ford consul mark 2

ford anglia
de kleine fords waren in heel europa en in het bijzonder in engeland
zeer geliefd omdat je er zo goed zelf aan kon sleutelen.
van 1953 tot 1959 bleef de anglia in productie onder de naam popular
van dit model zijn er maar liefst 55.340 exemplaren verkocht

de eerste naoorlogse anglia had nog een apart  chassis met
voor en achter een starre as met bladveren. 

Facel Vega
Facel Vega was een Franse luxeautomerk met Parijs als thuisbasis. FACEL (Forges et Ateliers de Construction d'Eure et de Loire), in 1938 opgericht door Jean Daninos, was een staalperserij die koetswerken leverde aan automerken als Delahaye, Panhard en Simca. In 1953 werd besloten auto's te gaan bouwen waarmee in 1954 werd begonnen. Na 1178 grote en een 1500 kleine auto's te hebben geproduceerd ging Facel in 1964 failliet.

Verschillende oorzaken hadden de vooroorlogse Franse luxeautomerken begin jaren 50 kreupel gemaakt. De bezetting, materiaaltekorten, een te kleine afzetmarkt en taksen op krachtige luxeauto's waren allen mede verantwoordelijk. Uiteindelijk werden in Frankrijk geen luxeauto's meer gemaakt. In 1953 kreeg Daninos het idee om zelf een nieuwe luxewagen te gaan bouwen. Dat was het begin van het automerk Facel Vega, waarbij de naam Vega een idee was van zijn broer Pierre Daninos.

In 1961 verscheen de Facel Vega II. Door het lagere gewicht van 1633 kg en de 390-pk motor was die nog sneller dan de toch al snelle I. De zaken gingen echter slecht en het bedrijf had vers geld nodig. Credit National was bereid tot een lening van 6 miljoen Franse frank op voorwaarde dat twee partners werden gevonden. Van de Franse overheid moest nog een derde partner worden gevonden. Daardoor werd Jean Daninos minderheidsaandeelhouder. Hij nam ontslag als algemeen directeur en werd nu technisch directeur. De nieuwe algemene directeur beloofde alle Facellia-klanten een nieuwe motor. Zo'n 300 gingen daarop in. Dit kostte niet alleen een pak geld maar kwam ook slecht over waardoor de verkoop in elkaar stortte en enorme verliezen werden geleden.

Credit National schrapte 2 miljoen van de beloofde lening en op de algemene aandeelhoudersvergadering van 10 juli 1962 werd besloten het faillissement aan te vragen. Jean Persin werd de nieuwe directeur en die probeerde samen met Daninos het bedrijf te redden. De verbeterde Facellia F2, de Facel Vega III en de Facel Vega 6 werden gelanceerd. Die krikten de verkoop weer op maar niet voldoende. In juli 1963 werd het bedrijf nog een jaar gegeven om er weer bovenop te komen. Dat lukte echter niet en op 31 oktober 1964 werd de productie stopgezet. Er waren in totaal nog geen drieduizend Facel Vega's gebouwd.

in een laatste en tevergeefse poging om te overleven ontwikkelde de fabriek de facel 3 eerst met een volvo motor
en later toegerust met de zescilinder uit de austin healey
de wagens waren nu van de kinderziekten genezen maar het herstel was te laat gekomen
facel ging failiet in 1964

cadillac serie 62
cadillac was de eerste onder de gm merken die in 1948 met een nieuwe carrosserie uitkwam
motorisch was er niet veel veranderd maar dit was ook niet dringend noodzakelijk

de carrosserie van de cadillac serie 62 was gelijk aan die van de oldsmobile
en de buick van dat zelvde jaar
de v8 motor had een inhoud van 5675cc en leverde 156pk/3400tpm

in 1946 kon cadillac alleen de serie 62 als cabriolet aanbieden
er werden dat jaar 1.342 stuks van verkocht.

cadillac eldorado & brougham
de cadillac eldorado had een hydra-matic automatiche versnellingsbak behoorde
bij deze auto tot de standaarduitrusting
evenals een lederen interieur en verschroomde spaakwielen

de eldorado brougham werd met de hand gemaakt en was te koop in vijftien verschillende
kleuren terwijl de klant de keuze had uit maar liefst 44 verschillende interieurs
in 1958 werd de eldorado brougham voor het laatst gebouwd in detroit
vanaf dat jaar zou pinifarina in italie de speciale autos voor cadillac bouwen. 

Lancia Flaminia
De wonderschone Lancia Flaminia serie werd gebouwd tussen 1957 en 1970. Naast de Lancia Flaminia berlina verschenen verschillende coupé en cabriolet modellen welke vormgegeven werden door Touring, Pininfarina en Zagato.
Het absolute hoogtepunt uit de Flaminia modelserie is de Flaminia Super Sport Zagato. Van deze beeldschone exclusieve sportcoupé werden slechts 150 exemplaren gebouwd waardoor deze automobiel zeer zeldzaam genoemd mag worden.

Technische gegevens

V6 motor (blokhoek 60º)
3 dubbele Weber carburateur
cilinderinhoud: 2775 cc.
vermogen: 152 pk. bij 5600 tpm.
topsnelheid: 210 km/u.
versnellingen: 4 handbediend
gewicht: 1330 kg.

van de lancia flaminia zijn er maar slechts 525 stuks van gemaakt.

Hino Contessa
Is een Japanner met motor achteraan uit de jaren ’60 :
Hino is door de ‘ingewijden’ het best gekend voor zijn trucks. Maar er was ooit  een tijd dat Hino ook personenwagens maakte, die hadden allen van ver of dichtbij te maken met Renaults met motor achteraan. Toen in de jaren ’70 Hino deel ging uitmaken van de Toyota-groep, concentreerde Hino  zich weer op truck-productie.

De geschiedenis van Hino begint in 1942, toen dit merk vrachtwagens en bussen begint te bouwen. In 1953 verwerft Hino een licentie voor de bouw voor Japan van de Renault 4CV. Met de bouw van die wagen hoopt Hino ervaring op te doen voor de bouw van een eigen personenwagen. En dat lukt prima want in 1960 kunnen ze beginnen met de bouw van de Hino Contessa 900. 

De Invloed van Renault is nog goed merkbaar want dit wagentje heeft ‘alles achteraan’, zowel motor als aandrijving. Ook de motor staat sterk onder invloed van Renault want deze is een 4cilinder watergekoeld die erg lijkt op de krachtbron van de 4PK.

Diezelfde motorblok werd toen trouwens ook gebruikt, vanaf 1961, voor de pick-up Hino Briska 900, en vanaf  1963 voor de bloedmooie Hino Contessa Sprint 900.

Series I
De eerste Land Rover werd op 30 april 1948 aan het publiek gepresenteerd tijdens de Amsterdam international motor show (tegenwoordig de autorai). Destijds was er slechts een model, dat pas achteraf - namelijk vanaf de introductie van de series II op 30 april 1958 - aangeduid werd als Series I. Aan de wielbasis van 80 inch die voor dit type gold is de latere gewoonte ontleend om Land Rovers aan te duiden met benamingen als 80", 86", 88" en 109".

In 1954 werd de wielbasis van 80 inch (2032 mm) vergroot naar 86 inch (2184 mm). Ook kwam er een verlengd model beschikbaar met een wielbasis van 107 inch (2718 mm), in eerste instantie slechts in een uitvoering als pick up.

Een volgende wijziging werd doorgevoerd in 1956, toen de beide modellen verlengd werden tot een wielbasis van 88 (2235 mm) respectievelijk 109 inch (2768 mm) om ruimte te scheppen voor de later te introduceren nieuwe benzine- en dieselmotoren.

Series II
Toenemende concurrentie, onder andere van de in februari 1958 aangekondigde Austin Gipsy, maakte het noodzakelijk om de Series I door een moderner model te vervangen. Op 30 april 1958 - op de dag nauwkeurig 10 jaar na de eerste presentatie van de Series I - werd daarom de Series II geïntroduceerd. Dit model werd gebouwd tot en met 31 augustus 1961.

De allerlaatste VW Kever
Op 30 juli 2003 kwam er definitief een einde aan een hoofdstuk automobielgeschiedenis. Na een carrière van meer dan 50 jaar liep in de VW-fabriek in Puebla, Mexico, immers de allerlaatste Volkswagen Kever van de band.
De Kever vond zijn oorsprong in het Duitsland van voor WO II. In 1937 kreeg de heer Ferdinant Porsche, die later aan de wieg zou staan van het inmiddels al even beroemde sportwagenmerk, van Hitler de opdracht een wagen te ontwikkelen die de noden van zo veel mogelijk Duitsers zou aanspreken en voor zo veel mogelijk Duitsers betaalbaar zou zijn. Een echte ‘Volkswagen’ dus. Hij kwam met de Kever op de proppen die na verloop van enkele jaren zijn nog steeds kenmerkende vorm kreeg. Na de oorlogsjaren, met vooral tal van militaire toepassing op basis van de Kever werd het model, dat door de wereld aanvankelijk nogal koel onthaald werd, een daverend succes.

Het model bleef in Europa in productie, met tal van spin-offs zoals de Cabriolet en de Speedster, tot Volkswagen in jaren ’80 met de anti-Kever op de proppen kan. Een auto met de voordelen van de Kever, maar zonder de gebreken. Een auto voor de Golf-generatie. Maar het enthousiasme voor de Kever, lange tijd het grootste importproduct van de VS, verzwakte niet overal. De formule, met o.a. de zeer onderhoudsvriendelijke achterin geplaatste luchtgekoelde boxermotor, die op maat was gemaakt voor het ontwikkelende Europa van de jaren ’50, ’60 en ’70 kon elders ter wereld net zo waardevol zijn.

Daarom ook startte Volkswagen in 1955 met de productie van Kevers in Mexico, en bleef de productie er gehandhaafd lang nadat die in de rest van de wereld was gestaakt. De eerste Kever was echter al een jaar eerder, in maar 1954, op Mexicaanse boden aangekomen. Nu, bijna 50 jaar later, vond VW het echter tijd om ook daar de nieuwe producten van het merk, ondanks een gigantische populariteit, de fakkel te laten overnemen. Sinds de oprichting van de VW-fabriek dichtbij de hoofdstad Mexico City, werden meer dan 1,7 miljoen Mexicaanse Kevers geproduceerd. Slechts 100.000 stuks daarvan waren voor de export.

Sinds 10 juli liepen de laatste 3.000 stuks van de band, met het allerlaatste exemplaar op 30 juli om 9.05u, plaatselijke tijd. Voor deze laatste exemplaren bedacht VW nog een speciale reekse; de Ultima Edicion. Die was verkrijgbaar in lichtblauw of beige en voorzien van banden met een witte rand, talrijke chroomelementen zoals de behuizing van de lichten en de spiegels, de bumpers, wieldeksels en de treeplank, een specifiek interieur en een radio-CD-speler met vier luidsprekers. Het allerlaatste 21.529.464ste exemplaar, wordt niet verkocht maar gaat naar het Automuseum in Wolfsburg.