Berichten van 1 augustus 2005 tot 31 augustus 2005

                  De brede en de smalle weg,

       welke weg zal jij kiezen.

De lovestory van mijn ouders

Als kind van een gelovige moeder en ongelovige vader...

“Please please ga jij alsjeblieft met hem uit?”
Vroeg ze haar vriendin.
“Ik kon er ook niks aan doen dat ik in een afspraakje met hem
geluisd ben.” “Na ik zou graag willen, maar hij wil met jou uit,
 ga gewoon joh!
oke ik ga 1 keer maar dat is dan ook meteen de laatste keer!”

En na de eerste date: helemaal in love. Hij was zo charmant en zo knap; zwarte krullen,
 chocolade bruine ogen en ook nog eens heel gevat.
En uiteindelijk stond ze in haar witte japonnetje voor het altaar.

De lovestory van mijn ouders…

Alleen 1 probleempje: mams gelooft, maar paps niet. Maar ja ze waren verliefd en moederlief
dacht: Ik weet niet zeker of God mij wel moet, dus ga ik voor de vent waar ik van houd,
liefde overwint alles!

Is dat zo? Wat ik mij herinner is dit:
Ruzie ruzie altijd ruzie, papa vloekend en tierend boos. Mama huilend en gefrustreerd.
Wij werden constant heen en weer geslingerd. Mam ging met ons naar de kerk
 en papa bleef thuis. Mama vertelde ons de bijbelverhalen, met haar baden we
‘ik ga slapen ik ben moe’ ze oefende met ons de versjes voor
(zondags)school en papa keek tv. Mam kwam naar de kerstuitvoeringen en papa zat thuis.
 Bij onze belijdenis en doop zat zij te stralen en hij was als een zoutpilaar.
Voorzichtig zijn met wat je zegt, want misschien werd papa boos of vond hij het niet leuk
 en mama verdrietig of gefrustreerd.

En dan de gezinsregels; van papa mag het wel! Wel uitgaan/ niet uitgaan, wel/
niet dit programma kijken. We wisten natuurlijk heel goed hun verschil van mening
en daar maakten we dan ook gebruik van. Waardoor het niet echt gezelliger werd.

En wat moet je dan als ouders? Dan krijg je zoiets als dit: wie is de man die
‘zondags het vlees snijdt? Want ja, je moet 1 lijn trekken tegenover je koters,
dus voedde mam ons op.
Want hoe kun je 1 lijn trekken als het er 2 zijn?

Nu kun je natuurlijk bedenken: "ja maar dan toch gewoon geen kids.
" (Het was vanaf de trouwdag al niet leuk, trouwen lost nix op). Hallo,
dit is wel heel pessimistisch! Euhm,
nee realistisch. Het is net zoiets als een huwelijk tussen een Jood en een Palestijn.
 Of dat jij als Nederlander iemand van de Klikklakhoemoeloe stam uit de Sahara trouwt
(en je dus ook niet stiekem elkaars taal/ engels spreekt)
Die verzin je toch ook niet bij elkaar. Logisch toch dat dat misgaat!
 Moet je nagaan hoe eenzaam je je voelt als je je vent
niet eens kan verstaan als hij in het Kliklakhoemoeloeries zegt: “schat ik hou van je.
” Je verstaat niks van wat die ander zegt.
Je verklaart je zusje voor gek als ze met zo’n inboorling zou thuiskomen.
En terecht, want het werkt niet en je gunt haar al het geluk.
Dat is ook zo als christen en niet christen.

Je denkt misschien: “ja maar, ligt dat dan echt aan het wel of niet geloven?” YEP!
Je spreekt elkaars taal gewoon niet. Want je bent van een ander koninkrijk.
Met een andere koning, cultuur, waarden en normen, leefstijl enz. enz.
(En bij mijn ouders lag de cultuur nog niet eens zo ver uit elkaar,
omdat mijn pa van œ kerkse afkomst is)
Je bent gewoon TOTAAL anders omdat de een voor God en de ander
niet voor en dus tegen is. Mijn ouders gingen allebei verrot aan eenzaamheid en verdriet.
De conclusie is, dat je met z’n 2-en een huwelijk hebt. Maar dat je er alleen voor staat.

Ik bekeer hem wel…
Lieve mensjes dat is zo naïef! Waarom zou hij later wel bij Jezus willen gaan horen
als hij het nu niet wil? Mijn mams dacht dit ook, ze zijn bijna 30 jaar getrouwd!
Nu is hij zich een beetje aan het bekeren. Maar waar ga je voor?
30 jr ellendig wachten en dan misschien….? Of…gewoon levenslang, maar dan verliefd!

Zoooo logisch dat God in de bijbel zegt: “doe het niet!,
ga geen relatie aan met een ongelovige.
” Het is niet zo dat God minder van mijn vader dan van mijn moeder houdt.
 Hij houdt van allebei! zielsveel. Alleen Hij snapt ook wel dat het niet werkt,
dat je er allebei ongelukkig van wordt.
En dat wil Hij niet! Omdat Hij het zegt (en omdat ik het heb meegemaakt),
(bij veel meer luitjes dan alleen mijn ouders)
weet ik zo goed dat Hij gelijk heeft. En zou ik dus,
 ook al zou ik een miljoen krijgen, er nooit aan beginnen.

Ik ga voor levenslang gelukkig genietend! Dat is wat God voor jou en je man
 (zwijmel, zwijmel ) heeft klaarliggen. Wat kies jij?