San Giorgio Maggiore.

Zondagochtend.
Terwijl de meeste hotelgasten in Venetië
nog slapen, en straks ontbijten,
ben ik alweer op pad.
Het licht is schitterend, de temperatuur
heel aangenaam op dit vroege uur.
Alleen wat joggers, vissers, en vroege vogels
zoals ik.
Een cruiseschip komt voorzichtig
Venetië binnengegleden.
Een paar duizend mensen staan aan
dek te genieten van een ontwakend Venetië.
Straks worden zij voor een paar uur " gelost "
om een bliksembezoek te brengen
aan de Dogenstad.

Tijd om mijn stekje op te zoeken
in Castello.
Het is morgen weer
vroeg dag.

Burano
Een vrolijk bontgekleurd dorpje.
Dehuizen zijn in felle contrasterende
kleuren geschilderd.
Net als in Pisa heeft men ook hier
een scheve, gevaarlijk overhangende toren.

Wat Damme is voor Brugge is
Burano voor Venetië.
Dus ook hier aanvoer van volle vaporetto's
met toeristen.
Maar het blijft leuk.

Torcello
Hier bijna niemand meer op de boot.
Alleen water...moerasland en
vogels.
Een groot contrast
met de drukte in Venetië.
Alleen al een bezoek aan de
Santa Maria dell' Assunta-kerk
verrechtvaardigt deze reis naar de
verste plek in de lagune.
Een Veneto-Byzantijns complex
met prachtige mozaïeken.

Lijn 1 naar het Lido.
Hier zie ik plots weer auto's en bussen.
Het doet vreemd !
De lijn LN zal mij naar Burano brengen.
Maar !
Ik stapte onwetend op een boot van
een privélijn.
En ik die dacht dat álle boten
toegankelijk waren met mijn Venicecard.
Niet dus !
Alleen de ACTV-boten.
Gelukkig mocht ik de volgende
halte afstappen zonder de 12 euro te betalen.

De Scuola Grande di San Rocco.
Wat kan ik daarover zeggen ?
Wat de Sixtijnse kapel is voor Michelangelo
Is de San Rocco
voor Tintoretto.
Niet te beschrijven.