1960 - LAILA - THE REGENTO STARS - TANGO

1960. De Duitse muziek was dus in en op zondagnamiddag werd er veel geluisterd naar een verzoekplatenprogramma en de hitparade op Radio Luxemburg, duitstalige uitzendingen.

CAMILLO FELGEN was de presentator en hij speelde alle hits, zowel Duitse als Engelse, maar ook Franse, enz... Hij presenteerde fantastisch met zijn zeer herkenbare basstem.
Hij was geboren in 1920 in Tetingen (Tetange), Luxemburg en was eerst onderwijzer. Hij studeerde ook in Brussel en Luik. Daarna werd hij programmaleider bij Radio Luxemburg, Duitstalige uitzendingen.

Hij begon ook Duitse teksten te schrijven voor oa. Connie Francis en Peter Alexander.

Hij schreef ook de Duitse tekst voor de song "Ich hab ehrfurcht vor schneeweissen Haaren", geschreven en ook , met veel succes, gezongen door onze Vlaamse Bobbejaan Schoepen.
Camillo zong het ook en volgens de encyclopedie Wikipedia werden er wereldwijd 3 miljoen van verkocht. Dit vind ik niet terug in mijn boek van de millionsellers. Waarschijnlijk bedoelt men hier de totale verkoopcijfers van de song gezongen door de schrijver Bobbejaan Schoepen, Camillo Felgen, Gert en Hermien in Nederland en nog tal van andere coveraars.

Camillo vertegenwoordigde Luxemburg ook 2 keer op het Eurovisiesongfestival.

In 1960 stond Camillo wel op nummer 3 in de Vlaamse top 20 met de song SAG WARUM, en hij bleef er liefst 7 maand mee in de hitparade staan. Het werd net geen millionseller met een verkoop van 800.000 exemplaren. De plaat was een zwaarmoedige vertelling tegen een achtergrond van slowmuziek en hij gebruikte zijn diepe basstem als een muziekinstrument.

Camillo Felgen was een monument en hij heeft veel bijgedragen om de  muziek van de jaren 50 en 60 te promoten.

Onder de video, in bijlage, een video youtube versie van Ich hab erfurcht vor schneeweissen haaren door Camillo Felgen - mooie film met  playback.

Daaronder Bobbejaan Schoepen met zijn eigen compositie : Ik heb eerbied voor jou grijze haren. Een versie van 1981.

HIERONDER CAMILLO FELGEN MET SAG WARUM. EEN AUDIO - VIDEO MET EEN FOTOMONTAGE. DIT WAS EEN SLOWNUMER DAT OP DE JUKE BOXEN ZAT EN WAAR ZEKER VEEL ROMANCES MEE GESTART ZIJN IN DE JAREN 60.

                     

THE SHAGOOGIES TRADEN, VOOR DE TWEEDE MAAL OP RIJ, OP,  IN WINGENE VOOR DE SEPTEMBERKERMIS, ROGGEBROODFEESTEN.

1960. Tussen al deze jonge mensen die op het voorplan waren getreden in de jaren 50 en 60 was er een veteraan die zich van al deze heisa niets aantrok en verder deed op zijn onnavolgbare manier : FATS DOMINO.(zie ook vroeger in deze blog) Rythm and blues zonder franje.

Hij scoorde in 1960 zijn 23e millionseller met WALKIN TO NEW ORLEANS  met op de achterkant DON'T COME KNOCKIN'.

Zijn zegereeks ging dus gewoon verder en hij lapte alle mogelijke nieuwe trends aan zijn hielen.

Fats kwam met "Walkin' to New Orleans", raar genoeg, niet in de Vlaamse top 20.

Fats stond wel in december 60 in de Vlaamse top 20 op nr. 5 met MY GIRL JOSEPHINE en hij bleef er zelfs 4 maand mee in top 20.

Dit nummer zou in Vlaanderen een standaard worden en alle orkesten en groepen zouden het in de komende jaren blijven spelen. 
Het nummer werd over de jaren wel herdoopt tot  HELLO JOSEPHINE. Bekende versies waren van The Scorpions, Bobby Setter en Jerry Jaye. (zie fotos onder de video).

Onder de video vindt U een youtube versie van Hello Josephine in 2007 op de Zeedijk in St Idesbald door The Shadoogies. We spelen een beetje een mix tussen de versie van Jerry Jaye en The Scorpions.(zie ook  foto onder de video)

HIERONDER FATS DOMINO MET EEN LATERE LIVE-VERSIE VAN MY GIRL JOSEPHINE. EEN PRACHTIG ORKEST, FORMIDABELE ZANG EN SCHEURENDE  SAXOFOONS.

         

        JERRY JAYE

      BOBBY SETTER

            THE SCORPIONS

      THE  SHADOOGIES

1960.  We stonden vanaf vanaf 1960 terug  aan de vooravond van een doorbraak van Duitse muziek. Zoals hier, met Will Tura en "Onvergetelijk" (Personality) waren er in Duitsland jongen mannen en vrouwen die hun kans waagden met covers van Amerkiaanse Rock 'n roll  hits, maar dan in het Duits. Er was natuurlijk nog altijd Freddy Quinn die een megasucces was, maar dat was, niet zomaar de nieuwe trend : Rock 'n roll.

Een van deze jonge mannen was PETER KRAUSS. Hij was geboren in Munchen in 1939 en dus in 1960, 21 jaar.
Zijn vader had een theater en hij draaide reeds van zeer jong mee in dit theater.

In 1955 kwam Elvis Presley op de proppen en een  Duitse platenfirma wilde van Peter Krauss een  Duitse Elviscopie maken.

Hij was groot, blond, kon goed zingen, speelde een beetje gitaar, had zeker plankenvastheid en kon acteren.

In 56 nam hij reeds een Duitse versie op van "Tutti Frutti" van Little Richard, maar dit was ook zeer succesvol gecoverd geworden door Elvis.

In 59 kwam dan zijn megahit  SUGAR BABY en dat in een groot deel van Europa, ook in Vlaanderen. Ik vind hem niet terug bij de millionsellers maar het succes was toch zeer groot.

Dan begon ook zijn filmcarriere en de hoofbrok hier was de film : Wenn der Connie und dem Peter.
Hier speelde hij samen met Connie Froboess de hoofdrol en zowel de meisjes als de jongens waren hier dol op. Wanneer deze film gespeeld werd in de cinema MAJESTIC in Ruiselede zat de zaal bomvol.
Deze films waren echter een copie van de latere Elvisfilms, het verhaaltje was simpel en alleen aanleiding om hun grote hits te zingen, die daarna of ervoor als plaat uitgebracht werden.

Peter zou een grote Mijnheer worden in Duitsland en tot op vandaag treedt hij steeds op.

Peter Krauss stond in de Vlaamse top 20 op nr 14 in maart 60 en bleef in de hitparade gedurende 1 maand.

Onder de video, in bijlage, een live uitvoering van Sugar Baby, met (groot) orkest. Hier ziet  U de varieté man Peter Krauss. Hij was dus een action artist en kon een publiek begeesteren. Rock 'n roll is evenwel ver te zoeken in deze uitvoering.


HIERONDER PETER KRAUSS MET EEN  MEDLEY AUDIO - VIDEO VAN SUGAR BABY EN ANDERE. SLECHTS EEN BEETJE ROCK 'N ROLL.


                  

1960. In deze blog komen we niet zo veel vrouwen tegen en ook de Europese vedetten zijn schaars vertegenwoordigd. Een millionseller scoren was blijkbaar niet gemakkelijk in de jaren 50 en 60.

Vandaag hebben  we het dan ook over een Europese vrouw namelijk HEIDI BRUHL.
Ze was geboren in Munchen, Duitsland,  in 1942 en dus 18 jaar in 1960.
Ze startte aan 6 jaar als danseres en was een volleerde ballerina in 1956 en begon dan ook te zingen.
Ze kwam in de film en werkte als  magazine cover girl. In 61 bracht ze het tot TV personaliteit van het jaar in Duitsland.

In 1960 deed ze mee aan het Eurovisiesongfestival en eindigde tweede met WIR WOLLEN  NIEMALS AUS EINANDERGEHEN.

Het werd, niettegenstaande haar tweede plaats,  een millionseller zelfs in Duitsland alleen.

Ze trok dan naar de USA en werd er een veel gevraagde filmster.

Dit was natuurlijk geen Rock 'n roll maar ze was een beetje de voorbode van wat Duitsland ons weldra zouden brengen : Conny Frobroess, Peter Krauss, Rex Gildo en nog veel andere.
In Vlaanderen zou weldra de Duitse muziek terug tops worden en Freddy Quinn zou concurrentie krijgen.

Ik vind Heidi Bruhl niet terug in de Vlaamse hitlijsten van 60 maar ze was honderden keren te horen op Radio Luxemburg.

HIERONDER EEN AUDIO-VIDEO VAN WIR WOLLEN NIEMALS AUS EINANDERGEHEN. DE FOTOS TONEN HEIDI IN AL HAAR MOOIE GEDAANTEN.

            

1960. Wij hadden de classic Rock ' n roll reeds gehad in de jaren 50 en daarna kwam de zachtere versie met toevoeging veel violen, meisjeskoren en een pak mooie jongens en meisjes.
In 1960, tegelijk ongeveer met de twistrage , zagen we een volgende trend, de trend van de soul groepen en deze werd eigenlijk ingeluid door een aantal zwarte meisjesgroepen . Hun sound was geen rock zoals de blanken deze zagen,  maar had meer spirit  en soul en er was ook altijd samenzang van een aantal zangeressen. Deze trend was ook reeds het prille begin van de disco rage die later zou volgen.

 THE SHIRELLES  waren zo een meisjesgroep. Ze kwamen uit New Jersey en begonnen, weeral eens, hun carriere als winnaars van een zangwedstrijd op de middelbare school rond 1957.
Zij werden opgemerkt door een platenfirma, maakten enkele tamelijk succesvolle platen en in 60 werd hun plaat DEDICATED TO THE ONE I LOVE een millionseller.  Onmiddellijk daarop volgde hun tweede miljoenplaat : TONIGHT'S THE NIGHT.

Het kon blijkbaar niet op en ook nog in 60 volgde hun derde : WILL YOU  LOVE ME TOMORROW. Dit nummer was meegeschreven door Carole King.

The Shirelles kwamen niet in de Vlaamse top 20 met "Do you love tommorow", ze kwamen er eventjes in met een volgend nummer "Big John" in december 61.  Radio Luxemburg was dus weer de bron. De meisjesgroepen zouden later hier wel zeer populair worden.

Ik vond dit wel mooi maar mijn honger naar de fifties rock 'n roll  bleef groot, en vanaf dan zou ik  altijd heimweh blijven hebben naar deze tijd. Tot op vandaag volg ik veel zangers en groepen die de (afgeleide) muziek spelen van de classic rock 'n roll. Dat zijn er natuurlijk minder en minder. 
 Daarom heb ik ook deze blog opgezet om de mensen eraan te herinneren hoe mooi dit allemaal  wel was.  Het mag niet in de vergetelheid belanden.

Ze noemen zoiets al smalend nostalagie, maar dat neem ik erbij.

HIERONDER THE SHIRELLES MET WILL YOU LOVE ME TOMORROW.  EEN PLAYBACK VIDEO. DE MUZIEK EN DE ZANG IS ZEER MOOI.
    

                  

1960. De rock 'n roll was dus in 1955-1956 begonnen in Amerika met Little Richard, Chuck Berry en daarna Bill Haley, Elvis Presley, Jerry Lee Lewis met in hun gevolg dan de schone jongens Paul Anka, Fabian, Frankie Avalon, Bobby Darin en vele andere.

In Vlaanderen luisterden we wel maar zelf spelen van dergelijke muziek was er nog niet zoveel bij.
De rock hits werden wel reeds min of meer nagespeeld door allerhande orkestjes maar succesplaten kwamen er nog niet van .

Zoals reeds gezegd deed Will Tura pogingen om rock hits na te zingen, en als schone jongen had hij er wel wat succes mee en kwam zelfs op TV met" Onvergetelijk", een Vlaamse coverversie van "Personality" van LLoyd Price. Hij stond ermee in de Vlaamse top 20 op nr 13 in december 59 en zou er 3 maand in blijven.

Een eerste werkelijke doorbraak was er met Peter en zijn rockets, een Nederlander dan wel, met KOM VAN DAT DAK AF. Deze plaat was werkelijk het begin en zij stonden dus in mei 1960 op nr 1 in de Vlaamse Top 20 en bleven daar 7 maand.

Peter en zijn rockets zongen echte Rock 'n roll, maar dan  in het Nederlands, en dat maakte hen uniek. De bezetting van zijn Rockets was de klassieke Rock 'roll bezetting : Zang, drums, basgitaar, gitaar, piano en saxofoon. Een aparte sologitaar was blijkbaar niet aanwezig maar was wel  toch  te horen op de plaat. Op sommige videoclips zie ik dat Peter zelf solo speelt op de gitaar maar tamelijk stil en niet zo goed hoorbaar, maar dan hoor ik ook geen aparte ritmegitaar.

Deze plaat was het echte startschot voor de rock groepen  in Nederland en Belgie, die dan ook als paddestoelen uit de grond zouden rijzen. Veel muzikanten waren dan ook reeds bezig met het opstarten van groepen die The Shadows wilden naspelen en algauw waren deze groepen ook niet meer te tellen.

Op platengebied was 1960  voor de rockgroepen nog mager, wel een begin met uitschieters :

nov 60 : KILI WATCH van THE COUSINS ( Les Cousins) stonden op nr 3 en bleven liefst 7 maand in in de top 20. Zij waren Brusselaars en spraken naast frans ook wat Nederlands.

dec 60 : PROTEST ROCK van THE SEABIRDS (Zie foto boven)  stonden op nr 16 en ze bleven 3 maand in de top 20.   Zij kwamen van de kust en veel van de leden zouden we later nog terug tegenkomen. Freddy Clarisse (bas), Sylvain van Holmen - gitaar (later Sylvester team, Wallace collection en Two man sound) en Benonie De Wilde. In bijlage, onder de video,  een mp3 van Protest Rock van the Seabirds.

De vele Vlaamse rockgroepen zouden later zeer veel succes hebben en veel platen maken maar deze platen zouden moeilijk de Vlaamse  of de internationale hitparades halen. Dit was weer het gevolg van ons klein taalgebied en een de quasi onmogelijkheid om ook door te breken in Nederland en zeker niet in Wallonie.

HIERONDER EEN AUDIO - VIDEO VAN KILI WATCH VAN THE COUSINS. DE GITAREN SPELEN HIER DE HOOFDROL. HUN KLANK HEEFT IETS VAN THE SHADOWS SOUND. DE TEKST VAN HET LIEDJE IS ZEER VREEMD EN RAAKT NOCH KANT NOCH WAL.

          

   1960.  We hadden het in deze blog reeds vroeger over JOHNNY PRESTON  die met Running Bear een grote hit scoorde in de wereld en ook in Vlaanderen.

Johnny was hier blijkbaar in 60 en 61 populair in Vlaanderen met zijn muziek maar blijkbaar ook met zijn op sprookjes lijkende teksten.

 "Running bear" : ging tot nr 1O in mei 69 en bleef 2 maand in de hitparade.
"Cradle of love" : ging tot nr 6 in juli 60 en bleef ook 2 maand in de hitparade.
"Feel so fine" : ging tot nr 6 in augustus 60 en bleef ook 2 maand in de hitparade.
"Charming Billy" : ging tot nr 19 in november 60 en bleef 2 maanden in de hitparade.
"I feel good": verscheen kort in april 61.
"Free me" : verscheen kort in januari 62.

Deze liedjes werden alle dagen gespeeld op de radio en op de juke boxen zaten ze allemaal.

Spijtig genoeg maakte hij nadien geen enkele grote hit meer, alhoewel hij altijd is blijven zingen en toeren.

Dit was iets speciaals hier in Vlaanderen, een redelijk onbekende zanger die zo dikwijls de hitparade haalde. Ik hoorde hem wel graag en zijn liedjes waren in feite simpel en zeer gemakkelijk na te spelen.

MORGEN ZULLEN WE HET HEBBEN OVER DE ZWARTE MEISJESGROEPEN  DIE IN 1960 POPULAIR WERDEN. ONDERMEER THE SHIRELLES HADDEN 3 MILLIONSELLERS.

HIERONDER EEN AUDIO-VIDEO VAN CHARMING BILLY VAN JOHNNY PRESTON MET EEN FILM-FOTOMONTAGE. DIT WAS EEN UPBEAT NUMMERTJE, MET EEN OPZEGTEKST EN DE MUZIEK EN ZANG GAAN NAAR EEN KLIMAX OP HET EINDE. MOOI. Les charletans, waarvan ik deel uitmaakte van 1966 to 1970, speelden dat bij ieder optreden.

        

ACTUEEL.  In het begin van de jaren 60 had de Nederlandse groep ZZ EN DE MASKERS een monsterhit in Europa met de instrumentale song LA COMPARSA.

Zoals de meeste groepen in die tijd waren ze hoofdzakelijk een instrumentale gitaargroep naar het voorbeeld van THE SHADOWS.

Het nummer La Comparsa was geschreven door de Cubaanse componist ERNESTO LECUONA (1895-1963). Het was een Bolero en daarop werd zeer graag gedanst.

Vanaf de start van The Shadoogies in 2006 staat dit nummer op ons programma en we stellen vast dat het publiek dit nummer graag hoort.

HIERONDER THE SHADOOGIES MET LA COMPARSA OP HET SUMMERENDFESTIVAL IN SINT KRUIS BRUGGE OP 19 SEPTEMBER 2010.

1960. De gitaargroepen waren zich dus in Vlaanderen aan het vormen en we hadden dus hier de voorloper PETER EN ZIJN ROCKETS die met KOM VAN DAT DAK AF een voorbeeld was voor iedereen die serieus met  - ook gezongen - Rock 'n roll wou beginnen.

The Shadows waren natuurlijk het voorbeeld voor de gitaarfreaks maar het probleem was hun sound, die praktisch niet te evenaren was en al de instrumenten werden daarbij ook nog gespeeld op een speciale virtuoze manier. Velen probeerden maar slaagden er maar niet in om The Shadows ook maar te benaderen.

Voor de groepen met zang was het natuurlijk Cliff Richard and The Shadows die het voorbeeld was.
Maar ook de stem en de manier van zingen van Cliff was zeer uniek en niet zomaar te copieren.

Nu hadden we dus een Hollandse Brabander uit Eindhoven, dus een beetje een halve Vlaming, en zijn Rockets speelden absoluut niet als amateurs, hun muziek was echte rock met zware rythm en blues elementen. Peter had een stem die hij kon laten scheuren en dat was ook niet iedereen gegeven.

Werk aan de winkel dus voor Vlaanderland. Met The Cousins had Brussel reeds een gitaarantwoord gegeven. The Seabirds uit Oostende hadden met Protestrock een mooi nummer in de Vlaamse hitparade gekregen.

De jacht was in 1961 dus open en iedereen kon meedoen. Er zouden er inderdaad zeer veel proberen maar weinigen zouden uitverkoren zijn.

HIERONDER PETER EN ZIJN ROCKETS MET MARIJKE, EEN LIVE ( ?) UITGEZONDEN IN 1963 BLIJKBAAR.
MARIJKE STOND OP NR 16 IN DE VLAAMSE HITPARADE IN OKTOBER 1960 EN BLEEF 3 MAANDEN IN DE HITPARADE STAAN. DAARNA VOLGDE NOG JANUS MAAR DAN DUURDE HET TOT 1972 TOT PETER ER WEER STOND MET KOM VAN DAT DAK AF.

1960. Sun records in Memphis waar zowel Elvis Presley's als Jerry Lee Lewis'  monstercarriere begonnen waren , was in 1960 maar een schim meer van wat het ooit geweest was.

Sam Phillips, de baas die toch het geld beheerde, had Elvis verkocht aan RCA Victor voor 40.000 dollar, een fortuin in die tijd en Jerry Lee Lewis was in ongenade gevallen nadat was uitgekomen, in Engeland nog wel, dat hij getrouwd was met zijn 13 jarige achternichtje. Zijn platen werden geboycot in de USA en Sam bracht maar sporadisch nog iets uit van Jerry.

Sam had ook  reeds zijn fortuin , dat hij verdiend had aan Elvis, geinvesteerd als medestichter en aandeelhouder van Holliday Inns en in andere vastgoedprojecten. Hij was een jonge rentenier geworden en hij nam het ervan.
Zijn Sun label was bijzaak geworden maar hij wilde, uit principe, zijn tweede grote ontdekking, Jerry Lee Lewis, absoluut niet verkopen, aan niemand. Ze zouden achter hem nooit nog  fortuinen verdienen aan Jerry Lee zoals met Elvis was gebeurd, dat had hij gezworen en hij bleef erbij. Jerry moest het dus uitzweten tot 1963 wanneer zijn 5-jaren contract afliep. Dit was uiteindelijk het echte drama voor Jerry en hij was veroordeeld om 300 keer per jaar op te treden voor peanuts.

Ondertussen  verlieten  als zijn andere vedetten de Sun stal : Johnny Cash, Carl Perkins, Roy Orbison, Warren Smith en nog veel andere mindere goden. Ze hadden geen meerjaren contract zoals Jerry.

Judd Phillips, de broer van Sam, die zich binnenin Sun (zie vroeger in deze blog) bezig hield met de promotie zat dus ook praktisch zonder werk. Hij had nochtans Jerry Lee Lewis op de nationale TV gekregen in 1958 met "Whole lotta shakin' gong on", en dat niettegenstaande de lopende verbanning van het nummer in de zuidelijke staten van de USA, wegens te suggestief. Dus door Judd, en feitelijk half  tegen het gedacht van Sam, was Jerry Lee een grote vedette geworden, die door zijn prive perikelen nu aan de grond zat.

Judd besloot dan ook maar op te stappen en hij begon een eigen platenlabel : JUDD.

Hij werkte met een aantal mindere goden die Sun recent verlaten hadden. Een van hen was ene RAY SMITH. Hij was geboren in 1938 in Kentucky en was zelfs een tijdje kandidaat geweest om opnameleider te worden van Sun records, maar dat was dus niet doorgegaan.
Hij zong en speelde gitaar en piano.

Bij JUDD nam hij het nummer : ROCKIN' LITTLE ANGEL op en het werd zijn eerste en enige millionseller.

Het nummer is in de gekende Sun stijl en het kenteken op plaat lijkt zeer goed op de gekende zon van Sun.

Ray Smith is nooit in de Vlaamse top 20 verschenen en tot op vandaag had ik zijn versie nog nooit gehoord. Jerry Lee Lewis heeft ook een versie uitgebracht van dit nummer later in zijn carriere, maar ik kan ze niet downloaden. Kan iemand mij misschien een mp3 sturen van deze versie ?

HIERONDER EEN AUDIO-VIDEO MET EEN FOTOMONTAGE VAN ROCKIN' LITTLE ANGEL VAN RAY SMITH. LET OP DE ECHO ZANG, DE PIANO, DE ZWARE GOED HOORBARE BAS EN  DE DOO WHOP BACKING VOCALS, JE HOORT ZONDER MEER SUN MAAR HET IS OP JUDD. HET BLEEF WEL IN DE FAMILIE DUS.                       

           

1960. De mooie jongens hadden het dus overgenomen van de echte rockers (zie vroeger in deze blog)  en het zou niet meer veranderen voor lange tijd. Elvis zong dus ook  een beetje neo-klassiek of belcanto en hij had een megasucces,  niet een beetje dus. Iedereen die platen wilde verkopen moest de trend volgen.

Een van die jonge, getalenteerde gasten was JOHNNY TILLOTSON. Hij was geboren in Florida in 1939, dus 21 jaar in 1960. Hij zong, speelde gitaar en ukelele.

Hij had reeds op zeer jonge leeftijd een voorkeur voor countrymuziek. In het middelbaar geraakte hij aan een 3 jaar contract voor een TV show. Hierdoor werd hij opgemerkt door Candence records en hij tekende een contract in 1958. 

Hij werd hem een nummer opgedrongen dat geen rock of  country was. Het heette POETRY IN MOTION.
Het ging hier dus niet over een gedichtje maar, ietwat verdoken, over een meisje met een wiegend achterste en heupen die beter, mooier en meer bewogen dan de golven van de zee. Het werd een groot succes en een millionseller.

Het valt op dat in die periode veel teksten werden gemaakt met dubbele bodems, dat was natuurlijk niet te verwonderen in het officieel puriteins Amerika waar een blote tepel van Janet Jackson op TV, veel later, nog  een gigantische nationale rel uitlokte en ze zich al wenend  op ook op TV verontschuldigde om de moraalridders goed te stemmen. Onvoorstelbaar.

Poetry in motion was tamelijk veel te horen op de Vlaamse radio. Het stond dan ook in februari 61 op nummer 9 in de Vlaamse top 20 en zou er 2 maand in blijven.

Onder de video, in bijlage, een live video van Poetry in motion gezongen door Johnny Tillotson, maar dan veel later.

HIERONDER EEN AUDIO-VIDEO VAN POETRY IN MOTION VAN JOHNNY TILLOTSON. DIT WAS WEL MOOI MAAR HET WAS DUS SOFT-ROCK 'N ROLL. LUISTER NAAR DE SAXOFOON EN DE HAMERENDE PIANO. ZIJN STEM IS OOK ZEER GOED. HET MELODIETJE BLIJFT WEL HANGEN.
        

1960. We hadden het in deze blog reeds vroeger reeds over de blinde zanger RAY CHARLES. Zijn eerste millionseller was WHAT'D I SAY in 59 en in 60 was hij daar terug met zijn tweede  : GEORGIA ON MY MIND.

Deze song was heel iets heel anders dan "What'd I say" en toonde nog maar eens welk een fantastische zanger en pianist Ray wel was. De manier waarop hij deze song bracht was voorheen niet veel gehoord. Hij snikte, hij haalde zeer luid uit, hij schreeuwde en de akkoorden die gespeeld werden gingen absoluut boven mijn petje.

Dit was nu eens muziek waar de rockers iets konden van leren. 
Deze song zou dan ook door velen gecoverd geworden en  oa Jerry Lee Lewis zong dit praktisch in ieder concert, maar dan natuurlijk op zijn eigen, eveneens onnavolgbare, manier.

Ray stond in 1960 niet in de Vlaamse Top 20, wel in 61 met "Hit the road Jack".

Als bijlage, onder de video, Jerry Lee Lewis met een van zijn versies van Georgia on my mind in 1983.
Heel anders maar toch zeer mooi. Piano spelen kan Jerry natuurlijk ook, ook onnavolgbaar.

HIERONDER EEN LIVE VERSIE VAN GEORGIA ON MY MIND DOOR RAY CHARLES.
GEWOONWEG FANTASTISCH.


          

1960. Country and  Western was ook niet meer weg te denken in dit jaar (zie ook vroeger in deze blog). Veel Amerkaanse country-artiesten hadden groot succes met hun songs maar die waren hier niet dikwijls te horen. Soms kwamen ze wel door op Radio Luxemburg.

Een van hen was ene HANK LOCKLIN. Hij was geboren in 1918 in Florida en dus reeds 42 jaar in 1960. Zijn  ouders waren ook muzikanten en het was duidelijk dat hij in hun voetsporen zou wandelen. Reeds op 10 jaar deed hij mee aan zangwedstrijden en mocht hij spelen op regionale radiostations. Hij kwam echter niet van de grond en werkte op scheepswerven en op boerderijen.
Tussendoor bleef hij wel muziek spelen en optreden.

In 1953 nam hij toch een plaat op : "Let me be the one" en het werd een klein succes.
Twee jaar later tekende hij bij RCA VICTOR, de platenmaatschappij van Elvis Presley. Hij schreef en zong :" Send me the pillow that you dream on", hier het best gekend in de versie van Dean Martin.

In 60 kwam dan PLEASE HELP ME I'M FALLIN en het werd een millionseller. Hij had het niet zelf geschreven maar had er dus wel een enorm succes mee.

Hij stond er mee op nr 1 in de country en western hitlijsten en  het was een van de eerste countrysongs die terzelfdertijd  ook een succes werd  in de pop hitlijsten. Dit noemde men de" cross-over", dus op de country lijsten en  op 2 of meer andere histlijsten terzelfdertijd genoteerd staan. Vroeger was er altijd een strikte scheiding tussen de hitlijsten en praktisch niemand kwam met dezelfde song op, de twee of meer terecht.

Zoals gezegd stond Hank niet de Vlaamse top 20, alhoewel dit liedje mij toch niet onbekend is.
Ik heb het vermoeden dat er later een coverversie moet van gemaakt zijn die hier wel een succes was. Weet iemand dit ? Laat het me weten aub.

HIERONDER HANK LOCKLIN IN 1960 VOOR DE TV. LUISTER NAAR ZIJN HOGE STEM, ZIJN NEUSKLANKEN, DE ZEER MOOIE PIANO.        

1960. Elvis Presley was teruggekeerd uit Duitsland na zijn 2 jaar legerdienst daar. Tom Parker, zijn ( Hollandse) manager had gedurende de 2 jaar legerdienst om de 3 maand een nieuwe plaat uitgebracht (opgenomen voor zijn legerdienst) en men kreeg de indruk dat Elvis gewoon verder deed met zijn carriere. Er waren wel geen nieuwe films meer gemaakt of uitgebracht tijdens zijn legerdienst.

In een vorig bericht gaf ik  een live video van "Stuck on you" gezongen door Elvis in de Frank Sinatra Show, zijn eerste optreden na zijn legerdienst. Dit was ook zijn eerste millionseller na zijn legerdienst en de 25e van zijn carriere.
Hij droeg voor dit optreden een smoking en ik schreef : een teken aan de wand.

Dat teken aan de wand sloeg niet op zijn succes dat tanende zou zijn, maar was inderdaad de voorbode van verandering. De harde rocker was softer geworden en hij moest en zou nu het grote publiek aanspreken en zo nog meer platen verkopen. De rebelse rocker die een samensmelting was geweest van zwarte rythm and blues en blanke (country - hillbilly) muziek, zou dus meer pop gaan zingen.

Zijn tweede millionseller in 1960 was dan ook O SOLE MIO, een Italiaans nummer waar een Engelse tekst werd opgeplakt, met de titel IT'S NOW OR NEVER.  In de eerste uitgavetermijn van de plaat werden er liefst 20 miljoen platen van verkocht en het was een absoluut wereldsucces. Tom Parker , die hier achter zat, hij had gewonnen en Elvis zou voortaan ook de moeders, de vaders en zelfs de grootouders inpakken. Om de rockers toch een beetje te sussen was de B kant : A MESS OF BLUES.

Een derde millionseller in 1960 was ARE YOU LONESOME TONIGHT met op de B kant : I GOTTA KNOW, een mooie shuffle, een beetje zoals  zoals "Stuck on you".

Zij vierde millionseller in 1960 was G.I. BLUES, de titelsong van zijn eerste film na zijn legerdienst.
Deze film ging over een  Amerikaanse GI, natuurlijk in Duitsland, maar was enkel de aanleiding om een aantal songs te brengen. Het verhaaltje was dus niet veel , en  hiermee werd de trend gezet voor een groot aantal jaren. Elvis trad niet meer op. Hij draaide enkele films per jaar en veel van zijn uitgebrachte platen waren gewoon de soundtrack van de film.

Ook uit deze film kwam WOODEN HEART, de vijfde millionseller van 1960. Dit was de Engelse versie (met  oa acccordeon) van een Duits drinklied :" Muss ich denn zum stadtele hinaus", geschreven met de medewerking van de orkestleider Bert Kaempfert. Elvis zong dan ook enkele zinnen in het Duits voor de Europese fans.

1960 was dus een grandioos succesjaar voor de grootste rocker ter wereld, maar zijn rockpluimen was hij wel een stuk kwijt. De rest van de wereld volgde gewoon deze trend. Het zou nooit meer worden zoals in de jaren 50.
Later kwam als reactie hierop wel : de "hardrock", de "punk"en de Britse invasie van frisse rockgroepen die, allemaal, aan het begin van hun carriere, aanvankelijk terug grepen naar de jaren 50 (Beatles, Rolling stones, enz...). Hun favorieten waren inderdaad : Chuck Berry, Little Richard, de prille Elvis Presley, Jerry Lee Lewis, Carl Perkins, Gene Vincent, enz..

In september 1960 stond Elvis op nummer 1 in de BRT hitparade met "It's now or never" en hij zou 5 maanden in de top 20 blijven. Verder stonden eveneens in de hitparade : "Wooden heart", "Are you lonesome tonight", "A mess of blues" en "Stuck on you". De totale overrompeling, dat kan je wel zeggen.

Ik weet nog goed dat een buurmeisje, Godelieve Adam, wel een pick up (platendraaier) had en dat ze "It's now or never" van Elvis oplegde. Ik stond versteld van het feit hoe goed de klank was die uit het kleine toestel kwam.
Later zou ik te weten komen dat in de studios de platen zo gemaakt werden dat ze inderdaad ook klonken op de slechtst mogelijke apparatuur. Ik las onlangs nog dat Jerry lee lewis nooit naar zijn platen luisterde in ideale omstandigheden, maar dat hij ze keurde op een oude slechte pick up. Als ze daar goed op klonken dan klonken ze overal goed, was zijn statement.

HIERONDER EEN AUDIO - VIDEO VAN IT'S NOW OR NEVER.    ZOIETS WORDT VANDAAG NIET MEER GEMAAKT.

1960. THE VENTURES waren een Amerikaanse instrumentale gitaargroep. De leden waren in 1960 tussen 21 en 25 jaar. Ze waren allemaal amateurs want ze werkten allemaal in de bouw. Ze speelden dus ook muziek en stichtten hun eigen platenmerk Blue Horizon. Na enkele missers namen ze WALK DON'T RUN op en verdeelden hun platen aan de disk jockeys en het werd meteen een millionseller.

De groep was vergelijkbaar met The Shadows, zelfs hun bewegingen op het podium waren zeer vergelijkbaar. Wie heeft wie beinvloed ?  Dat is een open vraag. De klank van hun gitaren was ook zeer goed en was iets harder (meer rock getint) dan de klank van The Shadows. Ze zouden later nog veel hits maken en ze werden in de USA beschouwd als de top instrumental gitaargroep.

Zoals we al weten kwamen The Shadows nauwelijks aan de bak in de USA omdat ze met "Apache" hun debuut daar gemist hadden.(zie een vroeger bericht).

Ik vind  The Ventures  niet terug in de Vlaamse top 20, alhoewel "Walk don't run" hier tamelijk veel werd gespeeld op de radio en ook op de Juke boxen terug te vinden was.

Tot op vandaag treden The Ventures nog op. Ook wordt hun hit nog nu en dan gespeeld door gitaarminnende covergroepen. Ook The Shadooogies zullen zich misschien binnenkort hieraan wel eens wagen.

HIERONDER THE VENTURES MET WALK DON'T RUN. EEN TV OPTREDEN EN OP HET EERSTE GEZICHT LIVE GESPEELD, ALHOEWEL DIT OP DE AMERIKAANSE TV  SOMS MOEILIJK TE ZEGGEN IS.
  

1960.Sun records had niet alleen Elvis Presley, Jerry Lee Lewis, Carl Perkins, Roy Orbison, Johnny Cash en nog vele andere ontdekt en een kans gegeven. (zie vroeger in deze blog) Er waren ook veel mindere goden die ooit te maken gehad hebben met Sun Records.

Een van die mindere goden was CHARLIE RICH. Hij was geboren in Arkansas in 1933 en begon, zoals de meesten reeds zeer jong muziek te spelen, natuurlijk in het middelbaar. Hij studeerde ook 2 jaar muziek aan de universiteit van Arkansas en was dus geen echte autodidact want hij was ook zeer goed geschoold.
In het leger vormde hij een groep en zij kwamen wekelijks op TV.

Na de legerdienst speelde hij verder en hij begon ook te componeren en waagde zijn kans bij Sam Phillips, de baas van Sun Records. Zijn (geschoolde) pianostijl stond Sam niet aan en hij werd aangeraden piano te spelen zoals Jerry Lee Lewis, want dat verkocht.
Uiteindelijk schreef hij een aantal nummers die Jerry later zou zingen.
Hij verliet Sun nogal rap en kwam bij Philips International terecht. Hier nam hij zijn eerste millionseller op LONELY WEEKENDS, door hem zelf geschreven.
Jerry Lee zou dit nummer later ook coveren en er ook succes mee hebben.

Charlie Rich kwam niet  in de Vlaamse top 20 en ik heb er in feite nooit iets van gehoord tot hij in 1974 de wereldhit THE MOST BEAUTIFUL GIRL IN THE WORLD zong. Hiermee stond hij dan zelfs nummer 1 in de Vlaamse top 20 in januari 1974, en hij bleef hiermee 15 weken in  de top 20 staan.

Onder de video vindt U in bijlage een  fantastische youtube live versie van lonely weekends door Jerry Lee Lewis. Hier ziet  U wat men bedoelt met  een song-stylist wanneer men het heeft over Jerry Lee. Zijn jodel op het einde is een ode aan de grote Hank Williams.

HIERONDER CHARLIE RICH MET EEN AUDIO VIDEO VAN LONELY WEEKENDS.                          

1960. De twist had de de USA en later ook in Europa zijn intrede gedaan en de mooie jongens en meisjes in de showbiss speelden daar natuurlijk op in.

Een succesvol twister was BOBBY RYDELL. We hadden het vroeger reeds over hem maar in 1960 scoorde hij zijn derde millionseller met SWINGING SCHOOL. Deze song was geschreven door zanger Carl Mann die we reeds vroeger als componist tegenkwamen.
De videoclip toont ons een twistende Bobby naar het voorbeeld van Chubby Checker.

Ook in 1960 zou Bobby Rydell op een andere trend inspelen en een millionseller boeken met VOLARE. Naar het voorbeeld van Elvis Presley met Oh sole mio zong hij dus in het Engels NEL BLU DI PINTO DI BLU  van DOMENICO MODUGNO en het werd eveneens een grandioos succes.

Hij scoorde met beide nummers zeer hoog in de USA hitparade en ook in Vlaanderen stond hij op nummer 11 in juli 1960 met "Swinging school" en zou 3 maand in de hitparade blijven staan. "Volare" kwam niet in de BRT top 20.

"Swinging school" zat op alle jukeboxen en werd veel op de radio gespeeld. De zondagnamiddagen werd er vanaf 2 uur op getwist tot we geen pap meer  konden zeggen. Cafe Mimosa, De Tramstatie in Ruiselede.
De Kalkoven (Kanegem), Den Hert Ruiselede, De Poortefrank Ruiselede... Er kwam geen einde aan. Wat een tijd.

HIERONDER BOBBY RYDELL MET EEN PLAYBACK (OF IS HET LIVE ?) VERSIE VAN SWINGING SCHOOL. DE TWIST WAS NATUURLIJK DE BLIKVANGER EN IEDEREEN IN DE WERELD  DEED ALGAUW MEE.
            

1960. Ook in Europa was er veel te doen in 1960. Gisteren haddden we het over de instrumenale hit van het orkest Bert Kaempfert,"Wonderland by night", maar vandaag gaat het terug over de Duitse superster van de fifties en de sixties :  FREDDY QUINN. (Zie ook uitgebreid vroeger in deze blog).

Freddy was inderdaad toe aan zijn vierde millionseller : UNTER FREMDEN STERNEN.
Zijn vorige millionsellers waren namelijk : in 56 : "Heimweh", in 58 : "Heimatlos", in 59 : "Die gitarre und das meer" en dus in 60 : "Unter fremden sternen".

Dit was opnieuw uit zijn film met dezelfde naam en Freddy zou er nog veel draaien. 
Hij speelde ook altijd gitaar en dus ik was fan en kon zijn liedjes meespelen en zingen, want ik leerde reeds Duits vanaf mijn vijftiende.

Hij kwam reeds  in 1959 in de Vlaamse top 20 tot op de tiende plaats en hij bleef 3 maand in de top 20 staan.

Ik trachtte al zijn films te zien alhoewel hij een beetje ziek was in het bedje van Elvis Presley : de verhaaltjes van de films waren echt niet zo goed, het waren alleen maar aanleidingen voor Freddy om  een aantal liedjes te playbacken op een op ander strand of schip. Natuurlijk was de  muziek wel top. In cinema Majestic in Ruiselede, met zijn zeer goede geluidsinstallatie, kwam de muziek van zijn films dan ook supergoed  over en dat was niet te missen door mij.

Onder de video vindt U  een uitvoering van "Heiweh" door Uw dienaar Jerry Marvin.

HIERONDER DE FILMVERSIE VAN UNTER FREMDEN STERNEN DOOR FREDDY QUINN. DEZE VERSIE VERSCHILT VAN DE UITGEBRACHTE PLAAT MAAR IS ZEKER EVEN MOOI. ALLES IS NATUURLIJK PLAYBACK,  MAAR DE KLANK IS WEL ZEER GOED. WEL WAT LUID.