hospitalisatie

Draadloos, vergeet het maar. Dit is een schuifje van mijn bureau waar allerlei kabels in steken om batterijen op te laden, beelden over te brengen van foto toestellen, gps antenne, voeding voor de computer en ga zo maar door.... Ik herinner me dat mijn directeur me destijds vertelde dat de administratie papierloos zou worden na de invoer en het gebruik van de pc. Er is volgens mij tot nu toe nog geen enkel blaadje minder gebruikt. Misschien in tegendeel. Alles draadloos gaat dus zeker dezelfde weg op. Nu mag je al een toestel hebben dat zonder een meter lange kabel werkt, toch moet daar dan wel weer een draad naar een stopcontact gaan of wel moeten er batterijen opgeladen worden. Natuurlijk vind ik de juiste kabel pas terug na minuten zoeken. Een aantal van die dingen steken in die lade dan ook dubbel. (driedubbel zelfs) Destijds had ik in de garage een pak fietsonderdelen omdat dat nodig was voor herstelling aan 7 fietsen die we toen hadden. (2 ouders en 5 kinderen) Toch ontbrak nu net dat onderdeeltje dat ik niet voorradig had.

mijn laatste nieuwe bootje al gezien? We waren in een haven in de buurt van waar we verbleven in Benalmadena en daar heel even een toertje gemaakt en al de luxe gaan bekijken. Mens toch! Er lagen daar een aantal boten aangemeerd die meer kosten dan een grote villa. Het geld is toch slecht verdeeld. Toevallig langs een kantoor gepasseerd waar er dergelijke dingen verkocht worden. Om plat achterover te vallen als je die prijzen ziet. Er was een "klein" bootje te koop voor 450.000€.

We hebben een schitterende tijd gehad in Malaga. Overheerlijke 30 graden of meer overdag en 's nachts een echt aangename temperatuur. Zelfs een laken overtrekken kon nog. Geen kleffe toestanden. Natuurlijk zal ik het er de volgende dagen nog over hebben. Eigenaardig dat je als Vlaming in het buitenland altijd begint over het weer. Meestal volgt dan ook nog een mening over de kwaliteit van het eten. 
We bezochten er een eigenaardig kasteel dat opgetrokken werd ter nagedachtenis van Colombus en waar de maker er van 7 jaar aan gewerkt heeft. Af en toe had hij een beetje hulp, maar het meeste heeft hij op zijn eentje gedaan. 
Kort verslagje, maar gezien het nachtelijk uur, verder geen inspiratie meer.

Binnen 4 uur zitten we op het vliegtuig naar het zuiden en ik zit hier nog aan mijn computer. Weer die vervelende RLS die de kop op steekt. Ik zal er moeten in berusten en denken dat ik dan binnen een aantal uren in een warmer oord even kan gaan liggen en misschien slapen. Spijtig genoeg kan ik dat niet op het vliegtuig. Enfin, niks aan te doen. 

Bijna klaar voor Malaga. Ik kijk er echt naar uit als ik het rotweer hier zie. Als goede Belg gaan kijken naar de weersvoorspelling voor die regio. "Iets" beter dan hier. Tussen de 28 en 32 graden en droog. Och we zullen wel zien. Toch niks aan te veranderen. Ik huurde een auto voor die periode, al hebben wel alles in de buurt al bijna gezien. We zullen dan een beetje verder gaan en straks zal ik op internet eens gaan zoeken wat er dan nog de moeite is. Ik mag zeker niet vergeten om mijn boarding pass aan te maken. Ik zit graag aan de middengang omdat ik regelmatig moet rechtstaan omwille van mijn RLS. Nog een voordeel is dat je dan gewoon naar de drop off zone moet gaan op de luchthaven. Eens je van die valiezen verlost bent... Ik heb tot in het toppeke van mijn tenen genoten van het bezoek aan mijn zoon in Lissabon, maar ook naar deze reis kijk ik uit.

Heel de buurt in rep en roer. Een politiehelikopter die hier gedurende minuten blijft rondcirkelen. Natuurlijk iedereen aan zijn venster of op zijn terras. Dit willen we zien! Dit willen we mee maken! Patrouilles die hier in de omgeving blijven rondhangen. Agenten met getrokken revolver. (sorry, zelf niet gezien, maar van horen zeggen) Iemand ergens ontsnapt? De vragen doen de ronde. Och, ik zal het de volgende uren of dagen wel horen. 

Deze avond Sare van turnen gaan halen en naar huis gebracht; Een schat van een kind. ( maar wie zou dat niet van zijn kleindochter zeggen.)  Morgen moet ik boodschappen gaan doen voor tante. Woensdag komt mijn zus op bezoek en nadien zal het inpakken zijn. Alhoewel  ik daarmee niet veel in de pap te brokken heb. Moeder de vrouw heeft zo een lijst op computer staan en ze kruist dan aan wat er al klaar ligt om in de valies te steken. Onze vlucht zondag is al om 6 uur 's morgens. Altijd ellendig, maar wel een dag gewonnen.

Voor zo ver ik Portugees begrijp, kon ik op facebook lezen dat de reportage met Joost, naar aanleiding van zijn tentoonstelling,  al uitgezonden werd. Ik weet niet hoe lang dat duurde, maar hijzelf verschoot er van, dat ze zo veel tijd in de opname gestoken hebben.  We dachten aan een gesprek van een minuut of tien, maar ik denk dat het tenslotte bijna drie kwart uur was. Vader fier natuurlijk.

Nu ben ik in mijn tuintje wel degelijk de aller, allerlaatste tomaten (tjes) gaan halen. Ondertussen de eerste oogst van schorseneren mee gebracht. Ik dacht ook al witloof uit te steken, maar die heeft een aantal dagen nodig voor je die kan eten en we vertrekken volgende zondag voor veertien dagen, dus nog net niet het goede moment. Ik kan dat witloof nog gemakkelijk maanden laten staan. Het eerste grondwitloof zal dus voor eind oktober zijn. Zelfs na de winter kan dat nog.

na de opening van de tentoonstelling van Joost zijn we nog met een hele bende Braziliaans gaan eten. Een heel gezellige avond. Allemaal toffe mensen, allemaal vrienden van Joost en ondertussen ook van mij. Ik voel me echt goed tussen die mensen. Opgenomen, aangenomen? Volgens mij selecteerde hij nu beter dan vroeger. Hij woont nu in een armere buurt, maar de mensen daar zijn tenminste eerlijk en open. Ik zou daar permanent kunnen gaan wonen, maar dan wel met de luxe van hier en dat is onmogelijk. 
(tussen haakjes, de gemiddelde prijs per persoon in dat restaurant was 6,50€) 
Ik zou dit soort bezoeken meer moeten doen. Ik heb echt genoten tot in de topjes van mijn tenen.

sorry, maar ik ben mijn zoon in Lissabon gaan bezoeken en ik had geen laptop of zo mee? Trouwens ik zou absoluut de tijd niet gehad hebben. Kilometers gestapt gedurende uuuuuren. Mijn fysiek is blijkbaar niet meer wat het zou moeten zijn. Natuurlijk is in Lissabon alles bergop en bergaf. Dat naar beneden gaan, och ja, dat gaat nog, maar al die trappen naar boven!!! Joost had een fototentoonstelling en ik wou er zeer graag bij zijn. Hij maakt zo een schitterende dingen. Radio, TV en krant waren er bij de opening. 
Over de foto's en de kwaliteit schrijf ik de volgende dagen nog. Wat ik zeker nog kwijt wil is dat ik echt intens genoten heb. Echt om nog dikwijls over te doen.  

Eerst moet ik jullie iets vertellen. Voor een roomsaus gebruik ik altijd sojaroom. Even goed dan de normale andere soorten die je kan vinden in de winkel. Nu waren we laatst in een warenhuis waar ze die soja niet hadden en dus namen we maar andere room mee. Deze middag wou ik nog eens de roggevleugels maken die ik een paar weken geleden zo lekker had gevonden. In jaren zo lekker niet meer gegeten. Ik begin met de rog te bakken en ondertussen zet ik de room op om in te dikken. Ik vond het eigenaardig dat die zo bleef schuimen en na een tijdje viel mijn frank (euro). Ik proefde aan de saus en die smaakte echt zoet. Verkeerde room gekocht. Zoete room! Dan moet je beginnen te improviseren om een ander sausje te bedenken, maar ondertussen staan die roggevleugels te bakken. Natuurlijk aan één kant een te harde korst en dat kan niet. Besluit. Goeie vis naar de knoppen en een saus die ik absoluut niet wou. Een grote tegenvaller en ik hoopte zo zeer....

Nog maar eens over mijn tomaten. De laatste exemplaren geplukt. Spijtig, want ze waren dit jaar echt uitzonderlijk lekker. Deze namiddag was ik bij de man die me de planten verkocht en hij kan me volgend jaar dezelfde leveren, bevestigde hij. Spijtig genoeg zijn het hybriden, want anders was ik allang zelf aan het kweken. Voor diegenen die niet weten wat hybride wil zeggen, even een beetje duiding. Door kruising van allerlei soorten is men tot een bepaalde plant gekomen, maar als je de zaden gebruikt om zelf verder te telen, vallen sommige eigenschappen weg en kom je tot een plant die totaal anders in mekaar zit. Dit waren hybriden F1 en dat wil zeggen in de eerste generatie van de kruising. Van de meeste dingen die ik in mijn tuintje zet, hou ik het zaad bij voor volgend jaar, maar met deze tomaten kan ik het dus niet. Jammer maar helaas. 

Ik zou dringend een aantal foto's moeten branden, want er staan er nu al een 20.000 op mijn laptop.
Ik ben dus nog maar in de verschillende albums gedoken. Kijk hier nu toch eens. Meer dan vijftig jaar geleden. Mens toch, wat worden we oud. 

Net naar de tandarts geweest. Mijn bovenste vier tanden in het midden bovenaan, hadden jaren geleden een bruine verkleuring. Mijn tandarts van toen had er een geleerd woord voor, maar hij lapte die tanden op door er een laagje af te slijpen en er een kunststof op te plaatsen. Dertig jaar gaat dit nu al mee, maar er komt blijkbaar sleet op. In zes maand tijd is er zo een hoesje twee maal afgevallen. Telkens heeft mijn tandartse me voorlopig verder geholpen. Vandaag moest ik terug op onderzoek en haar collega, gespecialiseerd in dergelijke materie raadde me aan om kronen te laten plaatsen, goed voor twintig jaar. Weet je wat dat kost? 800€ per tand. Ik heb tijd om er over na te denken. Volgende afspraak ergens in november.  

Zus lief is deze namiddag in mijn tuin komen werken. Mens toch, die kan ik in weken niet volgen. Wat een tempo en wat een energie! Ze zet zich krom en komt gedurende uren niet meer recht. Toen ik er mee op hield is zij nog blijven door doen. Ze heeft me terug de goesting doen krijgen om te werken en morgen begin ik er onmiddellijk aan met mijn aardbeien. Misschien net iets te laat, maar we zullen wel zien wat er van komt.
Bedankt Leona.