Archief

Door ons zwerversbestaan vaker de opmerking gehoord dat wij beter een woonwagen konden nemen. Veel verhuizingen liggen inmiddels achter ons. Waar dan ook; familie wist ons wel te vinden. Regelmatig bezoek van broers en zussen met hun aanhang. De drie jongste zusjes verbleven zelfs hun vakanties bij ons. We stonden steeds voor hen klaar. Na het overlijden van ouders was Claire regelmatig het vangnet en vraagbaak voor broers en zussen.

KERKRADE - KOESTRAAT, 61 (1941-1966)
Na het verlaten van de ouderlijke woning in de Koestraat werd het huwelijkse leven gekenmerkt door vele verhuizingen. Onze blik is hierdoor verruimd; vriendschappen en contacten werden opgebouwd. Omgevingen zijn ons vertrouwd geraakt; echter elke keer weer deed afscheid nemen pijn.

KERKRADE - ZONSTRAAT, 254 (1966-1966)
Claire en ik hadden al enige tijd verkering; uiteraard hadden we zo onze dromen. We waren dan ook in de zevende hemel toen we uiteindelijk in aanmerking kwamen voor een woning. Een mooie moderne woning in een Torenflat aan de Zonstraat in Kerkrade. Voorzien van centrale verwarming en standaard voorzien van linoleum vloerbedekking. Vanaf de derde verdieping hadden we ruim uitzicht over de wijk. Spannende tijd om ons voor de eerste keer in te richten. Echter het huwelijksgeluk in deze woning was van korte duur. Door sluiting van de mijnen was er in Limburg geen of weinig vervangende werkgelegenheid. Elders in het land was de vraag naar personeel groot. Volksverhuizingen werden een feit. De toekomst zou ons leren dat er nog vele verhuizingen zouden volgen.

BREDA - TEMSESTRAAT, 45 (1966-1968)
Een prachtige nieuwe woning in een buitenwijk van Breda; veel woningen waren bewoond door Enka werknemers. Toen de verhuiswagen klaar stond voor vertrek, stond schoonmoeder ons uit te zwaaien; allen met tranen in de ogen. Na enkele weken kregen we van schoonouders een mooi ijzeren hekwerk om de voortuin. Eveneens een smeedijzeren trapleuning, kapstok en paraplubak. Alles vervaardigd in de werkplaats van schoonouders. Schoonvader kwam op bezoek om het geheel in ogenschouw te nemen. Even later moest hij glimlachen; een onbekende man was het hekwerk aan het opmeten. De eerste sneeuw was inmiddels gevallen. Achter in de tuin probeerde ik een vink te vangen. Had een lade van de koelkast opgesteld, met een touw naar de keuken. Uiteraard geen vangst; wel veel plezier. Helaas kwam in deze perioden mijn moeder en schoonvader te overlijden. Heimwee en wederom een verhuizing.

KERKRADE - HERTOGENLAAN, 358 (1968-1968)
Een woning in een torenflat op de vierde verdieping. Deze woning was reeds eerder bewoond geweest; schoonmaak en opnieuw in de verf zetten bleek noodzakelijk. Echter het wonen was van korte duur. Werkgelegenheid was dun gezaaid; in principe zou ik van Enka Breda overstappen naar een dochterbedrijf in Duitsland. Werd op een wachtlijst geplaatst; als overbrugging ging ik in een Duitse mijn werken. Enerzijds gevaarlijke en onveilige werksituaties; anderzijds zeer lange reis en werktijden. We waren snel van het heimwee genezen; na vier maanden terugkeer naar Enka Breda.

BREDA - OUDERGEMSTRAAT, 41 (1968-1969)
Deze keer een oudere woning in een buitenwijk van Breda; kort bij de wijk waar we voorheen hadden gewoond. Helaas was de woning totaal uitgeleefd; nodige werk moest verricht worden. Enka was wel in Prinsenbeek een aantal woningen aan het bouwen; we kregen toezegging dat we hier de eerste keus zouden krijgen.

PRINSENBEEK - VAANDELSTRAAT, 38 (1969-1973)
De toezegging werd nagekomen; uit de ruim 70 woningen maakte we de keus voor een hoekwoning met garage. Naast de garage bevond zich een tweede garage; haaks op deze twee garages een viertal overige garages. Door deze situatie hadden we aan de linkerzijde een lange muur en zaten heerlijk vrij. Wonen in een dorpse sfeer met leuke contacten.  De wijk lag  aan de rand van een tuinbouwgebied. Bij een welwillende tuinder kochten we vaker aardbeien. Een heel veilingkistje vol voor twee gulden vijftig. Wij moesten ze  wel zelf plukken. We woonden er graag; echter het lot besliste weer anders. Door onzekere tijden bij Enka werd weer omgezien naar enige zekerheid in onze bestaansbron. Deze keer ging de reis naar Eindhoven.

EINDHOVEN - SLANGENBURG, 27 (1973-1980)
Een leuk baan en een mooi huis; wat wil je nog meer. Een nieuwbouwwijk; de woningen werden beheerd door Philips Woning en Grondbedrijf. Het spreekt voor zich dat de woningen voornamelijk verhuurd werden aan Philips personeel. Het was dan ook een drukte van belang als het personeel zich op weg begaf naar de werkplekken in de regio. In beginsel werkte ik in onregelmatige diensten, had er als zodanig minder hinder van. Anderzijds woonden we enigszins ingesloten aan een groot woonerf.  Na enige tijd werd er pal voor onze deur een speelfort voor de  jeugd gebouwd. Nu was het afgelopen met de rust. Wederom bood zich een oplossing aan. Door een sociale woningstichting waren knusse huizen in aanbouw in een parkachtige omgeving. Philips bemiddelde in een woningruil. Het waren inderdaad gouden tijden.

EINDHOVEN - GUESSELT, 2 (1980-1983)
Het kon niet op; alweer een mooie woning. Een hoekhuis met een garage. Al snel bewonderende blikken uit de buurt voor onze mooie voor- zij- en achtertuin. De zijgevel begroeid met  een prachtig geleide vuurdoorn.  Deze keer gingen we er vanuit dat dit de laatste woning zou zijn. Een promotie droeg bij aan de klim op de maatschappelijke l adder. Deze keer ging de reis naar het Noordoosten van het land.

ALMELO - ABBINGASTATE, 1 (1983-1985)
Door Philips was in beginsel een hotel geregeld. Uiteraard in de weekeinden op reis naar het thuisfront. Het was steeds een flinke rit; was naarstig op zoek naar een geschikte woning. Een collega stond mij met raad en daad terzijde in de mogelijkheden. Uiteindelijk stuitte ik op een bestaande woning die op korte termijn vrij kwam. Middels makelaar en bemiddeling van Philips werd een huurovereenkomst aangegaan. Wij woonden buiten de stad in een zeer groene omgeving; hoorden de vogeltjes fluiten.  Hadden aangenaam contact met onze buren. Hadden inmiddels de tuin opnieuw aangelegd. De jonge coniferen groeide snel en binnen de familie rees de vraag wanneer de volgende verhuizing een feit werd. We zouden hen niet lang op de proef stellen.

VENLO - LAURIERSTRAAT, 1 (1985-1987)
Overplaatsing in dienst van dochterbedrijf Pope in Venlo in combinatie met Philips in Deurne. Werkzaamheden in een zogeheten verdeelsleutel. Echter de sleutel van de woning liet enige tijd op zich wachten. Deze keer een koopwoning in aanbouw.  Wederom een hotel met pendelen in het weekeinde. Aangezien de woning niet voor het schoolseizoen opgeleverd kon worden, regelde Philips een tijdelijke woning in bungalowpark Blitterswijk. Elke dag voor en na mijn werk de kinderen brengen en ophalen. Na acht weken was het zover, weer stond er een droomhuis klaar. De woning lag in een buitenwijk. Zoals vanouds weer een hoekwoning met garage en op den duur weer een mooi aangelegde tuin. Het fenomeen van de coniferen werd alweer van toepassing. We verkochten de woning en kozen deze keer voor een huurappartement.  in het centrum van Blerick. Alle voorzieningen dicht bij de deur.

VENLO - WITHERENSTRAAT, 156
Een mooi appartementin het centrum van Blerick; alle voorzieningen dicht bij de deur.  Wandelend door Blerick of op weg naar de Maasoever;  steeds links en groeten van bekenden. Veel leesgenoegen door bezoek aan de nabij gelegen bibliotheek. Na verloop van tijd werd mogelijkheid geboden om het appartement te kopen. We hadden inmiddels de nodige renovaties uitgevoerd en besloten tot aankoop. Deze keer gingen we er van uit dat het onze laatste woning zou zijn.

KERKRADE - HERTOGENLAAN, 34A
Vroegtijdig vertrek uit het arbeidsproces en familiebinding waren de oorzaak  om terug te keren naar onze geboortestreek. Nostalgie en realiteit; de cirkel is rond. Deze keer een koopappartement in het Rolduckerveld van Kerkrade; dichtbij onze eerste woning. Uiteindelijk is de tijd aangebroken om de vruchten te plukken van al datgene wat gezaaid is.

SAMENVATTING
Behoud van werk het lot; verhuizingen verliepen vlot. Naar hier, naar daar, naar waar? Al met al, soms heel erg zwaar! Familie wist ons wel te vinden; voor goede raad of welbevinden. Steeds weer een openhuis; zomer en winter; vakantiehuis. Nooit hebben we ons verveeld; lief en leed, samen gedeeld. Zo zijn de jaren weggespoeld; tijd die men duidelijk voelt. Soms gaan de dagen vliegensvlug; nee, er is geen weg terug. Wij proberen ernaar te streven; elk moment bewust te leven. CARPE DIEM.

Een vorm van communicatie en van alle tijden. Reeds in de verre oudheid wist men via drums, ritmische boodschappen over te brengen. Heden ten dage laat muziek in prachtige composities en velerlei stijlen, eveneens een boodschap doorklinken. Over muzieksmaak valt niet te twisten. De een houdt van klassiek, de ander van pop. In alle genres is onnoemlijk veel muziek geschreven; zowel in majeur als mineur.

INHOUD
10.1 MUZIKALE VORMING
10.2 TUSSEN DE RAILS
10.3 VENLOOS OPERETTE GEZELSCHAP
10.4 KKM ST. LAMBERTUS
10.5 KOORSCHOLING

Naast het schrijven van verhalen en gedichten is muziek en met name de zang mijn grote hobby. Bij het beluisteren van muziek kan ik volledig wegdromen en mijn fantasie de vrije loop laten. Reeds in mijn jeugdjaren maakte het "Belcanto" van beroemde zangers een diepe indruk op mij. Mijn droom was operazanger te worden. Vaker stond ik dan ook voor het "open raam" te zingen. Helaas heb ik deze droom niet kunnen verwezenlijken, echter mijn hobby heb ik steeds professioneel benaderd. De zang; mijn passie. Kwaliteit; steeds weer de primaire doelstelling. Vader speelde viool met hart en ziel. Als hij de snaren bespeelde raakte ik geroerd door de prachtige klanken. Vaak mooie zigeunermuziek maar ook de walsen van Strauss. Kennelijk ben ik hierdoor al op jonge leeftijd in de ban geraakt van klassieke muziek.

MUZIEKSCHOLEN
Op de muziekscholen Breda, Eindhoven, Almelo en Venlo heb ik muzikale vorming en zangles genoten. Eveneens in Eindhoven privé zangonderwijs gevolgd bij de Tsjechische zangpedagoge Vera Plojahr. Als bariton heb ik diverse verenigingen mogen dienen. Helaas moest ik vaker door werkomstandigheden en verhuizingen vaarwel zeggen.

NICOLAUS AMATUS
Het volgende verhaal heb ik van horen zeggen. Vader was een jaar of zestien (1923) en binnen op de viool aan het oefenen. Opa stond buiten tegen een deurpost geleund en luisterde naar de muzikale klanken. Hijzelf was eveneens muzikaal; speelde hoorn en trompet. Op een gegeven moment kwam er een zigeuner voorbij, om messen en scharen te slijpen. Hij vroeg aan opa wie er op de viool aan het spelen was. Even later kwam vader naar buiten; de zigeuner bekeek de viool van alle kanten. Deed een aanbod om de viool te ruilen voor een andere; daarnaast nog een bedrag van 25 gulden. In die tijd een vermogen. Echter met respect voor de erfenis heeft vader de viool behouden; thans in mijn bezit. In de klankkast van de viool het label: ´NICOLAUS AMATUS FECI IN CREMONA 1636.´

BLADMUZIEK
Vader had muzikale aanleg; het bespelen van de viool was bekend. In een later stadium bleek dat hij ook bugel en trompet beheerste. Hierin was hij echter minder actief; deze kennis had hij opgedaan in de Huzarentijd. Als klap op de vuurpijl speelde hij ook nog mondharmonica. Alles op zijn gevoel en zonder bladmuziek. Desondanks lag boven op de buffetkast een dikke stapel bladmuziek. Op een of andere manier blijft een oude weemoedige melodie in herinnering. "Ik hoor je stem in het lied der golven."

ARCHIEF
In de loop der jaren heb ik een enorm archief aan bladmuziek opgebouwd. Ruim 2000 muziekstukken van diverse componisten. Het repertoire omvat werken uit: opera, operette, musical en bovendien omvattende kunstliederen. Eveneens een groot aantal 'Unterrichtslieder.' Maar ook boeken over muziekleer en zangtechnieken. Alles ter ondersteuning voor een fascinerende hobby.

Dit koor is onder de naam "Tussen de rails" actief geweest tussen 1960 en 1990 als onderdeel van de Personeelsvereniging van de N.S. Na de privatisering is het koor voortgezet onder de naam "Eindhovens Zang- en Operettekoor". De repetities vonden plaats in Musis Sacrum. Anno 2017 bekend onder de naam "Eindhovens Gemend Koor Ascolta."

LEDEN
In beginsel bestond het koor uit leden van de spoorwegen met hun aanverwanten. Later aangevuld met zangers en zangeressen uit de regio. Een aantal solisten in eigen gelederen, aangevuld met een aantal solisten van 'Lichtstad Reveutheater. In een van de gebouwen op het spoorweg amblassement het repetitielokaal. Gezellig ingericht met een bar en coffiecorner. Elke maandag repetitie onder leiding van Frans van der Vorst.

REPERTOIRE
Een zeer uitgebreid repertoire. Om het speelelement te bevorderen werden zangkoppels gevormd en de teksten als zodanig uit het hoofd gezongen. Vanaf 1978 t/m 1985 ben ik lid geweest van deze fantastische club. Mijn vast zangmaatje was Liesbeth. Vaak was er een optreden in tehuizen in de regio. Evenzo uitvoeringen voor de stichting Zonnebloem. In het voormalig pensionaat Eikenburg werden wekelijks nieuwe gasten getrakteerd op een muzikale reis. Een fantasiewereld met opera en operette fragmenten, maar ook musical en ludieke sketschen. Hoogtepunt was het optreden in het 'Gooilandtheater' in Hilversum. Een landelijk georganiseerde korendag met diverse esembles. Tusse de rails scoorde hoog en een staande ovaties was het resultaat.