Nog
niet te druk op
Het San Marcoplein.
Een koffie drinken op het terras
van het wereldberoemde
Caffè Florian
moet kunnen.
Whatever the price !

Onberispelijke bediening
prachtig servies
€5.70
good for once in a
lifetime.

Die koffie in Caffè Florian
ga ik drinken.

Maar eerst het Museo Correr
om 1 schilderij te zien.
Een Piéta ( madonna en kind)
van Giovanni Bellini.

Intussen
is het mij ook heel duidelijk
dat je in Venetië goed
moet kunnen stappen.
Anders ben je zwaar
gehandicapt !
Alles, maar dan ook alles, moet
te voet gedaan worden.
De boten brengen je maar
van punt A naar B ,
en dan is het met
de benenwagen.

Na de arbeiders om 6 uur
komt mij nu een voortdurende
stroom bedienden tegemoet.
Zij komen van buiten de stad
en op
de piazzale Roma
is het een drukte van jewelste.
Hiér start alles,
hier is ook de ingang van
het Canal Grande.
Busboten,werkboten,watertaxi's,
politieboten en ga zo maar verder.

Een
heel legertje stadsarbeiders
is bezig te stad schoon te vegen.
Dit gebeurt nog met de echte oude
"heksenbezems".

De stad maakt zich klaar
voor de grote stroom
toeristen die straks weer
zullen arriveren.

Ik denk dat de meerwaarde
van de stad zit in de
musea en de vele kerken
met hun kunstschatten.
Voor diegenen die daar niet in
geïnteresseerd zijn is 1 dag
Venetië voldoende.

Leest men de krant
of vult men een
kruiswoordpuzzel
in.

Een alledaagse zaak
voor de
inwoners van Venetië.

Op
mijn vroege wandeling
deel ik de stad met de duiven
die met veel ijver de
vuilniszakken kapotpikken.

De eerste Venetianen
gaan te voet en te water
naar hun werk.

Straatjes, steegjes en bruggetjes,
het doet mij toch veel
aan Brugge denken
maar dan alles x 1000

De terrassen van de
dure hotels
vullen zich met duur opgeklede
mensen.
Ik drink een Spritz
op het terras
van een volkscafe aan
de rand van
Castello.

"Spritz" is een drankje op basis van campari, witte wijn en spuitwater.