Het kind dat wacht
Nog stil en zacht
Zal weldra uit het duister gaan
Bevestigd worden met een naam
En daarna leven op eigen kracht.

Er wacht een onbekende reis
Waarvan niemand weet welke prijs
De weg van het leven
Zal vragen of geven
Wat fout is wat wijs.

Daar,ver terug,zie ik wuivend staan
Mijn eigen kind de wereld binnengaan
Nu weet ik dat zijn reis
Niet zonder zorg was zonder prijs
Mijn kind zijn kind zal ook die reis eens gaan.

dag allemaal ik ga een week niets kunnen opzetten
want we gaan een week op reis maar als ik terug ben zal ik weer tijd hebben om
hier mijn dingen te doen
allemaal vele groetjes sonja

 

Kinderhand

Omdat ze gauw gevuld is
- het dons van een kwartel
is genoeg, een herfstblad in
de lente, een blauwe knikker
in de palm -

sprong plots iets donkerroods
hem in de ogen, een vingertop,
een snee van niets,

een net te snel langs
grote grassen strijken

en wat zich opent
is zijn ogenblik.
Het lichaam moet
gesloten blijven.

Zo was het hem beloofd.

Maar als de palm plots opengaat,
En aders even gapen,
Dan sluit een kramp
Hem in mijn hand
Totdat hij gilt.

Want bloeden doen we samen.

Opa en of Oma

Toen eens het haargoud van oma /opa in zilver veranderd was
Stond iedereen versteld, want hij zij is toch maar .... jaar pas?
Maar oma/ opa zei "maak je om mijn haar maar niet zo druk
Het zit er nog en het is trouwens nog een hele pluk
"Das waar" zei iedereen toen met een ietwat schuddend hoofd"
Ah, weet je wat, als ie /ze er nou zelf in geloofd!
Maar zie je, ..... jaar is hem / haar nou eenmaal niet aan te zien!
Niet uiterlijk, maar zeker niet innerlijk bovendien
Vandaar dat het voor ons / mij zeer moeilijk was om iets geschikts te kopen
Want moest ik nou naar de Antiquair of speelgoedwinkel lopen?
Maar ik denk / wij denken dat ik / wij nu de gulden middenweg hebben gevonden
Vandaar dit kado en het bijbehorend schrijven (is gedicht) dat het uitlegt, onomwonden
Maar een paar woorden wilde wij /ik toch buiten dit schrijven voor jou bewaren.
Woorden om persoonlijk tegen je te zeggen
Dat waren de woorden: 'van harte gefeliciteerd' en 'nog

CIRCUSFEEST

Een circusfeest
In een tent
Op het gras

Met echte muziek
En heel veel
Publiek erbij

En spelen dat ik
Een clowntje was

Dat zou ik wel willen en jij?

VERDRIET

Mijn oma heeft geen tranen meer.
Ze huilt nog.
Maar haar gezicht is droog.
Kom, zegt ze en wijst
Naar buiten waar de middag
Heel licht is en warm.
Oma heeft geen tranen meer
En nog maar weinig woorden

 

Kinderhand

Omdat ze gauw gevuld is
- het dons van een kwartel
is genoeg, een herfstblad in
de lente, een blauwe knikker
in de palm -

sprong plots iets donkerroods
hem in de ogen, een vingertop,
een snee van niets,

een net te snel langs
grote grassen strijken

en wat zich opent
is zijn ogenblik.
Het lichaam moet
gesloten blijven.

Zo was het hem beloofd.

Maar als de palm plots opengaat,
En aders even gapen,
Dan sluit een kramp
Hem in mijn hand
Totdat hij gilt.

Want bloeden doen we samen.

Moeder aarde 

 Een moeder van iedereen

Een moeder van geen een

Zij is ons huis,

Onze thuis

zo als we allen al vaak hebben verstaan

Kan je zonder een beetje zorg niet bestaan

Zonder iemand die van je houdt

Heb je ’t heel erg koud.

En we vergeten van tijd tot tijd

Ze bestaat al een eeuwigheid

Maar alleen met een wonder

Kunnen we ooit zonder

Ooit is het sprookje uit

En het vonnis luidt:

Dan is zij weg

En wij zitten met de pech

Maar wij denken keer op keer

Dan zijn wij er ook niet meer

Toch zijn er dan mensen

Die dan beter wensen

Die van met heel hun hart zullen hopen

Dat wij met ons vuil hun leven nu niet bekopen.