deze morgen ben ik om zes uur vertrokken naar zaventem om mijn zooon en schoondochter weg te brengen, ik heb rechtsomkeer gemaakt en ben naar het ziekenhuis gereden met mijn zus, wij hebben haar geholpen met eten en bij de verpleging gevraagd wat er met haar gebeurd was en ze zeiden dat ze een scan gehad had van haar buik( buik???) ze is voor een hoofdwonde opgenomen en ze maken een scan van haar buik! deze namiddag moest ze naar neurologie voor een hersenscan, en nog een paar onderzoeken, ik vraag me af waarom ze die onderzoeken doen! enfin, ze heeft redelijk gegeten,en veel gedronken maar ze kan zelf niet bij haar drinken,en ze kreeg ijsje als dessert en dat at ze graag, ze kan moeilijk spreken maar verstaat me wel alhoewel ze niet meer weet wat er gebeurd is, ik hoop dat dit nog wat opklaart. één van mijn broers had al gezegd dat ze niet meer naar huis kwam, maar dan zal er wat anders moeten gebeuren als ik haar daar zou moeten laten,maar ik zal het maar bij de dag bekijken, ik krijg woensdag de dokter weer op bezoek en als die me naar het ziekenhuis stuurt dan valt er niks meer op te lossen, dan probeer ik om bij haar op de kamer te liggen en kan ik haar in het oog houden, dit is alles weer voor vandaag!
eindelijk denk je dan dat het ergste voorbij is en er gebeurt weer wat!gisterenavond deed ik met mijn moeder het gebruikelijke wandelingetje rond de tafel , daarna vroeg ze om haar poep in te smeren want ze deed pijn, dus ik de cremepot gepakt en terwijl ze aan de stoelleuning vasthield heb ik haar ingesmeerd, ik zei dat ze even moest vasthouden omdat ik eerst de pot terug op tafel moest zetten anders kon ik haar niet vasthouden, dus ik draai me om, zet de pot neer en draai terug en hoorde een harde knots, precies of er hout brak, was mijn moeder achterover gevallen met haar hoofd op de marmeren rand van de schouw. ze was buiten westen en het bloed stroomde uit haar hoofd, ik heb een kussen onder haar hoofd gelegd,toen zag ik dat ze haar mond dichtneep en er allemaal blaasjes uitkwamen, haar ogen waren ver open gesperd en ik dacht dat ze stierf, jongens, ik ben nog nooit zo in paniek geraakt, ik heb geroepen, gehuild en proberen te bellen maar door de consternatie heb ik een paar keer een verkeerd nummer gebeld, eindelijk kreeg ik mijn zus aan de lijn , en riep dat ze direkt moest komen en heb mijn gsm laten vallen, ik heb toen eerst mond op mond beademing toegepast en hartmassage, ik wist niet of dat nodig was maar deed het toch maar en na een vijftal keer was ze weer bij bewustzijn, ondertussen was mijn zus gearriveerd en belde de dokter, die had geen dienst,kreeg een ander nummer, kwam een dokter uit een ander dorp, die moest de ambulance verwittigen, daar is allemaal veel tijd door verloren, hij heeft haar onderzocht, en vond dat ik goed werk gedaan had, maar ik trilde op mijn benen en kom niet blijven staan;daarna is ook mijn oudste broer en zijn vrouw gekomen en samen zaten we te wachten op de ambulance. daarna kreeg ze een halskraag aan en in de ambulance hebben ze ook nog werk gehad voor ze vertrokken, mijn zus en schoonzus zijn meegereden, ik was niet bekwaam om auto te rijden, dus heb ik thuis de boel maar opgekuist, alles hing vol bloed, ikzelf ook, heb gewassen enz, gewacht op mijn zus die om halftwee deze nacht erdoor kwam. ze hebben een foto genomen van haar hoofd, de wonde genaaid, zes draadjes, en alle twee uur gingen ze kijken. deze morgen ben ik met mijn zoon en schoondochter gaan kijken, ze kan nauwelijks spreken, weet niet dat ze in het ziekenhuis is en dat ze gevallen is. morgen wordt er een ctscan van haar hoofd gemaakt,dus daar ga ik recht naartoe als ik van het vliegveld kom, jammer dat mijn zoons vakantie zo moet eindigen, maar die vindt dat ik te veel opoffer en dat ik andere maatregelen moet nemen, misschien brengt de volgende week vanzelf een oplossing, ik hou jullie op de hoogte!
ik ben er weer en dat op vrijdagmiddag! het was een flink gepuzzel om de hele dag vrij te hebben, maar het is gelukt! ik ben deze morgen vertrokken even na elven met mijn zoon en schoondochter, we hebben hier koffie gedronken, haar naar één van haar vroegere bazinnen gebracht en een pc winkel bezocht. nu doet mijn zoon een siesta en ik ga even in de tuin werken, dat is ook weer nodig. straks halen we mijn schoondochter op en gaan we ergens iets eten, ondertussen zit nu mijn zus bij mijn moeder en straks mijn dochter, zij zal ook het eten voor mijn moeder klaarmaken; hoe laat ik thuis zal zijn weet ik niet, maar ik ben blij dat ik kan rekenen op enkele invallers, zo kan ik de batterijen ook weer eens opladen. mijn moeder stelt het redelijk wel, de dokter adviseert een speciale stoel voor haar opdat ze wat meer op kan gaan zitten, ze is niet meer ziek maar ze krijgt altijd pijn in haar zij als ze op is, dus proberen we daar iets aan te doen, toen ik aan de dokter vroeg of dat nog wel de moeite was op deze leeftijd zei hij dat ze voor de rest gezond is en er nog veel plezier van kan hebben. weet je, al dat liggen op haar rug veroorzaakt steeds opnieuw een doorligplek en dan moet er steeds weer zalf op, dus nu maar afwachten. wat mezelf betreft, ik heb een week uitstel gekregen, volgende woensdag komt hij terug en als het dan niet goed is stuurt hij me naar het ziekenhuis, maar dat is van latere zorg, nu nog even genieten,dus tot later
dit is de tweede avond dat ik hier ben, maar ik heb nog veel te doen, dus het zal een kort stukje worden. mijn moeder blijft zo ongeveer het zelfde, als ik haar naar de tafel breng steekt ze haar handen in mijn broeksband maar ik voel dat ze geen evenwicht heeft, het ergste is dat zij zich niet laat leiden, ze wil altijd haar richting uit met als gevolg dat we al drie keer tegen de grond gegaan zijn, zonder veel erg want ik kon haar nog wel wat tegenhouden maar ik ging toch mee. eten doet ze alleen met het nodige gemors maar liever dat dan helemaal niks doen, ze heeft antibiotica gekregen, maar daar heeft ze vandaag last van, vier keer naar het toilet terwijl ze anders nooit kan. vandaag heb ik haar een uur alleen gelaten, ik moest naar de mediotheek, voor ik vertrok had ik haar een pamperbroek aangedaan, voor het geval, en ja hoor, ze had een vuile pamper, dus alles weer maar afgewassen, maar voor de rest was ze braaf in haar bed gebleven, ik kan toch niet voor elk wissewasje iemand roepen om op haar te passen? ze gaat nu redelijk vooruit en ik durf al eens naar de bakker of de bank, maar dat is allemaal dichtbij, de mediotheek is wat anders, maar enfin, zo erg was het ook weer niet. moegen wordt het vroeg dag want ik moet eerst hier gaan stemmen en daarna in mijn moeders dorp, zal weer aanschuiven zijn denk ik.mijn broer was vannacht bij mijn moeder, deze nacht een zus en morgenvroeg komt een andere zus haar de eerste zorgen toedienen en haar ontbijt brengen, hopelijk ben ik dan terug. dus voor deze avond wel te rusten en tot de volgende keer, wanneer dat zal zijn weet ik niet want mijn zoon komt over uit spanje en dan zal ik wel wat anders te doen hebben denk ik, dus tot later!
hier ben ik weer even, ja , het is haar gelukt om 95 jaar te worden, en ze is niet eens lastig geweest tot 's avonds, toen moest er weer van alles, wc, haar zakdoek die ze om de haverklap kwijt is, haar bel, haar drinken, en dat moet allemaal in het gelid staan!!! het was een drukke dag die begon om halftien met het bezoek van haar schoonzus van 101 jaar, een nicht, een broer en haar petekind natuurlijk ook met een grote bos bloemen, en dat komen en gaan heeft geduurd tot halftien, mijn zus en haar man kwamen even later en zij heeft haar mee in bed geholpen want ik moet het opgeven, de dokter is gisteren geweest en wou mij naar het ziekenhuis sturen en laten opnemen, maar dat kon echt niet volgende week daar mijn zoon een weekje overkomt uit spanje, dus komt hij volgende dinsdag langs, hij heeft me antibiotica gegeven waar je een paard mee om krijgt, maar ik ben alleen maar moe. morgenavond komt een broer slapen en zaterdag een zus , dus kan ik er eens een keertje tussenuit en wat bijslapen, dat is wat ik het meeste nodig heb, ik kan bijna geen enkele nacht doorslapen, ik hoor mijn moeder hoesten of ze rammelt met de bel, of ze gooit haar beker overboord, het is altijd wel iets, maar ze ziet dan ook heel slecht dus ze kan niets terugvinden,en dan slaat ze alarm, alhoewel het wat minder is dan het is geweest.zo, dit is weer wel genoeg voor vandaag,tot de volgende keer
en toch zal ze het halen! ze heeft al gezegd dat ik van alles in huis moet halen voor volgende woensdag. vanavond is er weer een zusje van mij aan het oppassen, maar het lijkt wel als iemand anders dat moet doen dat ze dan zenuwachtig wordt en lastig, nu zei mijn dochter om die buronil vlak na het avondeten te geven, 's avonds is haar jammeruurtje, niks ligt er goed, ze heeft pijn hier en daar,ze moet nog vanalles, eten of een uit bed,of een koek of botermelk, ze houdt me wel bezig.ze is al weer enkele kilos bijgekomen en dat voel je als je haar op moet tillen.maar ze eet dan ook zeer goed, ik snap het nog altijd niet, iedereen blijft verbaast, haar bloed is gecontroleerd en was in orde behalve dat ze een weinig bloedarmoede heeft, daar heeft ze nu ook iets voor gekregen. ik ben deze week een paar namiddagen naar de kermis geweest met mijn kleinzoon en nu weer hier dat lijkt al teveel te zijn,en morgenvroeg moet ik eerst naar de ortodont en dan kan ik pas naar huis. nu is mijn dochter hier met de kleinste, ze mag niet naar huis zolang er daar geschilderd wordt,maar ze komt ook wel eens babysitten bij mijn moeder.dus nu moet ik van alles in huis halen voor de festiviteiten met haar verjaardag, en, natuurlijk verdient dat een bloemetje!een hortensia die mijn man haar cadeau gaf voor zijn overlijden!
en toch waar! mijn moeder is weer aan het leren stappen, ze steekt haar handen in mijn broeksband en daar gaan we dan, we doen drie rondjes rond de tafel, maar ze heeft nog geen evenwicht.ze moet wel wat medicijnen nemen waar ik een beetje mee geexperimenteerd heb, maar nu blijkt het toch wat beter te gaan, ze zeurt niet meer zo erg, natuurlijk heeft ze nog pijn, vooral haar stuitje doet pijn maar de wonde is dicht, de verpleegster is daar erg blij mee want als je eenmaal een decubitus hebt geraak je daar zo maar niet vanaf. ze eet ook vaker maar wel wat minder als vroeger, maar ze is verlekkers op pudding en yougurt, en de hollandse gevulde koeken! ze begint uit te kijken naar haar 95 ste verjaardag op 4 october, deze namiddag zei ze dat ik maar iets in huis moest halen voor die dag, dus ik denk dat ze weer wat positiever denkt nu het allemaal wat beter gaat. het is dan ook verbazingwekkend wat ze allemaal doorstaan heeft en nu zo goed recupereerd , iedereen is verbaasd en ik nog het meeste denk ik. haar alleen laten is een andere zaak, deze avond is mijn zus bij haar, hopelijk kiepert ze niet weer uit mijn bed zoals de vorige keer, wat ze gedaan heeft snap ik niet maar ze is met matras en al op de grond getuimeld, nu moet ik wel zeggen dat ik twee matrassen op elkaar heb liggen, dat was voor in de tijd dat ik bij haar moest waken, en waar kan ik die matras dan beter laten dan op mijn bed? ze heeft er gelukkig niets aan over gehouden, volgende week komt een andere zus op vrijdag, dan kan ik ook weer naar mijn eigen kotje, bovendien zal mijn dochter en de kleinste dan ook hier slapen want ze zijn haar huis aan het schilderen en die geur is slecht voor een zwangere vrouw, dus kampeert ze hier. mijn huis heeft al meer gediend voor anderen dan voor mezelf, maar dat geeft niet, leeg staan is ook niet goed. daarna, in october komt mijn zoon en schoondochter voor een weekje over uit spanje, dus daar kijk ik ook naar uit, hopelijk kan ik dan ook iest regelen in verband met mijn moeder zodat ik ook wat tijd heb voor hen, ik kijk er al naar uit!!zo, dat was het weer voor vandaag!
als alles normaal doorgegaan was en mijn moeder niet zo ziek was geworden had ik nu kunnen genieten van een weekje spanje ! ik zou gisteren vertrekken maar ik heb geannuleerd ,ik kan er niet vandoor gaan terwijl zij daar zo ligt; vanavond kwam mijn jongste broer slapen maar dat ging ook niet van een leien dakje, ùijn moeder was vandaag al vier keer naar het groot toilet geweest en ze was bang dat ze weer moest als ik weg was, ze pannikeerde en zei dat ze liever had dat ik bij haar bleef, maar als ik één keer toegeef kom ik hier nooit meer en dit is tenslotte toch mijn thuis, ik heb haar dan maar een halve temesta gegeven en toen werd ze rustig , wat je dan rustig noemt,ik moest haar nog eens verleggen, de dekens fatsoeneren en uiteindelijk wou ze nog een potje pudding maar dat heb ik mijn broer laten geven, het was al laat genoeg, maar morgenvroeg moet ik om 8 uur terug zijn want mijn broer moet weg, dus zal het niet laat worden vandaag. nu de school weer begonnen is zit mijn kleinzoontje weer geplaagd met een verkoudheid en koorts, het arme schaap en zijn moeder is ook niet al te fit nu ze weer in verwachting is, hopelijk is het maar tijdelijk want ik kan haar weinig helpen nu mijn moeder zo ziek is, dat wordt nu al het 23ste achterkleinkind voor mijn moeder, ja we zijn met zeer velen.als het een meisje wordt en mijn moeder leeft nog, is er eindelijk een viergeslacht!dat was het zo wel weer, hopelijk ben ik er volgende week ook weer!
omdat mijn nichtje nog eens komt oppassen bij mijn moeder ben ik weer eens hier, ik was in de tuin bezig die onder het onkruid staat maar het is zo warm dat ik maar even een pauze genomen heb. het was ook al weer enige tijd geleden dat ik hier was.mijn moeder maakt vooruitgang, taai dat ze is, de huisdokter zegt dat hij dit nog nooit in zijn cariere heeft meegemaakt, ze was zo goed als overleden en toch krabbelt ze weer recht, ze is niet meer verward, tenminste, ze noemt me nog wel eens anna, maar voor de rest gaat het wel; haar petekind stond versteld van de vooruitgang die ze maakt, ook ispahan heeft zich terug getrokken op mijn verzoek, ze is niet meer in levensgevaar en ispahan is hard nodig bij ziekere mensen. nu komt er waarschijnlijk iedere week iemand een keertje slapen, het is nog niet helemaal geregeld, maar dan kan ik elke week een avond hier slapen. mijn moeder geeft wel veel werk, en soms is ze zeer lastig, ze wil dat ik het licht uit doe in de living om 8 uur, dus geen tv of lezen, zegt ze dat ik ook maar naar bed moet gaan, de dekens of de kussens liggen niet goed, dan moet ze op haar rechter- en dan op haar linkerzij, dan weer op haar rug, en dan ligt ze er pas i in en dan moet ze weer plassen, ze kan weer uit haar bed met hulp, sinds een paar dagen ben ik met haar aan het oefenen om te lopen, ze steekt haar handen in mijn broeksband en zo stapt ze de hele living rond, ik moet wel zien dat ze haar evenwicht bewaart, ik achteruit en zij vooruit. de mensen die haar hebben gezien toen ze zo ziek was en nu staan verbaast over haar vooruitgang, ik ook, de hele familie en de dokter! moest je zien wat zij op één dag eet! 's morgens twee of drie boterhammen, voor de middag babeurre of pudding, 's middags vier boterhammen, na de middag fruit of yougurt, 's avonds een tas soep, aardappelen, groenten en vlees zoveel als ik, en nog een nagerecht, en dan om een uur of acht nog een pudding of een ijsje! het is ongelooflijk maar waar, ik heb er zelfs fotos van, maar ze zijn te groot om hier te plaatsenen het rare is dat ze nu alleen kan eten, eerst moest ik haar voeren. op de dag zegt ze wanneer ze naar het toilet moet maar 's nachts heeft ze een pamper aan waar ze een gloeiende hekel aan heeft en die is dan 's morgens ook drijfnat,, dus elke dag haar bed verschonen, en wassen, maar dat vind ik niet zo erg, de kinesiste komt alle dagen en dan zou ze wel huilen van de pijn, ze moet haar knieen strekken en dat kan ze niet meer dus doet de kinesiste dat, nadien ligt ze afgepeigerd in bed.al bij al zijn het twee zware maanden geweest, gelukkig zijn er nu een paar familieleden die eens komen oppassen zodat ik ook eens weg kan, donderdag komt mijn schoonzus want ik moet naar de kapper, dat moet ook eens gebeuren. en nu weer naar de tuin, tot later
in het ziekenhuis!
