun kas
alsof ze iets wilden verbergen.

Een glimlach, je lijkt wel gezond
al loop je met een open wond
alsof ik dat zomaar kan verdragen,
nee, zelfs niet op goede dagen.



                                   Sami.

DE BOOMZAAG.

De boomzaag die brult

wenend vallen de takken

zo onherstelbaar.


                          Sami.

WOLKEN.

Moet je nu toch eens even kijken
hoe kunnen ze elkaar zo ontwijken
ze nemen andere vormen aan
om ieder hun eigen weg te gaan.

Wolken zijn er in alle maten
donkere en die een kleur doorlaten
donder en bliksem die word gemaakt
waar warmte en kou elkander raakt

Blauwe lucht die trilt van het warmen
zuurstof in de lucht zo verarmen
stralenbundels zijn gefilterd voor
't licht van de zon, 't schijnt er zo door.

Soms zijn er enkele op de vlucht
verdwaald in die hemelsblauwe lucht
azuurblauw, niet om door te kijken
grenzeloos, je kan 't einde niet grijpen.


                                                  Sami.

Mijn Leven.

Er zijn dingen in mijn leven
die ik niet meer weet
er zijn dingen in mijn leven
die ik nooit meer vergeet.

Er zijn zaken in mijn leven
die ik niet zag
er zijn zaken in mijn leven
die ik niet meer mag.

Er zijn mensen in mijn leven
die ik niet meer ken
er zijn mensen in mijn leven
die niet meer weten wie ik ben.

Die dingen, zaken en mensen
zijn van heel grote waarde
de dingen, zaken en mensen
zijn 't belangrijkste op aarde.


                                  Sami.

Trefpunt in je hart.

Ken je nog die kleine dingen
die je vroeger deden zingen
waar je zo vrolijk om was
maar misschien,
en dat besef ik nu pas
zijn die kleine dingen
die je vroeger deden zingen
nog aanwezig, in je hart.


                               Sami.

HET LITTEKEN.

Lichtgewicht, als een donzig veertje
gedragen door het woelen van de wind
het pennetje, bezeerd bij het neerkomen
stilletjes, wenen als een gekwetst kind.

Een koos kusje dat dan wonderen doet
tijdens het spel, op regenboog jacht
eerst ontroostbaar, zolang duurt de pijn
wondteken, met waarde van een smaragd.

Vlug vergeten, hoe jong de wond ook is
als een beeldschrift van smart
wanneer het als een striemende teken
ongewenst, in iemands hart is aangebracht.

Ieders hart, edel, net een bergkristal
onherstelbaar, als een versleten deken
onzichtbaar, zonder dat je het wilde
voor eeuwig getekend, met het litteken.

                                                                                                Sami.

 
"Fluiten."

Vogeltjes
die moe zijn
van het vele fluiten
gaan rusten
maar zij doen dat
op een takje, buiten.


                       Sami.

ZIJDE BLOEMEN.

‘k Zag mooie bloemen

bloemen gemaakt van zijde

wat een illusie.


                     Sami.

Onze Zon.

De koperen ploert, net een kameleon
nu wou ze haast niet ondergaan
ze bleef hangen, boven de horizon
haar dagtaak was nog niet gedaan

Drijvend boven de grote oceaan
brandend doet ze het water koken
schroomde of ze in het sop zou gaan
naakt, ze was nog onbesproken

Twijfelend, even moest ze nog kiezen
welk badpak ze aan zou trekken
plotseling, ze had niets te verliezen
het werd dat met die zonnevlekken

Uitrusten doet ze even op haar treeft
de schreeuw van de meeuw weerklinkt
als ze laag boven het water zweeft
net doet alsof ze een slokje drinkt

Dit spektakel waar je ook verblijft
dagelijks een gratis vertoning geeft
elke tobberij uit je hoofd verdrijft
als je dit schouwspel mee beleeft.


                                              Sami.