graag wil ik vertellen over mijn familie en mantelzorg, maar er is weinig interesse, ik weet niet of ik er mee door zal gaan; ik wilde iets doen voor het nut van het algemeen, volgende week zie je me weer groetjes
de inhoud is steeds hetzelde, mijn familie en mantelzorg.soms ben ik die mantelzorg wel eens beu,nooit kan ik mij eens ontspannen ,of voor een paar uurtjes weg, ze is zo krakkemikkig en met zoveel pijn dat ik wel eens hoop dat ze 's morgens niet meer wakker wordt, het is lelijk om te zeggen maar ze is het volledig met me eens.vorige nacht om 1.15 was ze door de gang aan het dwalen omdat ze iemand aan de voordeur had horen bellen wat natuurlijk niet waar was. en wat een rompslomp van papieren en keuringen je dan moet ondergaan, je zou er de moed bij verliezen. graag zou ik wel eens een reactie krijgen die het ook meegemaakt hebben,zodat ik er wat aan heb.ik heb gezorg dat ze een premie krijgt voor mantelzorg, een andere boor haar invliditeit, maar je moet het allemaal zelf uitzoeken,en het doet me zo'n pijn om haar te zien lijden, ze zei wel eens nijp me maar dood,ik ben hier alleen als een last voor een ander, dat maakt haar depresief,niks meer te kuinnen doen, niet leren, geen handwerk, niet zingn, niet dansen ,niet kegelen,niet fietsen,en geen tv kijken,ik vind het onwaardig zo aan zijn einde komen! , dus haar leven is beperkt tot de zetel , de tafel en het bed dus tot de volgende keer maar weer!
hier ben ik weer, van maandag terug uit spanje waar ik de verjaardag van mijn zoon heb gevierd, maar dat heb ik weer geweten!ik was net aangekomen toen mijn zus belde, ik dacht oei! er is iets met mijn moeder, maar het was een vraagje over haar medicijnen, maar ' savonds opnieuw telefoon op weg naar een restaurant en toen was het de huisdokter, was me dat even schrikken!!ze moest de namen weten van de medicijnen die mijn moeder nam want mijn zus had haar opgebeld omdat ze zo'n pijn had in haar hielen. ik heb de dokter haast gesmeekt om haar naar de pijnkliniek te laten gaan, ze heeft al een hele apotheek pijnstillers op die niet helpen, dus ze zou het overleggen met haar vaste huisarts ( ze werken met twee in de praktijk) en ze zou me dan iets laten weten. gisteravond kwam ze binnen om te zeggen dat ik vandaag een afspraak had bij de anesthesist, dus vanmorgen de rolstoel in de auto, de verpleegster kwam haar eerst in bad doen, de familiehulp kwam want die kon ik gisteravond niet meer afbellen en hup, naar het ziekenhuis. ze werdt onderzocht en blijkt ze het ribtip syndroom te hebben , zoveel fotos gemaakt in het verleden en nu komen ze daar pas achter, het is een extra rib die naar binnen groeit en haar zenuwen raakt, daardoor heeft ze zoveel pijn altijd; nu moet ze vijf weken twee nieuwe medicijnen nemen, daarna een scan en daarna waarschijnlijk een epidurale inspuitng; nu ben ik nog niet toegekomen aan wat ik de vorige keer beloofd heb maar dat zal voor de volgende keer zijn,tot ziens
dit is een foto van mijn kleinste kleinzoon, robin, een wonderkind dat moeite had om op de weeld te komen! nu is hi j en flinke goedlachse peuter geworden waar ik trots opben!
wel, alhoewel het geen vrijdag is ben ik toch maar gauw even op mijn stekje. gisteren was ik dus op het feest van mijn tante die 100 jaar geworden is, sommige mensen zullen haar wel op de tv gezien hebben; ze zag er schitterend uit en we hebben een fijn feest gehad met de hele familie.een nichtje heeft op mijn moeder gepast maar toen ik gisteravond om 11 uur een keer ging kijken was ze nog wakker, en toen ik thuis kwam van ' t zelfde! maar ze heeft deze morgen langer geslapen. vandaag trok dus de stoet door het dorp, 21 wagens die het leven van mijn tante uitbeeldden,het weer zat wel mee en je kon over de koppen lopen, er was veel belangstelling, ook van de pers.ik ben steeds maar even op en neer gereden, en om 5 uur heb ik het voor bekeken gehouden, deze week ga ik met mijn moeder een keertje bij haar op bezoek, dat is wat rustiger, in de mis kon ze het amper uit houden van de pijn in haar rug. jammer dat ze de rest niet mee kom maken!maar er wordt een dvd gemaakt van deze twee dagen, misschien kan ze dan iets van de sfeer opsnuiven want nu heb ik keelpijn van het vertellen. natuurlijk kwamen er veel herinneringen boven, zowel goede als kwade, in de kerk heb ik het even moeilijk gehad door al de emoties en gingen mijn gedachten weer naar mijn jeugd, maar dat is voor de volgende keer!
weer vrijdag, weer avonturen! sinds twee weken komt de verpleegster twee maal per week mijn moeder in bad doen,maar dat gaat niet zonder comentaar, de eerste keer was het water niet warm genoeg, toen kwam de verpleegster te laat, ze had pijn in haar rug zonder korset, vorige keer had ze haar haar niet goed uitgespoeld en vandaag vroeg ze om vroeger te komen.! vorige nacht was ze aan het avonturieren, om 1 uur werd ze wakker en kon het licht niet vinden, dus gooide ze weer haar beker water in bed, lakens en dekens nat, ik had haar niet gehoord, dus had ze het beddegoed afgehaald en in de woonkamer gehangen, ze had zich verschoond en is toen op de bank in de living gaan liggen. hoe ze dat allemaal voor elkaar gekregen heeft is mij een raadsel, om 5 uur werd ik wakker en ging kijken, ze vroeg of ze in mijn bed mocht slapen dus ik eruit en zij erin! vroeg hé? woensdag na de middag was het goed weer en heb ik haar in de rolstoel gezet en een ommetje gemaakt, ze genoot er van, maar als ze iets wou zien moest ik wel dichterbij gaan want anders ziet ze niet veel, maar de warmte deed haar deugd, de zon mag niet fel schijnen want dan doen haar ogen pijn,dus het was een ideale dag voor haar. volgende week vrijdag moeten we naar het feest van mijn tante die 100 jaar wordt, ben benieuwd, ze wil wel naar de mis maar niet naar het feest,dus breng ik haar in de rolstoel naar de kerk en terug; ik heb oppas geregeld voor de avond, eerst maak ik haar eten, dan komt mijn nichtje en ga ik naar het avondfeest, ik moet wel want ze hebben mij als zangeres gebombardeerd samen met een paar broers en een paar zussen, wij zijn nu eenmaal een zingende familie, mijn moeder kon machtig goed zingen en was bij drie zangkoren,en haar doopkind is operazangeres en geeft les op het conservatorium, mijn moeder is heel trots op haar.dus volgende vrijdag geen berichtjes, sorry, zal proberen om door de week eens wat te schrijven en mijn belevenissen van het feest te vertellen.tot later!
weer vrijdag, en hier ben ik weer; zoals ik vorige keer zei: er moesten bonen gezet worden en dat heb ik dan ook maar gedaan. ondertussen heb ik mijn bloed laten onderzoeken en moet met de uitslag volgende maandag naar de reumatoloog. deze week heb ik dan ook beslist om de verpleegster twee maal per week te laten komen om mijn moeder in bad te doen, ik vertrouw mijn pols niet meer, daar ben ik een half jaar geleden aan geopereerd en hij werkt nog altijd niet naar behoren, ik ben bang dat ik haar laat vallen, bovendien is het een lomp gewicht, ze geeft niet mee en dan is het moeilijk om haar op te tillen. eigenlijk ben ik een beetje geirriteerd, voor zo ver ze kan, schuifelt ze door het huis, zich vashoudend aan klinken en deurstijlen, maar ze presteert het wel om in mijn kamer te geraken en een opmerking te maken over de zak met oude kleren die ik uit mijn kast geruimd heb;die konden nog wel mee, altijd maar nieuwe kopen!!!!! ik word door haar behandelt alsof ik nog een kind ben, ze is slechtgezind als ik weg moet voor boodschappen of om te babysitten, ik heb ook nog een gezin buiten mijn moeder he, het gebeurt niet vaak maar altijd moet ze daar wel eens comentaar op geven! ze wil ook altijd haar zegje hebben over alles, ook de planning en de manier waarop ik werk, ik zou dat moeten doen zoals zij altijd gedaan heeft; ze heeft ook een rare manier van zich aan te kleden,alles over haar hoofd aan en over haar hoofd uit! soms geeft dat rare situaties waar ik dan weer om moet lachen. gelukkig is ze altijd tevreden met het eten, ze zegt wel eens dat ze alle dagen op rstaurant zit, en dat doet ook wel eens deugd! zo, tot de volgende keer!
weer vrijdag en weer een drukke week achter de rug. ik moest deze week een scan laten maken van de bovenbuik, de medicijnen die ik gekregen had voor mijn maag helpen niet veel,dus moet ik tot woensdag wachten op de uitslag.ondertussen maakt mijn moeder zich druk over mij, bovendien is mijn zus vorige zondag ongelukkig op de rand van haar bed gevallen en had ze een lichte hersenschudding, ik ben haar dan maar een handje gaan helpen een paar dagen, maar ze is al weer opgeknapt, haar bloeddruk stond plots te hoog, razende hoofdpijn, diarree enfin... ze moest eigenlijk naar de pijnkliniek maar ik heb een andere afspraak gemaakt en nu moet ze dinsdag gaan, dus ik breng haar weg en haal haar op. vandaag zijn we samen gaan winkelen en ze heeft voor mij een prachtig kerststuk gekocht, ze wil ook nooit iets voor niks he, ik vind dat je niet altijd moet betalen als je voor een ander iets doet! deze namiddag ben ik gaan inkopen doen met mijn dochter, verdorie! ik kan bete te voet gaan dan met de auto, overal is er omleiding en een drukte van jewelste! wat zal dat nog geven de volgende week? vanavond is mijn kleinzoon bij mij maar hij slaapt al, morgen komt de kleinste ook want mijn dochter moet werken en haar man ook. dus wordt het morgen weer een drukke dag, koken, huiswerk in de gaten houden en met de kleinste spelen. op kerstavond ben ik uitgenodigd bij mijn dochter, ze wou dat ik al vroeg zou komen om samen het eten klaar te maken maar dat wil ik mijn moeder niet aandoen, dan blijft ze te lang alleen, dus ik ga pas 's avonds en kom dan hier slapen in plaats van vrijdag, of ik nog tijd zal hebben om iets toe te voegen aan mijn blog weet ik niet. moeder heeft al schrik voor de drukte op nieuwjaarsdag, het is de gewoonte dat de kinderen met hun familie nieuwjaar komen wensen, dat is eigenlijk te druk voor haar, maar ik hoop dat ze allemaal komen, het is misschien de laatste keer. ze eet weer minder, de verpleegster heeft weer pleisters geplakt tegen het doorliggen en ze kan toch zo moeilijk van haar bed opstaan, ik kijk het altijd even af en gaat het niet dan help ik haar,maar zo verschrompeld ze nog meer, het is toch zo'n nietig mensje geworden en te zeggen dat ze haar hele leven zo hard gewerkt heeft! net een manskerel, het is niet te geloven. ik hoop dat mijn dochter nog wat overschot heeft van het kerstdiner, zo heeft mijn moeder ook een kerstmenu want ik zal geen tijd hebben om uitgebreid te koken. en dan is daar ook nog het verlangen om mijn zoon en schoondochter te zien, ik wilde dat ik me in twee kon delen,ik weet dat de hele familie dan samen is maar ik ontbreek, en dat doet pijn. dus al bij al zal het een sereen kerstfeest zijn voor mij, gelukkig vallen die dagen op een zondag. en dan wil ik ook nog iedereen van harte danken alle mensen die mijn blog bezochten en een reactie stuurden, ik voel me gesteund door jullie allemaal en ik wens jullie allemaal een fijne kerst toe.
veel heb ik vanavond niet te vertellen, dus ik houd het kort.mijn moeder blijft last hebben van doorliggen, het lijken wel blaren in blaren, steeds op dezelfde plek, en wat ik ook doe, steeds komt er een andere blaar. ik smeer haar tweee keer per dag in, ze heeft speciale pleisters op haar tenen want ze heeft hamertenen, ze heeft een antidoorligmatras en ze heeft een kussen om haar voeten omhoog te leggen, maar niets helpt; ze zegt dat ze steken heeft in haar hiel, volgens de dokter heeft ze een slechte doorbloeding. ik had vorige week antibiotica gekregen van de dokter maar die heeft niet geholpen, vandaag moest ik een ander voorschrift gaan halen en andere pillen, hopelijk verdwijnt dan die hoest. vandaag ben ik me gaan bevoorraden bij de boerenbond, aardappelen, kalk, meststof, potgrond, plantajuin, enz. dus er komt weer werk aan. vanavond logeren de kleinkinderen bij mij dus het wordt nog een drukke avond, dus tot ziens!
interesse?
graag wil ik vertellen over mijn familie en mantelzorg, maar er is weinig interesse, ik weet niet of ik er mee door zal gaan;
dit is een foto van mijn kleinste kleinzoon, robin, een wonderkind dat moeite had om op de weeld te komen! 
ik ga een paar dagen naar spanje, mijn zoon wordt veertig jaar en dat gaan we vieren, tot later!
weer vrijdag en weer een drukke week achter de rug. ik moest deze week een scan laten maken van de bovenbuik, de medicijnen die ik gekregen had voor mijn maag helpen niet veel,dus moet ik tot woensdag wachten op de uitslag.ondertussen maakt mijn moeder zich druk over mij, bovendien is mijn zus vorige zondag ongelukkig op de rand van haar bed gevallen en had ze een lichte hersenschudding, ik ben haar dan maar een handje gaan helpen een paar dagen, maar ze is al weer opgeknapt, haar bloeddruk stond plots te hoog, razende hoofdpijn, diarree enfin... ze moest eigenlijk naar de pijnkliniek maar ik heb een andere afspraak gemaakt en nu moet ze dinsdag gaan, dus ik breng haar weg en haal haar op. vandaag zijn we samen gaan winkelen en ze heeft voor mij een prachtig kerststuk gekocht, ze wil ook nooit iets voor niks he, ik vind dat je niet altijd moet betalen als je voor een ander iets doet! deze namiddag ben ik gaan inkopen doen met mijn dochter, verdorie! ik kan bete te voet gaan dan met de auto, overal is er omleiding en een drukte van jewelste! wat zal dat nog geven de volgende week? vanavond is mijn kleinzoon bij mij maar hij slaapt al, morgen komt de kleinste ook want mijn dochter moet werken en haar man ook. dus wordt het morgen weer een drukke dag, koken, huiswerk in de gaten houden en met de kleinste spelen. op kerstavond ben ik uitgenodigd bij mijn dochter, ze wou dat ik al vroeg zou komen om samen het eten klaar te maken maar dat wil ik mijn moeder niet aandoen, dan blijft ze te lang alleen, dus ik ga pas 's avonds en kom dan hier slapen in plaats van vrijdag, of ik nog tijd zal hebben om iets toe te voegen aan mijn blog weet ik niet. moeder heeft al schrik voor de drukte op nieuwjaarsdag, het is de gewoonte dat de kinderen met hun familie nieuwjaar komen wensen, dat is eigenlijk te druk voor haar, maar ik hoop dat ze allemaal komen, het is misschien de laatste keer. ze eet weer minder, de verpleegster heeft weer pleisters geplakt tegen het doorliggen en ze kan toch zo moeilijk van haar bed opstaan, ik kijk het altijd even af en gaat het niet dan help ik haar,maar zo verschrompeld ze nog meer, het is toch zo'n nietig mensje geworden en te zeggen dat ze haar hele leven zo hard gewerkt heeft! net een manskerel, het is niet te geloven. ik hoop dat mijn dochter nog wat overschot heeft van het kerstdiner, zo heeft mijn moeder ook een kerstmenu want ik zal geen tijd hebben om uitgebreid te koken. en dan is daar ook nog het verlangen om mijn zoon en schoondochter te zien, ik wilde dat ik me in twee kon delen,ik weet dat de hele familie dan samen is maar ik ontbreek, en dat doet pijn. dus al bij al zal het een sereen kerstfeest zijn voor mij, gelukkig vallen die dagen op een zondag. en dan wil ik ook nog iedereen van harte danken alle mensen die mijn blog bezochten en een reactie stuurden, ik voel me gesteund door jullie allemaal en ik wens jullie allemaal een fijne kerst toe.
veel heb ik vanavond niet te vertellen, dus ik houd het kort.mijn moeder blijft last hebben van doorliggen, het lijken wel blaren in blaren, steeds op dezelfde plek, en wat ik ook doe, steeds komt er een andere blaar. ik smeer haar tweee keer per dag in, ze heeft speciale pleisters op haar tenen want ze heeft hamertenen, ze heeft een antidoorligmatras en ze heeft een kussen om haar voeten omhoog te leggen, maar niets helpt; ze zegt dat ze steken heeft in haar hiel, volgens de dokter heeft ze een slechte doorbloeding. ik had vorige week antibiotica gekregen van de dokter maar die heeft niet geholpen, vandaag moest ik een ander voorschrift gaan halen en andere pillen, hopelijk verdwijnt dan die hoest. vandaag ben ik me gaan bevoorraden bij de boerenbond, aardappelen, kalk, meststof, potgrond, plantajuin, enz. dus er komt weer werk aan. vanavond logeren de kleinkinderen bij mij dus het wordt nog een drukke avond, dus tot ziens!