Winterbeeld !

.

De vriendschap van een hond ,is vriendschap voor het leven .
 
  Voor een ander niet te zien ,hoeveel een hond kan geven .
 
  Want ben je ineens verdrietig ,hij kijkt je dan zo aan . 
  
Alsof hij wil zeggen :
Ik zal altijd naast je staan .   
En als je dan weer vrolijk bent , dan slaat hij met z'n staart .

  En blaft , alsof hij tegen je zegt :
'Dat hebben we weer geklaard'.   
Zo'n vriendschap is een wonder , een wonder om te beleven .

  Zo'n vriendschap kan geen mens ,geen mens kan zoiets geven . 

Koffie...lekker bakje koffie op een
druilige dag als vandaag.

Op een dag als deze.
welke men zich afvraagt,
wat voor dag het moge wezen
Rinkelt de telefoon
en hoor je de stem
waar je in gedachten aan denkt
Luister en schrijf op,
De dag van vandaag
is zeker geen flop...... 

Liefde is een bos rozen.
En druppeltjes ochtend dauw.
Liefde is glinsterende sterretjes.
En luchten hemelsblauw.
Liefde is jouw glimlach
Jouw armen om mij heen
En tedere momenten geheel voor ons alleen.

Stormweer...Pfff !!!
Languit een dutje doen...Zalig !

Feestdagen vol warmte,
licht en gezelligheid,
een jaar van geluk
met veel tijd om te genieten
van de fijne dingen van het leven.

Een vredevol en gezellige kerst !

Mooi groen met zachte dennengeur
komt je nu door meedere deur
om binnen te gaan stralen
met glinsteringen en pralen...

 Met de zachte temperaturen van de afgelopen dagen gaan mijn gedachten terug in de tijd naar mijn jeugdjaren




Hele koude winters...de leuvense stoof stond roodgloeiend.
'Avonds allemaal er rond met onze voeten op het onderste deel van de kachel
Mam met een brei of stopwerk en Pa die zat in te dommelen, de verhalen gingen over het leven van alledag,de kippen,varkens... het boerenleven
Op de radio zong... Will Tura...
Ik ben zo eenzaam zonder jou
Zondagavond was het dikwijls kaartavond.
 Het parochieblad werd van onder tot boven gelezen
meerdere avonden werd het rozenhoedje gebeden,
 mijn zus bad de voorbede en wij baden..luid genoeg na

Tijd om te gaan slapen nog even naar 't wc (buiten)
Sommige onder jullie kennen dat misschien nog wel ;
een houten wc met deksel, deurtje met een hartje uitgezaagd, gazettepapier aan een nagel en dat was het toilet 
Vlug terug binnen eer onze billen bevrozen en naar boven
Dus trapke op, valluik open en toe,een heet strijkijzer mee in een dikke doek gewikkeld
Het zolderkamerke met bloemekesbehang... een bed  met stromatras,een stoel, kapstok en wijwatersvatje
wat prentjes met punaises vastgespeten, pispot...(denk maar niet dat dit gebruikt werd, véééééél te koud)
een klein buitenraampje
We kropen in bed, mijn zus en ik dicht bij elkaar, onze voeten tegen het strijkijzer, meerdere dekens om wat warm te hebben.
Boven ons hoorden we de wind die gierde tussen de pannen door.
's Morgens slaperig naar beneden, ons wassen aan de waskom, met een stuk sunlicht zeep, tandenpoetsen was er dikwijls niet bij,
Dan aan tafel voor een zelfgebakken  boerenboterham,
goed gesmeerd met boter,verse plattekaas en warme melk en we konden er weer tegen



Buiten werd een sneeuwman gerold,sneeuwballen gegooid,gesléen op grachten en beken...allemaal dingen die allang niet meer bestaan
Toen waren de winters lang en koud, de luxe was minimaal, doch een best gezellige tijd...
zeker in mijn herinnering...

Is mijn verhaaltje jou ook bekend, graag een
 reactie !!!

Wij komen slechts als een logé te gast op deze aarde 
bij toeval op de plek belandt waar onze moeder ons baarde 

Geen mens doet zelf iets... hoe of waar zijn wieg wel staat, 
We zijn op aarde maar te gast totdat ons laatste uur slaat,

Doch tussen aankomst en vertrek kan elk zich moeite geven, 
met medegasten waar dan ook in harmonie te leven.

.

.

.

Wat overdag nog duister is
Word 's nachts vaak zonneklaar
Dan zie ik met mijn ogen dicht
Zo zit het in elkaar...

.

Een teken van vrede in een duister bestaan
Eén enkel vlammetje dat al brandende
en in harmonie over de aarde schijnt.

Wat is het fijn om in deze herfst nog eens een foto te plaatsen van ons tuintje in het frisse zomergroen van weleer