Berichten van 1 januari 2006 tot 31 januari 2006

Dagboek van een Bijbel

Vandaag ben ik opgepakt en bij de andere boeken en kleren op de tafel gelegd.
Ik kan wel een gat in de lucht springen: Ik ga op vakantie!

Dag 2
Iemand heeft me in een koffer gelegd. Het is hier wel erg donker en een beetje benauwd, maar dat zal niet lang duren. We gaan naar de zon!

Dag 3
Ik heb het niet best, want ik ben behoorlijk door elkaar geschud. De meest vreemde geluiden heb ik gehoord. Auto’s, bussen, een trein, stemmen via luidsprekers over tijden van vertrek. En toen hebben ze de koffer waar ik in zit op een band gegooid en daarna ben ik echt de kluts kwijtgeraakt. Nu hoor ik al uren lang een zacht gezoem; ik geloof dat ik vlieg!!

Dag 4
Oei, wat is het hier warm! Heerlijk! Ik lig hier echt te genieten op m’n plankje in de zon. En een mooie kamer! Te gek! Ze noemen zoiets een appartement geloof ik. Alles staat erin: tv, koelkast, bankstel en ga zo maar door. En een balkon op het zuiden, met uitzicht over een prachtige blauwe zee! Het lijkt wel een sprookje zo mooi. Het liefst zou ik nu een van die Psalmen willen zingen die zo ongeveer midden tussen mijn twee kaften staan: “O Heere, onze Heere, hoe heerlijk is Uw Naam op de ganse aarde!” Nu ja, vanavond als ze terug zijn van het zwemmen, dan zullen ze wel een stukje uit mij lezen, om God te danken voor deze wonderlijke mooie dag …

Dag 5
Vandaag ben ik een beetje verdrietig. Nee, niet vanwege het weer ofzo. Het is nog steeds stralend zomerweer. Maar omdat nog niemand mij van mijn plankje heeft gepakt. Niemand kijkt naar mij om. Ze laten me maar liggen. Ze lachen en don spelletjes en schrijven hele puzzelboeken vol, maar je moet niet denken dat er nu eens iemand een beetje aandacht voor mij heeft. Jammer nou!!

Dag 6
Vanmorgen dacht ik even: Hoera, van daag hebben ze me nodig: het is zondag en dan gaan ze vast en zeker naar die kerk beneden in het dorp. Ik hoorde al vroeg de klokken luiden! Maar nee hoor, niets daarvan. Ze bleven allemaal urenlang op hun bed liggen. Toen dacht ik: dan zullen ze vanmiddag wel bij het eten wat uit mij lezen! Maar nee, ook dat gebeurde niet. Het lijkt wel alsof ik hier helemaal niet nodig ben. Wat ik daarvan vind? Ik vind het ondankbaar! Hebben zij misschien de zon en de zee geschapen? Een mens kan toch alleen maar echt leven als hij Gods Woord binnenlaat in het huis van zijn hart??

Dag 7
Ik lig hier nog steeds. Er ligt stof op mijn kant.

Dag 8
Vanmorgen voelde ik me opeens heel gelukkig. Iemand nam me van m’n plank, blies het stof van me af, bladerde wat in me … ik dacht: “Nu gaan ze me lezen!” Maar ik hoorde alleen een stem die zei: “Hier heb ik het: Amos, een profeet met vier letters en de eerste is een A”

Dag 9
Ik ben weer thuis. Ik lig onder de plakboeken op de televisie. Verder ligt iedereen op bed. Doodmoe van de reis. Ik kan wel huilen. Maar toch geef ik de moed niet op! NOOIT !! Want er komt een dag, waarop iemand zal ontdekken hoeveel moois er in mij verborgen zit … !!!

                                          Spreuken

Als de duivel u niet slecht kan maken, zal hij proberen ervoor te zorgen dat u het altijd druk hebt.

 

Als God ons over rotsachtige wegen laat gaan, zorgt Hij voor stevige schoenen.

 

Als je niet kunt slapen ga dan geen schaapjes tellen maar ga met de herder praten.

 

Als men eens wist wat het gebed kon geven,
dan ging een ieder op zijn knieën door het leven!

 

Als we ons leven op God richten, komen ook medemensen in beeld.

 

Breng je zorgen maar bij God, Hij is toch de hele nacht wakker.

 

De lamp op ons levenspad verlicht alleen onze volgende stap.

 

De zonde houdt u van de bijbel af of de bijbel houdt u van de zonde af.

 

Door vol te houden bereikte de slak de ark.

 

Een oud vrouwtje op haar knieën ziet vaak verder dan een theoloog op zijn tenen.

 

Gebed is dodelijk voor de duivel, en daarom haat hij het.

 

God heeft ons geen kalme reis beloofd, maar wel een behouden aankomst.

 

God komt dikwijls op bezoek, maar meestal zijn we niet thuis.

 

Gods weg is niet de makkelijkste, maar wel de mooiste.

 

God vervult niet al onze wensen, wél al zijn beloften.

 

Helaas zijn veel gelovigen in hun kerk of gemeente als een lamp van 100 Watt, terwijl ze thuis niet meer dan nagloeiende luciferkoppen zijn.

 

Herinnert de duivel je aan je verleden, wijs hem dan op zijn toekomst.

 

Het gebed is de sleutel van de ochtend en de grendel van de avond.

 

Het is verbazingwekkend, wat er allemaal "toevallig" gebeurt, wanneer men begint te bidden!

 

Het woord van God bewaar je niet in de boekenkast, maar in je hart.

 

Ik geloof in God zoals een blinde gelooft in de zon: niet omdat hij haar ziet, maar omdat hij haar voelt.

 

Is het gebed uw stuurwiel of uw reservewiel?

 

Je kunt niet voorkomen dat er vogels over je heen vliegen, wel dat ze op je hoofd nestelen. Zo ook met verkeerde gedachten.

 

Lawaai is een doordacht plan van de duivel.
Stilte is de zendtijd van de Heilige Geest.

 

Lees de bijbel niet als een notaris, maar als een erfgenaam.

 

Mens: "God ik heb gebeden, gebeden en gebeden. Waarom antwoordt U niet?"
God: "Mens, Ik heb geantwoord, geantwoord en geantwoord. Waarom luister je niet?"

 

Met Jezus leef je nooit aan de rand van de dood, maar altijd aan de grens van het leven.

 

Opwekking begint wanneer mensen stoppen over andermans zonden te praten en hun eigen zonden gaan belijden.

 

Satan lacht om ons zwoegen, spot met onze wijsheid, maar beeft als wij bidden.

 

Sommige gelovigen zijn als een hobbelpaard. Veel beweging maar weinig vooruitgang.

 

Vertrouw op God, maar zet wel je fiets op slot.

 

Wat jammer dat mensen geen problemen kunnen ruilen. Iedereen weet namelijk hoe hij die van een ander moet oplossen.

 

Wat je aan Jezus geeft, ben je niet kwijt.

 

Wat van een man is, is mannelijk. Wat van een vrouw is, vrouwelijk. Wat van de Heer is, is Heerlijk.

 

Wie Jezus wil volgen moet Hem dan ook voor laten gaan.

 

Zoals een kameel voor zijn meester knielt, opdat deze aan het eind van de dag de last van hem kan afnemen, zo mag u iedere avond neerknielen en de Meester uw last laten afnemen.