LIDL TIME

Vorige week ging ik nog eens samen met mijn vriendin Annie shoppen in Antwerpen. Vanaf 1 juli waren daar de solden weer gestart en in plaats van sterk afgeprijsde kledingstukken, kregen wij de indruk dat de kledingzaken volgepropt waren met nieuwe goedkope rommelspullen. T-shirts, bloesjes, zomerjurken en djellabas in allerlei kleuren tegen elkaar geperst.

We waren het erover eens, de laatste vijf jaar is niets meer zoals het moet zijn in Antwerpen. Niet alleen in de Action of in de Primark domineren hoofddoekverkoopsters maar nu ook in C&A en Hema begint de religieuze tendens de overmacht te krijgen. Oké, ze werken, maar iets vertelt me toch dat het niet integreren maar stilaan provoceren wordt. We mogen met onze sjaal niet voor de klas staan en we mogen met onze doek niet achter een openbaar loket zitten, dus nemen we gewoon het Antwerpse straatbeeld over.

Zelfs op de bus naar huis werd het pijnlijk duidelijk. Ik stapte op en ging bijna helemaal achteraan zitten. Het gangpad werd ondertussen geblokkeerd door twee kinderwagens. Een hoofddoek- Marokkaanse met een krijsend kind en een negerin in een Afrikaanse pagne, een heel kleurrijke wikkelrok (sorry ik blijf gewoon dit woke woord gebruiken, want je ziet ineens een volronde zwarte vrouw voor je, met een kont waar je een volledig Ikea servies op kan zetten). In haar kinderwagen lag een zoet lief klein zwartje braaf te slapen.

Bij de volgende halte stapte een Jodin op met een buggy . Betalen daar deed ze niet aan. Het was bijna 40 gr op de bus, maar die mevrouw deed lustig mee aan het grote religieuze carnaval. Platte schoenen, dikke kousen, een plooirok, daarboven een dikke vest, een pruik en daarboven op een melig hoedje. Het peutertje had al grote pijpenkrullen en een mini keppeltje op. Ik vroeg me instant af, hoe dat keppeltje op dat bolleke bleef staan zonder bij elke bots op de grond te vallen…Bij mij zou dit desastreus zijn.. maar ik zou dan ook geen.. enfin

Al na één halte stapte de Jodin terug af. Te lui of te warm om een stukje te wandelen. De éne eraf een volgende kinderwagen erop.

Een volledig ingepakte Indonesische moslima duwde haar kinderwagen, zonder eventjes te wachten, tussen de benen van de afstappers door, de bus op. Achter haar vier jongetjes met elk 10 cm verschil en één als een paasei omzwachteld zesjarig meisje. Eén in de kinderkoets en één in de monumentale buik.

De jongetjes liepen ineens naar de achterbank (juist achter mij) waar ze lief naast elkaar konden zitten. De mama riep hen iets na en ze gingen braaf met zijn vieren op twee stoelen zitten. Het meisje bleef bij mama rondhangen.

Er was een reukje aan die jongens. Ik rook ineens een putluchtje. Het beerputgeurtje werd intenser. Er kwamen twee jonge mannen de bus op gesprongen. Ze schoven door naar de achterste stoelen. “Godmiljaar, ruik jij dat ook? Er heeft er éne in zijn broek gescheten!”. “Ja nu je het zegt, das ni normaal hé! Hebben jullie in je broek gekakt?” Ze knijpen met hun vingers heel demonstratief in hun neus. Ze wijzen naar de vier Islamietjes, maar die begrijpen er geen woord van. Nog niet voldoende Nederlands geleerd of nog maar voor kort als gezinshereniging aangekomen waarschijnlijk!

Bij de volgende halte sta ik op, want ik krijg stilaan braakneigingen en ga enkele banken naar voor in de bus zitten. De rioollucht is daar ietwat dragelijker. Als de bus nu maar niet in een file terechtkomt want dan zijn we allemaal goed gechareld! De bus rijdt een stukje naast een plantsoen met een speeltuin en daar gaat de Indonesische pinguïn met haar zes dwergen van de bus af. De strontlucht walmt achter hen aan.

Als ze daar naast de bus op het voetpad staan te wachten, kan ik het niet nalaten om eventjes de rekening te maken. Zes, bijna zeven keer kindergeld/groeipremies dus niet moeilijk dat onze regering die bodemloze miljardenput niet gedempt krijgt! Nu maar te hopen dat die kansparel, die voor dit jaarlijkse legsel verantwoordelijk is, wel degelijk werkt en niet leeft van ons stempelgeld, ziekenkas of van een door onze regering goedgekeurd leefloon. Men zegt, pecunia non olet, maar in dit geval…stinkt geld misschien toch een beetje.

De bus rijdt verder met een vleugje Chanel nr Kak. De Marokkaanse wuift met haar hand voor haar gezicht. “Het is hier warm hé!” Manlief zou dan al dadelijk inpikken en zeggen “doe dan die sjaal af , stukken beter en frisser hoor”. Maar manlief is er niet bij en ik hou wijselijk mijn mond. Dit gebeurt niet veel, maar in tijden van….je weet maar nooit dat je straks opgewacht wordt en een mes in je lijf krijgt.

Het krijsende kind is gelukkig stilgevallen en het negerjongetje speelt ondertussen met een speelgoedgiraffe. Aan de halte bij het hospitaal stappen deze twee kinderwagenmama’s af.

Er zitten nu nog zo’n zeven authentieke Vlamingen op de bus die elkaar wat bedremmeld aankijken. 

Ik ben allang blij dat deze ingevoerde roedel afstapt voor ik aan mijn eigen halte ben.

Maar straks gaat de gemeente iets verder, na deze halte, een verplichte sociale woningwijk optrekken… en dan rijden ze gegarandeerd weer allemaal verder mee…

Toen ik ’s avonds naar Annie appte, wat ik op de bus allemaal meegemaakt had, zei ze “je moet eens mee langs het Sint Jansplein en de Dam rijden, je ogen rollen eruit!”

Sim, zonder hoofddoek en niks ervan is gelogen.

19.7.2026

Nee, nee! Het is niet wat jullie denken..alhoewel..

Nee ik kocht gisteren in de Lidl een mooie grote mega-bloemkool. Zo één waar wij als senioren twee keer van eten en nadien nog voor driekeer bloemkoolsoep van koken.

Die bloemkool lag nu op het aanrecht te wachten om in roosjes verdeeld te worden.

‘Zeg’ zei manlief, ‘hebben ze jou vroeger ook wijsgemaakt, dat de kindjes uit de bloemkolen kwamen?’ ‘Nee, zei ik ’mijn ouders waren nogal realisten, maar dat verhaal ken ik wel hoor!’. ‘Wat ze de kinderen vroeger allemaal op de mouw spelden! In Nederland kwamen ze zelfs uit rode of witte kolen (toen moesten ze nog geen bruine of zwarte kolen uitvinden) Hhelemaal in het hoge noorden kwamen ze zelfs onder een steen vandaan. Op die steen moesten dan de toekomstige ouders een cent leggen. Twee centen als het een jongetje moest zijn. Voor een stukje extra, moest wel wat meer betaald worden’, grinnikte ik! Wie met die centen ribbedebie was??? Wat de mogelijke uitleg was als er dan toch een piskous uit kwam in plaats van een haantje, dat vond ik nergens terug in de volksbijbel. Maar er zal wel een onmogelijk verhaal aan vast gezeten hebben. Men kon en kan de mensen alles doen geloven.’

En nu nog zie je overal als er een kindje geboren is, ooievaars met een blauw of roze pamperpakketje aan het raam hangen. Hoe komen ze erbij? In einde en verre, normaal, nooit een ooievaar in België te bespeuren. Tenzij ze naargelang het broedseizoen later in de Zoo van Planckendael wat eieren op een hoge paal komen leggen. ! En toch brachten die blijkbaar het ganse jaar door kwistig overal borelingen rond. Moesten ze nu als transporteur een reisduif of een reiger uitgekozen hebben, dan zou het nog een beetje geloofwaardiger geweest zijn, maar een ooievaar??

Tja dat was zoiets als de klokken van Rome, die zag je ook niet vanuit Italië overzweven met een voorraad ontsmeltbare chocolade eieren, niet waar!

Mijn papa hield niet van dat soort sprookjes en die zei mij gewoon dat kindjes uit de buik van de mama kwamen. Als zesjarige stond je er dan nog niet echt bij stil, hoe die er dan inkwamen, maar ergens in mijn lagere school-hersentjes werd die informatie met een aantal vraagtekens opgeslagen.

Toen ik na een tijdje aan ons ma vroeg ‘hoe komt nu die baby in de buik?’ Antwoordde ze ‘Awel mama en papa liggen in bed en dan wordt de plasser van de papa heel dik en dan komt die naar de mama geschoven.’ Op mijn vraag ‘sliepen jullie dan al?’ kwam er geen antwoord. Dus had ik een volledig kinderjaar het idee, dat er een kruipende papaslang ergens in de navel van mijn moeder geklommen was…

Elke dag, na schooltijd, was ik bij moemoe en vava. Die woonden in Antwerpen, recht tegenover het toenmalige Zeemanshuis. Ik had daar twee vriendinnetjes van een jaar ouder, wiens ouders op de hoek van de straat het volkscafé Den Tweeling hadden. Die vertelden met veel overtuiging wat ze al allemaal wisten en ik niet.. Dat Sinterklaas niet bestond, dat de paashaas geen chocolade eikes bracht, dat Jezus geen water in wijn kon veranderen en ook niet in bier, want dat anders hun ouders het café wel konden sluiten. Dat ik al die onzin en riedeltjes, die sommige van mijn klasgenootjes opdreunden, die hun eerste communie aan het voorbereiden waren, van weesgegroet Maria vol van genade en Here God.. zeker niet voor waar moest aannemen. Dat de ooievaar geen babies kwam brengen en dat bloemkolen alleen waren om op te eten! Zij wisten al hoe de vork in de steel zat.. enfin hoe de spuitroom in het horentje kwam.. Dat ma en pa zelf een spelletje met die piemel deden dan dat die met veel plezier in het plasgaatje van mama een zaadje dropte, dat dan in mama’s buik begon te groeien. En na al dat plezier  kwamen daar de kindjes van. Bij hen had hun papa zelfs twee zaadjes tegelijkertijd gespoten…

Soms zagen we op het grote grasveld voor het Zeemanshuis twee hondjes een wipje maken en dan riep de tweeling ‘kijk zo ongeveer zijn wij ook ooit gemaakt!’

Elke avond vertelde ik al deze geheimen aan mijn papa, die hier zonder schaamte, onmiddellijk zijn eigen theorie aan toevoegde.

Ik kon het niet laten! Ik was nog niet in mijn puberteit maar moeder t(p)esten vond ik al op heel jonge leeftijd heel plezant. Ik legde deze proef op de som, dan ook later aan ons ma voor. Hoe kwamen die kindjes nu eigenlijk echt in die buik en hoe kwamen die er dan uit? Hevig blozend moest die toegeven dat er inderdaad zoiets als seks bestond. Ik liet ze wat rond de pot draaien en wat stuntelen. Wist zij veel! Ik wist alles al, in geuren en kleuren, van naaldje tot draadje met dank aan mijn vriendinnetjes van Café Den Tweeling!  Pa, zat achter ons, met een heimelijk glimlach naar ons ma haar uiteenzetting te luisteren.

Dus om nu een lang verhaal kort te maken, vanavond eten we bloemkolen met ‘witte saus’ en een grote dikke boerenworst!

Sim, Edegem 21 juli 2026

Het was warm! Wat zeg ik, het was heet! Zo heet dat de mussen van het dak vielen..Nou ja als er nog mussen zouden geweest zijn. Sinds een paar jaar al in einde of verre in onze tuin geen mus meer te bespeuren. Ofwel hadden ze, voor de wereld aan de klimaatopwarming zou vergaan, zich stelselmatig geliquideerd ofwel waren ze slimmer en waren met de eerste Belgische hittegolf geëmigreerd naar betere oorden. Ergens waar er veel minder mensen waren en het nu ondertussen veel rustiger was, in bijna de helft van Afrika dus.

Het was heet, het zweet liep in straaltjes vanonder mijn haren, recht in mijn zonnebril. Mijn haar was constant kletsnat en stond in kroezelpieken op mijn kop.  Heet, warm, zwoel. Alleen een aantal duiven hadden er blijkbaar geen last van, die roekedekoeden er vrolijk op los. Ze stapten met warme pootjes en hete gedachten achter elkaar aan op de rand van  het tuinhuis.  Roekedekoeke, roekedekoeke! Om gek van te worden. Ik klapte in mijn handen om de zagevogels weg te jagen. Als dank scheten ze een lekkere bruine plas recht op de tuintafel. Ik riep dat ze verdomme ergens anders moeten gaan sexen. Ze keken me verontwaardigd aan en het leek alsof ze me wilden antwoorden. Als je natuurlijk denkt dat duiven je gaan uitschelden, dan is het tijd dat je jezelf laat interneren of dat je dringend de schaduw moet opzoeken.

Tijdens de hittegolf had je in onze tuin vier alternatieven. Ofwel ging je achteraan zitten en werd je krankjorum van het gekrijs en geroep van de kinderen van de marginale socialewoningmoeder. Het leek wel alsof in haar tuin een volledige schoolopvang rond joelde. Het waren er blijkbaar maar drie van de zes. De overige drie waren waarschijnlijk, met de ouderschapsplanning na de scheiding, met vakantie naar drie van de respectievelijke vier vaders ofwel opgenomen in het verbeteringsgesticht. Opvoeding en respect stond aannemelijk niet in haar moederschapswoordenboek.

Ofwel ging je halverwege in de tuin zitten.  Sinds de Sociale woningen achter onze tuin opgetrokken waren, weerkaatste het geraas en getoeter van elke file op de E19 alsof de camions en de auto’s van de nabije autostrade door je tuin leken te rijden.

Derde optie was in de schaduw tegen ons huis zelf te gaan zitten, waar je rechts de warmtepomp van de buren hoorde brommen.  Pomp die na een eerdere burenruzie toch veel te dicht bij onze tuinmuur geplaatst werd en met deze hitte overuren deed; Leuk lekker koel bij de buurtjes, maar voor mij met mijn hypersensiviteit voor alle mogelijk lawaai, leek het alsof er een hommel op mijn oorlel was komen zitten.

En vierde optie was gewoon binnen in onze living te gaan zitten, waar de hond van de buren, met verlatingsangst, vanaf ma en pa Roemeen naar hun werk vertrokken totdat ze terugkwamen nu al twee jaar, onafgebroken blafte, huilde en jankte. Vriendelijk man wel, die Roemeen, toen ik hem voor de zoveelste keer, op het hondenlawaai aansprak. “Hondje depressie”. Tja, begrijp ik, ik straks ook grote depressie van jullie hond”  “Hondje soms praate met andere hondjes in straat”. Enfin wat hij ook gedaan heeft, hondje mee naar werk genomen? Hondje gedrogeerd? Hondje weg gedaan? Het maakt niet uit, Hondje zwijgt!

Manlief heeft hier allemaal geen last van. Met zijn één hoorapparaat in het éne oor en het andere oor volledig potdoof, zit hij in volledige stilte de hitte te overleven. Hij blijft volhouden dat hij geen twee hoorapparaten nodig heeft, want dat het de ganse wereld is die niet goed articuleert. Soms krijg ik moordnijgingen en het enige dat mij tegenhoudt om met een pan op zijn hoofd te slaan, is het feit dat ik met deze hittegolf, de trap op moet lopen om in de keuken een pan te zoeken die ik de volgende decennia zou kunnen missen…

Ik weet niet of jullie de film “Falling Down” met Michael Douglas ooit gezien hebben?? De man die met zijn kalashnikov de wereld wil verbeteren. Die alle respectloze haantjes, sjoemelde politici en lawaaivirtuozen instant uit de weg wil ruimen? Wel dat is wat deze hitte met mij doet… jullie weze gewaarschuwd een tweede hittegolf komt eraan…Nog één duif, die het waagt te roekedekoeien…nog één blaf van een hond…

Al de mensen, die net zoals wij, in het zuiden van Tenerife komen overwinteren, zien dit jaar onmiddellijk de klimaatverstoring. Het eens zo zonnige Canarische eiland heeft te kampen met hevige rukwinden, wolken, eindeloos veel Calima’s (Saharazandmist) en zelfs regen. Dus de Costa del Silencio verandert in Costa del Viento. 

Ook neemt het wagenpark, sinds corona, zienderogen toe. De autostrade lijkt op een oeverloze stilstaande filecolonne. Het lijkt de ring van Antwerpen wel. Overal staan auto’s bumper aan bumper geparkeerd. Neem de hoeveelheid van 6 autosalons en pleur ze overal, in rijen van tien, zelfs op de iets wat afgeplatte lavarotsen.

Op elke parking vind je ingeslagen ruiten en worden banden plat gezet. De criminaliteit neemt ook hier waarneembaar toe.

Om het drukke verkeer van zowel locals als toeristen tegen te gaan, heeft de plaatselijke bevolking nu een gratis buskaart gekregen.

Dus ook wij nemen nu regelmatig een busrit richting Los Cristianos, wat een belevenis op zich is. Wat wij de laatste jaren opmerken is, dat de doorsnee Canarie-bewoner met de ondertussen, zoals overal in Europa, derdewereldmix en ook het overgrote brexit-toeristenaantal collectief naar het Neanderthaler-niveau af dendert. Smartphone verslaafden die de ganse busrit swipen en scrollen. Geen mens die nog opziet behalve de leurzwarten die met elkaar praten zodat je ze zelfs tot in Senegal kan verstaan. Onze samenleving is naar de kl…..n.

Als we een plaatsje op één van de terrassen veroveren, bekijken wij vol ongeloof de voorbij slenterende massa. Buiten de normale oude overwintersenioren moet je tijdens deze periode geen hoogbegaafden of intellectuelen verwachten maar tegen de psychiatrie aan schurkend klootjesvolk.

Een man volledig in Chinese inkt gezet, had zelfs het voetballogo van Manchester United bovenop zijn kale kop getatoeëerd. Zijn vriendinnetje liep ernaast met een complete ijzerwinkel in oren, wenkbrauwen, neus  mond en navelbuik. Een zwart rokje, van 15 cm lengte, liet haar tattoobillen bloot maar eronder kwam een jarretelgordel piepen die een paar volle gebreide zwarte kousen omhoog hield. Dan verwacht je van zo’n kind dat ze hieronder een paar flinke legerbottines aan zou hebben, maar het geheel werd afgerond met een paar kemelharen sloffen.

Tussen twee tattoo-mastodonten in, zwiert een lelieblank blond peutertje van een jaar of twee. Het kleintje is zich nog niet bewust van de waanzinnige inktverslaving van mama en papa.

Soms lopen er vrouwen in volledige badkleding over de wandeldijk. Ik pleit ervoor, dat na een bepaalde leeftijd of een welomschreven gewicht, bikini’s verboden zouden moeten worden.

Achter ons zaten een tiental, nog rozige, Engelse 50-plus mannen grote glazen bier te hijsen. Ze hadden blijkbaar bij aankomst allemaal om ter fleurigste hemden en T shirt gekocht. Het is nu wel de carnavalsweek maar om rond te slenteren met T-shirts waarop staat “I love 69 en I love sluts”  hengel je mee naar de carnavalsprijs van de grootste sukkels. Ik kan me zonder problemen voorstellen dat deze roedel na zonsondergang een gangbang organiseert tussen de oleanders en de palmbomen.

Een setje nitwits Real Housewives of Antwerp zou hier heel zeker niet misstaan! Er lopen hier ergere kneuzen rond.

Tussen twee zonnestralen en een hoop donkere grijze wolken in, gaan we terug naar de “avonturenbus” richting Costa del Silencio. We hebben eventjes genoeg van de lachwekkende halfgaren-parrade.

Volgend jaar in plaats van blote tattoos, dikke anoraks, pelsen jassen, paraplu’s en moonboots.

Sim 18 maart 2026.

Hij kijkt verwonderd naar de vrouw die naast hem in bed ligt. Godver, wie is dat nu weer? Goedemorgen Donald, lacht ze… Heuh Donald, Donald Duck?? Ze krijgt een kramp van het lachen. Duck, nee hoor .. Hij pijnigt zijn lichtjes dementerende hersens. Wie is dat mens dat daar ligt te schateren? Ivana, nee dat was is een vorig leven en die lag al jaren niet meer naast hem in bed. Stormy?  Raar dat die namen nog op ploppen.  Hij graaft dieper in zijn hersenpan, maar alleen wat angstig kijkende Epstein-tienermeisjes dwarrelen voorbij. Nooit hun namen geweten, wel hun ontluikende tietjes en pussy’s onthouden en of ze goed konden…

Stephania, Sophia.. what the f*ck, het was iets met ia achteraan…Zijn verstand doet overuren. De vrouw wijst met haar nepnagel naar het rode petje dat op zijn nachtkastje ligt. MAGA staat erop. “Is jouw naam MAGA??” Maar Donald, dat is jouw slogan! Weet je dit niet meer? Make America Great Again?? Je weet toch nog dat je de president van de VS bent?? My God, stilletjes ontwaakt zijn Alzheimer brein, Melania!! Als Biden hem nu kon zien stuntelen? Wat was dat nu weer met die pedo op dat maagdeneiland? Dat was hij toch niet! Dat was Clinton! Ze hadden alle drie nog zo smakelijk moeten lachen met dat verhaal over die Lewinsky en die sigaar. Maar hoe kwam hij dan aan die droombeelden van al die teenagersex?? Hij draait zich om, knipoogt naar Melania en belooft dat vanaf nu America groot zal worden. “Misschien kan hij Canada of Groenland wel kopen? Zou een straffe presidentiële stunt zijn, niet? Of misschien kan ik een heel groot, een werkelijk heel groot appartementencomplex bouwen, werkelijk het allergrootste en ik noem dit dan de Trump tower”! Maar Donald, die tower heb je toch al, weet je dat niet meer? Wat is er aan de hand met jou?

Donald wrijft door zijn oranje haar..” Dan eis ik een triomfboog, want ik heb toch wel overal vrede gebracht, ik heb zelfs 9 oorlogen gestopt en heb hiervoor de Nobelprijs voor de vrede toch gekregen!” Melania kijkt hem verwonderd aan. Maar honey, je bent werkelijk totaal in de war, Je bent zelf nu een oorlog gestart! Heel de wereld op één jaar tijd totaal total loss.

Donald lacht debiel.. “dan bouw ik maar de allergrootste balzaal, nog groter dan Versailles. Het zal de aller,allergrootste en mooiste en duurste feestzaal worden ter wereld. Ik moet me toch met iets bezig houden. Dag schat ik ga naar mijn kantoor. Mijn achterban zal vol ongeduld op hun president wachten, ik ben de beste president ever!” Hij laat Melania volledig over haar toeren achter.. moet hier een dokter bijgehaald worden? Psychiatrie in?

Donald betreedt de oval office waar al zijn kontlikkers aanwezig zijn. Hallo mister president, sir, Mister Poetin on the phone! “Wie?? Nooit van gehoord! Zeg maar dat ik in de namiddag wel naar Groenland zal bellen.” De mannen kijken stomverbaasd naar hun president.. “naar Rusland Sir!”  Whatever!  Verbijsterd staren ze naar hun leider.

 So, mister president, about Iran, what’s the plan today.

“Lets pray!”

Sim 20 maart2026

Sinds hij vorig jaar op Lampedusa bijna geen liefhebbers vond om als zwarte Piet mee naar Spanje en daarna op 6 december mee naar Nederland en België te gaan, bedenkt Sinterklaas dat hij er dit jaar snel bij moet zijn. Zoveel tijd in die mannekes gestoken vorig jaar. Ze over de daken leren lopen met een grote zak speelgoed op de rug, Ze leren inbreken, want door de schouw naar beneden is er door de opkomst van de gasketels en de warmtepompen niet meer bij, maar toen later bleek dat ze met legoblokken, een pop en een autootje naar binnen gingen en vervolgens met meer, een magnetron, een portefeuille, een PC, een smartphone en een kluis enz naar buiten kwamen, moest hij zijn strategie toch lichtjes wijzigen. Vooral die keer toen ze ergens naar binnen waren gegaan en ze met emmers coke en wiet het pand verlieten. Toen hadden ze ineens ontdekt dat dealen veel lucratiever was dan de aalmoes die de Heilige man uitbetaalde. Met omhoog gestoken vingers hadden ze de stoomboot verlaten en waren ze met een papiertje “U moet het land verlaten” de wijde Europese wereld ingetrokken. Een paar brave zwartjes waren met hem terug naar Spanje gevaren en daar met de “zuiderzon” verdwenen. Ze zeulden nu in Madrid rond met grote zakken handtassen en namaak Rolex uurwerken.

Dus dit jaar zou hij het anders aanpakken! Hij zette zijn mijter op zijn hoofd en stoomde richting Ceuta. Volgens de televisie en de kranten zouden daar wel een groot aantal potentiële zwarte Pieten te vinden zijn. Toen hij langs de vloedlijn voer, zag hij overal zwem- en autobanden, sandalen, sloffen en schoenen drijven. Hij vroeg zich af “als je nu toch een beetje koophandelsinteresse zou hebben, dan zou je toch proberen om die autobanden te recupereren. Die dobberschoenen trachten uit het water te vissen en ze terug in paren in een pop-up winkeltje proberen te verkopen” Maar toen hij eindelijk zijn stoomboot aan wal kreeg, zag hij geen eventuele zwarte Pieten, maar een massa bruine haantjes. Ze hadden het strand al volledig ingenomen en hadden zelfs van allerlei afval hutten gebouwd. Daartussen grote spandoeken “Wij willen asiel”. Een groot gedeelte van die mannen was minderjarig en de Sint begreep niet dat die ouders hun Mohameds zo maar in een short, een t-shirtje en met teensletsen, zonder geld of hun papieren en volledig zonder rugzakje met een grote fles water, een hand vol dadels en een Tupperware potje met de overschot van de tajin en een restje van de couscous de oversteek naar Europa lieten maken. Waren die ouders nu dan niet heel ongerust? Hun Mo had niks meer van zich laten horen. Had hij het gemaakt of was hij bij de meer dan 100 verdronken slachtoffers? Hoe lang moesten ze nog wachten voor ze hun valiezen voor de gezinshereniging konden inpakken??

De Sint krabbelde in zijn baard en zag dat de Rode Kruismensen overal flesjes water uitdeelden. Niet hier in Ceuta, maar terug over de Marokkaanse grens moest hun foodtruck staan. Met een gigantische barbecue met halal vlees en grote sappige tajins, lam en pruimen en honingkoekjes met sesam na.

De honger zou de rest doen!

Sinterklaas bekeek de chaos. Hij zag wel dat er daar tegen de grond een aantal zwartjes lagen te slapen. Misschien had hij dit jaar dan toch geluk. Hij sprak ze aan en kreeg alleen als antwoord “Zwarte Piet spelen, ge zijt zot zeker! Mogen we dan aan de overkant in hotel? Krijgen we dan naast ons eten en drinken ook een som geld? Krijgen we dan ineens asiel en moeten we niet als illegaal jaren op het antwoord blijven wachten? Mogen wij ons moeder en vader en onze vier broers en twee zussen ook laten overkomen? Kan men ons nog terugsturen?? Moeten wij echt op zo’n ouderwetse stoomboot? Die rubberboten van de mensensmokkelaars zijn tienmaal sneller.

De Sint zag het met lede ogen aan.. Hij kroop achter het roer van zijn boot en tufte terug richting het vasteland. Het zou dit jaar voor de kindjes in december weer met roet-roze en blauwe Pieten zijn.

Sim 20 augustus 2026

Manlief en ik zaten aan een tafeltje op het terras van café het Klokske in Antwerpen. Hij achter een frisse getapte Stella, ik dronk een Liefmans, kriek 00.                                            

Schuin naast ons zat er een jong stel. Hij een jonge Brat Pitt lookalike, met een spannende t-shirt aan die zijn stevige armen accentueerde. Op zijn onderarm een tattoo met onleesbare letters en rond zijn pols een Swatch horloge . Terwijl hij zijn bles naar achter streek, nipte hij aan het gekende Antwerpse bolleke De Koningsbier. Naast hem zat zijn vriendin, type Bridget Jones. Leuk snoetje maar met overal al iets te veel rondingen voor haar leeftijd. Haar bloesje spande over haar serieuze toeters en haar haar golfde wat onverzorgd op haar schouders.  Zij stak vol overgave een aantal bitterballen in haar rood gestifte mond. “Nou Noa, leuk hier in Antwerpen hé, was werkelijk een goed idee van jou, lieverd. Dagje shoppen en dan terrasje meepikken.” Goed te doen met het openbaar vervoer, niet te lang op de bus en dan al die winkels. Zo leuk”

“Tja Shania, wat je leuk noemt…van Action naar de INNO, van de C&A naar de Hema van het Kruidvat  naar de Primark..en dan wou je nog terug naar de Zeeman  pfft ik weet plezanter dingen;”

 “Maar Noa in de Action bleef je wel een half uur naar al die USB aansluitingen en Smartphonehoesjes staren! Dat vond je toch interessant? Meer dan een half uur zelfs”

“Nog bijna niet zolang zoals de tijd dat ik buiten bij al die pashokjes stond te schilderen, terwijl jij de halve winkel moest aanpassen!”.

“Maar Noa, alles was er zo supergoedkoop, dan kan je toch ineens je slag slaan! Hoe lang duurt het misschien voor we nog eens naar Antwerpen stad kunnen komen?? Zeg doe nu niet zo vervelend?, we hebben toch een leuke tijd?  Nog een bolleke? Ik neem een Dame Blanche.”

Op het terras kwamen twee prachtige blonde meiden tussen de tafeltjes door onze kant op. Ze lieten zich lachend op de stoeltjes neerzakken en screenden de andere gasten. “Moet jij een cocktail?” “Nee hoor, gisteravond iets teveel cocktails gedronken, geef mij maar een Spa bruis en jij??” “Ja, dan voor de lijn, maar een colaatje zero zeker”.

Spa bruis liet haar oog op de Brad Pit lookalike vallen, tuitte haar mond en zwierden haar lange blonde haren in het rond.

Brads mondhoeken gingen een weinig naar boven zich bewust van de vrouwelijke aandacht en bleven eventjes in glimlachstand staan. Zijn ogen glinsterden ineens en hij bevochtigde zijn lippen voor hij de pint terug aan zijn mond zette. Shania, zich van niets bewust,  lepelde haar ijs met een zucht van genot en een glimlach naar binnen.

“Goh, Noa, dit ijs met die chocolade, dit is zo lekker! Moet jij niet proeven?”

“Tja Shania, als je nog meer van al die troep in je mond blijft proppen, dan zal je straks spijt hebben dat je van alle dingen die je in die Primark gekocht hebt niet ineens twee maten groter mee gegrabbeld hebt!” Er kwam juist een dikke zwarte met een kont waar je een volledig pannenset kon opzetten voorbij geslenterd. Kijk, terwijl hij met zijn vinger richting Groenplaats wees, nog wat bitterballen en ijsjes en straks waggel je net zoals zij”, Heel voldaan van zijn betoog knipoogde hij naar Spa bruis.

Shania’s ijslepel stopte halverwege en ze bekeek vol ongeloof haar prins, die net van zijn witte paard gedonderd was. Eventjes leek Noa zelf geschrokken van zijn sermoen maar toen hij Spa buis zag rechtstaan en richting de toiletten stappen, stond hij ook op.. “eventjes pissen, zal ineens betalen”.

Ik moest mijn nieuwsgierigheid in toom houden om er niet achteraan te gaan en te horen of te zien of ze telefoonnummers zouden uitwisselen. Volgend uitstapje naar Antwerpen, zou duidelijk niet met Bridjet Jones zijn, maar met een blonde Barbie.

Noa kwam als eerste, breed glimlachend terug op het terras. “Kom, alles is betaald, we moeten door anders missen we onze bus nog. Hij sleurde zijn bijna ex-lief uit het stoeltje, zodat de rest van het inmiddels gesmolten ijs over de tafel kletste. Shania trippelde geërgerd  richting Groenplaats en de Hema-, C&A- en Primawinkeltassen zwierden rond haar benen. Brad hielp lekker niet mee dragen.

Spa Bruis kwam terug het terras op. “En” joelde Cola zero, “afspraakje gemaakt? Telefoonnummers uitgewisseld met Bradje Pitt? “Ja, dag Jan, antwoordde Spa bruis, wel gedaan maar heb hem daarna onmiddellijk geblokkeerd. Heb je gehoord hoe hij zijn vriendinnetje behandelde? Prachtig knappe gast van buiten, lompe schoft van binnen. Niet mè mij hé, schetterde zij, in het plat Antwerps..

Twee mooie jonge mannen kwamen het terras op. “Kijk “zei Cola Zero,” meer vissen in de zee..en die lijkt werkelijk een beetje op George Cloony van twintig jaar geleden!!”

Ze draaide haar lichaam al een beetje richting de testosteron. Spa bruis gierde het bijna uit”  Kijk, George hand in hand met Ed Sheeran zeker!! BV-daten, zal voor andere keer zijn”.

Ze riepen de dienster, rekenden af, kwamen bijna niet meer bij van de lachstuip en liepen luid brullend “Antwerpen, here we come” de Groenplaats op.

Ik zat daar achter mijn Liefmans Kriek 00 hardop te glimlachen. Manlief, die niets gehoord (wat niet abnormaal is met maar één hoorapparaat ipv twee) en van de romantische vertoning niks meegekregen had, keek me aan alsof ik een debiel was en begreep niet wat er toch zo allemaal te lachen viel…

Nog een Stella, schat, of gaan we een restaurantje opzoeken? Veel zal er hier niet meer te beleven zijn.

Sim, café het Klokske, Groenplaats Antwerpen, 2 juli 2026

Een kamikazebuschauffeur heeft Buggenhout eventjes op de kaart gezet en tegelijkertijd ineens een treinovergang lichtjes gesloopt. Was er hier sprake van een weddingschap, van hoeveel keer kan dit, zoiets als Algerijnse roulette?

Vond hij het normaal dat de kindjes riepen dat ze bang waren? Of beloofde hij hen, bij het instappen, de rit van hun leven? Lachte hij de commentaar van de begeleidster weg, toen die hem vroeg om zijn handen aan het stuur te houden en zijn smartphone weg te leggen. Beweerde hij smalend, dat hij juist een fantastisch filmpje op zijn Facebook gezien had, hoe in Zwijndrecht, toch schapen onverdoofd geslacht werden.  Liet hij haar gierend het berichtje lezen, dat er tijdens het offerfeest, in Stabroek een ram gestolen werd, met de naam Kebab. Lag hij proestend plat over zijn stuur toen hij riep:  “Nu waarschijnlijk echte döner kebab”!

Had hij daardoor het eerste rode licht niet gezien? En toen hij nog na hinnikte van het lachen, misschien ook niet het tweede stoplicht? Zag hij door zijn overmoed de twee neergelaten slagbomen niet, of de trein die met een snelheid naderbij denderde…Schrok hij zelf van zijn cowboygedrag, of had hij te veel vertrouwen in zijn Allah toen hij naar de kindjes riep “geen paniek we halen het wel!”

Niet dus.

Zou hij diezelfde stunt met zijn eigen echtgenote naast hem en zijn vijf koters, achter in de bus, durven uithalen hebben?

Een volledige ravage. Drama, ik zou wel kunnen huilen, voor die begeleidster die éénmalig ingesprongen was, omdat de vorigen niet meer met deze chauffeur durfden rijden. Huilen met de ouders die hun hartendieven kwijt waren aan Algerijnse overmoed. Nog steeds noemen ze dat in de media: een schoolbus met “kinderen met een beperking” de enige die een nog grotere beperking had, zat achter het stuur van hun bus!

Toch lief van de Lijn en de andere busmaatschappij om onmiddellijk een bericht de wereld in te sturen, dat hij zo’n goede onberispelijke buschauffeur was. De kranten stonden er vol van, iedereen vroeg zich af hoe zoiets had kunnen gebeuren. Op de TV konden we allemaal zien, hoe zijn djellabavriendjes, hem de dag erna, huilend de hemel in prezen. ’t Was toch zone goeie!

Toen de eerste getuigen en klachten over deze waaghalschauffeur de weg naar de media vonden, vermeldde de busmaatschappij, dat ze soms toch een oogje moesten dichtknijpen, omdat ze anders geen personeel meer vonden.  Een oogje toeknijpen??? Nu waren er door zijn bravourestukje acht ogen toe, zonder kans om ooit terug te openen!

Natuurlijk is zijn weduwe nu overweldigd door verdriet! Wordt ze nu achteraf razend omdat zijn smetteloos blazoen door anderen bezoedeld wordt, of wordt ze woest, nu zij met haar vijf kinderen overblijft met een minimum gezinspensioentje, terwijl haar Nou daarboven aan zijn 72 maagden mag beginnen?

Dus vanaf nu, bekijken we alle buschauffeurs met andere ogen. Er zijn inderdaad ook heel plichtgetrouwe hardwerkende mannen en vrouwen bij. Maar allerlei verhalen komen nu boven. Zelfs wij maakten dingen mee: Buschauffeur die op 8 oktober (de dag nadat Hamas, Israël had aangevallen) zijn radio keihard door de bus deed schallen. We verstonden niks van dat geschreeuw alleen de woorden Gaza en Netanyahu stuiterden door de ganse bus.

De buschauffeur die verontwaardigd was, toen manlief er hem op wees dat hij met zijn smartphonegedrag wel verantwoordelijk was voor de mensen in zijn bus en die pissig riep dat hij de politie zou bellen, omdat hij door deze passagier lastig gevallen werd. Hij zette zijn bus effectief langs de kant van de weg en belde de politie. Deze kwam, luisterde naar manlief zijn uitleg, keek eens in de bus naar de chauffeur en zei: “Ja meneer, laat het beter zo, de volgende bus is er al, neem deze".  De politie Uw vriend!

Ik heb een donkerbruin vermoeden dat het inderdaad voor al die dokters, advocaten en architecten, die met de rubberbootjes tot in Europe gedobberd zijn, wel een grote frustratie is, dat ze nu omgeschoold werden tot buschauffeurs…

Nemen we dan vanaf nu beter de tram? Tja als je geluk hebt dat er die dag juist geen controle is op zwartrijders. De kans is anders groot dat je in een gevecht terecht komt en een mes in je lijf krijgt.

Nemen we dan beter de trein. Ha nee die zullen wel staken. In 2025 al 19 en in 2026 al 32 spoorstakingen …

Kunnen we vliegen? Spijtig, spontane stakingen van de verkeersleiders leggen volledige luchthavens overal in het land stil..  

Dan nemen we gvd de fiets! De fiets. Op 8 april bestelde ik een e-bike op de website van Lidl. Die zou normaal op 15 april geleverd worden. Na 7 meldingen dat de bestelling wat vertraging opliep, licht aan het einde van de tunnel in de 20ste kalenderweek zou hij er zijn. Niet dus.  Na diverse “gesprekken” met hun chat GPT madame Lia, die mij telkens met een “de bestelling is in behandeling” met een kluitje in het Artificiële Inteligente riet stuurde, kreeg ik eindelijk (dat denk ik dan toch) een persoon van vlees en bloed via Messenger aan de lijn. Een hele geruststelling zullen jullie denken.. Fiets zou volgens de laatste update in de week 23 dus na 1 juni geleverd worden. Ze volgen het zelf dag na dag op, zelfs met een icoontje met hartjes. Maar tot vandaag geen e-bike te zien.

Moraal van dit verhaal, Kijk goed uit welke bus je neemt, pas op met de tram als je controle-fluovestjes ziet opstappen, reken niet meer op de trein of het vliegtuig en vooral koop NOOIT een fiets via de webshop van LIDL.

Simone, 3 juni 2026   

Lekker op de zetel en het fleecedekentje over de voetjes. Het toontje van het zevenuurjournaal klinkt en ik begin te knikkebollen. Geeuwen, oogjes proberen open te houden, maar tevergeefs. Nog een laatste poging maar ik glijd weg terwijl manlief mij nog iets toeroept.

“Stil” zeg ik, “ga nu maar mee naar de overkant”. We hebben nog maar één voet op het zebrapad gezet, of we worden door een roodrijder bijna van de weg gemaaid. Boos kijk ik om. “Zie je wie dat was?”, krijs ik naar manlief! Zoals meer senioren, kan ik niet direct meer op zijn naam komen, maar het is die politicus met die grote tanden, met dan gat in het midden, waar je zonder problemen je e-bike in zou kunnen parkeren! Goh namen noemen, dat wordt met de dag problematischer. Manlief is geen hulp, hij weet het al lang niet meer. “Maar” zegt hij, “dat is toch die voormalige eerste minister, die België in de uitverkoop zette! Energie-en telecomsector en wat financiële centra eventjes in buitenlandse handen dumpte om de put in het begrotingstekort te dempen! Ja dat is hem, van die Vlaamse partij, die het nu ineens allemaal Anders gaat doen”. “Zit die nu niet in Europa”, vraag ik. “Die zat er”, antwoordt manlief, die soms over dingen van vroeger toch nog helder uit de hoek kan komen. “Juist, samen met die andere klojo, van diezelfde partij, maar de Waalse tak. Je weet wel, die met zijn hakkel-Nederlands. Die politieker die sinds 2018 jarenlang alle krasloten van de Nationale Loterij opkocht en op die manier zijn corrupte zwarte geld als witte winst op zijn persoonlijke ING rekening stortte. Loopt nog een onderzoekje naar bij het parket.”

Ik hoop maar dat die doodrijder een flinke boete krijgt, zomaar door het rode stoplicht rijden!

Als we verder stappen, komen er uit de andere richting ineens een roedel bivakmutsencrapuul onze richting uit. “Is er weer een pro Palestijnse actie”, vraag ik?

Nee, gewoon een staking van het Franstalige onderwijs. Die hebben waarschijnlijk hun minderjarige studerende achterban aangespoord op mee te komen betogen.

Ze brullen, slopen ‘en passant’ alle bushokjes. Steken auto’s in brand, kliederen gevels vol en lopen met flessen vol benzine op de politie af. “Moeten jullie niet op de schoolbanken zitten en aan jullie examen beginnen? vraag ik. “Non,” roepen ze,” de politie, de brandweer en de ambulances aanvallen ‘est plus excitant”’. Net zoals in de derdewereld waar de overgrote meerderheid van onze schoolbank(blijven)zitters vandaan komt, is de politie de vijand. Anarchie! Het waterkanon wordt op de menigte gericht en geen enkele onderwijzer of leerkracht heeft hun meeloperszootje nog onder controle. Ik riep hen nog toe.” Opvoeding, zowel door de ouders als in de scholen is weeral schromelijk mislukt hé mannen! Education, respect, normes et valeurs de notre société …” Va te faire foutre” antwoordden ze samen met hun marginalenachterban! “En als we kunnen gaan we de politie nog wat laten controleren ook, ons zo aanvallen!”

Manlief trekt aan mijn mouw, “Kom snel hiervandaan, kijk daar is een taxi.” De chauffeur stopt, en roept, “vite,” We tuimelen in de auto en één van de 50% immigrantenchauffeurs, start onmiddellijk de rit. Hij kijkt naar manlief naast hem en lacht zijn witte tanden in zijn bruine gezicht bloot. “C’est comme la guerre chez nous”, zegt hij. Dan pas zie ik dat er op de achterbank, naast mij, al een passagier zit. Zonnebril op, papieren wat voor zijn gezicht, maar voor mij duidelijk herkenbaar. Als hij zijn benen wat verschuift, zie ik zijn enkelband. De zesvoudige moordenaar grinnikt en zegt: ”Hallo ik ben Freddy, juist op weg naar het gewone leven!” Met een dikke portefeuille vol met dwangsommen. Mijn advocaat vindt, dat ik na 6 moorden en 47 jaar nor nog recht heb om ergens anders dan in de gevangenis wat te zitten vegeteren”.

“Ben jij ontsnapt”, vraag ik hem. “Nee hoor dat is die Russische ziekenhuisganger, die met vier politieagenten naar de operatiezaal gebracht werd”, lacht Freddy. “Leek wel de Kolderbrigade, Gaston en Leon”.

“Stop de taxi,” roep ik! Manlief kukkelt er bijna uit en we zetten het op een lopen. Ik hoor hem roepen…

“Hé goed gedut zeker?” Ik open mijn ogen en hoor Stef van het VTM nieuws nog juist zeggen “morgen ben ik er weer met meer nieuws”.

Natuurlijk heb ik alles maar gedroomd, hoop ik, want manlief kan het gewoon niet meer op een lopen zetten…

Simone 8 juni 2026.

Hoe zonnig en stabiel het weer de eerste maand van onze vakantie op Tenerife ook was, zo angstwekkend zijn de eerste dagen van de krokusvakantieweek.

Je hebt samen met je kroost een weekje welverdiende zonvakantie geboekt naar de Canarische eilanden tijdens het krokusverlof.

Je durft geen dag eerder te vertrekken, want dan maak je de minister van onderwijs heel erg boos. De groene klimaatspijbelpuber Anuna en haar Zweedse Pipi Greta Langkaus overrompelen je al op voorhand met een dosis schaamtegevoel, omdat je voor een vliegtuigreis gekozen hebt in plaats van met een zeilboot of een pedalo richting Tenerife te dobberen.

Dan kom je op zaterdag eindelijk op de luchthaven van Zaventem aan en dan moet je nagelbijtend door een staking en stiptheidsacties van de luchthavenpolitieambtenaartjes uren met je koters in lange rijen aanschuiven in de hoop dat jij je vlucht nog haalt.

Dan zit de ten slotte in je vliegtuig boven Frankrijk als de piloot je mededeelt dat door een gigantische Calima-storm alle Canarische vliegvelden gesloten zijn. Er wordt een tussenlanding gepland in Faro of Madrid, waar je met je grut op de luchthavenvloer een nachtje kan tukken.

Volledig murw, met een chagrijnige vrouw en zeurige kinderen, kom je dan eindelijk, een dag later dan gepland, aan in je prachtige H10  vier sterren hotel te Adeje. Vanop je hotelkamerterras is door de Calima, een hevige Saharazandstorm, noch de zee noch de Teide te zien. Het normaal azuurblauwe zwembad is modderbad-okerbruin. Door deze gortdroge wind vanuit de Marokkaanse woestijn is heel de Canarische archipel in één grote roodbruine nevelwolk gehuld, zodat je na een wandelingetje langs de wandeldijk gegarandeerd met een mijnwerkersstoflong terug in je hotel beland. Alle huurautootjes lijken wel de woestijnrally Parijs-Dakar te hebben gereden.  En net als ’s anderdaags de lucht wat helderder wordt, krijg je ’s nachts een papiertje onder je hotelkamerdeur geschoven waarop staat dat je je kamer niet mag verlaten. Een Italiaanse corona-virus verspreider had juist in jouw hotel een paar daagjes vakantie gevierd en was nu met spoed naar een ziekenhuis afgevoerd. Alle toeristen en het hotelpersoneel moeten nu minstens twee weekjes in corona-quarantaine. Alleen met een mondmasker mag je wat lamlendig samen met je ondertussen hyperkinetisch gezinspakket door de hotelgangen dweilen. Weg vakantiegevoel, weg mooi bruin lijf. 118 Belgen die spijt hebben dat ze toch niet voor die aanslaggevoelige moslimbestemmingen gekozen hadden.

Door de aanhoudende stoflucht mag manlief, met zijn anderhalve overgebleven long, van mij niet mee op wandel gaan. Dus ga ik alleen een boodschap doen.  Ik ben de palmbomenlaan nog niet ten volle uitgewandeld als er aan de overkant van de straat een man naar mij wuift en Guapa, Guapa roept. Ik kijk om me heen, maar voor mij lopen alleen een paar rollatorsenioren en achter mij zie ik ook niemand die eventueel Guapa kan heten. De man steekt de straat over begint tegen mij een Spaanse uitleg over de calima en dat die morgen helemaal gedaan zal zijn. Omdat ik niet onmiddellijk reageer, gaat hij over naar een hakkelend Engels. “He Guapa, me Juan“ You no hablas Espagnol?” Hij blijft me maar met die Guapa verwisselen. “My name is no Guapa!”Hij kwebbelt gewoon verder.  “You beautiful brown brazos” en hij wijst op mijn armen. “You mucho tiempo en Tenerife?” “Eres Ingles?” De Canarische casanova blijft naast mij wandelen.  Ik schud met mijn hoofd en zeg dat ik van België kom. “Ha, hablas flamengo o frances. I live here and have bonita casa con piscina. At the right side live peoples from Oostende and also otro familia from Aalst. You know Aalst?” Hij doet een gebaar met twee handjes draaien in de lucht. “Sabes Aalst carnaval?” Ik glimlach.( Aalst werd wereldnieuws, doordat vorig jaar een aantal op hun besneden pik getrapte Joden er een enorme heisa van gemaakt hebben. Samen met het carnaval van Rio de Janeiro en het carnaval de Santa Cruz de Tenerife heeft het zich nu op de wereldkaart gezet.) De Tenerifse Don Juan blijft naast mij flaneren en lacht verleidelijk.  Dat heeft hij blijkbaar voor de spiegel geoefend. “Cuanto tiempo te quedaras en la Costa del Silencio? How long you stay? You wanna see my house? Ja dag Jan, dag Guan. Jij krijgt niet de kans om hier een #yotambien, #metoo beweging op gang brengen. Ik schud van nee. “Where you stay?” “We rent at Rocas del Mar.” Hohoho, very beautifull but por alla, there you pay to much. Ik ben die 60 jarige Romeo al meer dan beu en flap eruit: “No problem, my husband is very rich, we have a lot of money!” Zijn interesse en waarschijnlijk ook een ander deel van zijn macholijf verslapt onmiddellijk. “Estas casado, married e tu marido tiene mucho dinero?? Hij steekt de straat terug over en wuift nog: “Oké I must now go to el farmacia.  See you soon chica guapa, bye darling.”  Ongelofelijk, die man blijft me maar met die Guapa verwarren.

Als ik terug op ons logeeradres kom en mijn verhaal aan manlief doe, schiet deze in een schaterlach. Schatteke toch, guapa betekend knap, mooi, lekker meisje.

Sim, 26 februari 2020     Yes, 68 jaar en ik heb nog touche…

Vorige week blokkeerde een massa, met hun gat omhoog biddende salafistische moslims enkele straten in Brussel om een overleden salafist te eren. Geen toelating aangevraagd en geen Brusselse pamperburgemeester die tussenbeide kwam. Waarom gaan die Midden Oostenvolkeren niet gezinsherenigen in hun thuisland, waar ze zonder aanstoot in burka, niqab of djellabah hun middeleeuws gedachtengoed kunnen belijden ? Bij mijn weten is er in Marokko of Turkije toch geen oorlog? Wat houdt deze moslims hier bij ons? Onze sociale woningen? Ons uitkeringssysteem of ons kindergeldreservepotje?

Over uitkeringen gesproken. Hoeveel feeling kan je als rechter nog met je eigen bevolking hebben, als je een vonnis uitspreekt dat door zo’n IS- loveradvocaatje ingediend werd? 5000 euro per dag, per kind, te betalen door de Belgische overheid, als de IS kindjes niet uit die terreurzandbak gerepatrieerd worden. Ik herhaal, 5000 euro per dag, per kind.. en het gaat over zo’n 10 zogezegde Belgische kinderen…en de teller staat vandaag al op 700.000 euro. Ze gaan op het einde van de rit beter in de slappe was zitten dan de miljonairsvoetballertjes. Hebben zo’n links vast benoemde ivorentorenrechter en zo’n smerige pro deo advocaat totaal geen schaamtegevoel meer? Waar denken die terreurminnaars dat de Belgische staat dat dwangsomgeld gaat halen?  Juist, het is ons geld, ons belastinggeld dat dat aan die kalifaatvrouwtjeskinderen zou gedoneerd worden!  Meeste van onze hardwerkende burgers zien na 45 jaar werken nog niet eens 5000 euro op hun spaarrekening staan!  Deze terrorismedossiers nemen stilaan een totaal zielige wending. Waar haalt die advocaat de gore moed om een deurwaarder naar het Belgische ministerie te sturen om daar alles op te schrijven waar beslag op kan gelegd worden? Hopelijk hangt daar een Van Goghje aan de muur!  Als een journalist aan dat stukje pleitbezorger, met de al even Arabische naam, vraagt of hij zich wel realiseert dat het hier over de zuurverdiende centen van de Belgische belastingbetaler gaat, haalt hij zijn schouders op en beweert hij dat hij met de boerkavrouwtjes een overeenkomst gaat sluiten dat de totale dwangsom doorgestort gaat worden aan de eigenlijke terreurslachtoffers. Die kalifaatbruidjes zien hem al komen. België zindert! Is die rechterlijke macht en dat kluitje witteboordencrimineeltjes eventjes vergeten wat er ginds in die zandbak allemaal gebeurde? Mensen werden er zonder pardon de keel over gesneden. Vrouwen werden verkracht. Kinderen opgeleid tot huisslaafje of kindsoldaat. Homo’s werden er van flatgebouwen naar beneden geflikkerd. Mannen werden er in een kooi levend verbrand. En de pamperironie van ons land ten top, kwamen zwangere IS-bruidjes eventjes naar ons land terug om op onze ziekenfondskosten te bevallen en er daarna voor te kiezen om met hun baby terug naar het kaliefparadijs te verdwijnen? Wie is er dan verantwoordelijk voor het geluk van hun kinderen? Toch die geestelijk gehandicapte mama’s en papa’s, toch niet de Belgen?

Als er ooit één Belgische cent richting terrorismeouders overgeschreven wordt, dan denk ik dat die rechter en dat scrupuleus pro deootje vanaf dat moment best constant over hun schouders kijken. Er moet maar één Siciliaans slachtoffer in de terreurmetro van Maalbeek of bij de aanslag op Zaventem gedood zijn. Die Italiaanse families hebben gegarandeerd connecties met de plaatselijke maffia en één of andere Gothfather zal het onrecht dan wel eventjes op eigen manier oplossen.  Of een Antwerpenaar die zijn zoon of dochter bij deze laffe terroristenmoordaanslagen verloren is. Zoals we nu wel weten, gooit men in Antwerpen graag met granaatjes als men het niet eens met de afwikkeling is! Misschien is zo’n typetje, dat nieuwe op te richten asielcentra in brand steekt, nu reeds met een groot blik petroleum en een doosje lucifers op weg naar het advocatenkantoortje? Als ik die rechter of dat advocaatje was dan liet ik mij vanaf nu door tien bodyguards vergezellen…

Wat denken jullie van het volgende plan? We repatriëren de kindjes en sturen dan zo’n twintig coronaviruschinezen, liefst zonder mondmasker, naar die Koerdische gevangenkampen om een beetje over die dwangsommen met die IS strijders en hun toegewijde vrouwtjes te discussiëren.  We wachten minstens  twee weekjes, graven dan kuiltjes, zand erover, opgelost.

Sim, een verontwaardigde Belg  9 februari 2020

Wij overwinteren nu al een paar weken op Tenerife. Aan de Costa del Silencio hebben een groot deel West Vlaamse sjoemelende zelfstandigen destijds met zwart geld allerlei witte huisjes en appartementjes opgekocht. In 2018 is Spanje echter wakker geschoten en zich gaan afvragen waarom deze verhuurhuiseigenaars geen belastingen betaalden.  En daarom betalen wij ons nu, met wit geld, blauw aan huur. De taksen worden nu integraal met de nodige hebzucht en zonder schaamte aan de gepensioneerde met zijn klein pensioentje doorgerekend.

Met TV Vlaanderen op de televisie kunnen wij het oprukkende coronavirus, het euthanasieproces, het Belgisch voetbal en de  Belgische politieke veldslag volgen.

Wat een arrogantie heeft die katholieke kerk, om hun eigen advocaten uit te lenen aan een familie, wiens dochter/zuster zelf voor euthanasie gekozen had, te komen ondersteunen. Zij probeerden drie dokters, die tien jaar geleden deze levensbeëindiging uitgevoerd hadden alsnog voor moord voor het gerecht te slepen. Waar bemoeien die sprookjesgelovers zich mee? Hebben ze nog niet genoeg aanklachten van misbruikte misdienaartjes binnengekregen om hun eigen Roomse viespeuken te laten berechten? Dat ze in plaats van weg te kijken eindelijk hun eigen beerpunt eens uit gaan mesten eerder dan zo’n katholieke pedofiele priester van parochie naar parochie te verplaatsen. Of nog straffer zo’n ‘gelovige’ kinderverkrachter, na vijftig weesgegroetjes met vergeven zonden, met een prachtig pensioen zijn dagen in weelde te laten doorbrengen totdat zijn verzonnen opperhoofd hem tot zich roept, liefst na een heel langdurig  pijnlijk lijden zonder euthanasie! Denk zelfs dat God van zulke wandaden moet kotsen… Als je als christenmens tegen abortus en tegen euthanasie bent, zorg dan zelf dat je geen ongewenste zwangerschap krijgt of blijf dan braaf in onmogelijk lijden je einde afwachten, maar dring je geloofsovertuiging niet op aan andersdenkenden.

Manlief volgt hier ook de hoogtepunten van het voetbal. Duizend voetbalsupporters die tweemaal drie kwartier allerlei verwensingen en junglegeluiden krijsen naar 22 miljonairtjes op het veld. Voetbaltuig dat elkaar zonder twijfel na de match opzoekt om elkaar de hersens in te slaan om vervolgens gezamenlijk stenen naar de politie te gooien. Dit heeft helemaal niets meer met een partijtje leuke voetbal te maken. Het is gewoon klootjesvolk dat de opgekropte frustratie op elkaar wil kwijtraken. In plaats van met het waterkanon de houligans uiteen te drijven, zou de politie er beter aan doen om ze allemaal samen naar een omheinde wei te jagen. Ik zou nog wat extra boksbeugels en messen uitdelen, de hekken hermetisch afsluiten en gewoon wachten tot de laatste neergegaan was.

Na de verkiezingen in mei, heeft België na een volledige zwangerschapstermijn nog steeds geen nieuwe regering. Het water lijkt veel te diep tussen de linkerhelft die rechts is en de rechterhelft die links is.

Onze koning begrijpt niet waarom blijkbaar alleen de Rode Duivels er in slagen om alle burgers eensgezind Belg te laten zijn.

Hij, die van het lintjesknippen en het bloemenkransen neerleggen zijn beroep moest maken, voelt de monarchie al lichtelijk wankelen.  Er wordt langs alle kanten aan de poten van zijn koninklijke troon geschud. Komt daar bovenop nog die schuinsmarcheerdersaffaire van zijn vader en een stiefzuster die met een luide schreeuw, na jaren procederen en met de DNA papieren in de hand voor een nieuwe erfenisverdeling zorgt.

Onze koning zal zich moeten bewijzen en wil kost wat kost zijn koninkrijk laten functioneren. Om een regering te vormen en de politieke partijen wat af te tasten, roept hij eerst Peppi en Kokki bij zich, vervolgens Janssens en Janssens, daarna het opperhoofd van de Waalse socialisten, nadien Gaston en Leo en ten einde raad nu ‘pastoor’ Geens. Blijkbaar is hij er zich nog steeds niet van bewust dat hij tot nu toe de grootste Vlaamse partijen gewoon schromelijk verwaarloost en hoe regeergeil die kleine verliezers wel zijn. .

Allerlei politieke regenboogkleurenformaties en Vivaldi’s vier seizoenen combinatietinten werden naar voren geschoven maar in plaats van een regering kregen we tot nu toe alleen een kleurenpalletcocktail voorgeschoteld van Franstalige partijen en een greep van de meeste Vlaamse partijverliezers. Als deze partijen het aandurven om een regering te vormen zonder de grootste Vlaamse partij, dan weten zij bij voorbaat, dat bij de volgende verkiezingen het laatste partijlid het licht in het partijbureau wel eens zou kunnen mogen uitdoen.  Allemaal pretenderen ze de partij voor de mensen te zijn, de partij die naar de mensen luistert…maar een heel groot deel van de Vlaamse kiezers wordt zonder pardon gewoon aan de kant geschoven. Hoe noemt men dit? Democratie.

Een Waals worteltje werd voor de VLD-neus van Gwendolyn gehouden, zodat zij misschien, heel misschien eerste minister kon worden. Zij zag het helemaal zitten en zoals hun eigen liberale verkiezingsslogans,  had zij  “goesting in de toekomst” en dacht zij “gewoon doen”! Dat postjespakkengedrag werd haar in eigen kringen niet in dank afgenomen.

Eigenlijk heb ik een beetje medelijden met de echtgenoot van Gwendolyn, die nu elke avond met een misnoegde draaikont aan ’t tafel moet zitten en ’s nachts stilaan denkt dat hij met een Maggie De Block klone onder het dekbed ligt.

We volgen het op,

Sim, 3 februari 2020 Tenerife

Gisteren 25 oktober werd de Belgische kroonprinses 18 jaar. De aanwezige ministers en journalistiek waren vol lof dat zij, voor een achttien jarige een mooie speech gehouden had in de drie landstalen. Ik was echter wat ontgoocheld dat ze zelfs niet één zinnetje in onze vierde landstaal, het Arabisch toegevoegd had!  Nu de Vlaamse Groene volksvertegenwoordigers al in het Arabisch beginnen te tweeten, vraag ik me af of ik het sinterklaasaanbod voor mijn bijna 6 jarige kleindochter niet eventjes moet herzien. Misschien toch niet slecht als ik een hoofddoek Barbie onder de schouw leg. Is er al een djellabah Ken op de markt? Bijna kocht ik via een webpagina een verkleeddoos. Maar de drie prinsessenjurken en de bijhorende kroontjes zullen het waarschijnlijk moeten afleggen tegen zwartblauwe boerka’s en een verzameling bonte islamitische sjaaltjes. Kwestie van al een beetje te oefenen laat ik mijn kleindochter hier thuis al wat rondlopen met een tafelkleed met twee gaten in. Ze lijkt nu voor ons meer op een halloween spook, maar op de Antwerpse Meir zou ze ondertussen volledig in het hedendaagse straatbeeld opgaan. Niet dat er daar in boerka geshopt wordt, maar de hoofddoekentroepenmacht van die nog middeleeuwse woestijnvolkeren neemt zienderogen toe en vroeg of laat zal de shariapolitie toeslaan. Soms zie je vrouwen als pinguïns gekleed flaneren alsof ze in een barre zandvlakte elk moment een woestijnzandstorm kunnen verwachten.  Als we soms de bus richting koekenstad nemen, lijkt het alsof carnaval dit jaar wel heel vroeg is. Allerlei bontgekleurde zwangere Afrikaanse vrouwen en Joodse zwartrijdende pruikenvrouwen duwen kinderwagens de bus op. Integratie is er duidelijk niet bij. Niet alleen de moslims houden ervan zich te verkleden. Ook de ganse Joodse buurt kostumeert zich al jarenlang maar blijft meestal ver weg uit het dagelijkse Antwerpse leven. Alleen in en rond het diamantcentrum wapperen de pijpenkrullen onder grote Joodse hoeden. Zwarte-torenhoofddeksels, die bij regenweer zelfs nog in de een plastiek zak zitten.  Schrikken zij, als een carnavalsgroep uit Aalst juist die Jiddische vermomming, als een grappige karikatuur op een praalwagen zet? Die carnavalsgroepen lachen duidelijk met alles en iedereen. Misschien met de moslims iets minder, want voor je het weet gooit één of andere terreur-afgesplitste-islamietreligievolgeling tijdens de optocht een granaat onder je wielen of loopt of rijdt er een gebomde toeschouwer de menigte in. Die massaal overzee gedobberde zwartjes beginnen nu ook , omdat ze met meer en meer in Europa opduiken, weer opnieuw over die Zwarte Pietencontroverse. Dat ze zich zo gepest voelden met hun zwarte snoetjes toen zwarte Piet met geschenkjes kwam?? Ze eisen dat Zwarte Piet verdwijnt!  Ik denk dat geen enkel, nog in Sinterklaas gelovend, kind ooit opmerkte dat er anders gekleurde vriendjes waren!

De moslims eisen halal in de scholen en dat de kerstboom en het kerststalletje verdwijnen, want dat ze anders héél erg geschoffeerd zijn. Onze kerstmarkten moeten, om de anders religieusdenkenden niet tegen het hoofd te stoten, nu wintermarkten genoemd worden. Was er vroeger ooit één Jood of een in een Chinees restaurant werkende Aziaat die aanstoot nam aan onze cultuur? Ik ben totaal niet gelovig en voor mij mag al die kerstonzin over Jezuske die met onze zonden naar de hemel opgestegen zou zijn ook stilaan tot het verleden behoren, maar wanneer is het hier in Europa verkeerd gelopen? Jaren hebben onze ouders gestreden om eindelijk scheiding tussen kerk en staat voor elkaar te krijgen. Geen kruisen en religieuze tekens meer in openbare gebouwen, maar nu komen die woestijnbarbaren ons de les spellen waarom wij het nu ineens normaal zouden moeten vinden dat hoofddoekvrouwtjes achter onze ambtenarenloketten of winkelkassa’s ons moeten kunnen toelachen!

Jaren hebben onze ouders ons voorgehouden dat holibi’s mensen waren zoals U en ik en dezelfde rechten moesten krijgen als de hetero’s. En waarom niet? Wij vinden dit ondertussen helemaal normaal (op een paar niet mee geëvolueerde conservatieve enkelingen na) En nu doordat een hoop tweede generatie religieus geïndoctrineerde of gevluchte nomaden hier hun tweede leven mochten beginnen, wordt de homo, de lesbo en de transgender terug als loslopend wild achtervolgd, aangevallen en in elkaar geslagen.

Waar en wanneer is het  hier in Europa misgelopen? Wij de Antwerpenaren die, heel de geschiedenis door, allerlei volkeren voor een vijand lieten onderduiken. Die oorlogsvluchtelingen onderdak boden. Die iedereen van Jood, Aziaat, Indiër, Turk en Marokkaan liefdevol ontvingen. Welke achtergrond of welke huidskleur ook, wij lieten hun kinderen met onze centen naar onze scholen gaan en lieten ze in onze sociale woningen wonen. Waarom gaat de Antwerpenaar nu rechtser, rechtser stemmen?  Omdat wij ons niet meer thuis voelen in ons mooie Antwerpen. Omdat onze mooie winkelstraten getransformeerd worden in multiculturele markten. Een Antwerpse waarheid als een koe, wordt nu zodanig verdraaid dat het door de anders gekleurden als geiteneukersracisme of zwarte Pietenlulkoek gekwalificeerd wordt. En ze eisen en eisen dat wij onze normen en waarden aan hun middeleeuws gedachtegoed aanpassen. Hoe meer ze eisen, hoe meer wij al die nieuwkomers met andere ogen gaan bekijken! En vooral omdat wij bij de minste realistische commentaar het magische woordje RACIST opgeplakt krijgen!

Antwerpen is ons Antwerpen niet meer! De echte Antwerpenaren zijn duidelijk een uitstervend ras en spijtig genoeg zullen wij de strijd verliezen.

En zolang de sinjoren bestaan, zal Antwerpen nooit niet vergaan. Wij weten wat lol is als ’t glaasje maar vol is, de rest trekken wij ons wel degelijk heel hard aan!

Sim, 26 oktober 2019, ik oefen al een beetje met een sjaaltje..