Zondag 21 september 2008
zand
hier ga ik een beetje zand eten
Geschreven door sonja om 16:23
Reageer op dit bericht
Archief
hier ga ik een beetje zand etenZondag 21 september 2008
vakantie
hier een paar foto van op vakantie met mijn moeke en vake
Geschreven door sonja om 16:21
Reageer op dit bericht
Zondag 21 september 2008
taart
hier mijn taart van als ik een jaar was
Geschreven door sonja om 16:18
Reageer op dit bericht
Donderdag 18 september 2008
dat ik als kind een dochter opvoed
waarom willen ze mijn geluk verstoren
mijn kleine meid heeft het toch goed
en haar ogen stralen altijd
waarom doen ze mij steeds verdriet
laat me toch genieten van me kleine meid
hoeveel ik om mijn kleine meid geef
niemand weet dat ik het prima red
en blij ben dat ik nu vootraan
met een dochter samen leef
maar steeds die pijnlijke vragen
en al heb ik het soms nog zo zwaar
geen mens dat mij hoort klagen
Maar dat kind voedt kind op gedoe
heb ik nun al zoveek moeten weten
word al dat gezeur meer dan moe
Maandag 15 september 2008
kjento
Jarig
Al één jaar oud
En nog niet stout
Zelfs geen bla bla bla
Maar wel da da da
Zet kleine stapjes
Lust ook nog papjes
Wuift met beide handjes
Met of zonder wantjes
Grijpt naar alle grote zaken
Mémé moet over alles waken
Zie hem kruipen,rap en snel
Nog een lang leven,gezond en wel
geschreven van mijn beste vriendin haar man
voor de verjaardag van onze kleine kjento die een jaar was die dag
Al één jaar oud
En nog niet stout
Zelfs geen bla bla bla
Maar wel da da da
Zet kleine stapjes
Lust ook nog papjes
Wuift met beide handjes
Met of zonder wantjes
Grijpt naar alle grote zaken
Mémé moet over alles waken
Zie hem kruipen,rap en snel
Nog een lang leven,gezond en wel
geschreven van mijn beste vriendin haar man
voor de verjaardag van onze kleine kjento die een jaar was die dag
Geschreven door sonja om 00:00
Reageer op dit bericht
Vrijdag 5 september 2008
Geschreven door sonja om 22:07
Reageer op dit bericht
Vrijdag 5 september 2008
onbekend reis
Het kind dat wacht
Nog stil en zacht
Zal weldra uit het duister gaan
Bevestigd worden met een naam
En daarna leven op eigen kracht.
Er wacht een onbekende reis
Waarvan niemand weet welke prijs
De weg van het leven
Zal vragen of geven
Wat fout is wat wijs.
Daar,ver terug,zie ik wuivend staan
Mijn eigen kind de wereld binnengaan
Nu weet ik dat zijn reis
Niet zonder zorg was zonder prijs
Mijn kind zijn kind zal ook die reis eens gaan.
Nog stil en zacht
Zal weldra uit het duister gaan
Bevestigd worden met een naam
En daarna leven op eigen kracht.
Er wacht een onbekende reis
Waarvan niemand weet welke prijs
De weg van het leven
Zal vragen of geven
Wat fout is wat wijs.
Daar,ver terug,zie ik wuivend staan
Mijn eigen kind de wereld binnengaan
Nu weet ik dat zijn reis
Niet zonder zorg was zonder prijs
Mijn kind zijn kind zal ook die reis eens gaan.
Geschreven door sonja om 21:02
Reageer op dit bericht
Vrijdag 5 september 2008
zomaar
dag allemaal ik ga een week niets kunnen opzetten
want we gaan een week op reis maar als ik terug ben zal ik weer tijd hebben om
hier mijn dingen te doen
allemaal vele groetjes sonja
want we gaan een week op reis maar als ik terug ben zal ik weer tijd hebben om
hier mijn dingen te doen
allemaal vele groetjes sonja
Geschreven door sonja om 12:57
Reageer op dit bericht
Dinsdag 2 september 2008
kinderhand
Kinderhand
Omdat ze gauw gevuld is
- het dons van een kwartel
is genoeg, een herfstblad in
de lente, een blauwe knikker
in de palm -
sprong plots iets donkerroods
hem in de ogen, een vingertop,
een snee van niets,
een net te snel langs
grote grassen strijken
en wat zich opent
is zijn ogenblik.
Het lichaam moet
gesloten blijven.
Zo was het hem beloofd.
Maar als de palm plots opengaat,
En aders even gapen,
Dan sluit een kramp
Hem in mijn hand
Totdat hij gilt.
Want bloeden doen we samen.
Dinsdag 2 september 2008
gedicht
Ogen zeggen hetje zegt pijn in mijn ogen te zien
dat er meer achter schuilt
dat er achter die mooie ogen
een klein bang kind huilt
een klein verloren kind
dat lekker wil schuilen
iemand zijn armen nodig heeft
om eens lekker uit te kunnen huilen
gewoon klein voelen
net als die onbezorgde tijd toen
toen ik nog niets van de problemen wist
en kon rekenen op een ouderlijke zoen
elke nacht ben ik bang
lig ik opgerold helemaal alleen
tranen rollen soms over me wang
over het verleden is dan dat ik ween
zal de pijn ooit verdwijnen?
ooit is niet meer in mijn ogen te zien
ik hoop dat dat ooit gebeurt
zodat ik alles weer eens anders kan zien
Geschreven door sonja om 19:42
Reageer op dit bericht