Archief

Nog
niet te druk op
Het San Marcoplein.
Een koffie drinken op het terras
van het wereldberoemde
Caffè Florian
moet kunnen.
Whatever the price !

Onberispelijke bediening
prachtig servies
€5.70
good for once in a
lifetime.

De toeristen stromen
toe
Het orkestje bij Caffè Florian
stemt de instrumenten.
Mijn ochtend is geslaagd,
achter mijn rug zet het orkestje
een Weense wals in,
vóór mij enkele duizenden duiven
en honderden toeristen
wiens grootste plezier eruit
blijkt te bestaan
zich te laten
fotograferen
met een duif op hun
hoofd.

Time for a break.
Onderweg naar mijn appartementje
wat fruit gekocht en tomaten.
Aanvankelijk niet van plan
ga ik nu toch een omeletje
bakken  op het appartementje.
Ik begin
mij al goed thuis te voelen
op deze sobere plaats.

Rusten..eten..batterijen opladen,
letterlijk en figuurlijk.

Nog iets over de bootbussen,
soms is het sneller te voet
om van A naar B te gaan,
toch neem ik graag de
boot om intussen
wat te rusten
en de mensen en
gebouwen te
bekijken.

Het op- en afstappen bij
de boten gebeurt volgens
een welbepaalde procedure.
Meestal is het schip weer
vertrokken binnen de 30 à 40 seconden.
Toeristen die niet zo vertrouwd
zijn met deze gang van zaken
doen soms domme en gevaarlijke
dingen en worden dan, terecht, streng
tot de orde geroepen door het
personeel.
Eénmaal het hek gesloten mag
niemand meer op-of van de boot.

Wat de buurt van de Langestraat
is voor Brugge
is oostelijk Castello voor Venetië.
Alleen maar locals
en soms een verdwaalde toerist.
De locals drinken ' s avonds hun spritz
aan de toog, op het terras, of zomaar
aan de rand van de fondamente.
Bij een teveel aan spritz
draait het weleens uit
op een vechtpartij.