Zelfportret

Tijd wordt niet gemeten door een klok, maar door momenten.

.

Kleine puntjes groen, nieuw leven ontluikt,

de winter ontwapenend breekt de krokus uit,

zijn frisse frêle stengel, tegen vorst bestand,

ontspruit fier decoratief als lente’s gezant.

.

Mijn liefste Valentijn voor het leven,

jij houdt onze liefde sprankelend jong,

boeiend, door ze dagelijks te geven,

de vonk die onze harten ooit samen dwong.

.

Ik grif deze dag niet enkel als symbool,

in liefde en leed schat, blijf jij mijn idool,

jouw jongheid zit van binnen, jij blijft apart,

jouw levenswarmte is de voeding van mijn hart.

.

De eenzaamheid is een stille storm die al onze dode takken afbreekt.

.

Alsof mijn kat een motor heeft
bij hem daar binnenin
je hoort dat beest steeds ronken
bij al zijn katgespin.

.

Wat is er dan mooier in je korte bestaan,
om met dieren als vrienden door het leven te gaan.
Je kunt ze voor eeuwig vertrouwen,
ze geven vreugde en plezier,
en hun liefde zal je nooit berouwen,
daarom hou ik van mijn dier!

.

Leef je dromen, deel voor deel,

bundel ze tot een compleet geheel,

de vergrijzing verzilverd elk wonder,

maatschappelijk kan je niet leven zonder.

.

Een kaarsje voor stil diep verdriet,

voor de sporen dat het achterliet,

een schouderklopje bied ik je aan,

om vol moed verder te blijven gaan.

.

Geen gedicht maar een klein bericht
Prettige kerstdagen!