Jacob Hamel Album 1938 (4)

Wij dansen

Zeven boerenmeisjes

Dansten op een rij

Wiegden met hun rompjes

Kletsten met hun klompjes

Van hopsasa, heisasa, hopsasa, hei

Van hopsasa, heisasa, hopsasa, hei

Van hopsasa hei!

Zeven stadse meisjes

Dansten op een rij

Knikten met hun kopjes

Draaiden met hun rokjes

Van tralala, tralala, tralala la

Van tralala, trala, van tralala la

Van tralalala

Zeven oude vrouwtjes

Dansten op een rij.

Met rimpelige snoetjes

En met onvaste voetjes

Van ene, twee, drie Hoplala hop

Van ene, twee drie Hoplala hop!

Van ene, twee drie, Oef!!

De keukenmeid

Mijn zusje heeft een keukentje

Daar is van alles in

Een schoorsteen om te roken

Een potje om te koken

En ook een kleine koekenpan

Waarin zij koeken bakken kan

’t Is alles even net ja, ja

’t Is alles even net

Mijn zusje speelt er dikwijls mee

Dan is ze keukenmeid

Eerst gaat ze groente halen

Dan moet ze koffie malen

Het water giet ze in de kan

Het eten doet ze in de pan

Dan heeft mijn zusje pret, ja, ja

Dan heeft mijn zusje pret.

Er is een prinsesje geboren

Er is ons een kindje geboren

Een kindje met lachende mond

Met oogjes stralend vol leven

En krullekens, zijig en blond

Het is een klein vorstenkindje

Een telg uit een roemrijk geslacht

Het geeft ons een blijde ontroering

In ’t harte, dat stillekens lacht.

Er is ons een kindje geboren

En wie in ons binnenste las

Weet, dat we van ’t kindeke houden

Alsof het ons eigene was

Het is onze hoop, onze blijdschap

Het wordt er de trots van ons land

Het trekt naar het Huis van Oranje

Ons harte, naar d’aloude trant

Er is een prinsesje geboren

Heel Neerland jubelt van vreugd

Het wenst het klein vorstenkindje

Een blijde, een zorg’loze jeugd

God geve deez’telg van Oranje

Een leven vol zonnige schijn

En ook, dat ’t in de toekomst

De liev’ling van ’t volk moge zijn

De kleine dirigent

We hebben thuis een echt orkest

Ik ben de dirigent

Wij spelen altijd liedjes

die elk op z’n duimpje kent

M’n zusje blaast op de trompet

M’n broertje slaat de trom

Zo gaat het dan van tierelier

En rataplan, plan, plan, sjing bom!

Ons moesje zingt er liedjes bij

Dat doet ze o zo fijn

Allen de baby doet niet mee

Want die is nog veel te klein

Wij spelen dan die lieve schat

De leukste wijsjes voor

’t Zijn altijd weer de liedjes

van het AVRO Kinderkoor

M’n hobbelpaard

Ridder heet mijn hobbelpaard

Het is een dapper dier

Duizend gulden is het waard

Wakker is ’t en fier!

’t Loopt en draaft in ferme pas

Of het een circuspaardje was

‘k Ben een ruiter onversaagd

Vast in ’t zadel hoor!

Zit ik op m’n hobbelpaard

‘k Vlieg er flink van door

Maar hoe Ridder draaft of holt

‘k Ben toch nooit in ’t zand gerold.

Toe mijn klepper dapper aan

Reizen is plezant

‘k Wil met jou een even gaan

Naar Kabouterland

Naar dat landje lief en fijn

Waar zoveel kabouters zijn

Al dat klein kaboutergoed

Zal dan staan te zien

Kleine koning Edelmoed

Biedt mij geld misschien

Licht dat hij honderd gulden gaf

‘k Geef voor geen duizend m’n Ridder af.

Kapiteintje

Als Jantje in de badkuip gaat

Neemt hij z’n scheepje meer!

Dat deint en dobbert in het rond

Precies als op de zee, de zee!

Het heeft twee zeiltjes aan de mast

Een vlaggetje in de top

En ’t vaart door zeepsop golven heen

Die spatten duizend schuimend op, ja op!

Die spatten schuimend op.

Klein Jantje is de kapitein

Hij stuurt z’n stevig schip, z’n schip!

Naar Spanje en Amerika

Daar is ’t ie in een wip, een wip!

Dan gaat het naar Oost-Indië

Naar China en Japan

Het wordt een hele verre reis

Zo ver als het maar kan, ja kan!

Zo ver als het maar kan!

Tot moeder zegt “Kapiteintje-lief,

Verlang je niet naar huis, naar huis?

Toe kleine zeeman maak wat voort

Kom nu maar weer eens thuis, eens thuis!

Ziezo het scheepje aan de wal

De reis is weer gedaan

Nu is ’t tijd om één, twee,drie

Naar Dromenland te gaan, te gaan!

Naar Dromenland te gaan!”

De koekoeksklok

Koekoek, koekoek, koekoek, koekoek

‘k Heb zo’n grappig klokje

’t Hangt in onze kamerhoek

En een vogel roept “Koekoek”

“Koekoek, koekoek, koekoek, koekoek.”

''n Vogel op een stokje.

Koekoek, koekoek, koekoek, koekoek

Roept hij alle uren

Soms wel minstens twaalf keer

En dan komt hij telkens weer

“Koekoek, koekoek, koekoek, koekoek.”

Om een hoekje gluren.

Koekoek, koekoek, koekoek, koekoek

‘k Vind het echt een pretje

En als hij het acht maal doet

Zegt hij dat ik slapen moet

“Koekoek, koekoek, koekoek, koekoek.”

Slapen in mijn bedje

De duikelaar

Drie popjes stonden naast elkaar
De ene was een duikelaar

Hij had een buikje dik en rond

En stond te wiebelen op de grond

De popjes smaalden

“Moet je zien,

Heb jij een buik van lood misschien?”

Kijk, wij zijn chic en elegant

Maar jij lijkt wel een olifant

Daar kwam een klein boos kindje, zeg

Dat schopte al die popjes weg……..

Twee lagen zielig naast elkaar,

Maar één bleef staan: De duikelaar!

Lientje kan piano spelen

Kijk, daar zit ze - fier rechtop

Met de handen op de toetsen

Vinhertjes mooi op de top

“Vrouw daar ligt een kip in ’t water”

C, d, e, f, g, f, e,

En ze kan ook netjes tellen

Hoor maar eens: van ene-twee

Gauw is mijn mamatje jarig

En dan ga ik, zegt die Lien

Een heel aardig stukje leren

‘k Doe mijn best, dat zul je zien.

‘k Moet er heel hard op studeren

Want het is erg moeilijk, hoor!

En is ’t dan ma’s verjaardag

Dan speel ik haar netjes voor.

Bellen blazen

Op ’t hoge stoepje voor de deur

Zijn Janneke en Jetje

Aan ’t bellen blazen in de zon

Een dol gezellig pretje

Ze hebben elk een lange pijp

Zo’n echte Goudse, weet je

En zeepsop in een kommetje

Voor allebei een beetje

Het lijkt warempel toverij!

Ze blazen maar eens even

En daarna zie je door de licht

De mooiste bellen zweven

Twee, vier, zes, zeven

Almaar meer

De ene na de ander

Ze drijven met het windje mee

En spatten uit elkander.

Maar Janneke en Jetje gaan

Daar immers niet om treuren

Zij blazen wel weer een andere

Met nog veel mooier kleuren

Het zeepsop borrelt

Bruist en spat

Tot over hunne oren

Hun schortjes worden klets, kletsnat

Dat schijnt er bij te horen!

Keesje en ’t Meesje

Kleine vogel waar vandaan

Komen toch jouw liedjes

Waarvan krijg je altijd weer

Nieuwe melodietjes?

Leert je moeder jou misschien

Al die mooie dingen

Zit ze ‘s avonds bij je bed

Jou wat voor te zingen

Trala tralalalala lala

Zie je dat doet moesje ook

Zie je dat doet moesje ook

Bij mijn broertje Keesje

’t Is toch haast hetzelfde he

’n Kindje of een meesje?

Beiden zijn ze van hun moes

Echte lievelingen

Maar m’n broertje kan toch heus

Nog zo mooi niet zingen

Trala tralalalala lala

Kleine Toos is jarig

O wat zijn we blij!

Omdat Toosje jarig is

Springen, dansen wij

Zingen wij de hele dag

’t Nieuw verjaardagslied

’t Is gemaakt speciaal voor Toos

Maar dat wist zij niet

Kleine Toos is jarig

’t Leuke vlotte kind

Weet je één te noemen

Die Toos niet aardig vindt?

Nee toch, want die is er niet

Ieder houdt van haar

Dus wij vieren deze dag

Vrolijk met elkaar!

Kleine Toos is jarig

Zij krijgt maar cadeau’s

Ieder pakje dat er komt

Is bestemd voor Toos

Zij bekijkt ’t cadeautje eerst

Legt het naast haar nee

En ze roept dan lachend uit

Nu kom ‘r toch niet meer!

Kleine Toos is jarig

Dat betekent feest!

En er wordt dus flink gesnoept

Toos snoept zelf het meest

Elkeen neemt maart wat hij wil

Is dat even fijn?

Toos zou eig’lijk ied’re dag

Jarig willen zijn!

Jokkebrokje

Waarom jok je

Toch bij alles wat je zegt?

Vader bromt dan,

En er komt van

Jokkers nooit iets goeds terecht

En men noemt omdat gejok

Spottend jou een jokkebrok

En men noemt omdat gejok

Spottend jou een jokkebrok

Jokk’rig vrindje

Ieder vindt je

Stout waar eerlijkheid ontbreekt

’t Komt omdat je

vriendje, vat je

Nimmer ooit de waarheid spreekt

En men zegt door dat gejok

“Kijk daar gaat die jokkebrok”

En men zegt door dat gejok

“Kijk daar gaat die jokkebrok”

Jokkenaartje

Niemand spaart je

Omdat jokken lelijk staat

Ieder mijdt je

En verwijt je

Altijd weer die leugenpraat

Ieder zegt om jouw gejok

“’k Houd niet van een jokkebrok”

Ieder zegt om jouw gejok

“’k Houd niet van een jokkebrok”

 De Wip
 Jet, Marie en Fien Pieter, Jan en Flip
 Heb je ’t al gezien? Zitten op de wip
 Wip hoog, wip bom!
 Gaan ze aldoor om en om
Wip hoog, wip bom!
 Gaan ze om en om
 Fientje houd je vast
 Pieter zit toch recht
 Straks val je der af
 Dat bekomt je slecht
 Wip hoog, wip bom!
 Gaan ze aldoor om en om
 Wip hoog, wip bom
! Gaan ze om en om
 O, wat gaat dat fijn
Fientje geeft een gil.
. Zou ze duiz’lig zijn
 Houd de wip maar stil
Wip laag, wip stil
 Niemand die meer wippen wil
 Wip laag, wip stil
Niemand die meer wil..

Lientje kan piano spelen

Kijk, daar zit ze - fier rechtop

Met de handen op de toetsen

Vinhertjes mooi op de top

“Vrouw daar ligt een kip in ’t water”

C, d, e, f, g, f, e,

En ze kan ook netjes tellen

Hoor maar eens: van ene-twee

Gauw is mijn mamatje jarig

En dan ga ik, zegt die Lien

Een heel aardig stukje leren

‘k Doe mijn best, dat zul je zien.

‘k Moet er heel hard op studeren

Want het is erg moeilijk, hoor!

En is ’t dan ma’s verjaardag

Dan speel ik haar netjes voor.

Kleine Cotje kreeg van oma

Een piano in een doos

’s Morgens zat z’in haar bedje

En zij sloeg een hele poos

Op de toetsjes en zij zong

Ping , pang, pong

Ping pang, ping pong

Ping, pang, pong

Ping, pang, ping, pong

Paps en moeder werden wakker

En ook kleine broertje Piet

“Speel zoveel je wilt zei vader

 “Maar zo vroeg des morgens niet

Overdag, ga dan je gang”

Ping , pang, pang

Ping pong, ping pang ,

Ping pong, pang

Kleine Cootje was ondeugend

Em zij speelde ‘s morgens weer

Pap kwam heel boos naar de stouterd

En zei “Dat ’s de laatste keer

In de kast dat tingelding”

Pang, pong, ping

Pang, pong, pang, ping

Pang, pong, ping

Pang, pong, pang ping

IJdeltuitje

Jozetje kijkt in ’t spiegelglas

Dat kleine ijdeltuitje Ze heeft een snoezig jurkje aan

Een jurkje met een ruitje

Moes heeft het stilletjes gemaakt

Om haar eens te verrassen

Toen’t klaar was Moest Jozetje

Gauw het nieuwe jurkje passen

Ze spreidt het wijde rokje uit

Versierd met smalle strookjes

O, denkt ze. ‘k Lijk wel zo’n prinses

Waarvan je leest in sprookjes

Ze kijkt eens naar de kanten kraag

Met het fluwelen lintje

Dan roept ze “Moesje

‘k ben zo mooi!

Ben ‘k heus uw eigen kindje

Dom Janteje

Janneman heeft zich bezeerd

Hoor een hoe hij snikt

Ach, hij heeft zijn vingertje

Aan een speld geprikt

En nu roept hij Au, au, au

Moesje moesje, kom een gauw

Moeder bromt een beetje boos

“Stoute, stoute vent

Jij kwam aan de speldendoos

Domoor die je bent

Kom maar even op mijn schoot

Ja, je vingertjes zijn rood

Hier een kus er bovenop,

Nog niet over zeg?”

Dan een lapje er omheen

Zo. De pijn is weg

Nog een snikje, nog een traan

En ’t verdriet is weer gedaan